Het is met name serotonine. En in mindere mate dus dopamine en ook noradrenaline.Jezus, wat vreet het toch allemaal op! Ik ben blij dat ik eindelijk sterk aan het minderen ben!
Vraag: bén je bipolair of dénk je het gewoon? Ik bén het namelijk, maar wat ik voel is in de verste verten niet te vergelijken met een manie. Misschien een beetje hypomaan (lichtere vorm van manisch zijn), dat kan. Maar het gaat hier niet over exuberant gedrag, maar gewoon om een gelukzalig gevoel... Dat heeft weinig te maken met manisch zijn. Doch, als je vindt dat je geluksgevoel inderdaad veel hoger ligt dan normaal, laat je dan even nakijken. Het is wetenschappelijk bewezen dat stimulanten een manie kunnen uitlokken...
Het is met name serotonine. En in mindere mate dus dopamine en ook noradrenaline.
Ik ben toevallig gediplomeerd ervaringsdeskundige op vlak van psychische kwetsbaarheid, en meer specifiek van bipolaire stoornissen. Ik zeg je dit omdat 1 manische (of licht-manische) episode genoeg kan zijn voor een diagnose. Ik raad je aan om het toch eens te laten nakijken. Heel veel drugs (zoals prychedelica) kunnen dan immers levensgevaarlijk zijn. Je moet jezelf en je ziekte al zeer goed kennen wil je gaan experimenteren. Ikzelf bespreek mijn druggebruik ook altijd met mijn artsen. Er kan nog veel, maar uiteraard met mate. Ik geef het je maar mee...Ik heb geen diagnose gehad, maar ik heb vorige maand wel een rare opwelling gehad die wat mij betreft erg lijkt op een manie. Maar ik had mezelf wel perfect in de hand (fysiek dan toch. Mentaal kon ik niet stoppen met nadenken met bijhorend slaapprobleem). Het moet blijkbaar meer gebeuren tegen dat je van de bipolaire diagnose kunt uitgaan. Maar ik denk niet dat je jezelf daarop "kunt nakijken"? Het gebeurt gewoon waardoor je al dan niet de diagnose krijgt.
Ik moet wel erbij zeggen dat er de laatste tijd wat dingen spelen in mijn leven waardoor ik stress (chronische hyperventilatie) kreeg, dus dat was waarschijnlijk een tegenreactie van mijn lichaam daarop.
Het heeft me wel aan het denken gezet, en die 3 dagen "nagloed" die ik had bij mijn laatste keer XTC een half jaar geleden kan ik interpreteren als een voorbode, maar zeker ben ik daar niet van wegens te weinig medische kennis.
Nu ik hoor dat jij bipolair bent, is het misschien iets om in het achterhoofd te houden voor ons allebei. Misschien kan ik beter geen XTC meer nemen (en in het verlengde helaas ook psychedelica)
En oxycotine niet te vergeten, ook een belangrijke voor de ervaring heb ik het vermoeden. Volgens mij komt al dat knuffelige tijdens een groepje die aan de xtc zit van deze. Het is een stresshormoon die zorgt voor connecteren met andere mensen (omdat zo je stress verlicht wordt als je goeie connecties opbouwt met je medemens)
Misschien was je episode te mild en durven ze daardoor niet goed, ik ga hier niet je artsen staan tegenspreken!Ja, ik ben bij psychiater en psycholoog geweest. En zij wouden me geen zo'n diagnose geven wegens "te vroeg". Ik weet niet wat ik verder kan doen om te laten nakijken. Wel zeggen ze natuurlijk allemaal dat ik moet stoppen met psychedelica (ookal probeerde ik enkel maar sporadisch) maar dat zeggen ze natuurlijk tegen iedereen gezien ze negatief vooringenomen zijn over die stoffen. Neig echter wel te luisteren, gezien de schrik er nu in zit.
Zou ik zeker doen, die topic aanmaken.Ik was aan het antwoorden maar eigenlijk wijd ik best niet teveel uit in jouw topic haha, had al gedacht om ooit eens hier een topic aan te maken over mijn situatie om te horen wat anderen vinden, misschien zijn er die in gelijkaardige situaties gezeten hebben, doe ik een andere keer misschien, als het wat meer/langer achter de rug is allemaal. Dankjewel!
Of stuur een PM, kan ook!
Stuur maar door! Maar ik ben ervaringsdeskundige en geen arts hé!Als ik eens beter opzoek over een manie, denk ik niet dat het dat geweest is, gezien ik mezelf in de hand had en nergens schade berokkend heb. Het lijkt dan meer op een hypomanie, maar ik lees op internet dat een hypomanie zonder psychotische kenmerken is, en dat had mijn opwelling wel. Maar ik kon op ieder moment rationeel praten en ook zeggen aan mijn vrienden / dokters wat er aan de hand is, dus een echte psychose was het niet. Ze zeiden dat ook allemaal; hoe het echt opviel dat ik zeer erg voor rede vatbaar was. Of ik dus echt bipolair ben weet ik niet. Dat zal ook de reden geweest zijn dat ik geen diagnose kreeg vermoed ik, al zeiden ze wel dat ze tegenwoordig zo weinig mogelijk met diagnoses werken omdat dat traumatiserend kan zijn en meer met symptomen aanpakken (of dat goed is, ik weet het niet, ik weet namelijk graag wat er met me aan de hand is anders ga ik zelf puzzelen en dat is niet goed).
Zou ik eens een PM mogen sturen waarin ik het verhaal doe? Ben eens benieuwd wat jij ervan denkt, gezien je blijkbaar veel kennis over het thema hebt. Het probleem met een topic aanmaken is een beetje dat er ook mens(en) in het verhaal voorkomen die hier ook op het forum zitten.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."