#1
misanthrophy zei:Ik weet ook gewoon niet wat ik moet doen.. Na een dikke 3 jaar is zij mijn vriendin zoals mijn moeder mijn moeder is. Niet alleen door drugs, gewoon een hoop hypocriet geouwehoer waar ik mij aan erger, maar om de 1 of andere reden maak ik het niet uit omdat zij mij altijd het idee geeft dat als het uit gaat ze er helemaal aan onderdoor zou gaan.. Bluhh..
Dus je blijft eigenlijk bij haar vanuit een soort schuldgevoel omdat je haar anders in de steek zou laten? Lijkt me niet echt toekomst hebben....
OT: Mijn ex was tegen mijn GHB gebruik. Hij had groot gelijk, want ik was verslaafd. Ook had ie graag gezien dat ik stopte met roken. Ook weer groot gelijk want dat is gewoon een ongezonde rotgewoonte. Hij was niet narrow minded of tegen drugs. We gebruikten wel af en toe mdma of coke als we een feest hadden, een paar keer per jaar en een flesje wijn ging er ook af en toe wel in. Verschil tussen verantwoord en onverantwoord gebruik dus. Als mijn partner merkt dat ik drugs gebruik of andersom om te vluchten/verslaafd ben vind ik het terecht dat hij zich zorgen maakt en dat zou ik ook doen. Wel vind ik dat je zelfs iemand die verlaafd is niet kan dwingen te stoppen. Dat moet die ander zelf willen, anders werkt het niet. Je kan als partner wel zeggen: ik kan er niet tegen om dit aan te zien en neem afstand als je merkt dat hij zichzelf ermee beschadigd maar toch niet wil stoppen. Ik heb een vriend gehad die dagelijks blowde en dronk omdat hij erge pijn had. Ik vond wel dat hij verslaafd was maar liet hem in zijn waarde. Als ik had gemerkt dat hij anderen in gevaar bracht, vervelend deed tegen mij of eigenlijk van zijn gebruik afwilde had ik hem daarin met alle liefde bijgestaan, maar dat was niet zo. Hij deed dit al toen ik hem leerde kennen en het was mijn keuze om hem te accepteren zoals hij was of niet.