#1
Is jaloezie in deze context niet gewoon de angst om iets belangrijks kwijt te raken? Gezonde eigenschap volgens mij hoor.
Jaloezie
33 antwoorden
13 weergaven
18-5-2026
#2
Exceptional Insight zei:Is jaloezie in deze context niet gewoon de angst om iets belangrijks kwijt te raken? Gezonde eigenschap volgens mij hoor.
+1
Afgezien van het jaloers zijn laat ik mijzelf toch echt wel te vaak doen. Ik heb niet echt de indruk dat jaloers zijn veel helpt overigens, maar als er iemand voor jouw neus staat te flirten met jouw vriendin dan maak je ze toch gewoon effe duidelijk dat ze mogen oprotten?
#3
nicolai zei:jaloezie...veel relaties lopen hierop stuk. zelf heb ik een vrije geest en ben eigenlijk nooit echt jaloers. ik ben er ook niet voor gemaakt om met 1 persoon te zijn, en zou het ook niet erg vinden als mijn vriendin de behoefte heeft om met andere mensen intiem te zijn.
superbia
avaritia
luxuria
invidia
gula
ira
acedia
#4
I guess you can say jealous is my second name. Maar vooral wat E I zegt, meestal is het wel de angst om iets belangrijks kwijt te raken ipv echte jaloezie.
#5
nicolai zei:nicolai zei:jaloezie...veel relaties lopen hierop stuk. zelf heb ik een vrije geest en ben eigenlijk nooit echt jaloers. ik ben er ook niet voor gemaakt om met 1 persoon te zijn, en zou het ook niet erg vinden als mijn vriendin de behoefte heeft om met andere mensen intiem te zijn.
superbia
avaritia
luxuria
invidia
gula
ira
acedia
Dat heb ik ook echt zelf gezegd he. Het gekke is dat ik het waarschijnlijk nog meende ook. Nja, ben stront jaloers en dat zal ook wel zo blijven denk ik.
Hahahaha, nou dat zijn even totaal tegengestelde antwoorden dan! Leuk hoe mensen soms kunnen veranderen.
Poos niet gezien hier trouwens!! Welcome back!
#6
vroeger had ik er wel best wel last van, maar dat is met de jaren wel overgegaan..
laat mn vriendin ook heerlijk vrij doen wat ze wil...
zou ook lastig worden als ik daar moeite mee had want ze heeft meer vrienden dan vriendinnen![:grin:]()
laat mn vriendin ook heerlijk vrij doen wat ze wil...
zou ook lastig worden als ik daar moeite mee had want ze heeft meer vrienden dan vriendinnen
#7
Wat ik zou posten als het een nieuwe bericht was:
In dit geval lijkt de jaloezie te maken te hebben met de ervaringen uit het verleden. Toen had je alle recht om jaloers te zijn. Zo ga je niet met elkaar om. Flirten prima en afhankelijk hoe je daar beiden in staat meer mss ook, maar nooit ten koste van de ander. Die slechte ervaring wil je niet nog eens en je wordt getriggerd door vergelijkbare situaties.
Zie je jaloezie als een signaal, voel het en ervaar het. Direct daarna schakel je over van emotie naar ratio en check de omstandigheden. Is je nieuwe vriend lief, zorgzaam en attent. Deelt hij zijn gedachten en ervaringen over de voor jou moeilijke situaties. Zo ja, dan hoef je je niet druk te maken. Zo nee, dan kun je dat te bespreken en daar afspraken over maken die voor jullie beide werken. Al met al bouw je vertrouwen op en dan ben je al een eind op weg. Je zal zien dat je jaloerse gevoel zal vervagen.
Als er daarentegen gegronde reden is om jaloers te zijn en die blijft, dan moet je voor jezelf kiezen en hem laten gaan. Hij is jou dan niet waard.
Wat ik nu post omdat het een bericht is dat lange lange stilte weer tot leven is gekomen:
Hoe is het met je gegaan? Ben je nog samen met je 'nieuwe' vriend? Heb je de jaloezie een plekje gegeven?
In dit geval lijkt de jaloezie te maken te hebben met de ervaringen uit het verleden. Toen had je alle recht om jaloers te zijn. Zo ga je niet met elkaar om. Flirten prima en afhankelijk hoe je daar beiden in staat meer mss ook, maar nooit ten koste van de ander. Die slechte ervaring wil je niet nog eens en je wordt getriggerd door vergelijkbare situaties.
Zie je jaloezie als een signaal, voel het en ervaar het. Direct daarna schakel je over van emotie naar ratio en check de omstandigheden. Is je nieuwe vriend lief, zorgzaam en attent. Deelt hij zijn gedachten en ervaringen over de voor jou moeilijke situaties. Zo ja, dan hoef je je niet druk te maken. Zo nee, dan kun je dat te bespreken en daar afspraken over maken die voor jullie beide werken. Al met al bouw je vertrouwen op en dan ben je al een eind op weg. Je zal zien dat je jaloerse gevoel zal vervagen.
Als er daarentegen gegronde reden is om jaloers te zijn en die blijft, dan moet je voor jezelf kiezen en hem laten gaan. Hij is jou dan niet waard.
Wat ik nu post omdat het een bericht is dat lange lange stilte weer tot leven is gekomen:
Hoe is het met je gegaan? Ben je nog samen met je 'nieuwe' vriend? Heb je de jaloezie een plekje gegeven?
#8
Wat ik me dus afvraag he.. wacht ik begin even bij t begin.
Ik heb dus een ex waar ik nog heel veel van hou. Vraag me niet waarom en hoe (lastig verhaal),
In onze relatie was ik 0,0 jaloers. Ik was helemaal zeker van onze relatie en liet haar volledig haar gang gaan. Tot ze dus met een collega opeens een dag naar t strand ging. Vond ik helemaal prima, totaal geen probleem. Echter ging onze relatie sinds die dag downhill. Ik kon met de dag meer dingen fout doen dan goed en opeens rammelde de relatie aan alle kanten.
En 2 maanden later was t dus einde relatie. Maargoed, shit happens. Toch sprak ik haar regelmatig en was er al die tijd nog wel emotionele spanning. Een soort van kan niet met elkaar maar ook niet zonder. Toen kwam ik erachter dat ze met die collega leuke dingen ging doen. Denk aan een avond snowboarden en zomaar 3 nachten bij die dude overnachten puur"voor de gezelligheid". Ik trok dat erg slecht en geloofde er geen fuck van (ik was nog steeds wel kapot van t einde van onze relatie). Maarjah, wie was ik om haar niet te geloven. En dit soort avondjes gebeurden vaker onder het motto "er is niks en dat zal ook nooit gebeuren ook".
Vervolgens 2 maanden later begin ik me ex ook wat vaker te zien en slaapt ze met kerst bij mij met alle seksuele gezelligheid vandien. Diezelfde week spenderen we nog 4 andere dagen samen. Blijkt dus dat ze 2 dagen later weer met die dude samen was, ik pissig werd hierover en we hier dus ruzie over kregen (ik moest niet zo zeiken en jaloers doen want er was niks) waarna ik me zo kut voelde en ik dus besloot haar niet meer te willen zien of spreken. Dit vond ze heel erg met huilen etc maar mijn besluit stond vast.
2 weken later krijg ik een sms dat ze me mist en of ik nog leef etc. Ik, met me stomme kop, reager hier op en t contact was weer gelegd. Vervolgens wil ze elke keer afspreken en na 2 weken geef ik toe, ik zou langs komen op dr open dag. Zo gezegd zo gedaan, en ook t fysieke contact was gelegd. 2 weken later gaan we samen eten en verteld ze me in de trein dat ze een week terug sex heeft gehad met die collega. Het was puur om de sex zonder gevoelens. Maargoed, ik word witheet, en voel me enorm voor de gek gehouden. Dat ze sex heeft met anderen, prima. Alleen NIET met hem! Ik vertel haar ook dat het mij enorm pijn doet..
Ik was dus enorm pissed en wou in utrecht uitstappen, ondanks dat we bij haar in de stad nog wat zouden drinken. Uiteindelijk bedenk ik mij dat dat ook niks oplost en besluit t uit te praten. Ik vertel haar gelijk dat ik ook aan t daten ben met iemand en dit raakt haar blijkbaar meer dan ze aanvankelijk verwacht had. Vraag me niet waarom, maar het werd nog best gezellig. Ik miste mn laatste trein terug, word de halve avond versiert door me ex en uiteindelijk blijkt t vlees toch zwak te zijn. Ik beland bij dr moeder thuis, beleef een heftige nacht en krijg sochtends te horen dat ze t heel fijn vond en dat ze niet meer begrijpt wat ze voor me voelt.
Ik dus terug naar utrecht, krijg iks avonds een sms van dr dat ze wou zeggen dat ze t heel fijn vond die nacht. Vervolgens eten we een halve week later lekker samen, belanden we samen in bed en verteld ze me wederom dat ze dr gevoelens niet meer begrijpt en dat ik de belangrijkste persoon ben voor haar.
KORTOM: MY MIND IS FUCKED en ik snap er vervolgens zelf ook geen fuck meer van.
Maar wat dan: Ik bel dr vanavond (een halve week later) op en krijg ik te horen dat ze maandag met die collega naar de dierentuin is geweest. En als ik later vraag of ze bij hem is blijven slapen, en ze antwoord met ja, draai ik volledig door.. Ze verteld me dat ze niet meer weet waar ze mee bezig is, en dat ze dr gevoelens niet begrijpt. Ze zegt me dat t niks gaat worden met die klootzak, maar daar koop ik nks voor.. Ze weet godverdomme dat ik het verschrikkelijk vind, MAAR TOCH DOET ZE HET! Nu, 3 uur later zit ik nog steeds met trillende handen van woede, frustratie en verdriet en zit ik mezelf vanalles af te vragen.
Waaronder dus dit: Ben ik jaloers? Heb ik het recht jaloers te zijn? Kan ik haar verwijten dat ze met die klootzak naar bed gaat ondanks dat ze t ook met mij doet? Ben ik onredelijk of word ik gewoon keihard gebruikt?!
Ik weet het allemaal niet meer, en ga hieraan onderdoor. Ik heb morgen met r afgesproken en ga dr dus duidelijk maken dat ik dit niet trek, en dat ze moet kiezen. Ik wil haar niet dwingen, maar dit gaat ten koste van mezelf.
En hoe kut t ook is, dit moet gebeuren. Behalve mn ex is ze ook mn beste maatje en 1 vd belangrijkste personen in mn leven. Ik zou heel de wereld afreizen voor haar.. Maar ik ga hier aan onderdoor en dit is de druppel die de emmer doet overlopen.
Het is hem of mij...
En sorry voor dit lange bericht, ik moest t gewoon even kwijt.......
Was mijn vraag dus, ben ik onredelijk of niet?
Ik heb dus een ex waar ik nog heel veel van hou. Vraag me niet waarom en hoe (lastig verhaal),
In onze relatie was ik 0,0 jaloers. Ik was helemaal zeker van onze relatie en liet haar volledig haar gang gaan. Tot ze dus met een collega opeens een dag naar t strand ging. Vond ik helemaal prima, totaal geen probleem. Echter ging onze relatie sinds die dag downhill. Ik kon met de dag meer dingen fout doen dan goed en opeens rammelde de relatie aan alle kanten.
En 2 maanden later was t dus einde relatie. Maargoed, shit happens. Toch sprak ik haar regelmatig en was er al die tijd nog wel emotionele spanning. Een soort van kan niet met elkaar maar ook niet zonder. Toen kwam ik erachter dat ze met die collega leuke dingen ging doen. Denk aan een avond snowboarden en zomaar 3 nachten bij die dude overnachten puur"voor de gezelligheid". Ik trok dat erg slecht en geloofde er geen fuck van (ik was nog steeds wel kapot van t einde van onze relatie). Maarjah, wie was ik om haar niet te geloven. En dit soort avondjes gebeurden vaker onder het motto "er is niks en dat zal ook nooit gebeuren ook".
Vervolgens 2 maanden later begin ik me ex ook wat vaker te zien en slaapt ze met kerst bij mij met alle seksuele gezelligheid vandien. Diezelfde week spenderen we nog 4 andere dagen samen. Blijkt dus dat ze 2 dagen later weer met die dude samen was, ik pissig werd hierover en we hier dus ruzie over kregen (ik moest niet zo zeiken en jaloers doen want er was niks) waarna ik me zo kut voelde en ik dus besloot haar niet meer te willen zien of spreken. Dit vond ze heel erg met huilen etc maar mijn besluit stond vast.
2 weken later krijg ik een sms dat ze me mist en of ik nog leef etc. Ik, met me stomme kop, reager hier op en t contact was weer gelegd. Vervolgens wil ze elke keer afspreken en na 2 weken geef ik toe, ik zou langs komen op dr open dag. Zo gezegd zo gedaan, en ook t fysieke contact was gelegd. 2 weken later gaan we samen eten en verteld ze me in de trein dat ze een week terug sex heeft gehad met die collega. Het was puur om de sex zonder gevoelens. Maargoed, ik word witheet, en voel me enorm voor de gek gehouden. Dat ze sex heeft met anderen, prima. Alleen NIET met hem! Ik vertel haar ook dat het mij enorm pijn doet..
Ik was dus enorm pissed en wou in utrecht uitstappen, ondanks dat we bij haar in de stad nog wat zouden drinken. Uiteindelijk bedenk ik mij dat dat ook niks oplost en besluit t uit te praten. Ik vertel haar gelijk dat ik ook aan t daten ben met iemand en dit raakt haar blijkbaar meer dan ze aanvankelijk verwacht had. Vraag me niet waarom, maar het werd nog best gezellig. Ik miste mn laatste trein terug, word de halve avond versiert door me ex en uiteindelijk blijkt t vlees toch zwak te zijn. Ik beland bij dr moeder thuis, beleef een heftige nacht en krijg sochtends te horen dat ze t heel fijn vond en dat ze niet meer begrijpt wat ze voor me voelt.
Ik dus terug naar utrecht, krijg iks avonds een sms van dr dat ze wou zeggen dat ze t heel fijn vond die nacht. Vervolgens eten we een halve week later lekker samen, belanden we samen in bed en verteld ze me wederom dat ze dr gevoelens niet meer begrijpt en dat ik de belangrijkste persoon ben voor haar.
KORTOM: MY MIND IS FUCKED en ik snap er vervolgens zelf ook geen fuck meer van.
Maar wat dan: Ik bel dr vanavond (een halve week later) op en krijg ik te horen dat ze maandag met die collega naar de dierentuin is geweest. En als ik later vraag of ze bij hem is blijven slapen, en ze antwoord met ja, draai ik volledig door.. Ze verteld me dat ze niet meer weet waar ze mee bezig is, en dat ze dr gevoelens niet begrijpt. Ze zegt me dat t niks gaat worden met die klootzak, maar daar koop ik nks voor.. Ze weet godverdomme dat ik het verschrikkelijk vind, MAAR TOCH DOET ZE HET! Nu, 3 uur later zit ik nog steeds met trillende handen van woede, frustratie en verdriet en zit ik mezelf vanalles af te vragen.
Waaronder dus dit: Ben ik jaloers? Heb ik het recht jaloers te zijn? Kan ik haar verwijten dat ze met die klootzak naar bed gaat ondanks dat ze t ook met mij doet? Ben ik onredelijk of word ik gewoon keihard gebruikt?!
Ik weet het allemaal niet meer, en ga hieraan onderdoor. Ik heb morgen met r afgesproken en ga dr dus duidelijk maken dat ik dit niet trek, en dat ze moet kiezen. Ik wil haar niet dwingen, maar dit gaat ten koste van mezelf.
En hoe kut t ook is, dit moet gebeuren. Behalve mn ex is ze ook mn beste maatje en 1 vd belangrijkste personen in mn leven. Ik zou heel de wereld afreizen voor haar.. Maar ik ga hier aan onderdoor en dit is de druppel die de emmer doet overlopen.
Het is hem of mij...
En sorry voor dit lange bericht, ik moest t gewoon even kwijt.......
Was mijn vraag dus, ben ik onredelijk of niet?
#9
heb ik absoluut geen last van...
''schat ben je vandaag je ex tegen gekomen in de stad? ga je daar vanavond een biertje drinken om bij te kletsen? blijf je slapen omdat het openbaar vervoer niet meer rijd?
ja tuurlijk schatje, ik ga wel wat anders doen, nee, maakt niet uit, veel plezier he!''
''schat ben je vandaag je ex tegen gekomen in de stad? ga je daar vanavond een biertje drinken om bij te kletsen? blijf je slapen omdat het openbaar vervoer niet meer rijd?
ja tuurlijk schatje, ik ga wel wat anders doen, nee, maakt niet uit, veel plezier he!''
#10
@ Supervlieg: nee je bent niet onredelijk, en ook niet onterecht jaloers. Zij weet hoeveel je nog voor haar voelt en gaat onzorgvuldig met jouw gevoelens om, ze weet dat het je kwetst als ze nog op die manier met die collega omgaat. Ik zou haar ook vragen om te kiezen, ze kan niet van twee walletjes blijven snoepen en jou zo blijven kwetsen. Als ze nog gevoelens voor jou heeft moet ze zich inzetten voor jou en haar best doen voor jullie relatie, en moet ze accepteren dat dat betekent dat ze niet meer zulk contact met die collega kan hebben. Als ze dit niet kan is de keuze heel lastig, maar denk ik dat je er het beste aan doet om het contact (voorlopig) te verbreken omdat het jou alleen maar pijn doet, en je blijft toch wel een zwak voor haar houden...
#11
cropp zei:heb ik absoluut geen last van...
''schat ben je vandaag je ex tegen gekomen in de stad? ga je daar vanavond een biertje drinken om bij te kletsen? blijf je slapen omdat het openbaar vervoer niet meer rijd?
ja tuurlijk schatje, ik ga wel wat anders doen, nee, maakt niet uit, veel plezier he!''
Zo ben ik mn ex ''uit het oog verloren'' :P
arrrg, gevoelens van jaloezie zijn kut, wat is eigenlijk het doel ervan, 2 mensen bij/uitelkaar drijven?
#12
Even een update, we zijn weer samen LOL!! 
#13
Wat heb je dit helder verwoord. Ik heb het echt met je te doen. Dit is gewoon geestelijke marteling
een een nachtmerrie die tot leven komt. Dat kan een ander bijna niet vatten. Heb ook wel eens zoiets gelijks mee gemaakt. Ik zou veel kunnen zeggen maar ik doe het liever niet. Het lijkt mij echt afschuwelijk als mijn vriend sex heeft met een vriendin van hem of van mij. Ik zou spontaan het spoor bijster zijn. Weeg de voordelen en de nadelen af op lange termijn. Vaak komt daar uit wat je niet hoopt omdat het moeilijk is om te kiezen voor verandering.
Verstand en gevoel
lastig
een een nachtmerrie die tot leven komt. Dat kan een ander bijna niet vatten. Heb ook wel eens zoiets gelijks mee gemaakt. Ik zou veel kunnen zeggen maar ik doe het liever niet. Het lijkt mij echt afschuwelijk als mijn vriend sex heeft met een vriendin van hem of van mij. Ik zou spontaan het spoor bijster zijn. Weeg de voordelen en de nadelen af op lange termijn. Vaak komt daar uit wat je niet hoopt omdat het moeilijk is om te kiezen voor verandering.
Verstand en gevoel
lastig
#14
Jaloezie zie ik op een bepaalde manier als verspilling van tijd en energie. Negatieve emoties wekken negatief gedrag uit. Ik weet zeker dat als ik merk dat mijn vriendin me zou controleren ik daar helemaal niet mee zou kunnen omgaan. Omgekeerd is dat net zo. Als zij een hele week op kot zit, ga ik me niet iedere avond zitten afvragen, wie ze ziet of waarmee ze bezig is. Het is in realiteit toch niet te controleren. Als zij iets wil doen achter mijn rug zal ze het toch wel doen of ik er nu achter zoek of niet. Aangezien we in een vrije relatie zitten is jaloezie toch niet van toepassing. Als zij bepaalde noden heeft mag zij die invullen, lust en liefde staan in onze relatie los van elkaar. Eens je beide tot die verstandhouding komt, groeit je relatie. Wij zijn veel sterker verbonden door vertrouwen en vrijheid dan veel monogame koppels. Veel mensen kunnen niet begrijpen hoe wij onze relatie beleven, juist omdat ze seks en liefde niet kunnen scheiden. Terwijl iedereen wel eens meemaakt dat hij die of deze persoon geil vind maar daar geen langdurige relatie zou kunnen opbouwen. Lichamelijke aantrekkelijkheid is veel oppervlakkiger dan emotionele/psychische aantrekkelijkheid. ![:hearteyes:]()
#15
had ik eerst ook best last van, maar ik denk nu zo: als ie ergens anders iets denkt te krijgen wat ie bij mij niet zou kunnen krijgen, dan doet ie dat toch lekker, hoeft ie gelijk niet meer terug te komen, want dan is ie me niet waard ![:wink:]()
#16
Ik denk dat die jaloezie wel mettertijd wegebt, zodra je ziet dat je vriend zeker te vertrouwen is. ![:)]()
Een kwestie van tijd lijkt me.
#17
Ik ben benieuwd of jullie snel jaloers zijn, en hoe je hiermee omgaat...
Zelf was ik nooit jaloers, maar door mijn vorige relatie heb ik er ineens wel last van gekregen. Mijn ex ging erg intiem met andere meisjes om voor mijn neus, en deed net alsof het normaal was. Gebeurde vaak op feestjes/afters. Hij besteedde dan ook geen aandacht aan mij, wat me enorm jaloers maakte. Meestal was hij op zo'n moment erg lijp, en wist de volgende dag niet eens meer wat er gebeurd was (zei hij).
Omdat ik erg gek op hem was, bleef ik toch bij hem. Dom natuurlijk, zo achteraf bekeken.![:openmouth:]()
Nu heb ik een nieuwe vriend, en hoe vrij/open ik ook ben, en hoe ik mezelf ook voorhou dat het bullshit is. Toch bekruipt me soms weer in alle hevigheid dat nare gevoel... En dit keer is het zonder duidelijke reden, want ik weet zeker dat hij gek op mij is, en niks met andere meisjes wil...
Iemand ideeen om hiervan af te komen? Ik vind het echt een enorm lelijke eigenschap van mezelf, en wil er graag iets aan doen!!
Zelf was ik nooit jaloers, maar door mijn vorige relatie heb ik er ineens wel last van gekregen. Mijn ex ging erg intiem met andere meisjes om voor mijn neus, en deed net alsof het normaal was. Gebeurde vaak op feestjes/afters. Hij besteedde dan ook geen aandacht aan mij, wat me enorm jaloers maakte. Meestal was hij op zo'n moment erg lijp, en wist de volgende dag niet eens meer wat er gebeurd was (zei hij).
Omdat ik erg gek op hem was, bleef ik toch bij hem. Dom natuurlijk, zo achteraf bekeken.
Nu heb ik een nieuwe vriend, en hoe vrij/open ik ook ben, en hoe ik mezelf ook voorhou dat het bullshit is. Toch bekruipt me soms weer in alle hevigheid dat nare gevoel... En dit keer is het zonder duidelijke reden, want ik weet zeker dat hij gek op mij is, en niks met andere meisjes wil...
Iemand ideeen om hiervan af te komen? Ik vind het echt een enorm lelijke eigenschap van mezelf, en wil er graag iets aan doen!!
#18
Tja, zo zijn mensen he; slechte ervaringen met een object, doen die object haten. Alles wat er op lijkt, wekt shit op. Zo ontstaat bevoorbeeld: Racisme, discriminatie enz.
Maar ik ben van mezelf erg jaloers helaas.
Daarom moet er ook maar 1x wantrouwen opgewekt worden en ik ga me heel kut gedragen.
Naja, ook dat word op ten duur bijgeschaafd.
Verder moet je gewoon veel Amy Winehouse luisteren
Maar ik ben van mezelf erg jaloers helaas.
Daarom moet er ook maar 1x wantrouwen opgewekt worden en ik ga me heel kut gedragen.
Naja, ook dat word op ten duur bijgeschaafd.
Verder moet je gewoon veel Amy Winehouse luisteren
#19
Leuk onderwerp Technora! 
Jaloezie en onzekerheid gaan wat mij betreft altijd hand en hand met elkaar. Ik heb, zoals bijna iedereen wel eens heeft, van die bepaalde periodes dat het soms gewoon even wat minder met me gaat, niet zo lekker in mijn vel zit en me dan ook veel sneller onzeker voel dan normaal. In zo'n periode ben ik dan ook veel sneller jaloers te maken.
Tyler is echt een hele mooie jongen, altijd al heel populair geweest (bij zowel vrouw als man) en dus is het ook niet gek dat hij heel veel verschillende exen heeft. Tijdens uitgaan komt het dan ook best regelmatig voor dat er plotseling weer eens zo'n ex of scharrel - vaak ook bloedmooi - van hem opduikt en daar heb ik over het algemeen geen problemen mee. Ik weet dat ik er ook mag wezen, dat hij echt heel veel van mij houdt en voor mij gekozen heeft. Met een paar exen van hem kan ik het zelfs echt bijzonder leuk vinden - dat zijn ook vriendinnen van Tyler gebleven - en dan hebben we gewoon echt een gezellige tijd met elkaar. Hij schenkt doorgaans ook niet zoveel aandacht aan die exen die we dan tegengekomen, want hij is gewoon heel erg op mij gericht (en zo hoort het!![:wink:]()
) Ik ben er aan gewend dat als we uitgaan of op straat lopen, hij regelmatig een begerige blik kan verwachten en dan voel ik me juist heel trots eigenlijk, want hij is lekker toch van mij! Geen reden voor jaloezie dus!
Maarrrrrr.... als ik soms gewoon even zo'n mindere periode heb dan normaal, ben ik in exact dezelfde soort situaties zoals ik hierboven beschrijf, ook al een paar keer heeeeel jaloers geweest hoor! Eerst probeer het dan nog een tijdje weg te drukken, maar meestal lukt dat toch niet en geef ik er gewoon lekker aan toe. Ben dan een ontzettende dramaqueen die overal spoken ziet en heel kinderachtig kan gaan doen... Maar ja, dat is jaloezie he... Ik vind het wel een ongelooflijk kut naar rot gevoel!!!! Gelukkig heb ik het alleen in bepaalde periodes en gaat het bij mij ook altijd weer over, want het lijkt me vreselijk om altijd jaloers te zijn....
Een beetje gezonde jaloezie van tijd tot tijd, iook wel een beetje onmisbaar voor je relatie, het is weer een andere vorm om te laten blijken dat je van je partner houdt, zolang het maar niet ziekelijk wordt.
Jaloezie en onzekerheid gaan wat mij betreft altijd hand en hand met elkaar. Ik heb, zoals bijna iedereen wel eens heeft, van die bepaalde periodes dat het soms gewoon even wat minder met me gaat, niet zo lekker in mijn vel zit en me dan ook veel sneller onzeker voel dan normaal. In zo'n periode ben ik dan ook veel sneller jaloers te maken.
Tyler is echt een hele mooie jongen, altijd al heel populair geweest (bij zowel vrouw als man) en dus is het ook niet gek dat hij heel veel verschillende exen heeft. Tijdens uitgaan komt het dan ook best regelmatig voor dat er plotseling weer eens zo'n ex of scharrel - vaak ook bloedmooi - van hem opduikt en daar heb ik over het algemeen geen problemen mee. Ik weet dat ik er ook mag wezen, dat hij echt heel veel van mij houdt en voor mij gekozen heeft. Met een paar exen van hem kan ik het zelfs echt bijzonder leuk vinden - dat zijn ook vriendinnen van Tyler gebleven - en dan hebben we gewoon echt een gezellige tijd met elkaar. Hij schenkt doorgaans ook niet zoveel aandacht aan die exen die we dan tegengekomen, want hij is gewoon heel erg op mij gericht (en zo hoort het!
Maarrrrrr.... als ik soms gewoon even zo'n mindere periode heb dan normaal, ben ik in exact dezelfde soort situaties zoals ik hierboven beschrijf, ook al een paar keer heeeeel jaloers geweest hoor! Eerst probeer het dan nog een tijdje weg te drukken, maar meestal lukt dat toch niet en geef ik er gewoon lekker aan toe. Ben dan een ontzettende dramaqueen die overal spoken ziet en heel kinderachtig kan gaan doen... Maar ja, dat is jaloezie he... Ik vind het wel een ongelooflijk kut naar rot gevoel!!!! Gelukkig heb ik het alleen in bepaalde periodes en gaat het bij mij ook altijd weer over, want het lijkt me vreselijk om altijd jaloers te zijn....
Een beetje gezonde jaloezie van tijd tot tijd, iook wel een beetje onmisbaar voor je relatie, het is weer een andere vorm om te laten blijken dat je van je partner houdt, zolang het maar niet ziekelijk wordt.
#20
ben bang dat ik wel jaloers ben mensen moeten niet tever gaan vind ik