MeejheM zei:Waar ik graag feedback over krijg(van iemand die het hele stuk gezien en begrepen heeft) is de scheiding tussen brein en geest. Nooit is bewezen waar de geest zetelt, enkel dat hij geloof ik 16 gram weegt.
Ben je nou serieus?MeejheM zei:Waar ik graag feedback over krijg(van iemand die het hele stuk gezien en begrepen heeft) is de scheiding tussen brein en geest. Nooit is bewezen waar de geest zetelt, enkel dat hij geloof ik 16 gram weegt.
Albedo zei:MeejheM zei:Waar ik graag feedback over krijg(van iemand die het hele stuk gezien en begrepen heeft) is de scheiding tussen brein en geest. Nooit is bewezen waar de geest zetelt, enkel dat hij geloof ik 16 gram weegt.
Volgens Dick Swaab is er geen scheiding tussen brein en geest. De geest is het product van het brein. Dat is ook de titel van zijn boek. Hij zegt dat vanaf de 56e minuut. Of je dat gelooft van een emeritus hoogleraar in de neurobiologie of niet is aan jou. Hij geeft zijn mening aan de hand van zijn onderzoek. In het begin werd hij verketterd, maar later kreeg hij steeds meer gelijk.
Grootste verschil met hoe er nu wordt gedacht t.o.v. vroeger is dat niet de sociale omgeving in de latere ontwikkeling het meeste invloed heeft maar vooral, naast genetica, de chemische en sociale omgeving in de vroege ontwikkeling (baarmoeder + eerste 4 jaar). Althans zo heb ik het begrepen.
Er zijn nog veel meer interessante video's met hem. Over de illusie van de vrije wil. Wij besturen ons brein niet, maar het brein stuurt ons! Ook zag ik er een over een zeldzame ziekte in de hersenen. Dat ging over een persoon waarbij de 2 hersenhelften gescheiden functioneren en elkaar bevechten. Letterlijk. Is gebruikt in een film door Peter Sellers.
Mindless zei:MeejheM zei:Waar ik graag feedback over krijg(van iemand die het hele stuk gezien en begrepen heeft) is de scheiding tussen brein en geest. Nooit is bewezen waar de geest zetelt, enkel dat hij geloof ik 16 gram weegt.Ben je nou serieus? Sorry, maar zelfs die-hard materialisten kunnen dat toch niet serieus nemen?
Ben ik gedeeltelijk met je eens. Op het moment dat je denkt dat je vrije wil hebt in je keuzes, komt daar een soort verantwoordelijkheid bij. Als we denken dat we geen vrije wil hebben, krijgen we een hoop mensen die onder het mom van 'ik kies toch mijn eigen gedachten en acties niet uit' gaan leven alsof er geen consequenties zijn aan hun acties.MeejheM zei:Je laatste 3 zinnen zijn volgens mij alleen te verhelderen door niet je eigen vrije mening als bron te gebruiken. Ik denk dat ik een vrije mening heb, en daardoor tegelijkertijd verantwoordelijk voor de foute keuzen die ik gemaakt heb.
Vooral dat laatste moet je wel willen dragen, wanneer je vrije keuzes als waarheid kiest(of niet, wie zal het zeggen?). Vrije keuze staat gelijk aan een bepaalde mate van verantwoordelijkheid.
Dat klopt, maar op het gebied van bewustzijn is het nou juist zo belangrijk wie die 'ik' dan is. We denken normaal 'ik natuurlijk, ik vind dat fout'. Maar wat als die 'ik' één van de gedachtes zelf is? En dat als je op zoek gaat naar die ik (die meningen heeft) in jezelf, je hem nooit zal vinden? Het is toch een soort aanname dat onze gedachten betrekking hebben op een 'ik' en zo meningen worden. We geloven dat onze gedachten werkelijk van ons zijn, maar kijk eens hoeveel zogenaamde meningen van jezelf eigenlijk die van anderen (familie, vrienden, gehele samenleving) zijn. En voor hen geldt natuurlijk precies hetzelfde.Persoonlijk reken ik mensen af op bepaalde keuzes die ik zelf fout vind. dat toont aan dat ik geloof in vrije keuze toch?
Wederom een paradoxaal iets dit, want uiteindelijk kies je je gedachten toch echt niet uit. Je hebt misschien een aantal verschillende gedachten achter elkaar (als een rij opties zeg maar), maar op welk punt kies je elk van die afzonderlijke gedachten? Dat is niet aan ons, ze verschijnen alleen maar in ons (bewustzijn). Dat is waar we het mee moeten doen, toch?
Dank uMeejheM zei:Ik ga liever door. Je bent een fijne antagonist, vanwege je opvattingen, manier je te uitten en wederzijds respect.
De rationele en de spirituele dimensie zullen waarschijnlijk altijd blijven botsen. Echter, ik zelf denk niet dat de kans dat wij als individuen ooit op één lijn zullen zitten verwaarloosbaar is. Je moet onthouden dat ik overtuigd ben van non-dualiteit, wat betekent dat ik geloof dat de essentie in jou exáct dezelfde essentie is in mij. Ik geloof dus dat in realiteit wij al helemaal een(s) "met elkaar" zijn.Waarschijnlijk kunnen we eeuwig door blijven discussiëren, want de kans dat we het ooit eens worden lijkt mij verwaarloosbaar. Wel vind ik het interessant van gedachten te wisselen met iemand met een bijna volledig andere kijk op o.a. existentiële vragen.
Ik probeer niet zozeer tegen jouw stelling in te gaan, maar mijn ervaring te verwoorden. Ik merk bij mezelf dat ik niet mijn eigen gedachten uitkies. Alles verschijnt alleen in mij, vanuit het niets. Ik stel vervolgens voor aan anderen om ook naar hun ervaring te kijken. Zonder agenda, simpelweg kijken hoe dat mechanisme van gedachten werkt.Hier probeer je tegen mijn stelling in te gaan zonder zelf enig echt valide argument aan te voeren.
Dit is niet paradoxaal maar meer een kafka-esque vorm van discussieren.
Met alle respect natuurlijk. (smilie die zijn hoed afdoet en weer opzet)
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."