Veel vrouwen denken dat mannen op ten duur wel veranderen in hun houding naar het kind toe, en het toch gaan waarderen op de één of andere manier...
Daarom, hoe pijnlijk ook.of jij krijgt spijt als je dan toch een kind neemt.of zij krijgt spijt, alleen heeft ze simpelweg minder tijd. Straks kan ze niet meer zwanger worden en dat zij haar leven lang die pijn meedraagt.wilt jij haar ook niet aandoen.
Uit liefde naar jezelf en vóór haar moet je een keuze maken die nu onwijs veel pijn doet. Daar wil ik echt niet luchtig over doen, dus blijf vooral van je af schrijven. Uiteindelijk is dit een proces van losmaken waar je echt uitkomt..ook al kan je het je nu niet voorstellen.. hoe hard ook, zo te lezen moet je nu wel..
Dat je nu zoveel pijn hebt word echt minder .dit is mijn waarheid en ik lees ook de postings van anderen die dit proces kennen.
Zijn er momenten dat je je nu kan afleiden van het gevoel? Dat zou ik opzoeken. Niet vechten tegen de pijn, laat het er zijn en zoek afleiding.
Als afleiden niet werkt..volhouden. alsof je opnieuw moet leren lopen..zo leer je ook weer gelukkiger te zijn dan nu. Echt doorbijten en volhouden.
Supergoed dat je het hier van je afschrijft. Wij kunnen ook zonder emotie onze mening over jouw situatie neerzetten. Maar jij zit met de pijn.
Ik ken die pijn, weet zeker andere leden ook.
Hoop dat we er hier op DF een beetje voor afleiding kunnen zorgen of iets wat ik/we je gunnen.