Een term als "machtsuitoefening" wekt in deze context een suggestie van mensen die hun kwade bedoelingen met macht proberen te realiseren.
Ik geloof graag dat de leden van de Staatscommissie hun best hebben gedaan op het rapport.
Waar het mis gaat is bij het samenstellen van zo'n commissie. Bij het samenstellen is invloed op het resultaat mogelijk. Bij deze commissie ontbreekt input en ervaring wat betreft het recreatieve gebruik. Ook dan geloof ik niet in kwade opzet. Wel in een blinde vlek. Gedreven door de eerder door mij genoemde morele opvatting dat extase fout is.
De geschiedenisboeken staan vol met mensen die vanuit positieve bedoelingen toch de verkeerde dingen doen. Dat is in de actualiteit niet anders.
Inzake productie en distributie van MDMA en andere verboden drugs, is het logischer om de term "machtsuitoefening" te reserveren voor de geharde criminelen. En dan heb ik het niet over de lokale dealertjes, ook al zijn dat geregeld ook geen lievertjes.
Nouja ik denk dat je macht ook kunt uitoefenen met goede intenties. Bijvoorbeeld dat de mensen die voor criminaliseren zijn vaak willen opkomen voor de gezondheid van jongeren. Wel heb je gelijk dat macht is als andere mensen ertoe worden bewogen om dingen te doen die ze anders niet zouden doen. Dus dat heeft een onvrijwillig karakter. Behalve dan dat macht vaak ook de wil beïnvloedt
![:wink:]()
Wat mij betreft is het ook duidelijk herleidbaar waar die macht vandaan komt. Want kijk even wat de kern is van het rapport: dat zijn twee internationale verdragen over drugs. Beide verdragen zijn geïnitieerd door de Verenigde Staten in VN context. Het meest strenge verdrag (het Verdrag Inzake Psychotrope Stoffen) is met het initiatief van president Nixon tot stand gekomen. Nixon had een duidelijk politiek belang had bij het criminaliseren van drugsgebruikende hippies
(lees bijv. het excellente boek van Bill Minutaglio en Steven L. Davis, The Most Dangerous Man in America: Timothy Leary, Richard Nixon, and the Hunt for the Fugitive King of LSD).
De Verenigde Staten zijn er ook in geslaagd om alle landen ter wereld dat verdrag te laten tekenen, omdat:
1. het (informeel) vereist was om handel te drijven met de VS en dat was destijds verreweg de grootste economie, en
2. het voor leiders van andere landen ook weinig kostte om dat verdrag te tekenen. Sterker nog, het verdrag gaf hen nog meer machtsmiddelen.
Dus, grote baten en lage kosten; voor de mensen die dat verdrag hebben getekend althans. Over die verdragen zijn nooit referenda gehouden of andere manieren van inspraak georganiseerd. Vervolgens is het argument wel: we moeten blijven criminaliseren want "we" hebben die verdragen getekend.
Dat is dus ook een beetje waar ik op hintte met verwijzingen naar de liberale orde.
Ondanks dat ik Nixon persoonlijk wel zie als een villein president, valt er ook voor hem wel wat te zeggen hoor. Zijn land stond op het randje van een burgeroorlog, de Wereld zat middenin de Koude Oorlog en de VS had zich vastgebeten in het tegengaan van verspreiden van communisme, en dan had je een protestbeweging die op grote schaal een nieuwe drug probeerde die mensen ertoe bewoog om ineens heel anders gaan denken en gedragen, terwijl de risico's niet bekend waren. Dus logisch dat hij internationaal wilde samenwerken om drugs te bestrijden.
Vervolgens worden er in Nederland decennia later een paar onafhankelijke experts uitgenodigd die vanuit een bepaalde discipline moeten gaan zeggen hoe we ons aan die verdragen gaan houden. De politieke overwegingen van Nixon hebben dus nog steeds een sterke uitwerking op de besluitvorming van vandaag,
