#1
Hey allemaal,
First of all, dit is geen paniektopic, want ik ben helemaal in orde![:)]()
Ik ben niet op zoek naar hulp. Nee, ik heb een ervaring meegemaakt die ik graag wil delen.
Ik heb eergisteren 2 dosissen 6-apb HCL variant gebruikt, toen ik alleen was op mijn kamer. (ik woon in een studentenhuis) Ik begon met 200 mg om ongeveer 12:30. Om ongeveer 15:00 heb ik een tweede dosis van 200 mg genomen.
Het effect was helemaal prima. Erg sterk, maar niet overwhelming. De pure goddelijke liefde stroomde door mij heen. Om ongeveer 23:00 begon het effect af te nemen. Heel langzaam en niet neerstortend als een kapotte vlieger, wat ik vaak bij MDMA heb.
Afijn, ik wilde gaan slapen. Althans, liggen, was niet voorbereid op een hele goede nachtrust, maar dit vond ik prima. Had eerst nog mijn laptop gepakt om in bed iets van een film of serie op te starten. Alles prima, na ongeveer 20/30 minuten sloot ik mijn ogen. Het licht was uit, maar het was niet compleet pikdonker in mijn kamer.
Het eerste wat me opviel was, "he, wat gek, mijn oogleden zijn doorzichtig?"
Het was alsof ik door mijn oogleden kon heenkijken en de kamer kon blijven zien. Van hieruit had ik door dat ik best harde CEV's had. Ik heb ooit op MDMA best intense kleuren en vormen gezien. Dat vond ik al fantastisch. Maar het was niet echt grijpbare of defineerbare materie, meer een soort "illusie achtige" dingen. Moeilijk te omschrijven.
Dit keer was ik letterlijk de seconden dat ik mijn ogen sloot aan het wandelen door kamers. Ik zag bureaus met allemaal boeken, lampen, papieren en poppetjes, een beetje het soort bureau van een verstrooide professor. Ik liep hier doorheen maar kon het niet besturen. Ik kon niet bepalen wat er gebeurde. Ik kon ook niet proberen naar één punt te blijven staren, want mijn blik ging letterlijk mee met de beelden. Het was echt zo realistisch, alsof ik er letterlijk doorheen liep. Als een soort droom die gelijk begint als je je ogen sluit, maar waarbij je wel weet dat het nep is. Een soort verlamde droom.
Het volgende wat me opviel was dat ik allemaal kussens en kleedjes aan het vastpakken was in mijn hallucinaties, en ze letterlijk voor mijn ogen aan het ronddraaien en bekijken was. Elke keer als ik zo'n kussen vast leek te hebben, kwam hij soms heel dicht bij mij gezichtsveld. Ik praat echt over enkele centimeters van mijn ogen af als het ware.
En ik zag zo fantastisch helder en realistisch de patronen van het stof. Elk draadje was zichtbaar. Mijn eerste reactie: "hoe the fuck kan mijn brein deze stoffen zo realistisch bedenken?"
Als ze te dichtbij kwamen, begonnen ze een soort van te verbranden. Er was geen vuur of licht. Het was alsof hele kleine stofdeeltjes van de stof vervlogen in de lucht, en wegwaaide naar boven. Ik praat werkelijk over realistische beelden die niet van de werkelijkheid te onderscheiden waren. Alsof ik letterlijk elke molecuul kon zien ontbinden.
Wat ik vooral zo fantastisch vind is, is dat mijn brein schijnbaar zulke realistische beelden kan tonen. Zo realistisch dat je bijna denkt dat het realistischer en scherper is dan in het echte leven. Heeft iemand zoiets meegemaakt? Ik begrijp dat dit niet uitzonderlijk is voor hallucinerende middelen, maar op entactogenen als 6-apb en MDMA heb ik het nog nooit zo onvoorstelbaar realistische CEV's gehad.
Er was een klein nadeel, ik kon er niet goed door slapen omdat ik constant aan het meebewegen was met mijn ogen. Hierdoor weinig slaap gehad. Verder natuurlijk de comedown waar ik midden in zit. "Let it come, I won't budge![:)]()
"
Conclusie: FUCKING AMAZING! Werkelijk blown away! Niet een ervaring waar ik iets aan ga hebben of waar ik iets geleerd van heb, meer een unieke en bijzondere ervaring. Ik zou zo graag wilen dat ik het kon filmen en kon laten zien. Ik weet zeker dat er een ervaren psychonaut is die dan zegt: "Ik ken het".
Dank voor het lezen![:blush:]()
First of all, dit is geen paniektopic, want ik ben helemaal in orde
Ik heb eergisteren 2 dosissen 6-apb HCL variant gebruikt, toen ik alleen was op mijn kamer. (ik woon in een studentenhuis) Ik begon met 200 mg om ongeveer 12:30. Om ongeveer 15:00 heb ik een tweede dosis van 200 mg genomen.
Het effect was helemaal prima. Erg sterk, maar niet overwhelming. De pure goddelijke liefde stroomde door mij heen. Om ongeveer 23:00 begon het effect af te nemen. Heel langzaam en niet neerstortend als een kapotte vlieger, wat ik vaak bij MDMA heb.
Afijn, ik wilde gaan slapen. Althans, liggen, was niet voorbereid op een hele goede nachtrust, maar dit vond ik prima. Had eerst nog mijn laptop gepakt om in bed iets van een film of serie op te starten. Alles prima, na ongeveer 20/30 minuten sloot ik mijn ogen. Het licht was uit, maar het was niet compleet pikdonker in mijn kamer.
Het eerste wat me opviel was, "he, wat gek, mijn oogleden zijn doorzichtig?"
Het was alsof ik door mijn oogleden kon heenkijken en de kamer kon blijven zien. Van hieruit had ik door dat ik best harde CEV's had. Ik heb ooit op MDMA best intense kleuren en vormen gezien. Dat vond ik al fantastisch. Maar het was niet echt grijpbare of defineerbare materie, meer een soort "illusie achtige" dingen. Moeilijk te omschrijven.
Dit keer was ik letterlijk de seconden dat ik mijn ogen sloot aan het wandelen door kamers. Ik zag bureaus met allemaal boeken, lampen, papieren en poppetjes, een beetje het soort bureau van een verstrooide professor. Ik liep hier doorheen maar kon het niet besturen. Ik kon niet bepalen wat er gebeurde. Ik kon ook niet proberen naar één punt te blijven staren, want mijn blik ging letterlijk mee met de beelden. Het was echt zo realistisch, alsof ik er letterlijk doorheen liep. Als een soort droom die gelijk begint als je je ogen sluit, maar waarbij je wel weet dat het nep is. Een soort verlamde droom.
Het volgende wat me opviel was dat ik allemaal kussens en kleedjes aan het vastpakken was in mijn hallucinaties, en ze letterlijk voor mijn ogen aan het ronddraaien en bekijken was. Elke keer als ik zo'n kussen vast leek te hebben, kwam hij soms heel dicht bij mij gezichtsveld. Ik praat echt over enkele centimeters van mijn ogen af als het ware.
En ik zag zo fantastisch helder en realistisch de patronen van het stof. Elk draadje was zichtbaar. Mijn eerste reactie: "hoe the fuck kan mijn brein deze stoffen zo realistisch bedenken?"
Als ze te dichtbij kwamen, begonnen ze een soort van te verbranden. Er was geen vuur of licht. Het was alsof hele kleine stofdeeltjes van de stof vervlogen in de lucht, en wegwaaide naar boven. Ik praat werkelijk over realistische beelden die niet van de werkelijkheid te onderscheiden waren. Alsof ik letterlijk elke molecuul kon zien ontbinden.
Wat ik vooral zo fantastisch vind is, is dat mijn brein schijnbaar zulke realistische beelden kan tonen. Zo realistisch dat je bijna denkt dat het realistischer en scherper is dan in het echte leven. Heeft iemand zoiets meegemaakt? Ik begrijp dat dit niet uitzonderlijk is voor hallucinerende middelen, maar op entactogenen als 6-apb en MDMA heb ik het nog nooit zo onvoorstelbaar realistische CEV's gehad.
Er was een klein nadeel, ik kon er niet goed door slapen omdat ik constant aan het meebewegen was met mijn ogen. Hierdoor weinig slaap gehad. Verder natuurlijk de comedown waar ik midden in zit. "Let it come, I won't budge
Conclusie: FUCKING AMAZING! Werkelijk blown away! Niet een ervaring waar ik iets aan ga hebben of waar ik iets geleerd van heb, meer een unieke en bijzondere ervaring. Ik zou zo graag wilen dat ik het kon filmen en kon laten zien. Ik weet zeker dat er een ervaren psychonaut is die dan zegt: "Ik ken het".
Dank voor het lezen