Tja, na 4 jaar gebruik is het eindelijk zover; Ik ben het een beetje zat, het is saai aan het worden, het gaat nergens over. Ik heb nu 3 maanden niks gebruikt - geen methadon, geen afkickkliniek, geen psychologen.
Ik ben zelfs niet bewust gestopt; Ik ging steeds minder doen op gegeven moment, het "trok" me niet zo erg meer, zelfs al had ik nare verschijnselen (temperatuurverschillen, dwangmatig zweten, nervositeit), ik koppelde het niet echt aan de dope, omdat om een of andere manier de behoefte gewoon was verdwenen. De lichamelijke verslaving was er nog, maar de behoefte was gewoon weg.
Even mijn verhaal; Ik ben nu 27, ik ben met hero begonnen toen ik 22 was; Ik was met vrienden op een feest, en we hebben 2 dagen Speed gebruikt. Later had iemand opgemerkt dat hij "horse" bij zich had, en zonder zelfs te weten wat het was (later kwam ik er pas achter, ik wist niks over de risico's). We hebben toen gechineest. Daarna was het raak - het trok veel meer dan speed, en voor ik het wist "Moest' ik hebben of werd ik ziek. Ik toen mijn relatie kwijtgeraakt, het was of het bruin of zij, en tja, ik ben voor de junkiebeslissing gegaan. Stom van me toen..
Ongeveer 2 jaar heb ik regelmatig gechineest, totdat ik mijn inkomen kwijt was (had trouwens niks met m'n drugsgebruik te maken). Ik kon het niet meer bekostigen en ging shotten, eerst om "te sparen", maar later was de rush beter en kon chinezen er niet meer tegenop. Ongeveer 8 maanden geleden begon de geestelijke drang te stoppen, toen ik een nieuwe baan en vriendin kreeg; Niet op de manier van "je hebt het nu voor mekaar, niet verneuken met drugs", maar ik begon er steeds minder aan te denken. Ook crack heb ik in die periode een paar maanden gebruikt.
Kort voordat de drang af begon te nemen, begon ik soms LSD te gebruiken. Ik had bijna altijd donkere, confronterende en onprettige trips, maar op een of andere manier bleef het me terugtrekken, alsof LSD me wat gaf wat het leven me niet meer gaf; Helderheid, waarheid. Ik denk niet dat ik "door" de LSD ben gestopt, maar ik weet ook niet of het er wat mee had te maken. Soms had ik uren of dagen tussen het gebruik zitten, en ik kreeg ook met de koude kalkoen te maken, dan meldde ik me ziek en legde m'n gedrag uit met allerlei smoesjes, maar de drang om "toch maar te halen" ontbrak. Ik stond perplex van mezelf. Ik gebruikte nog wel als ik even wou, en had er ook geen schuldgevoel over - maar die momenten kwamen steeds minder voor. Ik wou genieten van m'n leven, en niet van m'n roes, m'n nieuwe vriendin, succes krijgen en het junkiebestaan achter me laten. Hoe lekker die roes ook is, ik besef gewoon dat het nergens toe leidt. De laatste keer dat ik heb geshot was ruim 7 maanden geleden, de laatste keer dat ik heb gerookt is ong. 3 maanden geleden. Als ik zin krijg om het te gebruiken doe ik het zo; Maar de keiharde verslaving is min of meer verdwenen. De laatste keer dat ik crack heb gerookt is ong 3 weken geleden, en hoewel m'n lichaam er om vraagt voel ik er geen behoefte voor. De laatste keer dat ik crack rookte voor die ene keer 3 weken geleden is ruim 5 maanden geleden.
Ik gebruik nu recreatief wiet (zoals altijd), en af en toe pak ik LSD. Ik reken mezelf ook tot een (van de zeer weinige) recreatieve crackgebruikers, omdat ik eens in de zoveel maanden toch het basepijpje pak. Ik ben blij met m'n nieuwe leven. Ik gebruik nog steeds af en toe drugs, maar nu omdat ik het wil, en niet omdat het "moet".
Ik dacht, hier staan zoveel slechte verhalen, een positieve mag er wel tussen!
...mja 