#1
Zeker mee eensAmen 🙏
Vanaf 1 Januari lachgas verboden voor recreatief gebruik
64 antwoorden
26 weergaven
18-5-2026
#2
Goed en slecht zijn nogal normatieve waardeoordelen. Dan hangt het dus af van de normen binnen een bepaalde tijdsgeest. En aangezien normen doorgaans redelijk arbitrair zijn, is het lastig die te vergelijken tussen verschillende generaties.Nou... als ik bijvoorbeeld mijn ouders verhalen hoor vertellen over hun alcoholconsumptie op jonge leeftijd, dan denk ik dat we, buiten een aantal excessen, het tegenwoordig zo slecht nog niet doen. Nu wordt er veel meer de nadruk op gelegd, wat ik dus toejuich.
#3
Niks aan toe te voegen!Dus al die mensen die een dure slagroom spuit hebben gekocht voor daadwerkelijk slagroom spuiten, kunnen die straks wel weggooien omdat een stel domme kinderen verslaafd raakt aan lachgas...
What's next... Lijm verbieden als het straks hip wordt onder jongeren om dat te gaan snuiven?
Misschien hard, maar ik heb zoiets van, als jij zo dom bent om tientallen, zoniet honderden ballonnen lachgas te inhaleren op een dag en dat elke dag, dan moet je leren leven met de consequenties. En dan moet je niet de schuld gaan geven aan lachgas, dat het "verslavend" is. Lachgas is niet verslavend en lachgas is niet het probleem, jij bent het probleem.
Maar 'k doe het toch... Geef deze man een medaille!
#4
Imo is dat de rol van de overheid helemaal niet.
De overheid is onze vader en moeder niet.
We zijn het vaak niet eens, maar op dit gebied denk ik er 100% hetzelfde over als jij.
De overheid moet kappen met deze bemoeienis. Meer voorlichting, goede regulatie, maar nee: ze kiezen weer voor de onzinnige weg van verbieden, die al talloze keren aantoonbaar niet succesvol is gebleken.
Wel jammer, ik heb zelf een tankje lachgas staan en gebruik het echt heel sporadisch (samen met psychedelica of 6-APB) maar nu moet dat straks dus ook weer illegaal. -_-
En wat jij zegt: mensen die het willen gebruiken komen er toch wel aan.
#5
Misschien ook even in beschouwing nemen dat die mensen in staat worden gesteld om honderden ballonnen lachgas te inhaleren door een perverse industrie die veel geld verdient en nul verantwoordelijkheid neemt. Anders val je namelijk in de val van rational choice theory, en dat klinkt allemaal leuk: iedereen kiest zelf zijn gedrag dus mensen zijn verantwoordelijk voor zichzelf. Maar de cognitieve gedragswetenschap is het er vrij unaniem over eens dat er een slechts een extreem klein deel (<95%) autonome keuze zit in ons gedrag, en zelfs die autonome keuze onder invloed staat van omgevingsfactoren zoals cultuur, normen en waarden, en politieke economie.Misschien hard, maar ik heb zoiets van, als jij zo dom bent om tientallen, zoniet honderden ballonnen lachgas te inhaleren op een dag en dat elke dag, dan moet je leren leven met de consequenties. En dan moet je niet de schuld gaan geven aan lachgas, dat het "verslavend" is. Lachgas is niet verslavend en lachgas is niet het probleem, jij bent het probleem.
Het gekke is dat de huidige beleidsmakers enerzijds de beperkingen van rational choice theory erkennen. Want de opvatting is: mensen gebruiken lachgas en dat is geen gezonde rationele keuze, dus we gaan ze 'helpen' om een andere gezondere keuze te maken. Maar aan de andere kant is het bijbehorende paradigma van de inviduele verantwoordelijkheid nog wel dominant, want mensen worden nu gestraft als ze niet 'de goede' keuze maken.
Nogal tegenstrijdig:
Je staat onder invloed van sociaal en fysiek schadelijke economische activiteiten, en om je daarvan te behoeden maken we jou individueel verantwoordelijk voor het opvolgen van een bepaalde gedragsnorm.
#6
Meer voorlichting, goede regulatie, maar nee: ze kiezen weer voor de onzinnige weg van verbieden, die al talloze keren aantoonbaar niet succesvol is gebleken.
Met dank aan die Christelijke Paul Blokhuis. 'Heel Holland Bakt' blijft gelukkig volgens Paul. 🤡
#7
Met dank aan die Christelijke Paul Blokhuis. 'Heel Holland Bakt' blijft gelukkig volgens Paul. 🤡
Je valt toch gewoon al in slaap als je die vent hoort praten. Wat een saaie, brave burgerlul. xD
#8
Je hebt een punt, maar ik denk dat mensen dit ook weer kunnen gebruiken om de verantwoordelijkheid af te schuiven.Misschien ook even in beschouwing nemen dat die mensen in staat worden gesteld om honderden ballonnen lachgas te inhaleren door een perverse industrie die veel geld verdient en nul verantwoordelijkheid neemt. Anders val je namelijk in de val van rational choice theory, en dat klinkt allemaal leuk: iedereen kiest zelf zijn gedrag dus mensen zijn verantwoordelijk voor zichzelf. Maar de cognitieve gedragswetenschap is het er vrij unaniem over eens dat er een slechts een extreem klein deel (<95%) autonome keuze zit in ons gedrag, en zelfs die autonome keuze onder invloed staat van omgevingsfactoren zoals cultuur, normen en waarden, en politieke economie.
Het gekke is dat de huidige beleidsmakers enerzijds de beperkingen van rational choice theory erkennen. Want de opvatting is: mensen gebruiken lachgas en dat is geen gezonde rationele keuze, dus we gaan ze 'helpen' om een andere gezondere keuze te maken. Maar aan de andere kant is het bijbehorende paradigma van de inviduele verantwoordelijkheid nog wel dominant, want mensen worden nu gestraft als ze niet 'de goede' keuze maken.
Nogal tegenstrijdig:
Je staat onder invloed van sociaal en fysiek schadelijke economische activiteiten, en om je daarvan te behoeden maken we jou individueel verantwoordelijk voor het opvolgen van een bepaalde gedragsnorm.
Het klopt natuurlijk ook wel dat veel van onze uiteindelijke keuze hevig beïnvloedt is door onze omgeving en door onze opvoeding, maar als je niet meer op individueel niveau verantwoordelijkheid gaat nemen... Dan krijg je wat een bevolking van kinderen die roepen: het is niet mijn schuld! En dat zie je al zoveel...
Ik denk dat het helemaal niet zo verkeerd is als mensen individueel meer verantwoordelijkheid gaan nemen, ook al zijn ze zo beïnvloedt van buitenaf. Dat bouwt karakter.
#9
En wat nou als die aanpak van het analyseren van behoeftes, daarmee rekening houden, en vervolgens (vrijwillige) zorg aanbieden veel beter werkt dan het individualistische verantwoordelijkheidsmodel?Je hebt een punt, maar ik denk dat mensen dit ook weer kunnen gebruiken om de verantwoordelijkheid af te schuiven.
Het klopt natuurlijk ook wel dat veel van onze uiteindelijke keuze hevig beïnvloedt is door onze omgeving en door onze opvoeding, maar als je niet meer op individueel niveau verantwoordelijkheid gaat nemen... Dan krijg je wat een bevolking van kinderen die roepen: het is niet mijn schuld! En dat zie je al zoveel...
Ik denk dat het helemaal niet zo verkeerd is als mensen individueel meer verantwoordelijkheid gaan nemen, ook al zijn ze zo beïnvloedt van buitenaf. Dat bouwt karakter.
Zoals de aanpak van de heroïne-epidemie in Nederland heel goed heeft geholpen. Dat was niet door gebruikers te beschuldigen dat het hun eigen probleem was omdat zij ervoor hadden gekozen.
De Hel van Hoog Catharijne - Andere Tijden
anderetijden.nl
#10
Nummer 1 bedreiging voor de volksgezondheid door niet-overdraagbare ziektes: overgewicht en obesitas.Met dank aan die Christelijke Paul Blokhuis. 'Heel Holland Bakt' blijft gelukkig volgens Paul. 🤡
De staatssecretaris van Volksgezondheid: "we gaan lachgas verbieden, tenzij je er slagroom mee maakt".
Lijkt me eigenlijk logisch als je het precies andersom doet....
Lachgas is verboden, tenzij je het gebruikt voor andere redenen dan om dik mee te worden.
#11
Ben van 1977 en kan me herinneren dat eerst alles de schuld van de Maatschappij was en toen met het aantreden van Rutte alles eigen verantwoordelijkheid was geworden. Vervolgens moesten de banken worden gered en toen iedereen.En wat nou als die aanpak van het analyseren van behoeftes, daarmee rekening houden, en vervolgens (vrijwillige) zorg aanbieden veel beter werkt dan het individualistische verantwoordelijkheidsmodel?
Zoals de aanpak van de heroïne-epidemie in Nederland heel goed heeft geholpen. Dat was niet door gebruikers te beschuldigen dat het hun eigen probleem was omdat zij ervoor hadden gekozen.
De Hel van Hoog Catharijne - Andere Tijden
Wat een geouwehoer!
#12
Misschien voor het specifieke probleem wel, maar ik weet niet, een maatschappij vol met mensen die verantwoording afleggen voor hun eigen gedrag lijkt me ergens wel goed op meerdere vlakken.En wat nou als die aanpak van het analyseren van behoeftes, daarmee rekening houden, en vervolgens (vrijwillige) zorg aanbieden veel beter werkt dan het individualistische verantwoordelijkheidsmodel?
Zoals de aanpak van de heroïne-epidemie in Nederland heel goed heeft geholpen. Dat was niet door gebruikers te beschuldigen dat het hun eigen probleem was omdat zij ervoor hadden gekozen.
De Hel van Hoog Catharijne - Andere Tijden
#13
dat wordt inslaan op een hoge psychedelic wil ik tog wel een ballonnentje consumeren
#14
Misschien voor het specifieke probleem wel, maar ik weet niet, een maatschappij vol met mensen die verantwoording afleggen voor hun eigen gedrag lijkt me ergens wel goed op meerdere vlakken.![:wink:]()
Ik vind dit wel altijd een 'dubbele' discussie die verschillende kanten heeft, daarom extra interessant om op dit forum meerdere perspectieven te zien voorbij komen. Ik ben heel erg voor legalisatie, voorlichting, eigen verantwoordelijkheid, maar als mensen me dan vragen of écht álles legaal moet worden, inclusief serieus gevaarlijke zooi zoals methamfetamine, dan sta ik altijd een beetje met m'n mond vol tanden, want ik heb er (nog) geen duidelijke mening over hoe het er concreet uit zou moeten zien en waar je grenzen trekt.
Ik besef daarnaast goed dat mijn kijk erop deels vertroebeld wordt door eigenbelang; het komt mij (als - vind ik zelf - verstandige gebruiker) uiteraard ook gewoon erg slecht uit dat middelen verboden worden omdat er teveel andere mensen niet mee kunnen omgaan. Dan moet ik weer helemaal ingewikkeld meer moeite gaan doen om toch aan die stoffen te komen, mogelijk met meer pakkans of kans op slechte shit als gevolg. :') Dat is toegegeven dus een egocentrische frustratie. Het maakt een bepaalde boosheid in me los dat de overheid bepaalt voor mij dat ik iets niet meer mag doen, wat zoveel meerwaarde heeft gebracht en brengt in mijn leven, en waar ik nooit zonder had gewild. Dan heb ik het trouwens even niet specifiek over lachgas, meer algemeen. Ik heb die momenten soms extra sterk midden in een psychedelische trip, dan zit ik daar, dan vóel ik gewoon dat het gezond is voor mijn geest, dat het 'heelt' op een bepaalde manier, en dan denk ik: HUH?! WAAROM MAG DIT NIET?! En waarom mag ik me wel het ziekenhuis in zuipen als ik dat zou willen? En wie zijn zij om dat voor mij te bepalen?!
Er zit dus een persoonlijke component in die mij minder rationeel maakt wat dit onderwerp betreft (daarom kan ik de rationele posts van iemand als @Neo-Shulginist dan ook vaak wel waarderen ^^), maar over het algemeen voelt het gewoon niet oké en niet fair dat de overheid beslist voor ons wat we met ons eigen lichaam doen. Even los van het feit dat 'the War on Drugs' dus inderdaad geen geslaagde operatie blijkt.
#15
Herkenbaar!Ik vind dit wel altijd een 'dubbele' discussie die verschillende kanten heeft, daarom extra interessant om op dit forum meerdere perspectieven te zien voorbij komen. Ik ben heel erg voor legalisatie, voorlichting, eigen verantwoordelijkheid, maar als mensen me dan vragen of écht álles legaal moet worden, inclusief serieus gevaarlijke zooi zoals methamfetamine, dan sta ik altijd een beetje met m'n mond vol tanden, want ik heb er (nog) geen duidelijke mening over hoe het er concreet uit zou moeten zien en waar je grenzen trekt.
Ik besef daarnaast goed dat mijn kijk erop deels vertroebeld wordt door eigenbelang; het komt mij (als - vind ik zelf - verstandige gebruiker) uiteraard ook gewoon erg slecht uit dat middelen verboden worden omdat er teveel andere mensen niet mee kunnen omgaan. Dan moet ik weer helemaal ingewikkeld meer moeite gaan doen om toch aan die stoffen te komen, mogelijk met meer pakkans of kans op slechte shit als gevolg. :') Dat is toegegeven dus een egocentrische frustratie. Het maakt een bepaalde boosheid in me los dat de overheid bepaalt voor mij dat ik iets niet meer mag doen, wat zoveel meerwaarde heeft gebracht en brengt in mijn leven, en waar ik nooit zonder had gewild. Dan heb ik het trouwens even niet specifiek over lachgas, meer algemeen. Ik heb die momenten soms extra sterk midden in een psychedelische trip, dan zit ik daar, dan vóel ik gewoon dat het gezond is voor mijn geest, dat het 'heelt' op een bepaalde manier, en dan denk ik: HUH?! WAAROM MAG DIT NIET?! En waarom mag ik me wel het ziekenhuis in zuipen als ik dat zou willen? En wie zijn zij om dat voor mij te bepalen?!
Er zit dus een persoonlijke component in die mij minder rationeel maakt wat dit onderwerp betreft (daarom kan ik de rationele posts van iemand als @Neo-Shulginist dan ook vaak wel waarderen ^^), maar over het algemeen voelt het gewoon niet oké en niet fair dat de overheid beslist voor ons wat we met ons eigen lichaam doen. Even los van het feit dat 'the War on Drugs' dus inderdaad geen geslaagde operatie blijkt.
Voor ons drugsgebruikers is er zeker een deel eigenbelang dat meespeelt ja. En ook al gebruik ik nu amper drugs, weet ik wel heel goed hoe het is om afhankelijk van dergelijk beleid te zijn. En daarnaast: mocht ik weer eens wat 1P-LSD of 6-APB willen bestellen en dat is onmogelijk gemaakt, dan raakt dat mij dus ook persoonlijk en kijk ik er natuurlijk met andere ogen naar, dan iemand die helemaal niets gebruikt.
Ook eens met de waardering voor verschillende perspectieven. Zo rationeel als bijvoorbeeld @Neo-Shulginist zal ik nooit worden. Dat zit niet in me. Maar het is alsnog waardevol om zo via dit forum de boel vanuit dat andere perspectief te bekijken, wat ook echt een valide perspectief is. Maar zoals je zegt: soms wordt het complex omdat rationele inzichten en emotionele belangen met elkaar kunnen "botsen".
#16
Dus laat je ze maar verantwoording afleggen voor zaken waar ze niet echt controle over hebben?Misschien voor het specifieke probleem wel, maar ik weet niet, een maatschappij vol met mensen die verantwoording afleggen voor hun eigen gedrag lijkt me ergens wel goed op meerdere vlakken.![:wink:]()
#17
Drie opmerkingen hierover:Ik vind dit wel altijd een 'dubbele' discussie die verschillende kanten heeft, daarom extra interessant om op dit forum meerdere perspectieven te zien voorbij komen. Ik ben heel erg voor legalisatie, voorlichting, eigen verantwoordelijkheid, maar als mensen me dan vragen of écht álles legaal moet worden, inclusief serieus gevaarlijke zooi zoals methamfetamine, dan sta ik altijd een beetje met m'n mond vol tanden, want ik heb er (nog) geen duidelijke mening over hoe het er concreet uit zou moeten zien en waar je grenzen trekt.
1. Wat is precies 'legaal'?
Meestal wordt er een 'vrije' markt mee bedoelt waar commerciële promotie toegestaan is en zowel privébezit als zekerheid van contract beschermd wordt door de overheid. Er zijn veel andere manieren van legaliseren nodig. Denk bijvoorbeeld aan de Medische Suppletie Units (gebruikersruimten), waar mensen onder medisch toezicht heroïne kunnen injecteren wat allemaal betaald wordt door de zorgverzekering en de gemeente. De meeste mensen noemen dat 'reguleren'.
Maar het verschil tussen 'legaliseren' en 'reguleren' is lang niet altijd zo duidelijk. In beide gevallen worden de sociale processen gestuurd met regels en gedragsnormen die een bepaald wetmatig karakter hebben.
Ik zit daar even over te mierenneuken omdat ik het ook niet zo'n goed plan vind om methamfetamine in de Jamin cadeau te doen bij een pakje snoepsigaretten.
2. Het zou al enorm veel schelen als we behoeftes gaan zien als basis van beleid
Waar we het vast en zeker over eens zijn is dat er gewoon een bepaalde behoefte is aan sommige drugs, en dat je die zelfs met de beste wil en al het geld gewoon niet uitgeslagen krijgt. Dat betekent dus dat er sowieso ongewenste activiteiten zullen plaatsvinden. Als we dat nou even aannemen en accepteren, dat mensen soms drugs gebruiken ook al vind je dat niet zo'n goed plan. Dan kun je gaan uitzoeken wat nou bijdraagt aan zin in methamfetamine. Als je heel goed weet waarom mensen zin hebben in meth, en je ook goed in de gaten houdt dat ze toch gebruiken ondanks dat jij het een slecht plan vindt. Dan kun je die kennis proberen te gebruiken om mensen te helpen vanuit jouw oogpunt, maar alleen als het vrijwillig is. Mensen die niet geholpen willen worden zijn sowieso nogal lastig overtuigen.
Als we zo behoeftes als basis van beleid nemen dan heb je ook veel minder machtsmiddelen nodig om al die regels erdoorheen te drukken.
3. Methamfetamine is in NL nogal gestigmatiseerd omdat we vrijwel alleen de Amerikaanse scare campaigns kennen
Je noemt meth 'serieus gevaarlijke zooi', maar volgens het RIVM is het ongeveer even potent als amfetamine (p.59). Het risico op verslaving kan hoger zijn, maar daarbij speelt de gebruikswijze een belangrijke rol. Bij cocaïne scheelt het ook veel of je het snuift, of dat je het rookt (crack). Crack is veel schadelijker. Terwijl het gewoon dezelfde drug is als cocaïne, maar dan rookbaar.
Veel mensen hebben het idee dat je methamfetamine moet roken of injecteren (dat hoeft niet, snuiven of slikken kan ook gewoon). En ja, daar wordt het veel gevaarlijker van. Wat dat betreft is het misschien zelfs slimmer om gericht(er) te waarschuwen voor roken of injecteren van stimulerende middelen. Ik denk dat je daar ook meer kans mee loopt. Mensen zijn wat makkelijker te overtuigen om op een iets andere manier te gebruiken dan om niet meer te gebruiken.
Over de invloed van Amerikaanse drug scare campaigns op het beeld in Nederland over meth, daar heb ik bij VICE een keer wat over gelezen:
Ik slikte crystal meth om te voelen wat dat spul nou echt met je doet
De drug waardoor je tanden uit hun vlees wegrotten lijkt in Nederland aan populariteit te winnen, dus ik bestelde er wat van.
www.vice.com
Eigenlijk komt het hierop neer:
Je kent die voor en na plaatjes wel toch, van mensen die meth hebben gebruikt?
Denk nou even over die dakloze alcoholist die je wel eens op straat ziet lopen. Die ziet er ook niet zo lekker uit he?
Wat nou als je de meest extreme voorbeelden gaat nemen, van mensen die echt een zwaar leven hebben, heel slecht voor zichzelf zorgen, weinig slapen, veel stress, slechte voeding, heel veel drugs en roken. En wat nou als je dan foto's van die mensen van 20 jaar geleden pakt. Dan kan je makkelijk opnieuw zo'n plaatje maken en dan doen alsof het allemaal alleen maar door de drank kwam.
#18
Dit allemaal gezegd hebbende, denk ik trouwens dat we methamfetamine hier in Nederland (nog) niet hoeven te reguleren. Het is nu nog best een nichedrug dus het verbod veroorzaakt (nog) geen maatschappij ontwrichtende effecten. Ik denk dat je ook wat breder kunt kijken naar behoeftes naar stimulerende middelen meer in zijn algemeenheid. Nu is in Nederland bijvoorbeeld coke, MDMA, speed en 3-MMC voornamelijk populair. De mensen die het gebruiken zijn vaak min of meer dezelfde groep. Als je nou dus eerst even begint met één middel (ik zou MDMA kiezen), daarmee begint te reguleren, en dan goed onderzoeken welke behoefte aan stimulerende middelen er nog overblijft. Dan kan je op basis daarvan je beleid bepalen.Drie opmerkingen hierover:
1. Wat is precies 'legaal'?
Meestal wordt er een 'vrije' markt mee bedoelt waar commerciële promotie toegestaan is en zowel privébezit als zekerheid van contract beschermd wordt door de overheid. Er zijn veel andere manieren van legaliseren nodig. Denk bijvoorbeeld aan de Medische Suppletie Units (gebruikersruimten), waar mensen onder medisch toezicht heroïne kunnen injecteren wat allemaal betaald wordt door de zorgverzekering en de gemeente. De meeste mensen noemen dat 'reguleren'.
Maar het verschil tussen 'legaliseren' en 'reguleren' is lang niet altijd zo duidelijk. In beide gevallen worden de sociale processen gestuurd met regels en gedragsnormen die een bepaald wetmatig karakter hebben.
Ik zit daar even over te mierenneuken omdat ik het ook niet zo'n goed plan vind om methamfetamine in de Jamin cadeau te doen bij een pakje snoepsigaretten.
2. Het zou al enorm veel schelen als we behoeftes gaan zien als basis van beleid
Waar we het vast en zeker over eens zijn is dat er gewoon een bepaalde behoefte is aan sommige drugs, en dat je die zelfs met de beste wil en al het geld gewoon niet uitgeslagen krijgt. Dat betekent dus dat er sowieso ongewenste activiteiten zullen plaatsvinden. Als we dat nou even aannemen en accepteren, dat mensen soms drugs gebruiken ook al vind je dat niet zo'n goed plan. Dan kun je gaan uitzoeken wat nou bijdraagt aan zin in methamfetamine. Als je heel goed weet waarom mensen zin hebben in meth, en je ook goed in de gaten houdt dat ze toch gebruiken ondanks dat jij het een slecht plan vindt. Dan kun je die kennis proberen te gebruiken om mensen te helpen vanuit jouw oogpunt, maar alleen als het vrijwillig is. Mensen die niet geholpen willen worden zijn sowieso nogal lastig overtuigen.
Als we zo behoeftes als basis van beleid nemen dan heb je ook veel minder machtsmiddelen nodig om al die regels erdoorheen te drukken.
3. Methamfetamine is in NL nogal gestigmatiseerd omdat we vrijwel alleen de Amerikaanse scare campaigns kennen
Je noemt meth 'serieus gevaarlijke zooi', maar volgens het RIVM is het ongeveer even potent als amfetamine (p.59). Het risico op verslaving kan hoger zijn, maar daarbij speelt de gebruikswijze een belangrijke rol. Bij cocaïne scheelt het ook veel of je het snuift, of dat je het rookt (crack). Crack is veel schadelijker. Terwijl het gewoon dezelfde drug is als cocaïne, maar dan rookbaar.
Veel mensen hebben het idee dat je methamfetamine moet roken of injecteren (dat hoeft niet, snuiven of slikken kan ook gewoon). En ja, daar wordt het veel gevaarlijker van. Wat dat betreft is het misschien zelfs slimmer om gericht(er) te waarschuwen voor roken of injecteren van stimulerende middelen. Ik denk dat je daar ook meer kans mee loopt. Mensen zijn wat makkelijker te overtuigen om op een iets andere manier te gebruiken dan om niet meer te gebruiken.
Over de invloed van Amerikaanse drug scare campaigns op het beeld in Nederland over meth, daar heb ik bij VICE een keer wat over gelezen:
Ik slikte crystal meth om te voelen wat dat spul nou echt met je doet
De drug waardoor je tanden uit hun vlees wegrotten lijkt in Nederland aan populariteit te winnen, dus ik bestelde er wat van.
Eigenlijk komt het hierop neer:
Je kent die voor en na plaatjes wel toch, van mensen die meth hebben gebruikt?
Bekijk bijlage 47357
Denk nou even over die dakloze alcoholist die je wel eens op straat ziet lopen. Die ziet er ook niet zo lekker uit he?
Wat nou als je de meest extreme voorbeelden gaat nemen, van mensen die echt een zwaar leven hebben, heel slecht voor zichzelf zorgen, weinig slapen, veel stress, slechte voeding, heel veel drugs en roken. En wat nou als je dan foto's van die mensen van 20 jaar geleden pakt. Dan kan je makkelijk opnieuw zo'n plaatje maken en dan doen alsof het allemaal alleen maar door de drank kwam.
#19
Heb over dit onderwerp in de Volkskrant gestaan jaren terug. Was erg fijn om zo'n open minded journalist te ontmoeten. Weet nu de naam even niet maar kan het opzoeken. Had het wel anoniem gedaan of alleen 1 naam. Maar is alweer jaren terug.Even los van het feit dat 'the War on Drugs' dus inderdaa
Verwacht dat ik nog steeds bij de directe bron gewoon het kan blijven halen. Die denken immers dat ik in een restaurant werk.😇
#20
Ik bekijk het als voorbeeld even vanuit mezelf, maar imo kan je dit toepassen op (vrijwel) ieder individu:Dus laat je ze maar verantwoording afleggen voor zaken waar ze niet echt controle over hebben?
Ik ben zelf een product van een lange rij aan overdracht van genen en daarnaast ook aangeleerd gedrag door familie, school, vrienden/peers, media, etc. Veel van wat ik denk en doe, komt daar weg.
Maar alsnog vind ik dat ik de verantwoording moet afleggen voor mijn acties. En dat is ook een proces van léren verantwoording afleggen. Waarom ik vind dat dat moet, is ten eerste omdat het goed is voor mezelf, voor mijn ontwikkeling als individu die consequenties ondervind van mijn gedrag en dus mijn gedrag daarop leer aanpassen. Ten tweede, omdat het secundair goed is voor de maatschappij in zijn geheel. We zijn als individuen in de maatschappij als een soort "nodes" in een netwerk. Een beter functionerend individu/"node", is een beter functionerend geheel/netwerk.
Het is niet dat het eerlijk is. We worden ook maar geboren met een bepaalde genetische capaciteit en in een bepaalde culturele context. Dus we nemen de problemen van onze voorouders en onze peers en omgeving over. Dingen waar we zelf inderdaad geen controle over hadden. Maar dat is het punt imo niet. Het punt is dat het goed is voor het individu en voor het geheel en dat men zo ook juist meer "controle" en kracht creëert, juist door die positie van verantwoording aan te nemen. Kracht en controle die door het individu, de maatschappij tegelijk ook opkrikken.
Ook in het geval van die verantwoording meer wegnemen bij de overheid en plaatsen bij het individu, gaat ditzelfde punt imo op.