Aboslute aanrader! Boek over de mythen en leugens van versl.

Achterkaft
"Vrijwel alles wat u over heroïneverslaving weet is onmiskenbaar fout. Heroïne is niet bovenmatig verslavend; ontwenning van heroïne is medisch gezien niet ernstig; verslaafden worden niet crimineel om hun verslaving te onderhouden; verslaafden hebben geen medische hulp nodig om te stoppen met hun heroïnegebruik; en in tegenstelling tot de algemeen aanvaarde wijsheid is heroïneverslaving beslist wél een moreel of mentaal probleem.

"Puttend uit zijn rijke ervaring als gevangenisarts en als psychiater, stelt Theodore Dalrymple dat verslaving aan opiaten geen ziekte is en dat artsen die verslaving alleen nog maar verergeren. Ze houden zowel de verslaafden als zichzelf voor de gek door te doen alsof ze iets te bieden hebben. Dalrymple legt uit hoe een literaire traditie die teruggaat tot De Quincey en Coleridge de westerse samenlevingen generaties lang heeft misleid over de ware aard van verslaving aan opiaten. De opgeblazen verhalen van deze schrijvers over hun eigen verslaving zijn kritiekloos aanvaard en veel invloedrijker geweest dan de hele farmacologische wetenschap bij elkaar. En om het probleem aan te pakken werd een volstrekt nutteloze medische bureaucratie in het leven geroepen, die zichzelf dient en instandhoudt.

"Met bijtend esprit en onverbiddelijke logica stelt Dalrymple de mythes aan de kaak die de verslaving aan opiaten omgeven. Hij toont aan wat er gebeurt wanneer de aard van een sociaal probleem zo volkomen wordt misverstaan - wanneer mensen worden beschouwd als willoze objecten en niet als scheppers van hun eigen bestemming. Daarbij verbindt hij literatuur, farmacologie, geschiedenis en filosofie naadloos met elkaar. Zijn sprankelende, controversiële boek heeft een belang dat het directe onderwerp verre overstijgt."

Gegevens
paperback € 14,95
160 blz. 14 x 21,5 cm
oorspronkelijke titel Romancing Opiates: Pharmacological Lies and the Addiction Bureaucracy
vertaling Jabik Veenbaas
omslagontwerp Nick Collier/Volken Beck
ISBN 90 468 0148 9
NUR 740 mens en maatschappij 323 literaire essays
oktober 2006


De schrijver, Theodore Dalrymple, arts

Fnea's beschouwing
Vandaag binnengekregen van bol.com. Ben op bladzijde 40 en de schrijver is geweldig, hij schrijft pakkend, is professioneel, quote Burroughs en De Quincy, is realistisch, hard, recht door zei, drukt je met de neus op de feiten en doet dit met een gezonde dosis humor. Ieder zichzelf respecterend (opiaat)gebruiker moet dit lezen! Weg met al die stigma's, vooroordelen, keiharde leugens en mythes, die door het proletariaat, het algemene volk, een groot deel van de verslavingszorg en de medische wereld, worden geslikt. Read or die.

Bron

Bestellen bij bol.com Nederland (doen!)

Ga ik zeker kopen. Bedankt voor de tip.

zojuist besteld!

caatje zei:

zojuist besteld!

Klik om te vergroten...

Same here

Geweldig! Dat jullie zo geïnteresseerd zijn!

Junky, van William S. Burroughs. is ook een goed boek

haha ik hou van burroughs, en ik vind 'm ook erg oprecht over een habit, en over de junk style

fneawognfkgln zei:

Ik vind hem ook geweldig hoor, daar niet van. De auteur van 'mijn' boek heeft alleen de pik op hem, en niet zo'n beetje ook. Dit heeft hij ook op De Quincey bijvoorbeeld. Omdat ze zo ver-schrik-ke-lijk overdrijven, vooral over het fenomeen cold-turkey stellen ze zich echt aan. Dit komt overeen met mijn ervaringen.

Klik om te vergroten...

ff off-topic
Wat voel je dan precies bij een cold-turkey?

fneawognfkgln zei:

Ik vind hem ook geweldig hoor, daar niet van. De auteur van 'mijn' boek heeft alleen de pik op hem, en niet zo'n beetje ook. Dit heeft hij ook op De Quincey bijvoorbeeld. Omdat ze zo ver-schrik-ke-lijk overdrijven, vooral over het fenomeen cold-turkey stellen ze zich echt aan. Dit komt overeen met mijn ervaringen.

Klik om te vergroten...

haha en wat burroughs zegt over de afkick, when you've kicked the habit, you don't even want it anymore.

frapannn zei:

fneawognfkgln zei:

Ik vind hem ook geweldig hoor, daar niet van. De auteur van 'mijn' boek heeft alleen de pik op hem, en niet zo'n beetje ook. Dit heeft hij ook op De Quincey bijvoorbeeld. Omdat ze zo ver-schrik-ke-lijk overdrijven, vooral over het fenomeen cold-turkey stellen ze zich echt aan. Dit komt overeen met mijn ervaringen.

Klik om te vergroten...

ff off-topic
Wat voel je dan precies bij een cold-turkey?

Klik om te vergroten...

Uhm...

Stel je eens voor dat je de griep hebt...

Nou, dat...

Plus eventueel rusteloosheid en dysforie...

Maar echt niet meer, geen hallucinaties, geen stuipen of convulsies, geen ernstig verhoogde bloeddruk, geen kans op hartinfarcten en beroertes... Deze symptomen treden wel op bij ontwenning van barbituraten en alcohol, de meeste ook bij ontwenning van benzodiazepines. Hiervoor is écht medisch gezien substitutie met benzo's (meestgebruikt oxa, lora, val of librium) nodig, in ernstigere gevallen een infuus clomethiazol. Anders is een delirium tremens gewoon levensbedreigend.

Er zijn geen medicijnen nodig om iemand te laten afkicken van heroïne. Het is niet levensbedreigend en verdient geen medische aandacht.

Ik heb zowel van benzo's als van heroïne cold turkey afgekickt en ik kan je vertellen dat ik bij benzo's ... tja ik eindigde in een psychiatrische inrichting in een isoleercel met 25 mg Nozinan, de meest versuffende tranquillizer die ik ken. Symptomen had ik nog maanden.

Bij heroïne duurde het altijd maar twee dagen bij mij, en ik had gewoon zoiets van "hmm, dit is dus cold turkey, oké ook weer meegemaakt". Beetje spierpijn, beetje braken, dat is alles wat ik me herinner dat boeiend was. Alles wat ik nodig had was een warme kop thee en (bed)rust.

De auteur van dit boek maakt dit contrast duidelijk met pakkende voorbeelden. Mensen in ernstige alcoholabsistentie klagen zelden en als ze klagen doen ze dat uit noodzaak en vertellen ze precies wat ze voelen. Niets vergeleken met het verschrikkelijke gemekker van de opiaatverslaafde, die doet alsof hij een foltering ondergaat. Wanneer er maar een arts of zuster bij is - iemand die hem opiaten kan geven. De auteur is dus arts, en vertelde dat hij de patiënten altijd confronteerden met hun gedrag en legde hen uit hoe cold turkey bij bruin werkelijk zat, dat het niet zo veel voorstelde en dat hij dat heel goed wist, en veel patiënten reageerden daarop met een lach en zeiden iets in de trant van, "Oké je hebt me door. Dat is dus geen methadon?"

Ik raad mensen echt aan dit boek te lezen. Mijn omschrijving van hierboven doet de kwaliteit van het boek alleen maar tekort!

READ OR DIE

fnea.

BillyBilo zei:

fneawognfkgln zei:

Ik vind hem ook geweldig hoor, daar niet van. De auteur van 'mijn' boek heeft alleen de pik op hem, en niet zo'n beetje ook. Dit heeft hij ook op De Quincey bijvoorbeeld. Omdat ze zo ver-schrik-ke-lijk overdrijven, vooral over het fenomeen cold-turkey stellen ze zich echt aan. Dit komt overeen met mijn ervaringen.

Klik om te vergroten...

haha en wat burroughs zegt over de afkick, when you've kicked the habit, you don't even want it anymore.

Klik om te vergroten...

Hm, wist niet dat hij dat had gezegd, interessante quote.

Voor mij is het nog waar ook. Sinds ik gestopt ben met heroïneverslaving ben ik nooit meer verslaafd geworden eraan, ookal heb ik het nog vaak gebruikt.

Moet toch echt eens Naked Lunch lezen.

fnea.

fneawognfkgln zei:

BillyBilo zei:

fneawognfkgln zei:

Ik vind hem ook geweldig hoor, daar niet van. De auteur van 'mijn' boek heeft alleen de pik op hem, en niet zo'n beetje ook. Dit heeft hij ook op De Quincey bijvoorbeeld. Omdat ze zo ver-schrik-ke-lijk overdrijven, vooral over het fenomeen cold-turkey stellen ze zich echt aan. Dit komt overeen met mijn ervaringen.

Klik om te vergroten...

haha en wat burroughs zegt over de afkick, when you've kicked the habit, you don't even want it anymore.

Klik om te vergroten...

Hm, wist niet dat hij dat had gezegd, interessante quote.

Voor mij is het nog waar ook. Sinds ik gestopt ben met heroïneverslaving ben ik nooit meer verslaafd geworden eraan, ookal heb ik het nog vaak gebruikt.

Moet toch echt eens Naked Lunch lezen.

fnea.

Klik om te vergroten...

Burroughs is zelf trouwens nooit 100% clean geworden, hij heeft tot zijn laatste dag dolphonine gehad, (methadon) en als je het boek junky leest kom je er ook achter hoe diep hij wel niet in de scene zat, en dat de benzoratten daar de onbetwiste laagste rang hadden, nog lager dan een alcoholic.

"Heroin is a vitamin...don't let anyone tell you different heroin IS a vitamin...there's nothing in the game plan...that says that all vitamins have to be good for you..."

Ghehehehehe.

Hmm, ik denk dat je daar wel een goed punt heb, oxy.

Ben ik het gedeeltelijk mee eens, deels ook niet.
Wat je moet onderkennen, en dit geldt ook voor de schrijver van het boek, is dat iedereen verschillend is. En als hij verslaafden confronteert met hun gedrag, dan is dat nog niet direct bewijs. Verslaafden zullen alles proberen, inclusief zich kalm houden als het moet, zolang ze later mogelijk drugs kunnen vinden.

WB je eigen ervaring met heroine CT, dit is inderdaad erg mild, en je houding heeft heel veel geholpen.
Niet iedereen heeft zo'n flinke houding, en dit is niet per se een zwakte, of 'gemekker', maar een funktie van hoe die persoon geestelijk in elkaar steekt.

Wat voor een persoon dysforie heet kan lijken op een low-level depressie waar doorheen te komen is. Voor een ander, is dit een zwarte leegte zonder hoop en zonder uitzicht.

De griep is voor de ene persoon een griepje, de ander heeft het veel zwaarder te pakken, met uitbundig braken en diarree (beide NIET leuk)

De rusteloosheid: klein detail voor de een, maar voor vele andere verslaafden een van de meest gevreesde symptomen. Benen die soms 48 uur aan een stuk niet stil te houden zijn, die verschrikkelijk geirriteerd voelen ongeacht de positie; het gevoel uit je vel te springen, ademloosheid, allemaar varierend van bijna afwezig tot zelfmoord opwekkend.

Sommige CT ers komen de dag door, geestelijk, met films, muziek, spelletjes, sex, en anderen kunnen zich nergens op concentreren en willen zichzelf het liefst buiten westen slaan.

Een joint roken helpt de een, maar maakt het erger voor de ander.


Wat ik zeggen wil, is dat jouw ervaring jouw ervaring is, en je vindt veel herkenning in het boek van e e n persoon, een dokter die afkomstig is uit een systeem in een land met veel vooroordelen. Hij KAN het ook fout hebben. Ik ook.

De onthoudingsverschijnselen varieren met ieder persoon, en zijn voor een persoon zelfs verschillend van andere keren dat ze CT hebben meegemaakt.

Groeten,

OD

ps, volledigheidshalve wil ik wel melden dat ik nu 'de griep' heb..

fneawognfkgln zei:

Stel je eens voor dat je de griep hebt...

Nou, dat...

Plus eventueel rusteloosheid en dysforie...

Maar echt niet meer, geen hallucinaties, <...>

Er zijn geen medicijnen nodig om iemand te laten afkicken van heroïne. Het is niet levensbedreigend en verdient geen medische aandacht.

<..snip..>

Bij heroïne duurde het altijd maar twee dagen bij mij, en ik had gewoon zoiets van "hmm, dit is dus cold turkey, oké ook weer meegemaakt". Beetje spierpijn, beetje braken, dat is alles wat ik me herinner dat boeiend was. Alles wat ik nodig had was een warme kop thee en (bed)rust.

Klik om te vergroten...

fneawognfkgln zei:

Hmm, ik denk dat je daar wel een goed punt heb, oxy.

Klik om te vergroten...

Oh, dank je wel. Ik kan het inderdaad ook fout hebben - geef ik toe, en ik geef graag zijn boek ook een kans.

Andere schrijvers op het gebeid van drugs (en dit geeft meteen mijn standpunt aan) die ik graag lees zijn, Terence McKenna, Timothy Leary, en (yes) Dr. Andrew Weil.

McKenna, Leary??

Van die acid hippies ghehehehe

Die kan je toch gewoon níét serieus nemen.... ghehehehehe

Heb et niet zo op hallucinogenen.