Hallucinaties bij ADHD medicijnen niet ongebruikelijk

Ik kan natuurlijk moeilijk alles vertellen over mijn leven maar ik heb 2 kinderen opgevoed wegens familiale omstandigheden in 1992. Ze waren toen 3 en 8. Mijn vrouw was polyvalent verslaafde en toen ik haar leerde kennen destijds nam zij Rohypnol. Ik schrok daar wel van omdat ik niet kon begrijpen dat jonge mensen slaappillen nodig hebben. En misschien nog even aan toevoegen dat die tabletten vroeger (25 jaar geleden) veel groter waren en ook met meer mg. Je kon die geloof ik (ben niet meer zeker) in 4 breken. Het waren grote tabletten. Bovendien was ze aan drank verslaafd. Het is onmogelijk om met alcoholisten samen te leven.

Maar... toen de jongste 7 was en in het 2de studiejaar zat werd ik door de directrice ontboden met de vraag om Rilatine te laten voorschrijven. Ik heb dat pertinent geweigerd. Bovendien was het geen vraag maar ik voelde dat meer aan als een dwang, het moet... zogezegd voor zijn goed.

Nooit heeft hij Rilatine genomen, enkel een half jaar toen hij 16 was. Het was inderdaad geen gemakkelijk kind en ik kreeg veel klachten vanuit de school. Op een bepaald moment werd mij door de sociale dienst van de school gezegd dat, als ik niet optrad, ze de jeugdrechter gingen inschakelen. Toen heb ik geplooid omdat ik mijn kinderen nooit in een internaat of school zou willen laten belanden. Als je dan alleenstaande bent heb je niet iemand om op terug te vallen en uit angst heb ik dan aan de huisarts Rilatine laten voorschrijven.

Zoals gezegd heeft dit ongeveer een half jaar geduurd. Mijn beide zoons zie ik een 2 a 3 keer per week en het enige wat ze gebruiken is cannabis. Ik heb daar geen probleem mee, ze zijn volwassen en ze leiden hun eigen leven. Zelf zou ik het ook niet tolereren dat iemand mij komt vertellen wat ik wel en niet mag doen. (Is de reden dat ik alleen gebleven ben, met mijn honden die nu reeds bijna 8 worden en die ze mij brachten op 5 weken )

Arjan zei:

Je moet natuurlijk ook zelf weten wat je doet, een ander snuift ieder weekeinde een lijntje coke of gebruikt wiet of alcohol voor de nodige 'baten', terwijl het niet echt 'gezond' is voor het lichaam.

Klik om te vergroten...

Ik treed je volledig bij. Iedereen doet wat hij wil. En of het allemaal wel gezond is of niet, misschien niet als het met mate gebeurt. En zelf zou ik de voorkeur geven aan een lijntje coke dan aan drank. Ik heb dat ook wel eens geprobeerd, da's nu wel enkele jaren terug, en ik geef toe dat dat plezant was, dat gevoel, maar ik ben nooit blijven hangen. Als ik het 10 keer heb gedaan zal het veel zijn. XTC: ja, ooit één keer geprobeerd, nadien nooit meer. Verder heb ik nooit andere drugs gebruikt. Ik kan er dus ook niet over spreken.

Rilatine kan voor jonge kinderen niet gezond zijn. Ik pleit daar absoluut niet voor. Maar zelf ben ik blij want Rilatine heeft mijn leven in positieve zin veranderd.

Iedereen nog een prettig weekend toegewenst.

speeseend zei:

Arjan zei:

....die hard drugs..

Klik om te vergroten...

Die hard drugs of die harddrugs? Beiden leuk geformuleerd

Helaas werkt Omega3 en ander natuurlijke ingrediënten in het pakje Blueband Goed Idee! niet voor iedereen.

Zelf zou ik ook liever voor de 'gezonde' weg kiezen, dit achteraf zeggende..

Klik om te vergroten...

Het is ook niet zo simpel (voor iedereen), een voedingsdeficiënt kan erg complex zijn, en voor iedereen anders.

http://www.pelsser.nl/ (onderzoeker)

Hertz zei:

ik vind de bijwerking : ''Het gedrag van een zombie hebben'' , veel erger dan hallicunaties.

Klik om te vergroten...

Ja, en dat is lang niet alles. Wat te denken dat de groei van het lichaam wordt geremd, met kleinere hersenen als gevolg:

http://www.webmd.com/add-adhd/news/2007 ... unt-growth

En wat ik dus zie is dat psychiaters in de media verkondigen dat deze bijwerkingen van de medicijnen, door de 'ziekte' veroorzaakt worden. Zie bijvoorbeeld psychiater Geurt van de Glind:

http://www.trouw.nl/opinie/podium/article1890307.ece

Wat hij in dat bericht rept, is pure oplichterij.

Het was een reactie op http://www.trouw.nl/achtergrond/deverdi ... 880007.ece (De risico's van Ritalin)

Toch hebben de meeste adhd patienten erg veel baat bij middelen als Ritalin, voelen ze zich beter/gelukkiger en functioneren ze gewoon veel beter in de maatschappij, vergeleken met toen ze het nog niet gebruikten.

En welk geneesmiddel kent nou geen bijwerkingen?? Aspirine, bij elke drogist gewoon te koop, kan bij sommige mensen een dodelijke hersenbloeding veroorzaken ; Mijn moeder is er kortgeleden achtergekomen dat middelen als ibuprofen, een ernstige allergische reactie bij haar veroorzaken, waar ze zelfs van in shock kan raken! ; Anticonceptiepillen vergroten bij vrouwen die roken, de kans op trombose. ; En zo kan ik nog wel even door blijven gaan....

Geneesmiddelen zonder bijwerkingen, bestaan gewoon haast niet en dus is het idd niet ongebruikelijk dat medicijnen voor adhd ze ook op hebben!

@ Arjan: ik krijg het op mijn zenuwen van mensen die het gebruik van ritalin constant zitten te veroordelen. Wat jij aanhaalt is enkele wetenschappelijke tests. Maar ik spreek uit ervaring en kan met zekerheid zeggen dat voor mensen die aan deze toch wel levenskwaliteit-belemmerde aandoening leiden, baat hebben met ritalin. Enorm veel zelfs.

Ik zie veel mensen die hun schamen om ritalin te gebruiken.. Je moet je minder schamen om pakweg benzo's te gaan halen ipv ritalin. Wat is dat toch met heel die anti-ritalin shit? Ok, het wordt door sommigen misbruikt, en anderen hebben geen treffelijke diagnose gekregen voor ze het toegediend kregen, maar dat is maar een bepaald deel van de gebruikers.

Voor mij en veel mede-ADHDers is het een wondermiddel, ik zou geen leven zonder willen. Want dat was vroeger. En toen werd ik constant afgekraakt op school terwijl ik gewoon de beste bedoelingen had. Ik werd er depressief van, ging drugs gebruiken, had ruzie met mijn ouders, zat op internaat enz... Sinds die ritalin kan ik me beter in de hand houden. Mijn mond houden als het moet. Opletten als het moet. KUNNEN beginnen aan mijn werk voor school. Van de drugs afblijven (wiet, alcohol) Kortweg: iets bereiken in mijn leven, zoals iedereen wilt. Als je er bijloopt als een zombie moet je maar een andere variant van methylfenidaat gebruiken, zo slaat niet iedere soort van ritalin goed aan bij iedereen. Dat is een kwestie van even zoeken en uitproberen. Ik ben geen zombie, ik heb geen vertraagde groei (ik ben bijna 2 meter), ben niet depressief en heb alles wat ik wil. En dat met dagelijks ritalin gebruik

Als jij denkt dat je zware hyperactiviteit/impulsiviteit kunt behandelen met omega 3 tabletjes of "meer natuur" zoals je aanhaalt, dan moet ik vaststellen dat je totaal geen idee hebt waarover je praat. Ga maar eens een kijkje nemen in een gespecialiseerde centra zoals zitstil, dan weet je wat ADHD is Dus stop met je interessant te maken met onnozele ongefundeerde informatie, want iedereen weet dat levenservaring meer zegt als testresultaten die economisch beïnvloed zijn.

En dat voor een sociaal medewerker. Met zo een mentaliteit moet je de hulpverlening niet ingaan. Ik hoop dat mensen niet de gevolgen van jouw onkunde moeten dragen. Misschien moet je zelf eens een pilletje slikken, want je praat klare onzin.

Zo, dat moest er ff uit.

Zeg, Areyouexperienced?, ik vind je wel een toffe gast enzo, maar ik vind dat je eens moet gaan beseffen dat Rilatine lang niet voor alle ADHD'ers zo'n wondermiddel is. De meeste kinderen die verplicht zijn van het te slikken doen dit zwaar tegen hun zin. Ik ben al kinderen van 10 jaar tegengekomen die van school uit bijna verplicht worden van Rilatine te slikken want anders moeten ze maar een andere school zoeken. Ik vind het gewoon schandalig dat zoiets kan in deze maatschappij.

Ok, jij hebt er nu toevallig goede ervaringen mee, maar ik zie in mijn omgeving dat Rilatine meer kwaad dan goed doet. Trouwens, ben je echt van plan om je hele leven Rilatine te slikken? Je geneest er helemaal niets mee hoor, je onderdrukt gewoon tijdelijk de symptomen en als je uiteindelijk stopt met die pillen te slikken komt je ADHD gewoon dubbel zo hard terug en moet je er toch mee leren leven..

@ Soma: er zit zeker een punt in wat je zegt. Kinderen die verplicht aan de ritalin gezet worden op zulke jonge leeftijd, dat is schandalig. Als ouder moet je het karakter vormen van je kinderen en niet aanpassen door medicijnen te geven. Dus ik besef zeker dat ritalin niet voor iedereen een wondermiddel is. Zoals ik al zei: de consumenten zijn niet altijd degenen waar de ritalin voor gemaakt is, maar dat heb je bij alle medicijnen en is volgens mij geen vreemd fenomeen.

Dat ritalin meer kwaad dan goed doet, ben ik niet akkoord mee. Ik heb zelf nog een tijdje meegedraaid in de hulpverlening en heb daar bij veel mensen goede resultaten gezien met ritalin. Wat wel belangrijk is, is begeleiding op psychologisch vlak, maar zéker ook op medisch vlak: door een dokter dus. Die kan het gepaste medicijn vinden. Er zijn veel vormen van ritalin omdat niet iedereen op dezelfde soort goed reageert, vandaar ook dat 'zombie' effect. Heb jij al mensen met zware problemen gezien door het slikken van ritalin? Toch zeer uitzonderlijk lijkt me. Een verandering van persoonlijkheid is negatieve wijze is natuurlijk wel triestig.

Mensen die heel hun leven afgekraakt worden, hebben geen motivatie meer. En dat heeft zware gevolgen voor hun persoonlijkheid/gezondheid. Depressie, laag zelfvertrouwen, middelengebruik, zelfmedicatie, enz..

Ik ben van plan om ritalin te blijven slikken tot het einde van mijn studies. Ik pleit niet voor: iedereen aan de ritalin. Wel voor de erkenning dat ritalin een nuttig medicijn is, waar men voorzichtig mee dient te zijn natuurlijk.

Misschien dat mensen mijn commentaar als nogal grof opvatten, maar iemand die onzin komt verkopen zonder weet te hebben waarover hij/zij het heeft, daar wordt ik kwaad van.

Net zoals Arjan beweert dat alle diagnoses met de natte vinger gesteld worden, dat kan gebeuren, maar wees maar zeker dat er veel treffelijke diagnoses gesteld worden. Een diagnose (de oorzaak vinden van een aandoening met behulp van de voorkomende klachten) is een lang proces dat bij mij 6 maand heeft geduurd, alvorens werd overgegaan tot de prognose en de daadwerkelijke therapie. Wat een belediging voor mensen die proberen te helpen.

Uit mijn vriendenkring en uit persoonlijke ervaring kan ik zeggen dat Rilatine vaak meer schade aanricht dan dat het iets goed doet. Maar misschien komt dat zoals jij het zegt door gebrek aan begeleiding buiten de medicatie. Mijn psychiater heeft mij toen zelf mijn dosis laten kiezen. Ik slikte dan maar een paar maand 3 x 20 mg per dag. En dat heeft wel gezorgd voor betere resultaten op school, maar emotioneel was ik helemaal afgevlakt, maar tegelijkertijd ook depressief.

Die goede resultaten die je bij zoveel mensen hebt gezien, wat bedoel je daar precies mee? Dat ze betere punten halen op school? Want dat verbaast me helemaal niets natuurlijk. Werd er hen ook gevraagd hoe ze zich emotioneel voelden? Wat ze er van denken om elke dag toch maar pilletjes te moeten slikken om met de "normale" mensen te kunnen meedraaien in deze maatschappij?

En hoe werd die diagnose dan gesteld bij jou? Want uiteindelijk is er ook geen enkel wetenschappelijk bewijs dat ADHD bestaat. De hele psychiatrie zit volgens mij vol met verzonnen mentale ziektes. Iedereen, maar dan ook iedereen vertoont wel eens symptomen van die ziektes. Natuurlijk zijn er ook mensen die meer symptomen vertonen dan de gemiddelde mens en die extreem afwijkend gedrag vertonen. Maar waar ligt die grens precies? Hoe ongeconcentreerd moet je zijn voor je van een concentratiestoornis kan spreken? Hoe ongelukkig moet je zijn voor echt depressief te zijn? Dat kan gewoon echt niemand bepalen..

Djeez, 3 x 20 mg is echt een zeer hoge dosis!! Ik gebruik amper 20 mg per dag. Ik reageerde zelf heel slecht op de retard versie van 20 mg. Ik was toen ook emotioneel afgestompt en ongelukkig (ik gebruik niet graag de term depressief, die omvat veel meer). Daar werd ik echt een "zombie" van. Ik vind het vrij normaal dat je daar zulke klachten van kreeg.

Die goede resultaten die je bij zoveel mensen hebt gezien, wat bedoel je daar precies mee? Dat ze betere punten halen op school? Want dat verbaast me helemaal niets natuurlijk. Werd er hen ook gevraagd hoe ze zich emotioneel voelden? Wat ze er van denken om elke dag toch maar pilletjes te moeten slikken om met de "normale" mensen te kunnen meedraaien in deze maatschappij?

Dan heb ik het zeker niet alleen over de schoolprestaties. Veel van deze mensen voelen zich echt veel beter in hun vel, wat logisch is als je beseft dat je inspanningen ook eens resultaat bieden, het is dus niet door het psychische effect van ritalin dat deze mensen voldoening krijgen, maar op het feit dat ze positief in het leven kunnen staan, en doen wat ze altijd al wouden doen maar veel meer moeite mee hadden.

Veel dingen gaan beter op relationeel/emotioneel/intellectueel vlak. Je gebruikt altijd het woord 'moeten': veel mensen zijn blij dat ze eindelijk een naam hebben gevonden voor hun aandoening, en dat ze daar mee geholpen kunnen worden. Uit ervaring weet ik ook, dat veel mensen niets liever willen als op een normale manier meedraaien in de maatschappij ipv uitzondering op de regel te zijn. Velen hebben al een lange lijdensweg achter de rug van onbegrip. Meedraaien in de maatschappij klinkt ook zo negatief, terwijl het dat nie per sé is. Iedereen doet wat hij wilt uiteindelijk. Het is echter doodzonde als je je capaciteiten niet kan benutten, terwijl je dat echt wilt.

En hoe werd die diagnose dan gesteld bij jou? Want uiteindelijk is er ook geen enkel wetenschappelijk bewijs dat ADHD bestaat. De hele psychiatrie zit volgens mij vol met verzonnen mentale ziektes. Iedereen, maar dan ook iedereen vertoont wel eens symptomen van die ziektes. Natuurlijk zijn er ook mensen die meer symptomen vertonen dan de gemiddelde mens en die extreem afwijkend gedrag vertonen. Maar waar ligt die grens precies? Hoe ongeconcentreerd moet je zijn voor je van een concentratiestoornis kan spreken? Hoe ongelukkig moet je zijn voor echt depressief te zijn? Dat kan gewoon echt niemand bepalen..

Er zijn veel aanwijzingen dat ADHD bestaat, natuurlijk heb je net als met bvb. autisme dat er zeer lichte vormen zijn, waarbij medicatie niet van toepassing is. Waar die grens ligt, is een vraag waar niemand je op zal kunnen antwoorden. Maar zoals je zegt vertonen velen toch wel zeer afwijkend gedrag. Dan wordt beoordeelt adh van criteria (DSM) of een persoon al dan niet ADHD heeft. Natuurlijk is die criteria niet voldoende, en worden er een resem tests gedaan (en dat zijn er veel hoor) zoals lezen, luisteren, etc... maar ook speltherapie en dergelijke, of een rollenpatroon. Daar valt veel uit af te lijden. Belangrijk is te weten in hoeverre iemand last heeft van zijn aandoening.

Ik begrijp wel dat mensen geen vertrouwen hebben in de psychologie, aangezien er veel prietpraters bijzitten.

ADHD-mensen vertonen een verschillende hersenactiviteit. Het staat geregistreerd als aandoening. Daar zit heel veel onderzoek achter. Er zijn nog veel redenen die ik zou kunnen noemen, maar daar heb ik niet echt tijd voor. Het is echter wel een steek in mijn hart dat je een van de ADHD-ontkenners bent

En wat ik dus zie is dat psychiaters in de media verkondigen dat deze bijwerkingen van de medicijnen, door de 'ziekte' veroorzaakt worden.

dit is precies wat ik denk dat de farmeceutische industrie als paradox gebruiken voor het verkopen van ADHD medicijnen

als iemand zegt dat hij ziek is met bepaalde gevolgen (gevolgen) en de psychiaters zeggen dat dit het (oorzaak->gevolg) is van ADHD, dan kun je geen enkel argument weerleggen !!!