Twee verschillen die me als eerste te binnen schieten (naast de punten die
@Eik hierboven noemt):
- Vooral wanneer je RC variant gebruikt, 1P-LSD, is de dosering over het algemeen erg consistent (tot nu toe in mijn ervaring in ieder geval) wat erg fijn is.
- LSD is zo clean en straight to the point in vergelijking, alsof je het direct in je bloedbaan spuit (ook redelijk direct natuurlijk via je mondslijmvlies) ten opzichte van,en vooral, zonder, het (vergiftigings-) verteringsproces bij orale inname van paddo's of truffels. Vind ik persoonlijk een heel groot voordeel. Het lichamelijk bad gaan tijdens dat proces met soms gevolgen voor de rest van de trip bij die laatsten kan ik missen als kiespijn en is me meermalen overkomen. Over de smaak hoeven we het niet te hebben :P
Afhankelijk van de dosering vind ik LSD redelijk ook redelijk goed te 'sturen' vergeleken met psilo. Zo kun je met wat oefening makkelijk een leuke minder zware trip doen zonder veel verrassingen of risico op bad gaan (natuurlijk spelen persoonlijke factoren/omstandigheden daarbij een rol maar dat is universeel bij psychedelica), mede omdat de dosering zo voorspelbaar is. Na een uur bijnemen is bijvoorbeeld vrijwel op de minuut gelijk een uur later bijklappen (een stramien wat ik persoonlijk vaak doe, zeker bij wat lichtere trips). De duur van de piek en comedown is ook zeer consistent.
Op een gegeven moment (dosis) houdt de stuurbaarheid wel een beetje op though en gaan er wat andere regels gelden.
Verder kan LSD kan me qua emoties overigens ook super heftig raken, denk dat dit ook persoonlijk is, waarbij de nadruk wel op het denken ligt in het algemeen. Alhoewel een truffeltrip dat introspectieve aspect ook heeft. De potentiële euforie en energie van LSD zijn ongekend in vergelijking met psilo wat mij betreft. (of welke andere drug ook die ik geprobeerd heb eigenlijk).