Ik heb alleen de eerste paar regels gelezen, omdat ik op het moment eigenlijk wat anders zoek.
Maar of je adderal hier in nederland voorgeschreven kunt krijgen zou ik niet weten, maar volgens mij niet.
En in amerika krijgen ze het wel voorgeschreven, en daarbij duiden op de verpakking wel aan dat het een "amphetamins based medicine" is. Maar het is geen pure amfetamine natuurlijk, en wat ze er niet bij vertellen is dat langdurig adderall gebruik voor bepaalde delen in het lichaam dezelfde fatale effecten kan hebben als methamfetamine.
(Dit weet ik van onder zoek naar.. op het internet dus of het zo is kunnen we niet 100% weten of dat ook echt zo is, er is maar 1 manier om iets zeker te weten, en dat is het zelf ervaren)
Maar als je ADD hebt en daar moeilijk mee hebt, ik zelf heb ook add (en add is vrij breed, het is een vorm van autisme, en niet bij iedereen hetzelfde zoals ADHD), aangezien ze vroeger met een onwijs overdreven em extreem verhaal bij mijn moeder aankwamen dat ze toen zo iets had van, die lui sporen niet ik haal mijn zoon daar weg, heb ik dus nooit ADD medicijnen voorgeschreven gekregen (ben ik mijn ma nog steeds heel erg dankbaar voor dat ik daardoor geen ritalin zombie met lichaams schade ben geworden).
En als ADD'er weet je gelijk, met add zonder medicatie of hulpmiddelen door het leven? Onmogelijk, in ieder geval met dat je nu alles (soort van) op een rijtje hebt en nog leeft. Nee uiteraard ben ik self medicated for myself and others protection haha, en is mijn leven wel een cyclus geweest van zo veel mogelijk drugs gebruiken, afwisselen van soorten drugs, vallen opstaan, geen kleren meer over van de kleerscheuren tijdens de rit(figuurlijk) en uiteindelijk tog eigenwijs 2 jaar lang in psychose gezeten, en het mezelf blijven ontkennen en eigenwijs paranoide door blijven "leven?", Ik kan het beter gebruiken noemen denk ik.
Tot de bom klapte natuurlijk en de enige optie nog was mijzelf thuis op te sluiten, contact mogelijkheden allemaal had weg gedaan. En is het me gelukkig op eigen kracht gelukt om mezelf weer (again, soort van) in orde te krijgen, en de moraal van dit verhaal is, dat ik hierdoor weet dat de beste en enige medicijn voor ADD amfetamine is.
Alleen amfetamine is 1 van de moeilijkste medicijnen om te hebben en mee om te gaan, je vergeet een paar dagen je gezicht regelmatig te wassen en er ontstaat al een himalaya gebergte aan puisten en drugsbulten op je kop. En aangezien het tog een drug is waar je extreem veel interesse vokr dingen kan krijgen, vergeet je nog wel is wat andere dingen, dus dat die dingen af en toe gebeuren moet je kunnen accepteren.
Vindt ik ook nog lastig, ik sta vaak bijna heel me gezicht te molestreren voor de spiegel, tot ik optijd besef wat ik aan het doen ben.
Maar de ergste van allemaal, om het dagelijks te kunnen gebruiken en jezelf te blijven zal en moet je tog echt door het 2 jarig lange psychose verhaaltje van mij heen moeten, alleen dan op je eigen manier.
je kan het zeg maar zien als groot worden met trainen, je begint, je bellast je spieren tot ze scheuren en dus beschadigd zijn, en dan ga je rusten waardoor het genezings proces start, en hij die scheuren gaat opvullen ipv het terug bouwen naar het originele.
Nou, paranoide wegwerken moet je op dezelfde manier trainen, alleen dan psychisch in je hoofd.
En neem maar van mij aan, dat is echt geen feestje dat ieder persoon aan kan, je moet hier psychisch ECHT sterk in je schoenen staan. Doe mij liever die spier pijn zeg maar haha.
En ik zelf ben op mijn 15e begonnen met gebruiken, rond mijn 22e kan je de psychose tijd wel starten, ergens rond mijn 25e het besef gekregen en gestopt met liegen tegen mijzelf. En ik wordt deze april 30 en dan kan ik wel met zekerheid zeggen dat het nu ongeveer 3 jaar weer goed gaat.
Dus ja, dit aan te gaan als je al boven de 25 bent (zie ik als) is totaal nutteloos en het totaal niet waard, als je eenmaal jezelf weer bent ben je al bijna rijp voor de kist