1P-LSD - Eerste ervaring van een veertiger

thedarkbird zei:

thedarkbird zei:

Hallo,

Ik ben een veertiger en heb sinds m'n tienerjaren last van gegeneraliseerde angst en depressie. Ik kan doorgaans relatief normaal functioneren, maar het is met periodes behoorlijk verstorend voor mijn levenskwaliteit.

Onlangs las ik verslaggeving in de media dat psychedelica enorm blijken te helpen bij mensen met hardnekkige depressie, angsten en verslavingen. Ik ging op zoek naar het wetenschappelijk onderzoek van de laatste jaren en vond daarvoor inderdaad bevestiging. In die onderzoeken wordt vooral gebruik gemaakt van psilocybine, maar omdat enkel 1P-LSD (voorlopig nog) legaal is in mijn land was de keuze snel gemaakt. De werkzaamheid blijkt grotendeels dezelfde te zijn.

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Uiteraard wordt die effectiviteit alleen behaald als de psychedelica gecombineerd worden met professionele begeleiding van ervaren psychotherapeuten die bijzondere aandacht hebben voor de omgeving waarin het experimentele middel wordt genomen

Dat is denk ik wel een belangrijke kanttekening bij de gepubliceerde onderzoeken. Het is niet per se de LSD of psilocybine die het genezende werk doet. Het is meer dat dergelijke middelen een bepaald gecoördineerd netwerk van hersengebieden de-activeert waardoor er meer ruimte ontstaat om buiten gebaande paden te denken. Als die state of consciousness op de juiste maniere begeleid wordt dan kan dat mogelijk heilzame effecten hebben, juist omdat er ruimte ontstaat voor andere inzichten en die inzichten op een zeer beheerste manier geïntroduceerd worden. Maar als de omgeving niet ondersteunend is bij de state of consciousness dan kunnen psychedelica ook juist averechts werken door heel heftige emotionele ervaringen te veroorzaken en daarmee uieindelijk problemen zoals angstklachten of persoonlijkheidsstoornissen vergroten. Vandaar dus het belang van de kanttekening.

thedarkbird zei:

thedarkbird zei:

Moraal van het verhaal voor mensen die dit willen proberen is wel dit: begin zoals mij met een lichte dosis en zie wat het met je doet. Was ik meteen voor 100-150mcg geweest dan was dat véél te zwaar voor me geweest.

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het wel mee eens. Hoewel 40-50 microgram voor veel mensen een underwhelming ervaring biedt, kan je beter te voorzichtig beginnen dan gelijk te hard erin stappen.

GeEFmEDiEShIzzLe zei:

Had je liever echte lsd genomen? 1p-lsd zet zich gewoon om naar lsd-25 in je lichaam😉

Klik om te vergroten...

Dat betekent nog niet dat alle effecten ook precies hetzelfde zijn. Een prodrug kan de bio-beschikbaarheid beïnvloeden en daarmee een ander metabolisch pad triggeren. In theorie kan dat leiden tot andere subjectieve effecten of zelfs andere gezondheidsrisico's.

Neo-Shulginist zei:

Uiteraard wordt die effectiviteit alleen behaald als de psychedelica gecombineerd worden met professionele begeleiding van ervaren psychotherapeuten die bijzondere aandacht hebben voor de omgeving waarin het experimentele middel wordt genomen

Klik om te vergroten...

Klopt. Het probleem is echter dat:

1. Behandeling met psychedelica slechts in uitzonderlijke omstandigheden wordt toegelaten (in België nog maar nét)
2. Therapeuten in deze Corona-periode bijna niet beschikbaar zijn

Overigens ben ik zelf in het verleden al professioneel begeleid geweest en heb een goed inzicht in behandeltechnieken. Mindfulness is me ook niet onbekend.

Maar je hebt volkomen gelijk dat het nemen van een middel op zich niet plots magischerwijs al je mentale problemen gaat oplossen en ook risico's inhoudt. Dat wordt in wetenschappelijk onderzoek ook steeds benadrukt.

Ja het gaat me inderdaad puur om gewoon de kanttekening erbij plaatsen voor de volledigheid.

Neo-Shulginist zei:

Dat betekent nog niet dat alle effecten ook precies hetzelfde zijn. Een prodrug kan de bio-beschikbaarheid beïnvloeden en daarmee een ander metabolisch pad triggeren. In theorie kan dat leiden tot andere subjectieve effecten of zelfs andere gezondheidsrisico's.

Klik om te vergroten...

Zou ik daarom veel heftiger reageren op 1cp dan op 1p. Het verschil is aanzienlijk namelijk...

GeEFmEDiEShIzzLe zei:

Zou ik daarom veel heftiger reageren op 1cp dan op 1p. Het verschil is aanzienlijk namelijk...

Klik om te vergroten...

Tja hoe weet je of de dosering hetzelfde is?

Neo-Shulginist zei:

Tja hoe weet je of de dosering hetzelfde is?

Klik om te vergroten...

Tja😅

thedarkbird zei:

Tot slot: jammer dat enkel 1P-LSD hier legaal is. Uiteindelijk is dit een nieuwe chemische stof waarover nog weinig bekend is en dat is altijd een risico. Ik had liever de tried-and-true psilocybine of echte LSD genomen, daarvan zijn de effecten op z'n minst wetenschappelijk onderzocht. Jammer dat overheden al 100 jaar irrationeel omgaan met drugs (behalve in Nederland dan, jullie lopen enkele lichtjaren voor op de rest van de wereld).

Klik om te vergroten...

Helaas, hier net zo irrationeel als elders. Om dat maar te illustreren, een of ander overijverig ambtenaartje moest in 2008 psilocybine op de verboden lijst zetten en dacht, weet je wat, ik zet meteen maar alle paddenstoelen op die lijst. Als je dus een vliegenzwam plukt in het bos ben je officieel strafbaar.

thedarkbird zei:

PS: Ik neem 440mg gestandaardiseerde Sint-Janskruid per dag tegen depressie, een natuurlijke SSRI. Volgens de wetenschappelijke literatuur zou dat de werking van LSD verminderen maar dat was duidelijk niet het geval bij mij. Dit is mogelijks omdat Sint-Janskruid een mildere SSRI is dan de farmaceutische SSRI's zoals Prozac.

Klik om te vergroten...

Toch kun je dagen dat je LSD neemt die Sint Janskruid beter achterwege laten, denk ik. Je zou tegen depressie ook nog San Pedro en Vliegenzwam kunnen proberen, die beide werken op andere receptoren, San Pedro deels op dopamine en vliegenzwam op Gaba.

Denk dat als je depressie wil genezen dat je dan uiteindelijk toch richting zelfactualisatie wil streven. Uiteindelijk word je depressief van jezelf. De enige fix is dus veranderen. Psychedelics kunnen daarbij een krachtig gereedschap zijn.

Martinus zei:

Denk dat als je depressie wil genezen dat je dan uiteindelijk toch richting zelfactualisatie wil streven. Uiteindelijk word je depressief van jezelf. De enige fix is dus veranderen.

Klik om te vergroten...

Depressie wordt juist lang niet altijd door jezelf veroorzaakt. Denk aan iemand geboren in een asociale familie die daar depressief van weet worden. Of iemand die talenten heeft die ons briljante schoolsysteem niet als talenten herkent, etcetera, er zijn voorbeelden te over. Wat depressie wezenlijk is is een defecte gedachte-generator die constant deprimerende gedachtes herhaalt. Dat ben 'jij' niet, en je kunt dus ook niet zeggen dat 'je depressief wordt van jezelf', het is een generator die op hol sloeg.

thedarkbird zei:

Overigens ben ik zelf in het verleden al professioneel begeleid geweest en heb een goed inzicht in behandeltechnieken. Mindfulness is me ook niet onbekend.

Klik om te vergroten...

Met lage doseringen, je inzicht door die behandeltechnieken en mindfulness/meditatie kun je mogelijk al een hoop goeds doen.

Ik zou er wel voor oppassen om niet steeds meer te willen. In tegenstelling tot iets als psilocybine is het vrij makkelijk om (1P-)LSD als entertainment te zien, omdat het... ook erg vermakelijk is. Niets mis mee op zich, maar als je dan in je enthousiasme de grenzen toch wat op zou gaan zoeken terwijl je toch wel flink wat onderliggende problematiek hebt... Dan kan het ook weleens een kant opschieten die minder goed is voor je.

Kwatzakottel zei:

Depressie wordt juist lang niet altijd door jezelf veroorzaakt. Denk aan iemand geboren in een asociale familie die daar depressief van weet worden. Of iemand die talenten heeft die ons briljante schoolsysteem niet als talenten herkent, etcetera, er zijn voorbeelden te over. Wat depressie wezenlijk is is een defecte gedachte-generator die constant deprimerende gedachtes herhaalt. Dat ben 'jij' niet, en je kunt dus ook niet zeggen dat 'je depressief wordt van jezelf', het is een generator die op hol sloeg.

Klik om te vergroten...

Het is niet jezelf misschien, maar dat is wel wat je denkt. Er is identificatie met die gegenereerde gedachtepatronen. Daarom laten mensen vaak ook zo moeilijk hun problemen los. Ondanks dat ze eronder lijden willen ze deze niet kwijt, want het is hun identiteit geworden.

Mindless zei:

Het is niet jezelf misschien, maar dat is wel wat je denkt. Er is identificatie met die gegenereerde gedachtepatronen. Daarom laten mensen vaak ook zo moeilijk hun problemen los. Ondanks dat ze eronder lijden willen ze deze niet kwijt, want het is hun identiteit geworden.

Klik om te vergroten...

Dan kun je beter zo snel mogelijk ophouden met die identificatie, toch? Gelukkig maar dat daar genoeg technieken voor bestaan, nu de discipline nog natuurlijk, daar loopt het treintje meestal op mank

Kwatzakottel zei:

Dan kun je beter zo snel mogelijk ophouden met die identificatie, toch? Gelukkig maar dat daar genoeg technieken voor bestaan, nu de discipline nog natuurlijk, daar loopt het treintje meestal op mank

Klik om te vergroten...

Klopt, daar kun je het beste zo snel mogelijk mee ophouden, maar dat is in de realiteit vaak nog niet zo makkelijk. Het zijn ook niet alleen wat gedachten die je moet 'stoppen', daaronder zitten vaak lagen aan negatieve gevoelens die bijna solide zijn geworden en diep in het lichaam zitten en de gehele houding en dergelijke beïnvloeden. Die gevoelens maken ook onderdeel uit van de beleefde identiteit. Dat loslaten kan aanvoelen als delen van jezelf loslaten. Erg pijnlijk als die identificatie sterk is.

En daar heb je een sterke discipline voor nodig ja.

Mindless zei:

Klopt, daar kun je het beste zo snel mogelijk mee ophouden, maar dat is in de realiteit vaak nog niet zo makkelijk. Het zijn ook niet alleen wat gedachten die je moet 'stoppen', daaronder zitten vaak lagen aan negatieve gevoelens die bijna solide zijn geworden en diep in het lichaam zitten en de gehele houding en dergelijke beïnvloeden. Die gevoelens maken ook onderdeel uit van de beleefde identiteit. Dat loslaten kan aanvoelen als delen van jezelf loslaten. Erg pijnlijk als die identificatie sterk is.

En daar heb je een sterke discipline voor nodig ja.

Klik om te vergroten...

Mooi, en goede argumenten!

Kwatzakottel zei:

Depressie wordt juist lang niet altijd door jezelf veroorzaakt. Denk aan iemand geboren in een asociale familie die daar depressief van weet worden. Of iemand die talenten heeft die ons briljante schoolsysteem niet als talenten herkent, etcetera, er zijn voorbeelden te over. Wat depressie wezenlijk is is een defecte gedachte-generator die constant deprimerende gedachtes herhaalt. Dat ben 'jij' niet, en je kunt dus ook niet zeggen dat 'je depressief wordt van jezelf', het is een generator die op hol sloeg.

Klik om te vergroten...

De ego is die gedachtegenerator. Ik refereer naar de ego met jezelf.
Ja je ego is defect. Dat zeg ik ook. En dus ben je depressief van jezelf. Als jij je een slachtoffer voel van je aso familie, dan zijn het die gedachtes die je depresief maken. Niet de aso familie.

Nee, je ego is niet de gedachten-generator. Immers je hebt ook de praat-generator nog, de visuele cortex/beeldengenerator en de DMT-generator,
de geheugen-generator, en ga zo even door ik zal ze ooit eens op een rijtje zetten, en het 'ego' is dan wat al deze generatoren een soort zelfbeeld
geeft.

Kwatzakottel zei:

Nee, je ego is niet de gedachten-generator. Immers je hebt ook de praat-generator nog, de visuele cortex/beeldengenerator en de DMT-generator,
de geheugen-generator, en ga zo even door ik zal ze ooit eens op een rijtje zetten, en het 'ego' is dan wat al deze generatoren een soort zelfbeeld
geeft.

Klik om te vergroten...

Hoe je het ook wil verwoorden maakt niet uit. Een inbeelding is ook een gedachte. Een herinnering is ook een gedachte die je constant herhaal voor jezelf.

In de realitijt is er alleen het nu. Alles dat zich in jou hoofd rondspookt dat niet nu is, is fantasie. En als je constant over je leven zit te denken inplaats van in het nu aanwezig te zijn dan leid je. Je ben niet bezig met nu genieten, maar met het inbeelden van iets dat je had of wil hebben en dus nu niet heb.

Martinus zei:

Hoe je het ook wil verwoorden maakt niet uit. Een inbeelding is ook een gedachte. Een herinnering is ook een gedachte die je constant herhaal voor jezelf.

In de realitijt is er alleen het nu. Alles dat zich in jou hoofd rondspookt dat niet nu is, is fantasie. En als je constant over je leven zit te denken inplaats van in het nu aanwezig te zijn dan leid je. Je ben niet bezig met nu genieten, maar met het inbeelden van iets dat je had of wil hebben en dus nu niet heb.

Klik om te vergroten...

Er is geen realiteit, wat jij denkt dat het 'nu' is is een waandenkbeeld. Je doet een poging huis tuin en keukenhedonisme te verkopen als een soort freudiaanse egotheorie, maar het zakt bij het eerste zuchtje als een mislukte pudding in elkaar, maat.

"Er is geen realiteit"

Dat is nogal een statement. Zelfs een illusie moet ergens een realiteit hebben, niet? De oase die je ziet in de fata morgana is onecht, maar de fata morgana heeft een realiteit aan zich, namelijk de trillende warme lucht.