"Misschien moeten we wat met je speedverleden gaan doen

Wacky zei:

Persoonlijk ben ik geen voorstander van drugs om psychische problemen mee "op te lossen". Je lost ze namelijk niet op maar verbergt ze en de meeste drugs kun je toch niet de rest van je leven dagelijks gebruiken zonder dat het problemen gaat veroorzaken.

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het zeker mee eens, echter heb ik in mijn omgeving een goeie vriendin die jarenlang verslaafd is geweest aan speed/hero noem maar op.. Hierbij heeft ze een aantal trauma's opgelopen en een hele hoop andere narigheid. Anyway, trauma's zijn te behandelen dmv traumaverwerking, maar dat is een best heavy proces waarin je bijv in een ochtend een heel stuk jeugd moet blootleggen en vervolgens smiddags alweer thuis op de bank zit. Drugs is voor haar een van de weinige dingen waar ze plezier uit haalt, dus wanneer zij zo'n heftige traumaverwerking achter de rug heeft, er nog een stuk of wat moet krijgen, maar elke keer na zo'n heftig gesprek thuis moet gaan zitten piekeren oid.. Zo iemand kan ook pas positieve energie putten uit andere dingen zodra ze van haar trauma's af is, maar ze kan haar trauma's waarschijnlijk niet verwerken zonder dat ze die periode met een bepaalde vorm van geluk kan doorstaan..


Ik zal het wel weer heel ontslachtig hebben uitgelegd maar opzich zie ik wel logica in wat die Psychiater zegt, al vind ik het een raar verschijnsel.. Maar Speed maakt men vaak wel een stuk zelfverzekerder en dit kan iemand helpen beter met mensen om te kunnen gaan. Iemand kan pas zelfvertrouwen opbouwen als hij gevoelens als erkenning en geborgenheid weer kent. Dus wat dat betreft denk ik dat het best positief kan uitpakken!

Natuurlijk kan je dan ook gelijk weer zeggen dat iemand zwaar speed verslaafd is geweest en nu een terug val krijgt, maar vaak is het een bepaalde opgekropte emotie of situatie waarin iemand verkeerd die een drug verslavend maakt, en als hij op deze manier een sociaaal leven kan opbouwen, KAN het natuurlijk zijn dat hij ziet dat ie speed helemaal niet nodig heeft

Ik zeg KAN, dat is natuurlijk persoonsgebonden verder.. Maar alle mensen die ik ken die een Speed probleem hadden kregen dit door een bepaalde oorzaak. Vervolgens als de verslaving uit de hand loopt gaan ze naar een kliniek om van de Drugs af te komen.. Dan zit je toch nog steeds met een probleem? Deze jongen dus ook, hij is wel van de Speed en blowen afgekicked maar niemand heeft hem blijkbaar geholpen met het feit dat hij moeilijk contacten legt, waarschijnlijk de oorzaak voor zn speedprobleem in the first place. Heb je m dan wel echt geholopen eigenlijk?

(topicopener ik hoop dat ik niet verkeerd geordeeld heb ofzo, if im wrong please correct me )

Het is voor sommige mensen mogelijk inderdaad. Ik ben nu een behoorlijk sociaal persoon met een druk leven en ik het het gevoel dat m'n gedachtes helder zijn en dat ik mezelf goed ken. Toen ik echter moest switchen van medicijnen bleef hier niks meer van over. Mijn hele blik op de wereld veranderde. Ik was niet in staat om me vast te houden aan het positieve leven dat ik had opgebouwd terwijl er eigenlijk rationeel niets mis leek te zijn voelde ik me diepongelukkig en deed ik helemaal niets meer op een dag.

Het gaat niet om mijn verhaal op zich, maar wat ik wil illustreren is dat je niet perse iets onverwerkts oid hoeft te hebben als reden dat je je niet voelt zoals je je zou moeten voelen. Bij sommige mensen is de chemie in hun hersenen dusdanig verstoord dat medicijnen een goede keus zijn. Ik vind het totaal geen moeite om medicijnen te slikken. Het is altijd nog beter dan eigen doktertje spelen wat de opener van dit topic ook deed. Ik voel me ook totaal niet chemisch blij of zo. Die medicijnen zorgen er alleen voor dat je hersenen zo goed mogelijk werken als een bij 'normaal' persoon.

Mijn advies: Expirimenteer met je psychiater met verschillende therapien en eventueel medicijnen. Er is absoluut iets dat voor jou werkt. Je hebt het recht om je gelukkig te voelen, ook als je dat van nature niet bent. Sommige mensen hebben hartproblemen, longproblemen etc en daar krijgen ze ook medicijnen voor. Je kunt ook van fouten hebben in je hersenchemie hebben waar medicijnen voor bestaan. Het is de moeite waard om te proberen want je leven hoeft niet kut te zijn!

Roseta Stoned zei:

Mijn advies: Expirimenteer met je psychiater met verschillende therapien en eventueel medicijnen. Er is absoluut iets dat voor jou werkt. Je hebt het recht om je gelukkig te voelen, ook als je dat van nature niet bent. Sommige mensen hebben hartproblemen, longproblemen etc en daar krijgen ze ook medicijnen voor. Je kunt ook van fouten hebben in je hersenchemie hebben waar medicijnen voor bestaan. Het is de moeite waard om te proberen want je leven hoeft niet kut te zijn!

Klik om te vergroten...

is heel mooi gezegd hoor
ik wil de kansen op slagen ook niet meteen de grond inboren hoor..
Maar medicijnen tegen longziekten en hartproblemen lossen veel specifiekere lichamelijke problemen op dan de medicijnen voor zoiets complex als je brein..
je kan met die medicijnen hooguit een neutrale "film" over je leven leggen zodat je vrijwel apathisch tov alles gaat staan zonder het echt negatief in te zien
maar de enige oplossing om het uit je kop te krijgen is nog steeds....tja wist ik het maar...
Ik heb er ook lang mee geworsteld en momenteel heb ik het een beetje opgegeven..
ik wens je in ieder geval alle succes!

Je zou ook ff alle chems los kunnen laten en kijken naar iets plantaardigs, misschien dat iets als peyote of ayahuasca de balans in je hersenen weer kan herstellen (dat is absoluut niet ongewoon namelijk, heeft mijn leven en hoofd 10x meer in balans gebracht + opschoning van alle rotzooi drugs in mijn lichaam)

PM maar als je meer wilt weten

ja ik zou ook voor de plantaardige kant gaan. aangezien je je serotonine receptoren best heb aangetast kun je ook eens 5 http kopen bij een reformzaak bij jou in de buurt ofzo.. anders kun je inderdaad eens een sessie ayahuasca proberen maar wel ff goed inlezen enzo

psychopsychedelic zei:

ja ik zou ook voor de plantaardige kant gaan. aangezien je je serotonine receptoren best heb aangetast kun je ook eens 5 http kopen bij een reformzaak bij jou in de buurt ofzo.. anders kun je inderdaad eens een sessie ayahuasca proberen maar wel ff goed inlezen enzo

Klik om te vergroten...

Voor herstel ed is dit allemaal ok natuurlijk...maar in het hoofdje blijf je sowieso altijd met de gedachte: "goh het komt maar van de bioshop" of "hoe kan zo'n plantje me nu helpen"
Ik kraak niets af, het is echt goed om te doen, al die plantaardige dingen...maar dan moet je al een vastberaden besluit hebben gemaakt om je volledig te gaan oplappen + er dan ook geduldig in zijn...wat je jaren met chems hebt verneukt ga je niet op 1 maand met plantjes oid in orde krijgen en in die lange tijd kan je wel weer eens zin krijgen in ..., ... en nja
altijd makkelijker gezegd dan gedaan

5htp is ook chemisch toch.

Oom Klaas zei:

5htp is ook chemisch toch.

Klik om te vergroten...

Nope, het is spul van een plant in een capsule gestopt. Maar het brengt wel chemische processen in de hersenen te weeg.

edit:

misschien dat iets als peyote of ayahuasca de balans in je hersenen weer kan herstellen

Klik om te vergroten...

Wat een onzin. Ayahuasca en peyote fuckt ook met je brein en kan blijvende schade tot gevolg hebben. Maar je hebt wel kans dat je je mentaal sterken voelt offcourse.

ilyas zei:

Probeer er bovenop te komen zonder drugs, het feit dat je wilt grijpen naar dex is volgens mij de oude speedverslaving die nog steeds in je zit. Gebruik enkel drugs voor recreatie, niet om je goed te voelen.

Je zegt dat je niks meer onderneemt, maar toen je speed gebruikte wel. Verplicht jezelf om bv. elke week iets te gaan doen met vrienden. En met iets doen wil ik niet zeggen op café gaan en jezelf onder de toog zuipen of gaan feesten met een hoop drugs. Sporten is mss een goed idee, probeer gewoon iets productiefs te doen. Als je strax naar bed gaat, zet dan eens rustig muziekje op. (zoek "soothing music" maar eens op op youtube) Sluit je ogen, en denk na, denk aan hetgeen wat je altijd al wou doen of maken. En doe dat ook, geloof me, het doet wonderen voor je zelfvertrouwen.

Klik om te vergroten...

Precies mijn gedachte. Waarom zo vastklampen aan een medicijn of plant enz.?
De oplossing ligt altijd binnen een persoon zelf, een medicijn is een weg die te bewandelen is om het proces te bevorderen, naar mijn mening. Probeer bijvoorbeeld ook uit de dagelijkse kleine dingen iets positiefs te halen en beloon jezelf af en toe als je een bepaald doel bereikt hebt, wat je wou bereiken.

farmaceutische dexamfetamine is heel goed te misbruiken en is ook erg verslavend.
zelf kocht ik het altijd als ik geen gewone(straatspeed zeg maar) kon krijgen in principe zou ik liever die die dex gebruiken(zuiverder, minder bijwerkingen en goed te doseren) maar dat is voor mij te duur

als je al verslaafd bent geweest aan speed zou ik goed nadenken of dit werl de medicatie voor jou is.

een psychiater heeft tijdens opname in afkickkliniek gevraagd of het niet zou willen proberen en toen heb ik nee gezegd(een speedverslaafde speed voorschrijven leek me geen goed idee).

tegenwoordig heb ik weleens spijt van die beslissing

maar goed ik vind dexamfetamine ook niet te vergelijken met ritalin(methylphenidaat) tis gewoon veel krachtiger en bij grotere dosering ook veel euforischer.

dus misschien zou die dex je weer ongevraagd richting verslaving kunnen brengen...denk er goed over na iig!

Ik heb van mijn 19e levensjaar tot aan mijn 27e levensjaar speed, xtc en wiet gebruikt/misbruikt.
Toen ben ik gestopt, en heb ik zes jaar fulltime geblowt. Ook daar ben ik weer mee gestopt.

Ik ben depressief geworden, nou moet ik wel zeggen dat ik altijd al een hele depressieve inslag heb gehad, al van kinds af aan. Ik gebruik nu medicijnen, een jaar lang heb ik aurorix gebruikt.
Een MAO remmer die ook de heropname van serotonine en noradrenaline remt. Die ben ik ondertussen ook al weer aan het afbouwen ivm zeer vervelende bijwerkingen.

Pas geleden maakte mijn psychiater een opmerking tegen mij door te zeggen dat we misschien iets met mijn speed verleden moeten gaan doen. Ik gebruikte wel heel veel speed, maar ik had wel een sociaal leven. Nu onderneem ik helemaal nix meer, werk ik en slaap ik alleen nog maar.
Dus dat zette mij eigenlijk aan het denken, terwijl ik voor mezelf speed afgezworen dacht te hebben. Toen ontdekte ik dus dexamfetamines.

Nu wil ik dus een voorstel gaan doen om dexamfetamines te gaan gebruiken. Kijken wat dat doet. Wat denken jullie daar van ? Sporadisch neem ik al Ritalin of Sandoz en dat werkt prima. Een stuk milder dan snuifspeed, dit is het.
En ik ben getest op ADHD maar daar is nix uitgekomen, maar de kenmerken van ADHD herken ik wel heel goed bijmezelf.

Mij lijkt dit een hele goede oplossing, wat denk jij daarvan ? Laat het maar horen.
Ik ben benieuwd naar reacties.

Ik dacht als een psychiater zegt dat "we iets met je xxx verleden gaan doen" dat je dan gaat kijken wat er mis is gegaan toen, hoe dat je leven nog kan beinvloeden en hoe je daarmee af kan rekenen.

Persoonlijk ben ik geen voorstander van drugs om psychische problemen mee "op te lossen". Je lost ze namelijk niet op maar verbergt ze en de meeste drugs kun je toch niet de rest van je leven dagelijks gebruiken zonder dat het problemen gaat veroorzaken.

Wat je psychiater nou wel precies bedoelde of wat jij hoopt dat hij bedoelde weet ik niet, maar ik laat het aan hem over, hij is de professional

Zonder amfetaminen voel ik me zo dood vanbinnen, leeg, eenzaam.

Amfetamine maakt je een tijdje een stuk vrolijker en levenslustiger, maar je kan het niet heel de dag gebruiken anders kan je natuurlijk niet slapen. Ik ken je hele situatie niet, maar het lijkt me verstandig dat je eerst de oorzaak probeerd te vinden en te bestrijden voordat je symptomen gaat bestrijden, want dan zit je er je leven eraan vast wat natuurlijk ook niet goed voor je lichaam is. Je zou dan een keuze moeten maken of de kwaliteit van leven dermate verbeterd dat het hoger opweegt dan de bijwerkingen en de schade die de dex leverd.

aleXanDEr zei:

Ik heb van mijn 19e levensjaar tot aan mijn 27e levensjaar speed, xtc en wiet gebruikt/misbruikt.
Toen ben ik gestopt, en heb ik zes jaar fulltime geblowt. Ook daar ben ik weer mee gestopt.

Ik ben depressief geworden, nou moet ik wel zeggen dat ik altijd al een hele depressieve inslag heb gehad, al van kinds af aan. Ik gebruik nu medicijnen, een jaar lang heb ik aurorix gebruikt.
Een MAO remmer die ook de heropname van serotonine en noradrenaline remt. Die ben ik ondertussen ook al weer aan het afbouwen ivm zeer vervelende bijwerkingen.

Pas geleden maakte mijn psychiater een opmerking tegen mij door te zeggen dat we misschien iets met mijn speed verleden moeten gaan doen. Ik gebruikte wel heel veel speed, maar ik had wel een sociaal leven. Nu onderneem ik helemaal nix meer, werk ik en slaap ik alleen nog maar.
Dus dat zette mij eigenlijk aan het denken, terwijl ik voor mezelf speed afgezworen dacht te hebben. Toen ontdekte ik dus dexamfetamines.

Nu wil ik dus een voorstel gaan doen om dexamfetamines te gaan gebruiken. Kijken wat dat doet. Wat denken jullie daar van ? Sporadisch neem ik al Ritalin of Sandoz en dat werkt prima. Een stuk milder dan snuifspeed, dit is het.
En ik ben getest op ADHD maar daar is nix uitgekomen, maar de kenmerken van ADHD herken ik wel heel goed bijmezelf.

Mij lijkt dit een hele goede oplossing, wat denk jij daarvan ? Laat het maar horen.
Ik ben benieuwd naar reacties.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat het grootste probleem wat zich momenteel voordoet binnen jouw bestaan berust op het feit dat jij 'niets' beschrijft met een licht pornografisch getinte letter.

Als je daar nou eerst eens aan gaat werken zal je zien dat de rest daarna vanzelf ook goed komt.

Prioriteiten stellen, belangrijk.

wat denk je eigenlijk zelf over je dex-jes?

wat vind je zelf?

Probeer er bovenop te komen zonder drugs, het feit dat je wilt grijpen naar dex is volgens mij de oude speedverslaving die nog steeds in je zit. Gebruik enkel drugs voor recreatie, niet om je goed te voelen.

Je zegt dat je niks meer onderneemt, maar toen je speed gebruikte wel. Verplicht jezelf om bv. elke week iets te gaan doen met vrienden. En met iets doen wil ik niet zeggen op café gaan en jezelf onder de toog zuipen of gaan feesten met een hoop drugs. Sporten is mss een goed idee, probeer gewoon iets productiefs te doen. Als je strax naar bed gaat, zet dan eens rustig muziekje op. (zoek "soothing music" maar eens op op youtube) Sluit je ogen, en denk na, denk aan hetgeen wat je altijd al wou doen of maken. En doe dat ook, geloof me, het doet wonderen voor je zelfvertrouwen.

Waarom geen SSRI of SNRI maar een MAO remmer? Niet echt een voor de hand liggende keuze. Een SNRI zoals Venlafaxine of Duloxetine zou in jouw geval misschien een goeie keus zijn. Antidepressiva met een stimulerende werking die gedeeltelijk overeen komt met ritalin.

Ik herken me wel in je verhaal. Ik had vroeger (zeker toen ik nog lithium slikte) meer het gevoel mezelf te zijn door amfetamines. Niet alleen voelde ik me beter en werd ik socialer. Ik deed ook veel meer (nuttige dingen) op een dag. Speed gaf me de mogelijkheid mijn potentie beter te kunnen gebruiken en ik voelde me ook gelukkiger.

Mensen kunnen wel zeggen 'probeer zelf de motivatie te vinden' etc. en dat is ook zeker geen onzin. Uiteindelijk zit alles in je hersenen en als je jezelf motiveert kun je ook een hoop veranderen in je hoofd. Er zijn echter mensen voor wie dit niet genoeg is (zoals ik) en die zijn soms gebaat bij medicatie.

Sinds ik een SNRI slik heb ik ook geen behoefte meer aan amfetamine (alleen af en toe voor een tentamen dextro-amfetamine of om de paar maanden op een feestje). Het geeft me ook een soort energie en maakt me ook socialer zonder de high van speed. Ik voel me nu echt veel meer mezelf dan in de 21 jaar ervoor.