Drugsisleuk

"Tja, na 4 jaar gebruik is het eindelijk zover; Ik ben het een beetje zat, het is saai aan het worden, het gaat nergens over. Ik heb nu 3 maanden niks gebruikt - geen methadon, geen afkickkliniek, geen psychologen. Ik ben zelfs niet bewust gestopt; Ik ging steeds minder doen op gegeven moment, het "trok" me niet zo erg meer, zelfs al had ik nare verschijnselen (temperatuurverschillen, dwangmatig zweten, nervositeit), ik koppelde het niet echt aan de dope, omdat om een of andere manier de behoefte gewoon was verdwenen. De lichamelijke verslaving was er nog, maar de behoefte was gewoon weg. Even mijn verhaal; Ik ben nu 27, ik ben met hero begonnen toen ik 22 was; Ik was met vrienden op een feest, en we hebben 2 dagen Speed gebruikt. Later had iemand opgemerkt dat hij "horse" bij zich had, en zonder zelfs te weten wat het was (later kwam ik er pas achter, ik wist niks over de risico's). We hebben toen gechineest. Daarna was het raak - het trok veel meer dan speed, en voor ik het wist "Moest' ik hebben of werd ik ziek. Ik toen mijn relatie kwijtgeraakt, het was of het bruin of zij, en tja, ik ben voor de junkiebeslissing gegaan. Stom van me toen.. Ongeveer 2 jaar heb ik regelmatig gechineest, totdat ik mijn inkomen kwijt was (had trouwens niks met m'n drugsgebruik te maken). Ik kon het niet meer bekostigen en ging shotten, eerst om "te sparen", maar later was de rush beter en kon chinezen er niet meer tegenop. Ongeveer 8 maanden geleden begon de geestelijke drang te stoppen, toen ik een nieuwe baan en vriendin kreeg; Niet op de manier van "je hebt het nu voor mekaar, niet verneuken met drugs", maar ik begon er steeds minder aan te denken. Ook crack heb ik in die periode een paar maanden gebruikt. Kort voordat de drang af begon te nemen, begon ik soms LSD te gebruiken. Ik had bijna altijd donkere, confronterende en onprettige trips, maar op een of andere manier bleef het me terugtrekken, alsof LSD me wat gaf wat het leven me niet meer gaf; Helderheid, waarheid. Ik denk niet dat ik "door" de LSD ben gestopt, maar ik weet ook niet of het er wat mee had te maken. Soms had ik uren of dagen tussen het gebruik zitten, en ik kreeg ook met de koude kalkoen te maken, dan meldde ik me ziek en legde m'n gedrag uit met allerlei smoesjes, maar de drang om "toch maar te halen" ontbrak. Ik stond perplex van mezelf. Ik gebruikte nog wel als ik even wou, en had er ook geen schuldgevoel over - maar die momenten kwamen steeds minder voor. Ik wou genieten van m'n leven, en niet van m'n roes, m'n nieuwe vriendin, succes krijgen en het junkiebestaan achter me laten. Hoe lekker die roes ook is, ik besef gewoon dat het nergens toe leidt. De laatste keer dat ik heb geshot was ruim 7 maanden geleden, de laatste keer dat ik heb gerookt is ong. 3 maanden geleden. Als ik zin krijg om het te gebruiken doe ik het zo; Maar de keiharde verslaving is min of meer verdwenen. De laatste keer dat ik crack heb gerookt is ong 3 weken geleden, en hoewel m'n lichaam er om vraagt voel ik er geen behoefte voor. De laatste keer dat ik crack rookte voor die ene keer 3 weken geleden is ruim 5 maanden geleden. Ik gebruik nu recreatief wiet (zoals altijd), en af en toe pak ik LSD. Ik reken mezelf ook tot een (van de zeer weinige) recreatieve crackgebruikers, omdat ik eens in de zoveel maanden toch het basepijpje pak. Ik ben blij met m'n nieuwe leven. Ik gebruik nog steeds af en toe drugs, maar nu omdat ik het wil, en niet omdat het "moet". Ik dacht, hier staan zoveel slechte verhalen, een positieve mag er wel tussen!"

"Het is niet eens een kwestie van volhouden meer, de drang is er gewoon niet meer. Ik ben niet eens zo "Bewust" gestopt, er was geen moment van "EN NU STOP IK!!". Meer van, minder behoefte er aan, minder vaak genomen, tijdje wat ziek geweest door het afkicken, maar.. Gewoon geen craving meer, ook naar de crack niet. Als ik crack rook, is de crash vervelend, en als ik dan bijpak voel ik me gewoon kut en neem ik die derde hijs ook niet, het kut-voelen is nog erger dan de crash.. Hoe moet ik het uitleggen, die behoefte heb ik niet erg meer, naar het bruin, of de crack. Ik ga nog om met m'n oude drugsvrienden, heb geen contacten verbroken, ga nog normaal om met m'n dealer, maar ik ben gewoon gestopt. Van het weekend nog bij 2 oude vrienden geweest die chinezen, ik wou eigenlijk meedoen weer een keer, maar toen ik er al kwam had ik geen zin meer, heb het spul maar aan ze gegeven, gewoon voor niks. Zij waren natuurlijk blij.."

"Zolang die drang wegblijft (en voor hoever ik kan zien blijft dat zo, ook na de paar keren dat ik weer bewust heb gepakt, zoals de crack 3 weken geleden en de keer dat ik zou chinezen vorig weekend maar toch niet gedaan) is het een eitje. Ik vind het totaal niet moeilijk om er van af te blijven. Begrijp me niet verkeerd, dit is geen prestatie van wil, weerstand bieden, inspanning, etc. Het was gewoon weg zonder verklaring. De enige echte problemen die ik bij het stoppen had was lichamelijk afkicken. Maar zelfs toen had ik geen drang om te pakken - ik kan rustig het basepijpje of de folie pakken, een hijs nemen en al 3 uur later geen echte zin hebben om het weer te doen, met de gedachte van "ja, en dan.. wat heb ik er aan". Het is niet echt een kwestie van wilskracht, dat heb ik niet eens in enorme mate, ik was waarch niet gestopt als de geestelijke drang niet was verdwenen. Ik zie m'n dealer weer op vrijdag (is een vriend van me uit de jeugd; ik had op een gegeven moment rond de 8000 euro drugsschuld bij hem, hij heeft er nooit een woord over gezegd of geklaagd, heb hem gedeeltelijk terugbetaald, als ik erover begin zegt die "ah je ziet maar, ben allang blij dat je er van af bent ik ken toch genoeg wappies die spul blijven halen" of iets in die richting), en ik heb totaal geen drang om weer eens te vragen naar de dope. Al zet die het voor m'n neus, doet het me echt bar weinig. Ik heb er verder geen problemen om af en toe drugs te gebruiken met oude vrienden vooral; Als die drang niet terugkomt heb ik er geen probleem mee om het eens in de zoveel maanden te houden. Het is bijna alsof ik immuun ben geworden voor de verslaving, heel moeilijk uit te leggen."

"speeseend zei: Een heel bijzonder verhaal, dat is zeker. Ik heb al vele scenario's zien passeren, maar deze... Fijn dat je het met ons deelt. Blijf je dat doen? Ook als het wat minder gaat? Het is een feit dat het vanuit binnen moet komen. Wat is jouw opleiding - vakgebied, als ik vragen mag? Hoe was je gebruik? Hoeveel deed je per dag (roken en spuiten). Al deze vragen zijn verder niet van belang om er iets van te leren, het is pure interesse groeten Klik om te vergroten... Het gaat nu wat minder op m'n werk, heel veel stress door idiote deadlines, gezeik aan m'n kop van alle kanten en m'n vriendin weet nu dat ik vroeger verslaafd was, waarvan ik het gevoel heb dat ze me wantrouwt.. Ik heb geen zin om weer bij te pakken, als ik echt hyperdepressief word kan ik niet zegge want dat heb ik nog niet meegemaakt, maar dat denk ik niet... Ik wil niet meer ontsnappen aan de realiteit, maar ik wil hem confronteren. Ik heb HBO grafisch design en ontwerp gedaan. Hmm.. Echt gerookt heb ik nooit, ik ben begonnen met chinezen. Basen soms uren achter elkaar; De heroine soms een dag niet, maar meestal elke dag, in het ergste stadium was het alleen nog maar shotten. Dan kon ik van m'n werk komen, en hele dagen alleen maar voor pampus liggen, 2-3 uurtjes slapen (als ik geluk had). Basen is nu gemiddeld eens in de 1-2 maanden, shotten wil ik niet meer doen, chinezen mischien in omstandigheden, maar het trekt me niet echt meer, basen ook niet erg maar dat is meer voor een uurtje hele sterke ontspanning dan echt hard kicken erop zoals vroeger. Mischien komt het ook omdat ik nooit problemen heb gekregen door m'n gebruik. Ik had een goedbetaalde baan + rentes die ik binnenkreeg, geen hypotheek om af te lossen en geen schulden, + had best wel wat geld op de bank toen ik begon, dus ook wel wat rente... Zelfs toen ik m'n baan kwijt was ging het nog wel goed, ouders kon ik altijd bij eten en ze hielpen me financieel enorm; Er was geen druk, geen gevoel van wanhoop om te verdrijven. Ik "wist" altijd wel dat ik het prima had, en uiteindelijk dat ik niks had om voor te vluchten. Mischien was het anders geweest als ik die voorwaarden niet had gehad."

"Bevoorrecht; Niet werkelijk. Ik kom niet uit een "rijk gezin", beide m'n ouders werken een gemiddelde baan, maar het zijn simpele mensen die niet veel uitgeven, dus ze konden me altijd wel wat helpen, en voor ik begon had ik zelf ook een hele mooie baan, en een tijdje tijdens het gebruik ook. Ik raakte m'n baan ook niet kwijt door m'n gebruik, maar door totaal andere omstandigheden. Die dealer zag me het liefst helemaal niet gebruiken, maar had zoiets van "Ik doe wat ik doe hé, dan kun je beter van mij kopen dan van mensen die rotzooi erin stoppen of je slopen als je een keer minder hebt". Ik had op gegeven moment een flinke schuld die ik langer dan een jaar niet had betaald, en elke keer dat ik weer kwam halen en niet had was die rustig van "Komt ooit nog wel, ik zet het wel op de rekening". Ik denk eigenlijk dat die nooit had verwacht dat ik het terug zou betalen, maar hij had toch goed geld (hij komt van het gedeal prima rond :P) Ken hem al vanaf groep 2, is zo ong. m'n beste vriend nu. Hij is zelf universitair opgeleid. Ik heb verder trouwens nooit spuiten/rietjes/buisjes gedeeld. Dat weigerde ik altijd te doen, i.v.m ziektes. Zelf heb ik een mooie marmeren snuifbuis, op internet besteld, ik maak er binnenkort een foto van, voor gebruik bij snuiven/chinezen."

"Basen is troep. Ik ben er 15 maanden verslaafd aan geweest. Opkankeren met die zooi."

"omgSPiEThoOFD"