#1
De wetenschap kan maar bijzonder weinig dingen bewijzen inderdaad. Wat de wetenschap vaak doet is iets statistisch gezien aannemelijk maken. In dat geval is er niet meer dan een correlatie gevonden, die dan eventueel kracht bijgezet krijgt door controle variabelen. Echt een causaal verband vinden is helaas bijzonder lastig, en is maar in enkele theoretische en abstracte gevallen haalbaar. Wetenschap zou je als een geloof kunnen zien in de onderliggende aannames. Enige verschil tussen wetenschap en geloof is dat de wetenschap vaak wel beter onderbouwde argumenten heeft. Maargoed het is een illusie dat de wetenschap alles weet, overigens is vaak niet zo dat de wetenschap dit zelf pretendeert maar dat de samenleving dit aanneemt door een gebrek aan kennis van wetenschappelijke methoden. Wat de wetenschap als waarheid of kennis beschouwd is ook bijzonder veranderlijk, want door voortschrijdend inzicht worden regelmatig de algemeen geaccepteerde denkwijze doorbroken.Mindless zei:Ik kan niet zeggen dat ik het zelf allemaal piekfijn weet. Maar ik heb er wel wat op tegen hoe de wetenschap doet of het dat wél absoluut weet. Observeren dat de hersenen in overeenstemming met gevoelens van geluk reageren, is geen bewijs dat de hersenen of een substantie de bron is van deze gevoelens. Het kan net zo goed zijn dat gedachten en gevoelens er eerst zijn (zoals jij ook aangeeft) en dan pas de chemische balans in je hersenen. Wat er nu vaak gebeurd, is dat de wetenschap die mogelijkheid compleet uitsluit en op dat moment wordt wetenschap gewoon geloof.
Dit is de grote vraag inderdaad, en deze is heel lastig wetenschappelijk te beantwoorden ben ik bang. Maar wie weet dat de toekomst ons brengt. Persoonlijk geloof ik het meeste in een wisselwerking tussen biochemie en bewustzijn, dat het verband dus twee kanten op gaat als het ware. Dit soort gevallen van 'reverse causality' zijn echter bijzonder lastig te modelleren zonder enige vorm van exogene variatie in het model. Ik zit met mijn scriptie aan een vergelijkbaar statisch probleem te werken, waarvoor ik gelukkig wel zo'n variabele heb die voor exogene variatie zorgt.Mindless zei:Biochemie en bewustzijn sluiten elkaar niet uit. De grote vraag is of bewustzijn een effect van biochemie is, of biochemie een effect van bewustzijn. Mijn persoonlijke overtuiging is het laatste.
Interessant voorbeeld. Uiteindelijk is filosofie natuurlijk ook een onderdeel van wetenschap en ik denk wel dat dat de wetenschappelijke kant is waar we het meeste antwoord op dit soort vragen kunnen krijgen. Echter levert dit niet de statistisch onderbouwde modellen op die wij als samenleving het liefst zien voor complexe vragen.Mindless zei:Veranderlijk geluk is als een kaars in een donkere kamer. Als de kaars uitgaat, maakt dat een absoluut verschil voor jou. Maar doe je de gordijnen open en laat je het licht (onvoorwaardelijk geluk) binnen, dan zal het voor jou weinig uitmaken of de kaars brandt of niet. Als 'ie brandt, dan is dat een extraatje.
Hoe geweldig XTC ook is, ik denk dat je het effect van erg, erg veel gebruiken daardoor bent gaan zien als het gewenste effect, en daardoor een bepaalde verwachting hebt van je pillen. Tandenknarsen, je berichtjes niet meer kunnen lezen en moeilijk praten zijn side effects van een te grote hoeveelheid MDMA. Wat je met die informatie doet moet je natuurlijk zelf weten. Maar zonde om je avond te laten verpesten door er zo mee bezig te zijn, terwijl je het ook gewoon lekker over je heen had kunnen laten komen en dan had je je zeer chill kunnen voelen.