1P-LSD - Eerste ervaring van een veertiger

Hallo,

Ik ben een veertiger en heb sinds m'n tienerjaren last van gegeneraliseerde angst en depressie. Ik kan doorgaans relatief normaal functioneren, maar het is met periodes behoorlijk verstorend voor mijn levenskwaliteit.

Onlangs las ik verslaggeving in de media dat psychedelica enorm blijken te helpen bij mensen met hardnekkige depressie, angsten en verslavingen. Ik ging op zoek naar het wetenschappelijk onderzoek van de laatste jaren en vond daarvoor inderdaad bevestiging. In die onderzoeken wordt vooral gebruik gemaakt van psilocybine, maar omdat enkel 1P-LSD (voorlopig nog) legaal is in mijn land was de keuze snel gemaakt. De werkzaamheid blijkt grotendeels dezelfde te zijn.

Ik deed wat research en bestelde 10 x 20mcg microdoses blotters: meteen een volle dosis van 100-150 mcg zag ik niet zitten. Al is het maar omdat ik soms last heb van paniekaanvallen en een zware LSD-trip me daarom niet het beste idee leek. Gisteren legde ik 20mcg onder m'n tong en wachtte wat er zou gebeuren. Mijn verwachting was dat ik weinig zou voelen omdat het om zo'n lage dosis ging...

...maar dat pakte wel even anders uit 90 minuten na inname begon ik een significante verandering in mijn bewustzijn en perceptie gewaar te worden:

• ik voelde me wat zwaarder worden
• neiging om te lachen
• initieel korte momenten van paniek, omdat ik niet goed ben in het opgeven van controle, maar dit verdween snel
• lichtjes misselijk; niet te zwaar eten is dus inderdaad belangrijk
• de negatieve emotionele barriere waarmee ik normaal dingen bekijk viel weg
• licht euforisch
• ik kon zeer vrij herinneringen ophalen, ook negatieve, zonder dat me dat een slecht gevoel bezorgde
• kleuren en contrast waren lichtjes anders
• er waren geen uitgesproken visuele verstoringen maar als ik me focuste op iets, vervormde dat heel lichtjes (soort van lens-effect)

Vandaag voel ik nog een bepaald na-effect, een soort lichte sufheid, maar niks storend. Ik heb een job waar ik mijn hoofd moet gebruiken en dat is geen probleem, zij het misschien ietsje trager dan normaal. Ik voel me verder mentaal zeer bevrijd, waar er normaal altijd een latent gevoel van angst of neerslachtigheid aanwezig is.

Kortom, dit is een zeer positieve ervaring die ik binnenkort nog eens ga herhalen maar dan met een iets hogere dosis (40-50mcg).

Moraal van het verhaal voor mensen die dit willen proberen is wel dit: begin zoals mij met een lichte dosis en zie wat het met je doet. Was ik meteen voor 100-150mcg geweest dan was dat véél te zwaar voor me geweest.

Tot slot: jammer dat enkel 1P-LSD hier legaal is. Uiteindelijk is dit een nieuwe chemische stof waarover nog weinig bekend is en dat is altijd een risico. Ik had liever de tried-and-true psilocybine of echte LSD genomen, daarvan zijn de effecten op z'n minst wetenschappelijk onderzocht. Jammer dat overheden al 100 jaar irrationeel omgaan met drugs (behalve in Nederland dan, jullie lopen enkele lichtjaren voor op de rest van de wereld).

PS: Ik neem 440mg gestandaardiseerde Sint-Janskruid per dag tegen depressie, een natuurlijke SSRI. Volgens de wetenschappelijke literatuur zou dat de werking van LSD verminderen maar dat was duidelijk niet het geval bij mij. Dit is mogelijks omdat Sint-Janskruid een mildere SSRI is dan de farmaceutische SSRI's zoals Prozac.

Kwatzakottel zei:

Dan kun je beter zo snel mogelijk ophouden met die identificatie, toch? Gelukkig maar dat daar genoeg technieken voor bestaan, nu de discipline nog natuurlijk, daar loopt het treintje meestal op mank

Klik om te vergroten...

Klopt, daar kun je het beste zo snel mogelijk mee ophouden, maar dat is in de realiteit vaak nog niet zo makkelijk. Het zijn ook niet alleen wat gedachten die je moet 'stoppen', daaronder zitten vaak lagen aan negatieve gevoelens die bijna solide zijn geworden en diep in het lichaam zitten en de gehele houding en dergelijke beïnvloeden. Die gevoelens maken ook onderdeel uit van de beleefde identiteit. Dat loslaten kan aanvoelen als delen van jezelf loslaten. Erg pijnlijk als die identificatie sterk is.

En daar heb je een sterke discipline voor nodig ja.

Mindless zei:

Klopt, daar kun je het beste zo snel mogelijk mee ophouden, maar dat is in de realiteit vaak nog niet zo makkelijk. Het zijn ook niet alleen wat gedachten die je moet 'stoppen', daaronder zitten vaak lagen aan negatieve gevoelens die bijna solide zijn geworden en diep in het lichaam zitten en de gehele houding en dergelijke beïnvloeden. Die gevoelens maken ook onderdeel uit van de beleefde identiteit. Dat loslaten kan aanvoelen als delen van jezelf loslaten. Erg pijnlijk als die identificatie sterk is.

En daar heb je een sterke discipline voor nodig ja.

Klik om te vergroten...

Mooi, en goede argumenten!

Kwatzakottel zei:

Depressie wordt juist lang niet altijd door jezelf veroorzaakt. Denk aan iemand geboren in een asociale familie die daar depressief van weet worden. Of iemand die talenten heeft die ons briljante schoolsysteem niet als talenten herkent, etcetera, er zijn voorbeelden te over. Wat depressie wezenlijk is is een defecte gedachte-generator die constant deprimerende gedachtes herhaalt. Dat ben 'jij' niet, en je kunt dus ook niet zeggen dat 'je depressief wordt van jezelf', het is een generator die op hol sloeg.

Klik om te vergroten...

De ego is die gedachtegenerator. Ik refereer naar de ego met jezelf.
Ja je ego is defect. Dat zeg ik ook. En dus ben je depressief van jezelf. Als jij je een slachtoffer voel van je aso familie, dan zijn het die gedachtes die je depresief maken. Niet de aso familie.

Nee, je ego is niet de gedachten-generator. Immers je hebt ook de praat-generator nog, de visuele cortex/beeldengenerator en de DMT-generator,
de geheugen-generator, en ga zo even door ik zal ze ooit eens op een rijtje zetten, en het 'ego' is dan wat al deze generatoren een soort zelfbeeld
geeft.

Kwatzakottel zei:

Nee, je ego is niet de gedachten-generator. Immers je hebt ook de praat-generator nog, de visuele cortex/beeldengenerator en de DMT-generator,
de geheugen-generator, en ga zo even door ik zal ze ooit eens op een rijtje zetten, en het 'ego' is dan wat al deze generatoren een soort zelfbeeld
geeft.

Klik om te vergroten...

Hoe je het ook wil verwoorden maakt niet uit. Een inbeelding is ook een gedachte. Een herinnering is ook een gedachte die je constant herhaal voor jezelf.

In de realitijt is er alleen het nu. Alles dat zich in jou hoofd rondspookt dat niet nu is, is fantasie. En als je constant over je leven zit te denken inplaats van in het nu aanwezig te zijn dan leid je. Je ben niet bezig met nu genieten, maar met het inbeelden van iets dat je had of wil hebben en dus nu niet heb.

Martinus zei:

Hoe je het ook wil verwoorden maakt niet uit. Een inbeelding is ook een gedachte. Een herinnering is ook een gedachte die je constant herhaal voor jezelf.

In de realitijt is er alleen het nu. Alles dat zich in jou hoofd rondspookt dat niet nu is, is fantasie. En als je constant over je leven zit te denken inplaats van in het nu aanwezig te zijn dan leid je. Je ben niet bezig met nu genieten, maar met het inbeelden van iets dat je had of wil hebben en dus nu niet heb.

Klik om te vergroten...

Er is geen realiteit, wat jij denkt dat het 'nu' is is een waandenkbeeld. Je doet een poging huis tuin en keukenhedonisme te verkopen als een soort freudiaanse egotheorie, maar het zakt bij het eerste zuchtje als een mislukte pudding in elkaar, maat.

"Er is geen realiteit"

Dat is nogal een statement. Zelfs een illusie moet ergens een realiteit hebben, niet? De oase die je ziet in de fata morgana is onecht, maar de fata morgana heeft een realiteit aan zich, namelijk de trillende warme lucht.

Kwatzakottel zei:

Er is geen realiteit, wat jij denkt dat het 'nu' is is een waandenkbeeld. Je doet een poging huis tuin en keukenhedonisme te verkopen als een soort freudiaanse egotheorie, maar het zakt bij het eerste zuchtje als een mislukte pudding in elkaar, maat.

Klik om te vergroten...

Hoezo zakt het in elkaar als pudding? Omdat jij dat zeg ofzo? Volgens mijn was freud van de mening dat het leven om lust draait. En dat alles wat een mens doet dus diep van binnen gemotiveerd is door sexdrive.

Ik heb helemaal niks gezecht richting hedonisme. Ik ben ook totaal geen voorstander daarvan.

Ik heb om eerlijk te zijn de helft van de tijd geen idee waar je op uit ben.

Ik probeer alleen te zeggen dat je uiteindelijk jezelf zal moeten veranderen om niet meer depressief te zijn.

Mindless zei:

"Er is geen realiteit"

Dat is nogal een statement. Zelfs een illusie moet ergens een realiteit hebben, niet? De oase die je ziet in de fata morgana is onecht, maar de fata morgana heeft een realiteit aan zich, namelijk de trillende warme lucht.

Klik om te vergroten...

Nee, een 'realiteit' is per definitie iets wat niet van een mentaal idee afhankelijk zou zijn. Dus die illusie is al per definitie geen realiteit - want een mentaal idee. Reality: the state of things as they actually exist, as opposed to an idealistic or notional idea of them. Dus alles wat jij kunt denken is per definitie geen realiteit. Mijn statement 'er is geen realiteit' was geldig in de context waarin deze werd gemaakt: door iemand die pretendeerde dat zijn ideetjes de realiteit representeerden.

Kwatzakottel zei:

Nee, een 'realiteit' is per definitie iets wat niet van een mentaal idee afhankelijk zou zijn. Dus die illusie is al per definitie geen realiteit - want een mentaal idee. Reality: the state of things as they actually exist, as opposed to an idealistic or notional idea of them. Dus alles wat jij kunt denken is per definitie geen realiteit. Mijn statement 'er is geen realiteit' was geldig in de context waarin deze werd gemaakt: door iemand die pretendeerde dat zijn ideetjes de realiteit representeerden.

Klik om te vergroten...

Wat is het "mentale" los van de huidige gedachte die je hebt? Stopt die gedachte en start de volgende (nog) niet, dan ben je al uit het mentale, ben je al uit het denken, uit de geest. Een gedachte is bewustzijn gefocust op (tot) een mentaal object. Wordt die focus losgelaten, dan verdwijnt het object en blijft (ongefocust) bewustzijn over: het 'nu'.

Kwatzakottel zei:

Nee, een 'realiteit' is per definitie iets wat niet van een mentaal idee afhankelijk zou zijn. Dus die illusie is al per definitie geen realiteit - want een mentaal idee. Reality: the state of things as they actually exist, as opposed to an idealistic or notional idea of them. Dus alles wat jij kunt denken is per definitie geen realiteit. Mijn statement 'er is geen realiteit' was geldig in de context waarin deze werd gemaakt: door iemand die pretendeerde dat zijn ideetjes de realiteit representeerden.

Klik om te vergroten...

Ik snap alleen nog steeds niet wat je probeer te argumenteren. Jou definitie van de realitijt is mijn definitie van het NU.

En vervolgens kak je er huis tuin en keuken hedonisme over heen? Dat slaat op wat? Alsof ik suggereer dat je depressie oplos door een consument te zijn ofzo?

freudiaanse egotheorie klinkt ook heel mooi, maar welk deel van wat ik heb gezegd is dit dan?

We citeren even het oorspronkelijke stuk waar ik op reageerde:

'In de realitijt is er alleen het nu. Alles dat zich in jou hoofd rondspookt dat niet nu is, is fantasie. En als je constant over je leven zit te denken inplaats van in het nu aanwezig te zijn dan leid je. '

Hier is iemand aan het woord die meent dat zijn idee dat hij 'nu' noemt superieur is over de 'fantasie' die altijd in jouw hoofd zit, niet het zijne. Maar dan, let op, de 'freudian slip': 'als je constant zit te denken dan leid je!'.

Hedonisme is een filosofie die je opdraagt zoveel mogelijk van het bestaan te genieten, van het hier en nu dus, dus wat je promoot heet zo, en je gebruikte een term van Freud maar je laat lekker het superego van Freud helemaal links liggen, waar is dat dan gebleven?

Maar ja, volgens mij dwaalt dit best offtopic. Ik ben zelf een beetje de draad kwijt nu. 🤣

Kwatzakottel zei:

Hedonisme is een filosofie die je opdraagt zoveel mogelijk van het bestaan te genieten, van het hier en nu dus, dus wat je promoot heet zo, en je gebruikte een term van Freud maar je laat lekker het superego van Freud helemaal links liggen, waar is dat dan gebleven?

Klik om te vergroten...

Wat ik met genieten van het nu beduul is dat je geniet van ieder moment door er compleet in aanwezig te zijn. Niet doormiddel van hedonisme.

Bijvoorbeeld door lekker in de zon te zitten en verder niks te doen of denken. Maar lekker de warmte van de zonnestralen op je lichaam voelen en daar content mee zijn.

Ik ken freud zijn werk niet goed. Ik weet dus niet of ik een term van freud gebruik.
Dus volgens mij begrijp jij niet helemaal wat ik probeer te zeggen.

Vergeet niet dat het begrip van taal individueel is. Als jij iets anders ziet in de woorden die ik schrijf dan dat ik er mee beduul dan praten we langs elkaar heen.

Kwatzakottel zei:

Hedonisme is een filosofie die je opdraagt zoveel mogelijk van het bestaan te genieten, van het hier en nu dus, dus wat je promoot heet zo, en je gebruikte een term van Freud maar je laat lekker het superego van Freud helemaal links liggen, waar is dat dan gebleven?

Klik om te vergroten...

Je laat hier weg dat hedonisme bovenal een streven naar directe lustbevrediging is. Juist niet in het hier en nu aanwezig zijn (waar geen verlangen is), maar constant in een staat van verlangen naar het meeste plezier zijn. Het genot wordt als het hoogste goed gezien, gestreefd wordt om het maximale genot te verkrijgen.

Wiki:

De psychologie kent de hedonistische persoonlijkheid, een karaktertype dat gekenmerkt wordt door een bovengemiddeld streven naar directe lustbevrediging. Een hedonist streeft naar zo veel mogelijk genot (wat in scherpe tegenstelling staat met het epicurisme van de oudheid waar men naar de som van geluk keek en men dus soms direct geluk moet opofferen om later er meer geluk uit te halen).

Klik om te vergroten...

En je eist van @Martinus dat hij binnen de filosofie van Freud blijft? Omdat hij het woord 'ego' gebruikte? Freud heeft niet het alleenrecht op dat woord.

Mindless zei:

Je laat hier weg dat hedonisme bovenal een streven naar directe lustbevrediging is.

Klik om te vergroten...

Dat is simpelweg niet waar. Ben je in staat tot het openen van Wikipedia? Lees maar even mee:

'Genot is een gemoedstoestand of emotie die een sterke positief voelende ervaring vormt, en kan bijvoorbeeld bestaan uit blijdschap, vermaak, plezier, extase of euforie. Met genot wordt ook de stimulatie bedoeld die men ondergaat bij bepaalde lichamelijke, sensuele, emotionele, fysieke of geestelijke ervaring. Het is echter moeilijk te definiëren, omdat de trigger van genot kan verschillen van persoon tot persoon.'

en

In de filosofie is het hedonisme de leer binnen de ethiek die stelt dat genot (in algemene zin) het hoogste goed is. Het woord hedonisme is afgeleid uit het Oudgrieks. Hèdonè betekent "genot". Een belangrijke vraag binnen deze filosofie is wat het meeste genot geeft. Hierbij moeten ook de eventuele nadelen van het betreffende genot in beschouwing genomen worden.

Je bent dus als een echte ongeïnformeerde stoner weer twee begrippen met elkaar aan het verwarren: lust en genot. Misschien kun je volgende keer eerst onderzoek doen en dan pas posten, dankjewel alvast!

Mindless zei:

En je eist van @Martinus dat hij binnen de filosofie van Freud blijft? Omdat hij het woord 'ego' gebruikte? Freud heeft niet het alleenrecht op dat woord.

Klik om te vergroten...

Ik eis helemaal niets, hij komt met de term aankakken, en dat is een term uit een Freudiaans waardensysteem, een term die zonder het superego geen enkele zinvolle betekenis kan hebben. Ook dat had je na 5 minuutjes googelen kunnen weten, geestloze.

Hedonism

the ethical theory that pleasure (in the sense of the satisfaction of desires) is the highest good and proper aim of human life.

Deze komt uit de engelse wiki. Vind dit een betere beschrijving van hedonisme.

In andere woorden het is alleen hedonisme als je plezier put uit verlangen. En dat het ook nog eens het aller belangrijkste doel in het leven is.

Om te zeggen dat het woord plezier gelijk staat aan hedonisme is incorrect.

Ik vind het ook een beetje kortzichtig dat je iedereen die het woord ego roept meteen het over freud zijn egotheorie heeft.

Volgens mij is de ego in algemeen gebruik een mooier woord om "de ik" te beschrijven binnen jezelf.

"the sense of separate self" is hoe dat deel word beschreven in boedhisme. In het algemeen noemt iedereen in het weste dat ook de ego.

Kwatzakottel zei:

Dat is simpelweg niet waar. Ben je in staat tot het openen van Wikipedia? Lees maar even mee:

'Genot is een gemoedstoestand of emotie die een sterke positief voelende ervaring vormt, en kan bijvoorbeeld bestaan uit blijdschap, vermaak, plezier, extase of euforie. Met genot wordt ook de stimulatie bedoeld die men ondergaat bij bepaalde lichamelijke, sensuele, emotionele, fysieke of geestelijke ervaring. Het is echter moeilijk te definiëren, omdat de trigger van genot kan verschillen van persoon tot persoon.'

Klik om te vergroten...

Bedankt voor de uitleg van de betekenis van het woord 'genot'. Maar dan kom ik weer even terug naar de wiki pagina over hedonisme zelf:

De psychologie kent de hedonistische persoonlijkheid, een karaktertype dat gekenmerkt wordt door een bovengemiddeld streven naar directe lustbevrediging. Een hedonist streeft naar zo veel mogelijk genot

Klik om te vergroten...

Als je goed leest, zie je daar de woorden "streeft naar" (genot/lustbevrediging) staan. Hedonisme is dan ook niet het verkeren in de staat van genot, maar het streven/verlangen/lusten naar de staat van genot.

Kwatzakottel zei:

In de filosofie is het hedonisme de leer binnen de ethiek die stelt dat genot (in algemene zin) het hoogste goed is. Het woord hedonisme is afgeleid uit het Oudgrieks. Hèdonè betekent "genot". Een belangrijke vraag binnen deze filosofie is wat het meeste genot geeft. Hierbij moeten ook de eventuele nadelen van het betreffende genot in beschouwing genomen worden.

Klik om te vergroten...

Precies, de vraag voor de hedonist is wat het meeste genot geeft. Men zoekt de middelen, activiteiten, mensen, ervaringen, die het meeste genot geven.

De laatste zin is ook erg interessant. Binnen een hedonistische levensstijl worden vaak nadelen ervaren in het lusten/verlangen naar genot en de bevrediging daarvan. Waarom is dat? Omdat er een verschil is tussen zintuiglijk plezier en waar geluk. Waar geluk is de onderliggende realiteit van ons bewustzijn. (waarvan het 'nu' de toegangspoort én het waar geluk zelf is) Waar geluk heeft geen tegenhanger, geen nadelen. Maar omdat deze onderliggende realiteit niet lijkt ervaren te worden, worden alternatieven gezocht in middelen, activiteiten, etc. die wél een tegenhanger hebben. En zo zit men dus vast in een patroon van lust, de euforie van het bevredigen van die lust, de dysforie van het kwijtraken van dat specifieke zintuiglijke plezier en dan weer de lust naar meer zintuiglijk plezier, enzovoort. Men is nooit écht aanwezig in het hier en nu, maar cirkelt er als het ware omheen. Een (vaak ook subtiele) staat van constant niet echt content zijn, met andere woorden: een staat van verlangen. Verlangen is een symptoom van het niet bewust ervaren van de ware aard van verlangenloosheid: waar geluk.

Kwatzakottel zei:

Je bent dus als een echte ongeïnformeerde stoner weer twee begrippen met elkaar aan het verwarren: lust en genot. Misschien kun je volgende keer eerst onderzoek doen en dan pas posten, dankjewel alvast!

Klik om te vergroten...

Zie verhaal hierboven.

Kwatzakottel zei:

Ik eis helemaal niets, hij komt met de term aankakken, en dat is een term uit een Freudiaans waardensysteem, een term die zonder het superego geen enkele zinvolle betekenis kan hebben.

Klik om te vergroten...

Nee hoor, dat kan prima. Freud's filosofie is slechts een manier waarop je naar dingen kunt kijken.

Kwatzakottel zei:

Ook dat had je na 5 minuutjes googelen kunnen weten, geestloze.

Klik om te vergroten...

Thanks!