#1
super verteld! echt waar, geweldig om te lezen ![:hearteyes:]()
Tuintrip en het roze wc’tje - LSD
19 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
#2
Het is alweer een tijdje geleden sinds m'n laatste report. Ik vond de trips die ik heb gehad in de tussentijd niet de moeite om uit te typen. Maar hier is er dan weer eentje. Veel plezier met lezen ![:hearteyes:]()
Tuintrip en het roze wc’tje
Locatie: Tuin van N
Drug: LSD 1,25 shiva’s (125 mics)
Maaginhoud: 1 broodje
Gemoedstoestand: Zenuwachtig maar vastberaden
Personen: 2
Sitters: 0
Tijd van inname: 10.30
Voorbereiding
Ik heb de nacht onrustig geslapen. Flitsen van een vroegere badtrip plagen me en houden me uit m’n slaap. En ik was nog wel van plan goed uitgerust te zijn voor deze dag. Ik open m’n slaapkamerraam en een blauwe lucht met de eerste gouden zonnestralen geven m’n gemoedstoestand een boost. Het is een prachtige zaterdagmorgen en de vogels in de tuin zijn al druk in de weer. Alhoewel ik niet veel geslapen heb ben ik niet moe.
De trip van vandaag staat al maanden gepland. N z’n ouders zijn op vakantie en we hebben het huis en de tuin voor ons alleen. Het is een grote tuin met een vijver, een gazon, bonzaiboompjes, wandelpaadjes en veel verschillende planten. Een perfecte triplocatie met andere woorden.
Om 10 uur smorgens zijn we bij de supermarkt waar we afgesproken hebben om eerst nog even vat vruchtendrankjes en salades in te slaan zodat we alles bij de hand hebben straks. Ik heb geen honger, mede doordat ik smorgens meestal niet veel eet, maar ook omdat ik nog steeds vrij zenuwachtig ben. Toch eet ik voor de zekerheid toch maar een broodje met kaas die ik maar moeilijk weg krijg. Ik heb toch liever wat gegeten voor een goeie trip, die energie kan ik wel gebruiken.
Bij N aangekomen droppen we de zegels. We nemen allebei 1 en een kwart zegel. Dit is de eerste keer sinds m’n badtrip dat ik weer een full dose tot me neem. In de tussentijd heb ik wat met lagere doseringen geexperimenteerd waar ik zeker veel uit geleerd heb, maar het waren geen “volledige” trips en niet interessant genoeg om een report van te schrijven.
Tijdens het wachten tot alice ons meeneemt naar het rijk der oneindigheid treffen we de laatste voorbereidingen. Ik maak een playlist op m’n mp3speler en zet de boxen buiten op het terras van de tuin. N sleept ondertussen tuinstoelkussens en een deken naar buiten welke hij op het gras deponeert. De liveset van Pink Floyd – Pulse begeleid ons het eerste uur.
Taking off
Liggend op de kussens in het zonnetje maak ik m’n hoofd leeg en probeer ik me te ontspannen. Ik smeer me nog even in met zonnebrandolie, ik heb geen zin om te verbranden als ik hier trippend in de tuin lig. De zenuwen zijn er nog wel, maar bevinden zich nu een beetje op de achtergrond. N heeft geen last van zenuwen en zit lekker op z’n gemak in een tuinstoel naar Floyd te luisteren en z’n omgeving te observeren die langzaam maar zeker begint te veranderen. Alice begint haar werk te doen en ik ben gebiologeerd naar de blauwe lucht aan het staren met hier en daar wat witte stapelwolkjes. N meld me dat het bij hem ook begint te werken en hij is heel enthousiast over de zon die achter de boom staat. Als ik me omdraai om te kijken waar hij het over heeft zie ik het kleurrijke spectakel. De zon, omgeven door wat lichte bewolking staat precies achter de top van een grote spar die achter in de tuin staat. Er vormt zich een halo om de zon heen die de witte wolken eromheen spectaculaire kleuren geeft. Het doet me denken aan de kleuren die je ziet in een olievlek, maar deze zijn wat extra geboost door de opkomende effecten van de lsd.
Het is nu ongeveer 1.5 uur na inname en we beginnen allebei onrustig te worden. Stilzitten is niet langer een optie en we wandelen wat door de tuin gefascineerd kijkend naar de steeds meer veranderende omgeving. Pink Floyd is klaar en The Doors nemen het volgende deel van de tripbegeleiding voor hun rekening met het live album In Concert. Al lopend/dansend baan ik me een weg door de tuin op m’n blote voeten. Het gras voelt koel aan en is lekker zacht. De blauwe en roze tegels op het terras zijn verwarmt door de zon en als ik erover loop is lopen er allerlei kleurrijke patronen over de tegels heen. “Echt vet dat jullie hier een terras met discotegels hebben”, zeg ik lachend tegen N, die ondertussen plaats heeft genomen op een eilandje van witte kiezelstenen bij de vijver, waar een stroompje water langs loopt. “Ja, dat hebben jullie thuis zeker niet he![:wink:]()
?”
De trip is lekker rustig tot nu toe en ik ben nog vrij helder in m’n hoofd. Ik zou wat wiet kunnen roken, maar ben een terughoudend met de thc, omdat lsd + thc bij mij gelijk staat aan total chaos en ik krijg vaker negatieve/para gedachten als ik erbij blow. Iets wat ik in m’n low-dosage trips hiervoor geleerd heb. Ik besluit dan ook nog even te wachten met de thc tot de trip wat verder gevorderd is.
Breaking through
Als The Doors uitgespeeld zijn is het de beurt aan Shpongle die met Divine Moments of Truth en het album Nothing lasts.. de tuin in een psychedelische staat omtovert. N knikt goedkeurend vanaf zijn kiezelzetel aan het water en ik ga in kleermakerszit voor de boxen zitten om me weg te laten voeren naar waar ik dan ook terecht ga komen. De vlagen van de muziek en z’n complexe in elkaar overlopende ritmes tillen me naar steeds hogere niveas. Break on through to the other side. Ik rijd op de muziek die me als een intergalactische slang door de oneindige dimensies van het universum leidt. Terwijl ik lig te pieken daar op het kleine eilandje dat N’s tuin heet in een oneinige zee van dansende kleuren, word ik overspoeld door golven van euforie. Alle angst die ik had valt van me af. Ik ben terug, I’m alive!
Als Shpongle de ritmes weer afbouwt land ik weer en open m’n ogen. De visuals worden nu gedomineerd door een kinderlijk geluk. Ook N ligt met een big smile op z’n gezicht geshpongled voor zich uit te staren. Ik weet niet wat hij ziet, maar de uitdrukking op z’n gezicht vertelt me dat het er minstens zo mooi is als vanuit mijn perspectief.
Het roze wc’tje
Van al dat interdimensionaal gereis moet ik naar de wc en het bleek de beste wc te zijn die ooit gezien heb. Als ik de deur van de wc open doe staat de roze wc me lachend aan te kijken. De bloemen die erachter aan de muur hangen lijken te leven. Ik ga zitten en trek de deur achter me dicht en begin te pissen. (Ik vind staand pissen in een wc die vervormt en beweegt een te grote opgave![:tongueout:]()
). Ik voel me leeglopen en dat voelt best grappig. Tegelijkertijd wordt m’n hele gezichtsveld gesatureerd met de oranje gloed die via de muren weerkaatst. De nerven in de houten deur voor me kronkelen alle kanten op en ik word er ingezogen met een tunnelvisie-perspectief. Ondanks dat ik al lang klaar ben met pissen blijf ik nog een tijdje wegtrippen in het oranje/roze kamertje. De muren zijn met een spons met oranje verf beschilderd, met nog stukken witte muur erdoorheen. De visuals die ik op de muur krijg zijn echt geweldig. Ik sta op een gegeven moment zo’n 10cm van de muur af met m’n ogen en de muur met al z’n patronen en schouwspelen bestrijken m’n hele gezichtveld, die niks meer met een muur te maken hebben, maar een hele nieuwe wereld geworden zijn, waar alles oranje/rood en wit is. “Ik wil thuis ook zo’n wc.”, kan ik alleen maar uitbrengen als ik N weer tegenkom in de tuin.
Na m’n avonturen op de wc ga ik buiten aan het vijvertje liggen. Porcupine Tree is het psychedelische album Up the Downstair aan het spelen. Ik steek een stokje wierook aan en zet deze in de grond naast het water. De rook waait rustig over het water heen en vormt driedimensionale figuren die als vissen in het water aan me voorbij kronkelen.
Plotseling komt N’s broertje thuis. We wisten van tevoren dat hij een keer thuis zou komen, maar hij wist niet dat we gingen trippen. N had hem dit niet verteld omdat hij een beetje anti-drugs is en dat waarschijnlijk niet zo goed zou vallen. Hij vind wel dat we het relaxed ingericht hebben in de tuin en gaat vervolgens naar binnen. N en ik kijken elkaar aan en schieten in de lacht. Alles onder controle![:wink:]()
Mindfuck madness
Even later zitten we allebei op het houten bankje op het verhoogde terras dat uitkijkt over de tuin. De trip is niet echt heftig en we willen meer. Tijd voor fase 2, de thc. De zenuwen komen weer opzetten, maar ik ben vastbesloten. Ik zet Younger Brother met The last days of gravity op en pak m’n vaporizer.Ik vul 2 balonnetjes met verse wietdamp en we roken deze op. Vervolgens gaat het allemaal sneller dan ik verwachtte.
De mindfuck komt als een sluwe vos opzetten. M’n gedachten racen door m’n hoofd en maken de meest vreemde associaties. Ik heb dit nog niet in de gaten en ben nog bezig met het vullen van de vaporizer wat door m’n mentale afdwalingen niet echt wil lukken. N ziet me hopeloos prutsen en zegt iets van laat toch zitten en hij lacht. Ik wil wat terugzeggen maar vergeet alles direct weer waardoor ik niet uit m’n woorden kan komen. Gefrustreerd leg ik de vaporizer aan de kant. “Ga jij ook zo hard?”. “Ja, ik weet niet meer wat er nou gebeurt en wat niet”, zegt N. Ik kijk hem aan terwijl hij dit zegt en op het moment dat hij z’n hoofd draait om voor zich te kijken zie ik een vlaag van paniek in z’n ogen en hoor ik z’n stem wat overslaan. Shit ik ga te hard, wat als dit niet goed gaat? Wat gebeurt er? Wat als ik weer bad ga? Direct voel ik de druk op m’n maag, het beklemmende gevoel, de angst die erin komt sluipen terug komen. O crap, not again.
Gelukkig heb ik door m’n dosis experimenten me wat beter voor kunnen bereiden op deze situatie en ik sluit m’n ogen en begin te mediteren. Niet nadenken, gewoon over je heen laten komen. M’n maag ontspand zich vrijwel direct en het beklemmende gevoel krimpt.
Een beetje geschrokken doordat ik me zo heb laten overvallen kijk ik om me heen. De visuals zijn nu volledig. Alles vervormt richting oneindigheid, alles is binnen een seconde niet meer herkenbaar. De vreemde klanken van Younger Brother blijven zorgen voor een richtige mindfuck. Als we tegen elkaar praten is dat alleen mogelijk met korte zinnen en als een zin iets te lang duurt vergeten we het begin van de zin die we dan abrubt af moeten breken om na de denken wat we wilden zeggen en wat de ander aan het denken is. De muziek word echt te overheersend voor me en ik moet even wat anders opzetten om niet compleet door te draaien. Met moeite krijg ik surrealistic pillow van Jefferson Airplane uit de boxen en ik ga weer zitten op het bankje naast N. We kijken elkaar aan, fasten your seatbelts, we’re in for a bumpy ride.
Falling into infinity
Stom natuurlijk ook om m’n helm en gordels te vergeten, maar nu zijn ze om en ik ben klaar voor wat komen gaat. We kijken rechtstreeks de oneindigheid in die zich maar blijft uitbreiden, de hele tijd, constant, in een moordend tempo. De ziekste visuals in combinatie met de heerlijke psychedelische klanken en briljante teksten van Airplane doet ons diep wegtrippen in een tuin die in enkele minuten lichtjaren diep is geworden. De fractallische dimensies blijven zich voor me uitstrekken en perspectieven veranderen van minuscuul tot kosmisch groot binnen enkele seconden. One pill makes you larger, one pill makes you small.
We hebben vervolgens de beste tripgesprekken, steeds inspelend op de oneindigheid om ons heen en door ons te verplaatsen in het hoofd van de ander om zo elkaar mindfucks aan te praten en grappen te timen. Ik heb helaas geen recolletie van de gesprekken, maar ze waren geweldig. Het kwam erop neer jezelf te verplaatsen in de toestand van de ander en hem een mindfuck te geven, en dit moest gedaan worden voordat je zelf weer in vreemde gedachtekronkels lag en er zelf niets meer van begreep. Onverwachte dingen zeggen/doen en kijken wat er gebeurt. Heeft voor vele hilarische situaties gezorgd, good times![:)]()
.
Zo stond ik opeens op en liep naar de rozenstruik en begon net als in Alice in wonderland, painting the roses red te zingen. Of stoicijns voor me uit starend, op de maat van de muziek vreemde passen makend voor N voorbij heen en weer lopen. “What are you doing?” “He’s doing exactly what he likes to be doing” werd m’n motto. Ik vond het geweldig om door zelf onverwachte dingen te doen, ik de perceptie en gebeurtenissen in N’s trip kon beinvloeden. Ik voelde me als een fractallische universumreiziger en waande me in allerlei fantastische door mezelf gecreerde buitenaardse werelden, en waar ik ook heen ging, steeds kwam ik die N tegen die blijkbaar ook in deze werelden was en hij was doing exactly what he likes to be doing. Meestal met de muziek mee aan het drummen/luchtgitaren liggend op een aantal kussens in het zonnetje. “Mooi he, muziek die je zelf af kan maken”, zeg ik lachend tegen N, welke knikt en verder gaat met z’n concert. The Grateful Dead hadden het inmiddels overgenomen van Airplane en het was echt perfecte tripbegeleiding voor een zonnige zaterdagmiddag.
Het muziekmannetje
N was nog steeds z’n met z’n concert bezig en ik besloot een wandelingetje door de tuin te maken. Langzaam, sluipend baan ik me een weg door de witte kiezelpaadjes, onder een boog begroeid met rode rozen verwonderd om me heen kijken naar al deze vreemde plantenwezens die me lachend aankijken en kunstjes voor me aan het doen zijn. Om de bocht ligt een ronde zitkuil onder een boom, die een meter diep is en met zwarte leistenen belegd is en afgewerkt met wat metselwerk. Ik loop over de stenen heen die met hun koelte een mystiek gevoel geven. Een soort oud buitenaards altaar in het bos ter ere van een of andere bosgod. Ik blijf lekker meegaan in m’n trippende gedachtekronkels en leef helemaal in m’n eigen wereld die ik mag verkennen. Even verderop kan ik door de struiken heen de vijver zien met daarachter op het terras N die z’n luchtconcert aan het geven is. Ik besef me opeens dat ik al de hele tijd mee aan het lopen ben en beinvloed word door deze muziek. Half verscholen achter de struiken kijk ik naar het vreemde mannetje op mijn planeet die daar muziek aan het maken is. Ik raap een kiezelsteentje op en gooi het met een boog in de vijver, een luide plons makend. Het mannetje kijkt even op en speelt vervolgens op z’n gemak verder op z’n onzichtbare gitaar. Ik gooi nog een steentje, en nog een en het mannetje staat op en kijkt om zich heen. Hij kan me niet zien door al de visuals heen. Ghehe, ik weet dat ie naar me aan het zoeken is en aan de uitdrukking op z’n gezicht zie ik dat het hem niet hard lukt. Steeds als hij zich omdraait gooi ik weer een steentje in de vijver waarna N zich weer omdraait. Hij geeft het tenslotte maar op en gaat het huis in.
Coming down
Even later zitten we weer op het bankje en is de trip in heftigheid afgenomen en kunnen we weer gesprekken voeren. N’s broertje komt opeens naar buiten om te gaan skaten. We hebben nog een gesprek met hem en ik zie N moeite doen om erbij te blijven en overdreven veel praten en uitwegen verzinnen naar het einde van het gesprek. Ik kijk geamuseerd toe en schiet af en toe goed in de lach. N kan de humor er gelukkig ook van inzien en lacht lekker mee. Nouja, hij heeft waarschijnlijk wel wat gemerkt, maar ook gezien dat we wel lol hadden, en niks is belangrijker dan dat.
We hebben nog een tijdje door getript, maar de trip was duidelijk aan het afzwakken. We hebben vervolgens wat gegeten en nog een tijdje bij de vuurkorf gezeten en zijn s’avonds nog even naar wat vrienden wat gaan drinken. Het was al met al een zeer geslaagde dag en heb m’n vertrouwen weer terug dat ik me weer kan laten gaan op lsd zonder bang te zijn dat het fout gaat. Ik zal voortaan m’n helm en gordels niet meer vergeten![:wink:]()
.
Tot de volgende keer
![:hearteyes:]()
Henkfloyd
Tuintrip en het roze wc’tje
Locatie: Tuin van N
Drug: LSD 1,25 shiva’s (125 mics)
Maaginhoud: 1 broodje
Gemoedstoestand: Zenuwachtig maar vastberaden
Personen: 2
Sitters: 0
Tijd van inname: 10.30
Voorbereiding
Ik heb de nacht onrustig geslapen. Flitsen van een vroegere badtrip plagen me en houden me uit m’n slaap. En ik was nog wel van plan goed uitgerust te zijn voor deze dag. Ik open m’n slaapkamerraam en een blauwe lucht met de eerste gouden zonnestralen geven m’n gemoedstoestand een boost. Het is een prachtige zaterdagmorgen en de vogels in de tuin zijn al druk in de weer. Alhoewel ik niet veel geslapen heb ben ik niet moe.
De trip van vandaag staat al maanden gepland. N z’n ouders zijn op vakantie en we hebben het huis en de tuin voor ons alleen. Het is een grote tuin met een vijver, een gazon, bonzaiboompjes, wandelpaadjes en veel verschillende planten. Een perfecte triplocatie met andere woorden.
Om 10 uur smorgens zijn we bij de supermarkt waar we afgesproken hebben om eerst nog even vat vruchtendrankjes en salades in te slaan zodat we alles bij de hand hebben straks. Ik heb geen honger, mede doordat ik smorgens meestal niet veel eet, maar ook omdat ik nog steeds vrij zenuwachtig ben. Toch eet ik voor de zekerheid toch maar een broodje met kaas die ik maar moeilijk weg krijg. Ik heb toch liever wat gegeten voor een goeie trip, die energie kan ik wel gebruiken.
Bij N aangekomen droppen we de zegels. We nemen allebei 1 en een kwart zegel. Dit is de eerste keer sinds m’n badtrip dat ik weer een full dose tot me neem. In de tussentijd heb ik wat met lagere doseringen geexperimenteerd waar ik zeker veel uit geleerd heb, maar het waren geen “volledige” trips en niet interessant genoeg om een report van te schrijven.
Tijdens het wachten tot alice ons meeneemt naar het rijk der oneindigheid treffen we de laatste voorbereidingen. Ik maak een playlist op m’n mp3speler en zet de boxen buiten op het terras van de tuin. N sleept ondertussen tuinstoelkussens en een deken naar buiten welke hij op het gras deponeert. De liveset van Pink Floyd – Pulse begeleid ons het eerste uur.
Taking off
Liggend op de kussens in het zonnetje maak ik m’n hoofd leeg en probeer ik me te ontspannen. Ik smeer me nog even in met zonnebrandolie, ik heb geen zin om te verbranden als ik hier trippend in de tuin lig. De zenuwen zijn er nog wel, maar bevinden zich nu een beetje op de achtergrond. N heeft geen last van zenuwen en zit lekker op z’n gemak in een tuinstoel naar Floyd te luisteren en z’n omgeving te observeren die langzaam maar zeker begint te veranderen. Alice begint haar werk te doen en ik ben gebiologeerd naar de blauwe lucht aan het staren met hier en daar wat witte stapelwolkjes. N meld me dat het bij hem ook begint te werken en hij is heel enthousiast over de zon die achter de boom staat. Als ik me omdraai om te kijken waar hij het over heeft zie ik het kleurrijke spectakel. De zon, omgeven door wat lichte bewolking staat precies achter de top van een grote spar die achter in de tuin staat. Er vormt zich een halo om de zon heen die de witte wolken eromheen spectaculaire kleuren geeft. Het doet me denken aan de kleuren die je ziet in een olievlek, maar deze zijn wat extra geboost door de opkomende effecten van de lsd.
Het is nu ongeveer 1.5 uur na inname en we beginnen allebei onrustig te worden. Stilzitten is niet langer een optie en we wandelen wat door de tuin gefascineerd kijkend naar de steeds meer veranderende omgeving. Pink Floyd is klaar en The Doors nemen het volgende deel van de tripbegeleiding voor hun rekening met het live album In Concert. Al lopend/dansend baan ik me een weg door de tuin op m’n blote voeten. Het gras voelt koel aan en is lekker zacht. De blauwe en roze tegels op het terras zijn verwarmt door de zon en als ik erover loop is lopen er allerlei kleurrijke patronen over de tegels heen. “Echt vet dat jullie hier een terras met discotegels hebben”, zeg ik lachend tegen N, die ondertussen plaats heeft genomen op een eilandje van witte kiezelstenen bij de vijver, waar een stroompje water langs loopt. “Ja, dat hebben jullie thuis zeker niet he
De trip is lekker rustig tot nu toe en ik ben nog vrij helder in m’n hoofd. Ik zou wat wiet kunnen roken, maar ben een terughoudend met de thc, omdat lsd + thc bij mij gelijk staat aan total chaos en ik krijg vaker negatieve/para gedachten als ik erbij blow. Iets wat ik in m’n low-dosage trips hiervoor geleerd heb. Ik besluit dan ook nog even te wachten met de thc tot de trip wat verder gevorderd is.
Breaking through
Als The Doors uitgespeeld zijn is het de beurt aan Shpongle die met Divine Moments of Truth en het album Nothing lasts.. de tuin in een psychedelische staat omtovert. N knikt goedkeurend vanaf zijn kiezelzetel aan het water en ik ga in kleermakerszit voor de boxen zitten om me weg te laten voeren naar waar ik dan ook terecht ga komen. De vlagen van de muziek en z’n complexe in elkaar overlopende ritmes tillen me naar steeds hogere niveas. Break on through to the other side. Ik rijd op de muziek die me als een intergalactische slang door de oneindige dimensies van het universum leidt. Terwijl ik lig te pieken daar op het kleine eilandje dat N’s tuin heet in een oneinige zee van dansende kleuren, word ik overspoeld door golven van euforie. Alle angst die ik had valt van me af. Ik ben terug, I’m alive!
Als Shpongle de ritmes weer afbouwt land ik weer en open m’n ogen. De visuals worden nu gedomineerd door een kinderlijk geluk. Ook N ligt met een big smile op z’n gezicht geshpongled voor zich uit te staren. Ik weet niet wat hij ziet, maar de uitdrukking op z’n gezicht vertelt me dat het er minstens zo mooi is als vanuit mijn perspectief.
Het roze wc’tje
Van al dat interdimensionaal gereis moet ik naar de wc en het bleek de beste wc te zijn die ooit gezien heb. Als ik de deur van de wc open doe staat de roze wc me lachend aan te kijken. De bloemen die erachter aan de muur hangen lijken te leven. Ik ga zitten en trek de deur achter me dicht en begin te pissen. (Ik vind staand pissen in een wc die vervormt en beweegt een te grote opgave
Na m’n avonturen op de wc ga ik buiten aan het vijvertje liggen. Porcupine Tree is het psychedelische album Up the Downstair aan het spelen. Ik steek een stokje wierook aan en zet deze in de grond naast het water. De rook waait rustig over het water heen en vormt driedimensionale figuren die als vissen in het water aan me voorbij kronkelen.
Plotseling komt N’s broertje thuis. We wisten van tevoren dat hij een keer thuis zou komen, maar hij wist niet dat we gingen trippen. N had hem dit niet verteld omdat hij een beetje anti-drugs is en dat waarschijnlijk niet zo goed zou vallen. Hij vind wel dat we het relaxed ingericht hebben in de tuin en gaat vervolgens naar binnen. N en ik kijken elkaar aan en schieten in de lacht. Alles onder controle
Mindfuck madness
Even later zitten we allebei op het houten bankje op het verhoogde terras dat uitkijkt over de tuin. De trip is niet echt heftig en we willen meer. Tijd voor fase 2, de thc. De zenuwen komen weer opzetten, maar ik ben vastbesloten. Ik zet Younger Brother met The last days of gravity op en pak m’n vaporizer.Ik vul 2 balonnetjes met verse wietdamp en we roken deze op. Vervolgens gaat het allemaal sneller dan ik verwachtte.
De mindfuck komt als een sluwe vos opzetten. M’n gedachten racen door m’n hoofd en maken de meest vreemde associaties. Ik heb dit nog niet in de gaten en ben nog bezig met het vullen van de vaporizer wat door m’n mentale afdwalingen niet echt wil lukken. N ziet me hopeloos prutsen en zegt iets van laat toch zitten en hij lacht. Ik wil wat terugzeggen maar vergeet alles direct weer waardoor ik niet uit m’n woorden kan komen. Gefrustreerd leg ik de vaporizer aan de kant. “Ga jij ook zo hard?”. “Ja, ik weet niet meer wat er nou gebeurt en wat niet”, zegt N. Ik kijk hem aan terwijl hij dit zegt en op het moment dat hij z’n hoofd draait om voor zich te kijken zie ik een vlaag van paniek in z’n ogen en hoor ik z’n stem wat overslaan. Shit ik ga te hard, wat als dit niet goed gaat? Wat gebeurt er? Wat als ik weer bad ga? Direct voel ik de druk op m’n maag, het beklemmende gevoel, de angst die erin komt sluipen terug komen. O crap, not again.
Gelukkig heb ik door m’n dosis experimenten me wat beter voor kunnen bereiden op deze situatie en ik sluit m’n ogen en begin te mediteren. Niet nadenken, gewoon over je heen laten komen. M’n maag ontspand zich vrijwel direct en het beklemmende gevoel krimpt.
Een beetje geschrokken doordat ik me zo heb laten overvallen kijk ik om me heen. De visuals zijn nu volledig. Alles vervormt richting oneindigheid, alles is binnen een seconde niet meer herkenbaar. De vreemde klanken van Younger Brother blijven zorgen voor een richtige mindfuck. Als we tegen elkaar praten is dat alleen mogelijk met korte zinnen en als een zin iets te lang duurt vergeten we het begin van de zin die we dan abrubt af moeten breken om na de denken wat we wilden zeggen en wat de ander aan het denken is. De muziek word echt te overheersend voor me en ik moet even wat anders opzetten om niet compleet door te draaien. Met moeite krijg ik surrealistic pillow van Jefferson Airplane uit de boxen en ik ga weer zitten op het bankje naast N. We kijken elkaar aan, fasten your seatbelts, we’re in for a bumpy ride.
Falling into infinity
Stom natuurlijk ook om m’n helm en gordels te vergeten, maar nu zijn ze om en ik ben klaar voor wat komen gaat. We kijken rechtstreeks de oneindigheid in die zich maar blijft uitbreiden, de hele tijd, constant, in een moordend tempo. De ziekste visuals in combinatie met de heerlijke psychedelische klanken en briljante teksten van Airplane doet ons diep wegtrippen in een tuin die in enkele minuten lichtjaren diep is geworden. De fractallische dimensies blijven zich voor me uitstrekken en perspectieven veranderen van minuscuul tot kosmisch groot binnen enkele seconden. One pill makes you larger, one pill makes you small.
We hebben vervolgens de beste tripgesprekken, steeds inspelend op de oneindigheid om ons heen en door ons te verplaatsen in het hoofd van de ander om zo elkaar mindfucks aan te praten en grappen te timen. Ik heb helaas geen recolletie van de gesprekken, maar ze waren geweldig. Het kwam erop neer jezelf te verplaatsen in de toestand van de ander en hem een mindfuck te geven, en dit moest gedaan worden voordat je zelf weer in vreemde gedachtekronkels lag en er zelf niets meer van begreep. Onverwachte dingen zeggen/doen en kijken wat er gebeurt. Heeft voor vele hilarische situaties gezorgd, good times
Zo stond ik opeens op en liep naar de rozenstruik en begon net als in Alice in wonderland, painting the roses red te zingen. Of stoicijns voor me uit starend, op de maat van de muziek vreemde passen makend voor N voorbij heen en weer lopen. “What are you doing?” “He’s doing exactly what he likes to be doing” werd m’n motto. Ik vond het geweldig om door zelf onverwachte dingen te doen, ik de perceptie en gebeurtenissen in N’s trip kon beinvloeden. Ik voelde me als een fractallische universumreiziger en waande me in allerlei fantastische door mezelf gecreerde buitenaardse werelden, en waar ik ook heen ging, steeds kwam ik die N tegen die blijkbaar ook in deze werelden was en hij was doing exactly what he likes to be doing. Meestal met de muziek mee aan het drummen/luchtgitaren liggend op een aantal kussens in het zonnetje. “Mooi he, muziek die je zelf af kan maken”, zeg ik lachend tegen N, welke knikt en verder gaat met z’n concert. The Grateful Dead hadden het inmiddels overgenomen van Airplane en het was echt perfecte tripbegeleiding voor een zonnige zaterdagmiddag.
Het muziekmannetje
N was nog steeds z’n met z’n concert bezig en ik besloot een wandelingetje door de tuin te maken. Langzaam, sluipend baan ik me een weg door de witte kiezelpaadjes, onder een boog begroeid met rode rozen verwonderd om me heen kijken naar al deze vreemde plantenwezens die me lachend aankijken en kunstjes voor me aan het doen zijn. Om de bocht ligt een ronde zitkuil onder een boom, die een meter diep is en met zwarte leistenen belegd is en afgewerkt met wat metselwerk. Ik loop over de stenen heen die met hun koelte een mystiek gevoel geven. Een soort oud buitenaards altaar in het bos ter ere van een of andere bosgod. Ik blijf lekker meegaan in m’n trippende gedachtekronkels en leef helemaal in m’n eigen wereld die ik mag verkennen. Even verderop kan ik door de struiken heen de vijver zien met daarachter op het terras N die z’n luchtconcert aan het geven is. Ik besef me opeens dat ik al de hele tijd mee aan het lopen ben en beinvloed word door deze muziek. Half verscholen achter de struiken kijk ik naar het vreemde mannetje op mijn planeet die daar muziek aan het maken is. Ik raap een kiezelsteentje op en gooi het met een boog in de vijver, een luide plons makend. Het mannetje kijkt even op en speelt vervolgens op z’n gemak verder op z’n onzichtbare gitaar. Ik gooi nog een steentje, en nog een en het mannetje staat op en kijkt om zich heen. Hij kan me niet zien door al de visuals heen. Ghehe, ik weet dat ie naar me aan het zoeken is en aan de uitdrukking op z’n gezicht zie ik dat het hem niet hard lukt. Steeds als hij zich omdraait gooi ik weer een steentje in de vijver waarna N zich weer omdraait. Hij geeft het tenslotte maar op en gaat het huis in.
Coming down
Even later zitten we weer op het bankje en is de trip in heftigheid afgenomen en kunnen we weer gesprekken voeren. N’s broertje komt opeens naar buiten om te gaan skaten. We hebben nog een gesprek met hem en ik zie N moeite doen om erbij te blijven en overdreven veel praten en uitwegen verzinnen naar het einde van het gesprek. Ik kijk geamuseerd toe en schiet af en toe goed in de lach. N kan de humor er gelukkig ook van inzien en lacht lekker mee. Nouja, hij heeft waarschijnlijk wel wat gemerkt, maar ook gezien dat we wel lol hadden, en niks is belangrijker dan dat.
We hebben nog een tijdje door getript, maar de trip was duidelijk aan het afzwakken. We hebben vervolgens wat gegeten en nog een tijdje bij de vuurkorf gezeten en zijn s’avonds nog even naar wat vrienden wat gaan drinken. Het was al met al een zeer geslaagde dag en heb m’n vertrouwen weer terug dat ik me weer kan laten gaan op lsd zonder bang te zijn dat het fout gaat. Ik zal voortaan m’n helm en gordels niet meer vergeten
Tot de volgende keer
#3
Klinkt als een erg fijne trip man. Heerlijke locatie.. ik wil ook zo'n tuin! (en zo'n wc :P)
Mooi dat je nu ook wat geruster bent geworden en weer voluit kan trippen.![:)]()
Mooi dat je nu ook wat geruster bent geworden en weer voluit kan trippen.
#4
Wat moet het heerlijk zijn om zo'n trip-tuin te hebben! Erg leuk report.
#5
Jouw reports zijn altijd leuk om te lezen! Ook deze was weer een genot.
Ik moest hardop lachen toen ik las over hoe je N voor de gek hield met de kiezelsteentjes!![:grin:]()
![:tearsofjoy:]()
Ik moest hardop lachen toen ik las over hoe je N voor de gek hield met de kiezelsteentjes!
#6
Weer een geniaal report hé ![:)]()
Het straalt het hippie-zijn volledig uit ![:grin:]()
And i like it ! ![:hearteyes:]()
Hmm hoe hard ik verlang naar ook zo een trip. De laatste waren wel tof enzo, maar niet hoe ze horen te zijn, zoals deze. Kga er toch eens werk van moeten maken. En strikte regels opstellen. (denk hierbij aan enkel trippende mensen, niet teveel, goeie locatie).
Wederom prachtige muziekkeuze trouwens! Porcupine Tree was een goeie aanrader hé? Prachtige psychedelische gitaren en zang, hmm heerlijk![:hearteyes:]()
De anderen zijn zeker evengoed!
Prachtig ook hoe je beschrijft dat je zo ronddwaald in je eigen fantasiewereld, je volledig laat meevoeren door die psychedelische gedachtenslingers!
Haha, dit zijn het soort flashy spelletjes die op LSD geniaal zijn hé. Nochtans heb ik het nog nooit gedaan (denk iK?) Allezins, met de juiste persoon, op het juiste tijdstip, op de juiste plaats, kan ik me goed voorstellen dat dit enorm hilarisch en geniaal kan zijn!
Ik kijk uit naar de volgende! En hopelijk vandezomer eens een gezamelijke?![:)]()
Allezins es meeten!
Peace&Love!
Hmm hoe hard ik verlang naar ook zo een trip. De laatste waren wel tof enzo, maar niet hoe ze horen te zijn, zoals deze. Kga er toch eens werk van moeten maken. En strikte regels opstellen. (denk hierbij aan enkel trippende mensen, niet teveel, goeie locatie).
Wederom prachtige muziekkeuze trouwens! Porcupine Tree was een goeie aanrader hé? Prachtige psychedelische gitaren en zang, hmm heerlijk
Prachtig ook hoe je beschrijft dat je zo ronddwaald in je eigen fantasiewereld, je volledig laat meevoeren door die psychedelische gedachtenslingers!
Henkfloyd zei:We hebben vervolgens de beste tripgesprekken, steeds inspelend op de oneindigheid om ons heen en door ons te verplaatsen in het hoofd van de ander om zo elkaar mindfucks aan te praten en grappen te timen. Ik heb helaas geen recolletie van de gesprekken, maar ze waren geweldig. Het kwam erop neer jezelf te verplaatsen in de toestand van de ander en hem een mindfuck te geven, en dit moest gedaan worden voordat je zelf weer in vreemde gedachtekronkels lag en er zelf niets meer van begreep. Onverwachte dingen zeggen/doen en kijken wat er gebeurt. Heeft voor vele hilarische situaties gezorgd, good times.
Haha, dit zijn het soort flashy spelletjes die op LSD geniaal zijn hé. Nochtans heb ik het nog nooit gedaan (denk iK?) Allezins, met de juiste persoon, op het juiste tijdstip, op de juiste plaats, kan ik me goed voorstellen dat dit enorm hilarisch en geniaal kan zijn!
Ik kijk uit naar de volgende! En hopelijk vandezomer eens een gezamelijke?
Peace&Love!
#7
Ik lees niet zo veel reports, maar voor die van jou maak ik altijd wel even zin. Ik vind het leuk dat ik er altijd zo veel van mezelf in herken, jouw trips zijn altijd precies zoals ik ze zelf ook zou doen.
En inderdaad:
En inderdaad:
Dumpy zei:ik wil ook zo'n tuin!
#8
En wederom ben ik verbaast van je vertelkunst!!! De setting, visuals en emoties weet je als geen ander in een prachtige omlijsting uit te drukken!!! Wel eens gedacht om die gave te verdiepen?
Ik moest hardop grinniken bij je stukje over de WC. Ik heb ook wel eens 10 minuten lang met mijn hoofd 10 cm van een muur afgestaan om me te verliezen in de dimensies die ik daar zag. Laatst nog bij een vriend heel hard getript op de tandpasta spetters op de kraan van de wasbak. Hij kwam me op een gegeven moment halen om te vragen waarom ik zolang weg bleef![:grin:]()
. Geniaal...
Give us more reports like these!!!
X
Ik moest hardop grinniken bij je stukje over de WC. Ik heb ook wel eens 10 minuten lang met mijn hoofd 10 cm van een muur afgestaan om me te verliezen in de dimensies die ik daar zag. Laatst nog bij een vriend heel hard getript op de tandpasta spetters op de kraan van de wasbak. Hij kwam me op een gegeven moment halen om te vragen waarom ik zolang weg bleef
Give us more reports like these!!!
X
#9
zucht, het lijkt me echt zo vet om een keer écht thuis te trippen, zoals jullie in dit geval. Ik ben jaloers!
Fijne report! Lijkt me echt een mooie trip, jullie hebben je dus wel vermaakt.
Fijne report! Lijkt me echt een mooie trip, jullie hebben je dus wel vermaakt.
#10
Wat een report 
jou reports lezen altijd makkelijk en snel zeker talent. Goed dat je weer de oude bent! Ik merkte ook laatst op in een trip dat wiet ineens heel heftig begon te reageren en een heel angstig gevoel... mediteren hielp mij daar ook zo weer uit.
Ik verheug me door jou report echt weer op een goede trip !
jou reports lezen altijd makkelijk en snel zeker talent. Goed dat je weer de oude bent! Ik merkte ook laatst op in een trip dat wiet ineens heel heftig begon te reageren en een heel angstig gevoel... mediteren hielp mij daar ook zo weer uit.Ik verheug me door jou report echt weer op een goede trip !
#11
Bedankt voor de leuke reacties allemaal! Ik voel me vereerd. Vind het schrijven ook altijd leuk om te doen, dus ik zal jullie blijven vermaken met reportjes. Volgende trip staat nog niet gepland, dus kan wellicht nog even duren.
@Argulas
Bedankt voor je uitgebreide reactie wederom
Die flashy spelletjes zijn echt zo geniaal idd, moeilijk in een report te verwerken omdat je steeds op elkaar inspeeld en alles weer vergeet binnen paar seconden
Ik hoop dat we nog een keer een trip in N's tuin doen, het is echt een super lokatie, mooie planten, bonzaiboompjes, vijvertje, gras om op te liggen en dat onder begeleiding van je eigen muziek.
Bedankt nogmaals allemaal, tot de volgende trip
Love&Peace
Henkfloyd
#12
Een tuintrip om u tegen te zeggen! Mooi, helder beschreven.
Ik denk dat iedereen voor zo'n ervaring wel wilt tekenen.
Opnieuw trippen na een badtrip vergt inderdaad veel moeite. Zulke badtrips werken heel intimiderend en men zou haast angst krijgen om opnieuw te trippen (wat op z'n beurt een self-fulfilling prophecy is natuurlijk).
Goed dat je gradueel de dosis hebt opgedreven en je nadien niet verloren hebt in de chaos die LSD soms kan zijn...
Ik denk dat iedereen voor zo'n ervaring wel wilt tekenen.
Opnieuw trippen na een badtrip vergt inderdaad veel moeite. Zulke badtrips werken heel intimiderend en men zou haast angst krijgen om opnieuw te trippen (wat op z'n beurt een self-fulfilling prophecy is natuurlijk).
Goed dat je gradueel de dosis hebt opgedreven en je nadien niet verloren hebt in de chaos die LSD soms kan zijn...
#13
Super mooi report! Ben echt jaloers op die tuin grrr :P moest stiekem wel lachen om datgene met die kiezelsteentjes ![:grin:]()
#14
Zeer goed geschreven inderdaad! Ter bevestiging; wederzijds mind-f*cken = best game ever ![:tongueout:]()
Ben ook erg benieuwd naar je volgende trip...!![:sunglasses:]()
N
Ben ook erg benieuwd naar je volgende trip...!
N
#15
Dat klinkt als een heel erg geslaagde trip. Ik wil ook nog steeds een keer eens zo'n trip doen in een grote tuin. Dat lijkt me toch anders dan in een natuurgebied omdat het privé terrein is en je geen onverwachts bezoek kan krijgen :P
Goed beschreven ook wat de effecten waren, hoewel ik nog nooit op LSD getript hebt kon ik me goed voorstellen hoe het er aan toe ging.
Ik nomineer deze zeker voor tripreport van de maand
Goed beschreven ook wat de effecten waren, hoewel ik nog nooit op LSD getript hebt kon ik me goed voorstellen hoe het er aan toe ging.
Ik nomineer deze zeker voor tripreport van de maand
#16
IMNJ zei:Zeer goed geschreven inderdaad! Ter bevestiging; wederzijds mind-f*cken = best game ever
Ben ook erg benieuwd naar je volgende trip...!![:sunglasses:]()
N
Heej, daar hebben we het muziekmannetje himself. Toch ook maar besloten om eindelijk een account aan te maken
ErnstJünger zei:Een tuintrip om u tegen te zeggen! Mooi, helder beschreven.
Ik denk dat iedereen voor zo'n ervaring wel wilt tekenen.
Opnieuw
trippen na een badtrip vergt inderdaad veel moeite. Zulke badtrips
werken heel intimiderend en men zou haast angst krijgen om opnieuw te
trippen (wat op z'n beurt een self-fulfilling prophecy is natuurlijk).
Goed dat je gradueel de dosis hebt opgedreven en je nadien niet verloren hebt in de chaos die LSD soms kan zijn...
Dat van die self-fulfilling prophecy is zeker waar. De eerste keer na m'n bad-trip een kwart zegel gegeten en na het roken van (vrij veel) wiet werd ik zo weer meegesleurd in die negatieve mindloops. Door de lage dosering had ik wel tijd om ermee om te gaan omdat het niet zo overweldigend was.
Daarna nog een paar keer wat met de dosis gespeeld en met wel/geen thc. Ben er achter gekomen dat wanneer ik er thc bij gebruik dit meer para gedachten en hardnekkige mindloops oplevert dan alleen lsd, waar ik vrij rustig en helder op blijf in vergelijking.
De trip die vooraf ging aan deze was op 3kwart zegel. Toen ook wiet gerookt en onvermijdelijk kwam de bad trip weer op me af. Deze keer niet tegen gevochten, wat een vrij moeilijke stap is in die situatie. Ik begon met mediteren, alles accepteren wat er gebeurt en rustig in en uit ademen, en alles viel van me af. Na die overwinning op mezelf was ik klaar voor deze trip en ik ben blij dat ik het gedaan heb.
In de toekomst wil ik eerst nog 1 of 2 trips doen zoals deze, met een normale dosering en daarna ga ik denk ik een keer een hoge dosering doen (min 200ug voor mij). Ik wil die egodood met alice ook wel eens meemaken. Tot nog toe alleen een keer meegemaakt op paddo's. Maargoed, jullie merken het wel wanneer het zover is
@shokora
Bedankt voor je nominatie, maar volgens mij gaat het niet zo hard met de tripreports van de maand
En nogmaals bedankt allemaal
#17
Henkfloyd zei:@shokora
Bedankt voor je nominatie, maar volgens mij gaat het niet zo hard met de tripreports van de maand![:wink:]()
Het gaat om het gebaar
#18
Jongen, briljant.
Ik moet zeggen dat ik stoned ben, en ik heb je report als volgt meegemaakt:
Ongelofelijk inbeeldend,
De muziek luisterend,
De muziek die ik niet had downloadend
zitten genieten van het verhaal.
Echt, ongelofelijk fijne muzieksmaak jij, ik vraag me af:
Welk album van the grateful dead heb je geluisterd?
Ik zal wel een bedankt in je richting sturen als ik volgende week zelf in die werkelijkheid ben, en de muziek luistert die ik nu door je report aan mijn muzieksmaak mag toevoegen![:)]()
Ik moet zeggen dat ik stoned ben, en ik heb je report als volgt meegemaakt:
Ongelofelijk inbeeldend,
De muziek luisterend,
De muziek die ik niet had downloadend
zitten genieten van het verhaal.
Echt, ongelofelijk fijne muzieksmaak jij, ik vraag me af:
Welk album van the grateful dead heb je geluisterd?
Ik zal wel een bedankt in je richting sturen als ik volgende week zelf in die werkelijkheid ben, en de muziek luistert die ik nu door je report aan mijn muzieksmaak mag toevoegen
#19
klinkt als een super ervaring, bedankt voor het delen ![:grin:]()
#20
Merijn zei:Jongen, briljant.
Ik moet zeggen dat ik stoned ben, en ik heb je report als volgt meegemaakt:
Ongelofelijk inbeeldend,
De muziek luisterend,
De muziek die ik niet had downloadend
zitten genieten van het verhaal.
Echt, ongelofelijk fijne muzieksmaak jij, ik vraag me af:
Welk album van the grateful dead heb je geluisterd?
Ik zal wel een bedankt in je richting sturen als ik volgende week zelf in die werkelijkheid ben, en de muziek luistert die ik nu door je report aan mijn muzieksmaak mag toevoegen![:)]()
Haha bedankt, blij dat ik kan helpen
Anyway, veel plezier met je volgende trip(s). Kan je deze muziek zeker aanraden