#1
Op een hyperactief iemand plakken ze al snel het ADHD label. Er zijn ook zoveel vormen waardoor een persoonlijkheid/karakter buiten de lijntjes kleurt, van zodra dit je dagdagelijks leven daadwerkelijk bemoeilijkt spreken we van een stoornis. Ik was vroeger als kind juist rustig, timide, dagdromer en was snel afgeleid, later vanaf mn vroege tienerjaren n tijdens de puberjaren werd ik juist vaker sneller geĂŻrriteerd, op m'n paard gezet, prikkelbaar en verbaal agressief, later kwam daar automutilatie n ander (zelf) destructief gedrag bij. Het probleem was de de vader des huizes, die dronk ook veel, alleen en int geniep, ie kon mij n mn zus niet handelen als puber en jong adolescenten, omdat we onze eigen meningen begonnen vormen, kregen we v hem vaak een nee op alles en dreigementen was ons deel. Later escaleerde dit zelfs tot gevechten tussen hem n mij. Was heel negativiteit, waarbij het meer en meer een constante strijd was. En ging ik ook nr psycholoog door thuissituatie en op aanraden van de psycholoog van mn ma. Doordat mn pa me dreigde op straat te zetten, voelde ik, woede, wanhoop, zn geroep n gedreig, ik hate die echt zo hard, in alle razernij n impulsiviteit trok ik lade in de keuken open, nam zo'n steakmes en in vlotte beweging slash door mn pols, met plassen bloed tot gevolg. Nr spoed met mn ma vr te laten hechten, mn ma vroeg toen psychiatrisch hulp, mr mochten zo nr huis. Waar ik echt ni kon blijven en 3 maanden bij grootouders lang ma's kant heb gelogeerd en dan kwam mn ma met het heugelijke nieuws dat ze gingen scheiden. Eerst 3 jaar mn ma met de 3 kids, al zat mn zus laatste jaar bij haar vriend. Was verademing, ik werkte deeltijds in kledingwinkel en daarbuiten deed ik catering vr grote zaak (recepties filmpremiĂšres, chique tuinfeesten, walking diner op boot ...). Mn ma had ondertussen nieuwe vriend (huidige vriend) waarbij ik me eerst goe bij voelde, mr dan bij volgende verhuis, met ons ma, ik, mn 7j jongere broer en de vriend samen ook leefden, kreeg ik het vaak moeilijk met zijn nogal autoritair overkomen n was meer n meer ook een boeman vr mij, door traumatische gebeurtenis 7ste leerjaar met leerkracht, dituy met mn vader, thuissituatie bij mn lief toen, met fuckedup ouders, zorgde ervoor dat ik enorme angst n degout had van ouders n oudere mannen int voornaamste. Als ik er dan mijn relaties en werk bijneem, mn soms zeer depri n zelfdestructieve gedachten n uitvoering, had ik zoveel kenmerken v emotieregulatiepersoonlijkheidsstoornis en volwassen ADHD, waarbij dat laatste me meermaals is gevraagd (oa op twerk) of ik nooit de diagnose ADHD had gekregen. Op mn huidige job, is er ook collega, die samen met mij was gestart en we beide opvielen door ons wat impulsieve, hyperactieve n zeer aanwezige persoonlijkheid en die zĂ© tegen mij dat ie impulsregulatie stoornis heeft, ie zegt letterlijk drect wat ie denkt zonder te denken aan gevolg. Klikte vrijwel onmiddellijk tussen ons. Ook merk ik dat mn huidige psychiater, die er 2x boenk op zat samen met de medicatie, waaronder vooral Rilatine modified release me enorm helpt op mn werk n bij echt periode met dramatische slaap en/of afkick v benzo's hij me Quetiapine n Mirtazapine voorschrijft.De meeste mensen die bv druk zijn, chaotisch, slecht concentratie hebben, hebben géén adhd/add. Men kan ook gewoon âachter of voorâ lopen.
Je kunt ook hyperactief zijn, te veel stressen en angsten of een andere âaandachtsstoornisâ (zo een klote therm imo).
Het kan gewoon je karakter zijn, invloeden van vroeger etc. Veel te vaak wordt er imo meteen daaraan gedacht terwijl het gross wat getest word géén adhd etc hebben.
Zelfde dat er in ene zooooveel mensen dyslectisch zouden zijn. Het gros ervan heeft dat niet maar heeft te weinig gelezen en geschreven.
En dan een vraag: als je het dan weet, wat veranderd er dan?
Ik heb gediagnostiseerd adhd in de (erge?) vorm.
Kun jij makkelijk leren en ben je op dat gebied slimmer (iq) dan de rest? Dan zou hen bv ook Asperger kunnen zijn. Of helemaal niks en ben je gewoon zo.
(Citaat van @Zanza )
âHaha, ja dat dus. Zeker met dit verhaal erbij zou je het allicht kunnen laten onderzoeken. Baat het niet schaadt het nietâ
Het schaadt wel. Nu ik officiele diagnose heb moet ik met rijbewijs verlengen getest worden door psychiater. Plus dat je eeuwig die stempel hebt, wil je dat?
Tegenwoordig als iemand ook maar even âandersâ Is dan anderen moet er wel wat mee zijnâŠ
We moeten in het gareel lopen en vooral niet anders zijn⊠đł
Ik weet dat ik voor goed te zijn mij op zijn aanraden moest laten opnemen in traject van intense dagopname van jaar, voor mijn emotieregulatiepersoonlijkheidsstoornis (borderline). Dit zag ik echt niet zitten, waardoor de kenmerken van deze stoornis toch met regelmaat invloed op mn dagelijks leven. Ik ben ontzettend impulsief, ik heb zwak vr gokken, heb kioopverslaving en heb niet veel nodig om ervoor te zorgen dat ik bomvol stress zit en prikkelbaar ben. Srry vr dit uitgebreid verslag.