#1
Waar: Thuis in bed
Wat: Ketamine
Wie: Ik, alleen.
Tijd van inname: 01:45
Tripervaring: Enkele keren keta en enkele keren paddo’s.
Ik schreef dit rapportje eigenlijk meer voor mezelf, maar toch maar online gezet.Zoals je ziet is het niet een verslag van de trip ( voor zover je daarover kan praten bij K ) maar meer een beschrijving van de dingen die ik voelde.
Het was de laatste keta uit het zakje. Nog precies genoeg voor 1 persoon. Ik heb bij keta nog nooit als doel gehad om in de K-hole te belanden, dus deze keer ook niet. K-hole is ook niet bereikt trouwens.
Ik zat s’nachts achter de laptop op mijn kamer en verveelde me dood. Ineens bedacht ik me dat ik nog keta op mijn kamer verstopt had. Na ff nadenken toch maar besloten om die laatste keta op te maken. De rest van het gezin lag in bed en sliep gewoon. Snel de keta gepakt en naar de tuin gelopen en 5 sleutelpuntjes van de keta gepakt. Nog wat te drinken gepakt en naar boven gegaan.
Ik zat op de laptop wat te internetten en MSN’en toen ik de eerste verschijnselen voelde. Ik voelde me gewoon afwezig en typen ging erg moeizaam. Ik voelde de keta ook in mn keel stromen, het smerigste aan snuiven vind ik. Dit weggespoeld met wat water.
Ik besloot van MSN af te gaan omdat ik me niet meer concentreren op de gesprekken en teveel typfouten maakte. Vanaf toen begon het pas echt.
Ik zat helemaal onderuit gezakt in mijn bed met de laptop op mijn schoot. Mijn richtingsgevoel was compleet verdwenen. Het lampje stond achter mij en het drinken naast me, maar het drinken pakken of het lampje uitdoen was ontzettend moeilijk. Als ik achter me reikte om het lampje uit te maken leek het alsof ik rechtop staand naar het plafond reikte bijvoorbeeld. Lopen was totaal onmogelijk. Mijn evenwicht was helemaal weg.
Ik begon me ook steeds meer afwezig te voelen. Alles leek van heel erg ver te komen, vergelijkbaar met een telefoongesprek voeren met iemand aan de andere kant van de wereld; alles lijkt een paar momenten nodig te hebben voordat het doorkomt. Mijn zicht was beperkt tot een ontzettende tunnelvisie, maar op een erg vreemde manier. Ik kon wel ergens naar kijken maar ik kon me er zeer moeilijk op concentreren. Als ik bijvoorbeeld naar een foto keek zag ik wel de foto, maar kon me niet op details concentreren maar wat om de foto heen stond was ook erg vaag of zelfs onzichtbaar. Zinnen die ik typte leken gewoon verder te gaan, tot buiten het beeld van de laptop. Beelden bleven ook hangen. Als ik naar ergens naar keek, en meteen erna keek ik opeens opzij bleef ik nog enkele momenten hetzelfde beeld zien. Ik voelde me geweldig.
Mijn gevoel voor tijd was compleet weg. In mijn hoofd ging ik veel sneller dan normaal. Af en toe dacht ik dat ik gestopt was met ademhalen omdat de tussenpozen zo ontzettend lang duurden. Vaak leek het ook als ik ineens opnieuw begon, ik wist echt totaal niet meer wat ik de voorgaande 10 seconden gedaan had. Mijn hoofd voelde ook erg draaierig. Ik werd steeds meer afwezig, maar niet dromerig. Het is het beste te vergelijken met een robot. Je ziet je armen bewegen maar het lijkt alleen maar gereedschap – niet van jezelf. Het was alsof ik was teruggekeerd als het kleine mannetje wat alles bestuurd in je hersenen.
Ondanks al de vage dingen vergat ik af en toe dat ik keta had genomen en dacht ik dat ik gewoon normaal voelde en totaal niet onder invloed was ketamine. Mijn beoordelingsvermogen was dus ook niet meer echt wat het was.
Ik weet nog dat ik een nummer luisterde maar dat mijn gedachten afdwaalden van het nummer. Toen ik – voor mijn gevoel - 10 minuten later opschrok was het nummer nog steeds bezig; er was maar anderhalve minuut verstreken.
Na ongeveer 1 uur begon het minder te worden, mijn gevoel voor tijd en mezelf kwam ook weer terug. Ik typte nog snel wat sleutelwoorden om te onthouden op mijn laptop en luisterde nog wat muziek. Ik begon me steeds normaler te voelen. Twee uur na inname voelde ik me weer goed genoeg om te gaan slapen. Ik kon gewoon rustig en normaal slapen. De volgende dag was ik nog wel wat vermoeid maar verder voelde ik me uitstekend.
Dit was de eerste keer dat ik alleen en in bed keta nam. De vorige malen waren bij vrienden thuis. Naar mijn mening trip je alleen veel harder omdat je geen idee meer hebt van wat normaal is en je kan nergens mee vergelijken, je richtlijn met de realiteit is veel vager.
De volgende keer wordt waarschijnlijk op een feestje in combinatie met mdma/xtc.
Wat: Ketamine
Wie: Ik, alleen.
Tijd van inname: 01:45
Tripervaring: Enkele keren keta en enkele keren paddo’s.
Ik schreef dit rapportje eigenlijk meer voor mezelf, maar toch maar online gezet.Zoals je ziet is het niet een verslag van de trip ( voor zover je daarover kan praten bij K ) maar meer een beschrijving van de dingen die ik voelde.
Het was de laatste keta uit het zakje. Nog precies genoeg voor 1 persoon. Ik heb bij keta nog nooit als doel gehad om in de K-hole te belanden, dus deze keer ook niet. K-hole is ook niet bereikt trouwens.
Ik zat s’nachts achter de laptop op mijn kamer en verveelde me dood. Ineens bedacht ik me dat ik nog keta op mijn kamer verstopt had. Na ff nadenken toch maar besloten om die laatste keta op te maken. De rest van het gezin lag in bed en sliep gewoon. Snel de keta gepakt en naar de tuin gelopen en 5 sleutelpuntjes van de keta gepakt. Nog wat te drinken gepakt en naar boven gegaan.
Ik zat op de laptop wat te internetten en MSN’en toen ik de eerste verschijnselen voelde. Ik voelde me gewoon afwezig en typen ging erg moeizaam. Ik voelde de keta ook in mn keel stromen, het smerigste aan snuiven vind ik. Dit weggespoeld met wat water.
Ik besloot van MSN af te gaan omdat ik me niet meer concentreren op de gesprekken en teveel typfouten maakte. Vanaf toen begon het pas echt.
Ik zat helemaal onderuit gezakt in mijn bed met de laptop op mijn schoot. Mijn richtingsgevoel was compleet verdwenen. Het lampje stond achter mij en het drinken naast me, maar het drinken pakken of het lampje uitdoen was ontzettend moeilijk. Als ik achter me reikte om het lampje uit te maken leek het alsof ik rechtop staand naar het plafond reikte bijvoorbeeld. Lopen was totaal onmogelijk. Mijn evenwicht was helemaal weg.
Ik begon me ook steeds meer afwezig te voelen. Alles leek van heel erg ver te komen, vergelijkbaar met een telefoongesprek voeren met iemand aan de andere kant van de wereld; alles lijkt een paar momenten nodig te hebben voordat het doorkomt. Mijn zicht was beperkt tot een ontzettende tunnelvisie, maar op een erg vreemde manier. Ik kon wel ergens naar kijken maar ik kon me er zeer moeilijk op concentreren. Als ik bijvoorbeeld naar een foto keek zag ik wel de foto, maar kon me niet op details concentreren maar wat om de foto heen stond was ook erg vaag of zelfs onzichtbaar. Zinnen die ik typte leken gewoon verder te gaan, tot buiten het beeld van de laptop. Beelden bleven ook hangen. Als ik naar ergens naar keek, en meteen erna keek ik opeens opzij bleef ik nog enkele momenten hetzelfde beeld zien. Ik voelde me geweldig.
Mijn gevoel voor tijd was compleet weg. In mijn hoofd ging ik veel sneller dan normaal. Af en toe dacht ik dat ik gestopt was met ademhalen omdat de tussenpozen zo ontzettend lang duurden. Vaak leek het ook als ik ineens opnieuw begon, ik wist echt totaal niet meer wat ik de voorgaande 10 seconden gedaan had. Mijn hoofd voelde ook erg draaierig. Ik werd steeds meer afwezig, maar niet dromerig. Het is het beste te vergelijken met een robot. Je ziet je armen bewegen maar het lijkt alleen maar gereedschap – niet van jezelf. Het was alsof ik was teruggekeerd als het kleine mannetje wat alles bestuurd in je hersenen.
Ondanks al de vage dingen vergat ik af en toe dat ik keta had genomen en dacht ik dat ik gewoon normaal voelde en totaal niet onder invloed was ketamine. Mijn beoordelingsvermogen was dus ook niet meer echt wat het was.
Ik weet nog dat ik een nummer luisterde maar dat mijn gedachten afdwaalden van het nummer. Toen ik – voor mijn gevoel - 10 minuten later opschrok was het nummer nog steeds bezig; er was maar anderhalve minuut verstreken.
Na ongeveer 1 uur begon het minder te worden, mijn gevoel voor tijd en mezelf kwam ook weer terug. Ik typte nog snel wat sleutelwoorden om te onthouden op mijn laptop en luisterde nog wat muziek. Ik begon me steeds normaler te voelen. Twee uur na inname voelde ik me weer goed genoeg om te gaan slapen. Ik kon gewoon rustig en normaal slapen. De volgende dag was ik nog wel wat vermoeid maar verder voelde ik me uitstekend.
Dit was de eerste keer dat ik alleen en in bed keta nam. De vorige malen waren bij vrienden thuis. Naar mijn mening trip je alleen veel harder omdat je geen idee meer hebt van wat normaal is en je kan nergens mee vergelijken, je richtlijn met de realiteit is veel vager.
De volgende keer wordt waarschijnlijk op een feestje in combinatie met mdma/xtc.