#1
Dag allemaal,
ik zou graag hier even mijn verhaal en ervaringen met xtc kwijtwillen.
Het fascineerd mij namelijk nogal wat mensen (me included) er voor over hebben om zich een avondje heerlijk wous te voelen.
Toen ik voor het eerst xtc deed viel het nog helemaal niet op dat je er ook inderdaad van naar de klote gaat :P. Maaaar.. langzamerhand werd dat natuurlijk wel duidelijk. Vooral als je er niet tegen kan dat je drugs uitwerkt. Je zorgt er dan voor dat je er 2 bij de hand hebt.
Ik zie het in fases:
Startfase 1
Je bent nuchter, lichamelijk en fysiek helemaal in orde. Dan neem je de xtc pil.
Fase 2:
Dit is de fase waarin je mischien een beetje zenuwachtig bent voor wat komen gaat (vooral als de pil niet getest is en voor zo ver jij weet door niemand gebruikt). Maar je bent in een vrolijke stemming en gaat er natuurlijk van uit dat dit alleen maar beter wordt.
Fase 3:
Vanaf dit moment voel je dat er 'iets' anders is. Je handjes beginnen een beetje te zweten, je krijgt het heerlijk warm van binnen en je bent benieuwd hoe de anderen zich voelen.
Fase 4:
Het is duidelijk de pil begint goed te werken, je kouwt heerlijk zonder dat je het doorhebt je hele bek naar de klote, je steekt mischien een lekker peukie/jointje op
en het voelt allemaal zo heerlijk!
Fase 5:
Op dit moment ga je het hardst. Je kaken klapperen eraf. Je knuffelt iedereen en verteld de meest intieme dingen tegen elkaar. Je maakt tientallen foto's van elkaar en verteld nog een keer hoeveel je van elkaar houdt.
Fase 6:
Dit is altijd iets minder, je hebt heerlijk lopen spacen en spaced waarschijnlijk nog steeds, maar het is wat minder. En dat is nou jammer! Je gaat dus voor xtc pil No 2.
Fase 7:
Je geniet nog steeds heerlijk en weet zeker dat dit nog wel even gaat duren aangezien je er net nog 1 hebt genomen.
Fase 8:
Wouw! Beter kom je niet! Alles gaat wat moeilijker dan normaal, ik noem: veters strikken, je pakje sigaretten pakken en ze niet kunnen vinden en je weet toch zeker dat ze in je broekzak horen te zitten wtf!?!?!?
. De oogjes doen ook wat moeilijker, maar zelf heb je gelukkig niet door hoe verneukt je er bij zit, je bent tenslotte niet de enige ![:grin:]()
Fase 9:
In deze fase gaat de hele avond/nacht een beetje bergafwaarts. Je bent wel vaag, maar niet echt chill. Je staat in een steegje en je vrienden zien er een beetje eng uit![:(]()
. Je vergeet ook een beetje snel waar ze naar toe willen met hun verhaal. Buiten is het koud dus je gaat naar binnen.
Fase 10:
Ja nu is het dus echt over met de pret, maarja wat moet je doen? Je kunt naar huis gaan en slapen, als dat lukt. Stel dat het niet lukt, dan lig je wel mooi voor niks in je bed. Je besluit nog te blijven, het is tenslotte pas 6 uur 's morgens.
Fase 11:
Het vervelende (vind ik) is. Dat iets wat je 10 minuten geleden hebt bedacht, ook weer snel is weggevaren. Je begint nuchter te worden en je verliefdheid is wel weer over. Helaas zie je er ook niet meer zo schattig uit als gister. Je neemt zo subtiel mogelijk afscheid van je vrienden en gaat naar huis.
Fase 12 (eindfase):
In deze fase ben jij, totaal naar de klote geholpen. Je fietst omdat je thuis wilt komen, en aangezien je al best ver heen bent, wil je het toch niet zover laten komen dat je ook nog eens onder een brug moet slapen. Je krijgt flashbacks van de muziek die die nacht gedraaid werd, om dan nog maar de zwijgen over die oooh zo fijne hallucinaties (die hallucinaties vind ik op dat moment niet zo vredig meer).
Je komt thuis en gaat meteen naar bed. Uiteraard val je snel in slaap. Je wordt ook weer op een mooie tijd wakker met een vreselijk leeg gevoel. Zo'n leeg gevoel kan ik niet eens omschrijven zo leeg als het is. Het zal wel liggen aan de serotine maar het voelt echt alsof ik NU iets nodig heb wat ik gewoon niet kan krijgen![:flushed:]()
.
Je eet jezelf helemaal de pleures en voelt je gelukkig alweer wat beter.
Dan ga je proberen weer in je normale ritme te komen door netjes om 23 uur in je bed te liggen maar merkt dat je niet in een keer in slaap valt. En dat terwijl je het toch echt nodig zou moeten hebben. Tjah, lastig als je met je mind fucked.
Je voelt je alweer zo goed als de oude alleen bent nog wel een klein beetje moe zo nu en dan. Je bedenkt je dat je een fantastische avond hebt gehad, maar je bedenkt je ook dat die 2 dagen daarna een ramp waren, je hele weekend is tenslotte wel verneukt. Maandag weer werken of naar school blugh!
Dit zijn zo mijn ervaringen met xtc als je het al vaker gaat gebruiken. Doe dit dus niet en hou het gewoon netjes, ik hou het nu bij 1 keer in de 4 maanden. Maar nooit meer zal het zo zijn zo als het was. Pas als je het vaak gaat gebruiken realiseer je je wat drugs met je doet. Want het ziet er zo onschuldig uit op het begin. Maar drugs fucken met jou. Ik snapte nooit hoe iemand verslaafd kan zijn aan iets waar je zo van naar de klote gaat. Maar je denkt er niet eens over na om daar over na te denken. Je kan alleen maar denken aan wat dit met je doet op de eerste plaats.
Ik ben benieuwd of mensen zich hierin kunnen herkennen. Ik weet dat er op dit forum slimme mensen zitten die het nooit zover laten komen en gewoon vanaf het begin al met respect drugs gebruiken om het zo maar te zeggen. Maar er zullen genoeg mensen zijn hier die ook al wat vervelende dingen hebben meegemaakt tijdens/na drugs gebruik.
Door deze ervaring met xtc/mdma ben ik wel heel erg uit gaan kijken voor andere drugs. Daarom wil ik het niet zo ver laten komen dat ik ook aan de speed ga.
De stap van niet roken naar wel roken is eigenlijk heel klein
De stap van roken naar blowen is ook klein
De stap van blowen naar paddo's is voor veel mensen ook klein geweest
De stap van paddo's naar xtc is dan uiteraard ook klein
En zo kun je doorgaan tot je uitkomt bij.. nou ja vul dat zelf maar in
Alleen jij zelf kunt bepalen waar jij die grens trekt. Want als je eenmaal over 1 zo'n grens heen bent kun je ook niet meer terug. Je bent er al overheen gegaan dat kun je niet ontkennen. Voor mensen die de waarde van het leven niet zo hoog nemen, zijn die grenzen nog makkelijker te overschrijden.
Uiteindelijk ligt het allemaal bij de persoon in kwestie: Jij!
Ik ken iemand van 15 die rookt niet, blowt niet. Maar toch wilde zij 1 keer xtc proberen door alle verhalen die zij erover had gehoord. Zij is nu 18 en heeft het nog steeds bij die ene keer xtc gelaten en rookt nog steeds niet. Zij staat duidelijk sterk in haar schoenen.
Graag laat je me weten wat je van mijn theorie vind![:wink:]()
ik zou graag hier even mijn verhaal en ervaringen met xtc kwijtwillen.
Het fascineerd mij namelijk nogal wat mensen (me included) er voor over hebben om zich een avondje heerlijk wous te voelen.
Toen ik voor het eerst xtc deed viel het nog helemaal niet op dat je er ook inderdaad van naar de klote gaat :P. Maaaar.. langzamerhand werd dat natuurlijk wel duidelijk. Vooral als je er niet tegen kan dat je drugs uitwerkt. Je zorgt er dan voor dat je er 2 bij de hand hebt.
Ik zie het in fases:
Startfase 1
Je bent nuchter, lichamelijk en fysiek helemaal in orde. Dan neem je de xtc pil.
Fase 2:
Dit is de fase waarin je mischien een beetje zenuwachtig bent voor wat komen gaat (vooral als de pil niet getest is en voor zo ver jij weet door niemand gebruikt). Maar je bent in een vrolijke stemming en gaat er natuurlijk van uit dat dit alleen maar beter wordt.
Fase 3:
Vanaf dit moment voel je dat er 'iets' anders is. Je handjes beginnen een beetje te zweten, je krijgt het heerlijk warm van binnen en je bent benieuwd hoe de anderen zich voelen.
Fase 4:
Het is duidelijk de pil begint goed te werken, je kouwt heerlijk zonder dat je het doorhebt je hele bek naar de klote, je steekt mischien een lekker peukie/jointje op
en het voelt allemaal zo heerlijk!Fase 5:
Op dit moment ga je het hardst. Je kaken klapperen eraf. Je knuffelt iedereen en verteld de meest intieme dingen tegen elkaar. Je maakt tientallen foto's van elkaar en verteld nog een keer hoeveel je van elkaar houdt.
Fase 6:
Dit is altijd iets minder, je hebt heerlijk lopen spacen en spaced waarschijnlijk nog steeds, maar het is wat minder. En dat is nou jammer! Je gaat dus voor xtc pil No 2.
Fase 7:
Je geniet nog steeds heerlijk en weet zeker dat dit nog wel even gaat duren aangezien je er net nog 1 hebt genomen.
Fase 8:
Wouw! Beter kom je niet! Alles gaat wat moeilijker dan normaal, ik noem: veters strikken, je pakje sigaretten pakken en ze niet kunnen vinden en je weet toch zeker dat ze in je broekzak horen te zitten wtf!?!?!?
. De oogjes doen ook wat moeilijker, maar zelf heb je gelukkig niet door hoe verneukt je er bij zit, je bent tenslotte niet de enige Fase 9:
In deze fase gaat de hele avond/nacht een beetje bergafwaarts. Je bent wel vaag, maar niet echt chill. Je staat in een steegje en je vrienden zien er een beetje eng uit
Fase 10:
Ja nu is het dus echt over met de pret, maarja wat moet je doen? Je kunt naar huis gaan en slapen, als dat lukt. Stel dat het niet lukt, dan lig je wel mooi voor niks in je bed. Je besluit nog te blijven, het is tenslotte pas 6 uur 's morgens.
Fase 11:
Het vervelende (vind ik) is. Dat iets wat je 10 minuten geleden hebt bedacht, ook weer snel is weggevaren. Je begint nuchter te worden en je verliefdheid is wel weer over. Helaas zie je er ook niet meer zo schattig uit als gister. Je neemt zo subtiel mogelijk afscheid van je vrienden en gaat naar huis.
Fase 12 (eindfase):
In deze fase ben jij, totaal naar de klote geholpen. Je fietst omdat je thuis wilt komen, en aangezien je al best ver heen bent, wil je het toch niet zover laten komen dat je ook nog eens onder een brug moet slapen. Je krijgt flashbacks van de muziek die die nacht gedraaid werd, om dan nog maar de zwijgen over die oooh zo fijne hallucinaties (die hallucinaties vind ik op dat moment niet zo vredig meer).
Je komt thuis en gaat meteen naar bed. Uiteraard val je snel in slaap. Je wordt ook weer op een mooie tijd wakker met een vreselijk leeg gevoel. Zo'n leeg gevoel kan ik niet eens omschrijven zo leeg als het is. Het zal wel liggen aan de serotine maar het voelt echt alsof ik NU iets nodig heb wat ik gewoon niet kan krijgen
Je eet jezelf helemaal de pleures en voelt je gelukkig alweer wat beter.
Dan ga je proberen weer in je normale ritme te komen door netjes om 23 uur in je bed te liggen maar merkt dat je niet in een keer in slaap valt. En dat terwijl je het toch echt nodig zou moeten hebben. Tjah, lastig als je met je mind fucked.
Je voelt je alweer zo goed als de oude alleen bent nog wel een klein beetje moe zo nu en dan. Je bedenkt je dat je een fantastische avond hebt gehad, maar je bedenkt je ook dat die 2 dagen daarna een ramp waren, je hele weekend is tenslotte wel verneukt. Maandag weer werken of naar school blugh!
Dit zijn zo mijn ervaringen met xtc als je het al vaker gaat gebruiken. Doe dit dus niet en hou het gewoon netjes, ik hou het nu bij 1 keer in de 4 maanden. Maar nooit meer zal het zo zijn zo als het was. Pas als je het vaak gaat gebruiken realiseer je je wat drugs met je doet. Want het ziet er zo onschuldig uit op het begin. Maar drugs fucken met jou. Ik snapte nooit hoe iemand verslaafd kan zijn aan iets waar je zo van naar de klote gaat. Maar je denkt er niet eens over na om daar over na te denken. Je kan alleen maar denken aan wat dit met je doet op de eerste plaats.
Ik ben benieuwd of mensen zich hierin kunnen herkennen. Ik weet dat er op dit forum slimme mensen zitten die het nooit zover laten komen en gewoon vanaf het begin al met respect drugs gebruiken om het zo maar te zeggen. Maar er zullen genoeg mensen zijn hier die ook al wat vervelende dingen hebben meegemaakt tijdens/na drugs gebruik.
Door deze ervaring met xtc/mdma ben ik wel heel erg uit gaan kijken voor andere drugs. Daarom wil ik het niet zo ver laten komen dat ik ook aan de speed ga.
De stap van niet roken naar wel roken is eigenlijk heel klein
De stap van roken naar blowen is ook klein
De stap van blowen naar paddo's is voor veel mensen ook klein geweest
De stap van paddo's naar xtc is dan uiteraard ook klein
En zo kun je doorgaan tot je uitkomt bij.. nou ja vul dat zelf maar in
Alleen jij zelf kunt bepalen waar jij die grens trekt. Want als je eenmaal over 1 zo'n grens heen bent kun je ook niet meer terug. Je bent er al overheen gegaan dat kun je niet ontkennen. Voor mensen die de waarde van het leven niet zo hoog nemen, zijn die grenzen nog makkelijker te overschrijden.
Uiteindelijk ligt het allemaal bij de persoon in kwestie: Jij!
Ik ken iemand van 15 die rookt niet, blowt niet. Maar toch wilde zij 1 keer xtc proberen door alle verhalen die zij erover had gehoord. Zij is nu 18 en heeft het nog steeds bij die ene keer xtc gelaten en rookt nog steeds niet. Zij staat duidelijk sterk in haar schoenen.
Graag laat je me weten wat je van mijn theorie vind
