#1
De QQ-test.. speciaal voor mensen die onzeker worden van de wetenschap geen hoog IQ te hebben.
Zwemt daar nu een visstick?
55 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
"Mijn IQ is maar 38 en ik schijt de hele dag van me af, maar ik ben wel altijd vrolijk en blij"Anon zei:De QQ-test.. speciaal voor mensen die onzeker worden van de wetenschap geen hoog IQ te hebben.
#3
ik zag laatst nog een hele school visticks zwemmen...in mijn frituurvet ![:wink:]()
#4
In de huidige informatiecultuur vind ik dat ieder mensch uiteindelijk verantwoordelijk is voor zijn of haar intellectuele inhoudt. De meeste kinderen zijn nieuwsgierig, nieuwsgierige stadskinderen hebben toegang tot een bibliotheek. En valt het internet of Discovery Channel nog weg te denken vandaag de dag? In any case, voor -stads of land- kinderen heeft de school het als primaire pedagogische functie om te zorgen dat het kind z'n horizon wordt verbreed, of in dit geval oceaan.Drientje zei:Stel nou dat je een stadskind bent en niet de mogelijkheid om af en toe mee te maken hoe de natuur nou precies werkt en je ouders het ook niet zo goed weten, dan kan ik best geloven dat er kinderen zijn die denken dat er vissticks in de zee zwemmen.
Desondanks weer een prachtig voorbeeld dat het onderwijs óntzettend hard achteruit is gegaan de afgelopen decenia. Sea Life kan overigens beter investeren in het nog wat proberen over te dragen van kennis i.p.v. het te testen want het is hier echt niet beter
#5
Solidius zei:In de huidige informatiecultuur vind ik dat ieder mensch uiteindelijk verantwoordelijk is voor zijn of haar intellectuele inhoudt. De meeste kinderen zijn nieuwsgierig, nieuwsgierige stadskinderen hebben toegang tot een bibliotheek. En valt het internet of Discovery Channel nog weg te denken vandaag de dag? In any case, voor -stads of land- kinderen heeft de school het als primaire pedagogische functie om te zorgen dat het kind z'n horizon wordt verbreed, of in dit geval oceaan.Drientje zei:Stel nou dat je een stadskind bent en niet de mogelijkheid om af en toe mee te maken hoe de natuur nou precies werkt en je ouders het ook niet zo goed weten, dan kan ik best geloven dat er kinderen zijn die denken dat er vissticks in de zee zwemmen.
Desondanks weer een prachtig voorbeeld dat het onderwijs óntzettend hard achteruit is gegaan de afgelopen decenia. Sea Life kan overigens beter investeren in het nog wat proberen over te dragen van kennis i.p.v. het te testen want het is hier echt niet beter
Ben je dan ook verantwoordelijk voor je eigen spellingsfouten?
#6
Het heeft toen zoveel indruk gemaakt dat je nu niet meer weet wat voor rode besjes het waren.
Er zitten er toch verdomd veel tussen die giftig zijn.
Er zitten er toch verdomd veel tussen die giftig zijn.
#7
Drientje zei:Het heeft toen zoveel indruk gemaakt dat je nu niet meer weet wat voor rode besjes het waren.
Er zitten er toch verdomd veel tussen die giftig zijn.
Haha ja
Het zullen wel aalbessen zijn geweest.
#8
Het zal wel komen doordat het merendeel van de mensen tegenwoordig het IQ van een visstick heeft.
#9
Exceptional Insight zei:Het zal wel komen doordat het merendeel van de mensen tegenwoordig het IQ van een visstick heeft.
Voor sommige mensen is dat nog een compliment hoor
#10
Drientje zei:Het heeft toen zoveel indruk gemaakt dat je nu niet meer weet wat voor rode besjes het waren.
Er zitten er toch verdomd veel tussen die giftig zijn.
De aalbes inderdaad. Die wordt gewoon rode bes genoemd. Deze bedoel ik:
#11
Matrixx zei:Drientje zei:Het heeft toen zoveel indruk gemaakt dat je nu niet meer weet wat voor rode besjes het waren.
Er zitten er toch verdomd veel tussen die giftig zijn.
De aalbes inderdaad. Die wordt gewoon rode bes genoemd. Deze bedoel ik:
![:hearteyes:]()
Die is inderdaad zalig !
#12
Ik vond die dingen nooit lekker, ik ging meteen voor de aardbeien en bramen.
En die kinderen die nu niet weten waar een visstick van gemaakt is dat zijn wel de kinderen die later voor de wereld gaan zorgen. Ik zie het somber in.
En die kinderen die nu niet weten waar een visstick van gemaakt is dat zijn wel de kinderen die later voor de wereld gaan zorgen. Ik zie het somber in.
#13
Drientje zei:Ik vond die dingen nooit lekker, ik ging meteen voor de aardbeien en bramen.
En die kinderen die nu niet weten waar een visstick van gemaakt is dat zijn wel de kinderen die later voor de wereld gaan zorgen. Ik zie het somber in.
Vroeger bestond er nog zoiets als de survival of the fittest, de zwakken vielen af. Vandaag de dag is dat verdwenen en komen de zwakken in de meerderheid.
We hebben veel vooruitgang geboekt, maar die vooruitgang zorgt op sommige vlakken ook voor een enorme achteruitgang.
#14
Sublimo zei:Drientje zei:Ik vond die dingen nooit lekker, ik ging meteen voor de aardbeien en bramen.
En die kinderen die nu niet weten waar een visstick van gemaakt is dat zijn wel de kinderen die later voor de wereld gaan zorgen. Ik zie het somber in.
Vroeger bestond er nog zoiets als de survival of the fittest, de zwakken vielen af. Vandaag de dag is dat verdwenen en komen de zwakken in de meerderheid.
We hebben veel vooruitgang geboekt, maar die vooruitgang zorgt op sommige vlakken ook voor een enorme achteruitgang.
Wil je een hilarische en rake film zien over 'survival of the dumbest' raad ik je de film Idiocracy aan, prachtige parodie op hoe onze maatschappij zich ontwikkelt.
En in de wereld mag dan survival of the dumbest gelden, voor de mensen waarmee ik omga geldt: survival of the sophisticated.
#15
Eh, ja? Had je verder nog 'inhoudelijk' wat toe te voegen aan dit onderwerp, of insinueer je wel vaker per ongeluk van enkelvoud meervoud in maar liefst één hele zin? If so, practice harder on your punchline next time.Rabbithole zei:Solidius zei:In de huidige informatiecultuur vind ik dat ieder mensch uiteindelijk verantwoordelijk is voor zijn of haar intellectuele inhoudt. De meeste kinderen zijn nieuwsgierig, nieuwsgierige stadskinderen hebben toegang tot een bibliotheek. En valt het internet of Discovery Channel nog weg te denken vandaag de dag? In any case, voor -stads of land- kinderen heeft de school het als primaire pedagogische functie om te zorgen dat het kind z'n horizon wordt verbreed, of in dit geval oceaan.Drientje zei:Stel nou dat je een stadskind bent en niet de mogelijkheid om af en toe mee te maken hoe de natuur nou precies werkt en je ouders het ook niet zo goed weten, dan kan ik best geloven dat er kinderen zijn die denken dat er vissticks in de zee zwemmen.
Desondanks weer een prachtig voorbeeld dat het onderwijs óntzettend hard achteruit is gegaan de afgelopen decenia. Sea Life kan overigens beter investeren in het nog wat proberen over te dragen van kennis i.p.v. het te testen want het is hier echt niet beter
Ben je dan ook verantwoordelijk voor je eigen spellingsfouten?
Edit: Zowaar een tweede bijdrage, chapeau.
#16
Solidius zei:Eh, ja? Had je verder nog 'inhoudelijk' wat toe te voegen aan dit onderwerp, of insinueer je wel vaker per ongeluk van enkelvoud meervoud in maar liefst één hele zin? If so, practice harder on your punchline next time.Rabbithole zei:Solidius zei:In de huidige informatiecultuur vind ik dat ieder mensch uiteindelijk verantwoordelijk is voor zijn of haar intellectuele inhoudt. De meeste kinderen zijn nieuwsgierig, nieuwsgierige stadskinderen hebben toegang tot een bibliotheek. En valt het internet of Discovery Channel nog weg te denken vandaag de dag? In any case, voor -stads of land- kinderen heeft de school het als primaire pedagogische functie om te zorgen dat het kind z'n horizon wordt verbreed, of in dit geval oceaan.
Desondanks weer een prachtig voorbeeld dat het onderwijs óntzettend hard achteruit is gegaan de afgelopen decenia. Sea Life kan overigens beter investeren in het nog wat proberen over te dragen van kennis i.p.v. het te testen want het is hier echt niet beter
Ben je dan ook verantwoordelijk voor je eigen spellingsfouten?
Ja, ik voeg inhoudelijk wat toe: als jij preekt dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn/haar eigen intellectuele inhoud komt het overtuigender over als je daarbij een zelfstandig naamwoord niet aanziet voor een werkwoord. Dan kun je zo'n reactie verwachten. En verder: why so serious?