Waar/Wanneer: Spanje, costa brava, in de zomer
Hoeveel man: 4
Omgeving: Strand, grotten, bergen.
Ingredienten: 4 joints en 7 gram gedroogde paddo's p.p.
Ervaring met paddo's: Ik 15+ keer, de andere 3 jongens allemaal 2e keer paddo´s.
Succes: Ja
We gaan zitten op het strand, een prachtig uitzicht op deze skyline.
Onder het genot van een jointje nuttigen we de paddo's alle 4, wat een gore smaak!
We zetten muziek op van Red Buddha om de trip mee in te lijden.
Een half uur na inname van de paddo´s begint iedereen al de eerste verschijnselen te merken, lopen word moeilijker, ik voel me moe, heb geen fut meer. Dit maakt me blij, want de paddo's beginnen dus te werken. Op naar wonderland.
Deze gedachte word alweer snel versterkt als iemand mij attendeert op het bovenstaande prachtige plaatje, een prachtig fort. Het was inmiddels donker geworden en ze hadden schijnwerpers aangedaan om het fort te belichten. We konden er niet bij dat iets er zo mooi uit kon zien. Hoe langer ik naar het fort keek, hoe mooier het begon te worden.
Op een gegeven moment hadden we allemaal zin om een stukje te gaan lopen, want we zaten dichtbij de `beach-club` op het strandt. Hier was een mooi spektakel van lichten, maar een beetje teveel `normale` mensen volgens ons. Wel grappig overigens, dat wij de andere mensen, op dit moment 'normale' mensen noemen.
Zo gezegt, zo gedaan.
We liepen als een paar dronkenlappen over het strandt, richting de rotsen. Door de rotsen liep een grot van ongeveer 500 meter lang, met elke keer een gat erin, zodat je uit kon kijken over heel de middelandse zee. Terwijl we over het strand liepen viel me op dat het strandt bestond uit duizenden dezelfde patronen, mensen hun voetstappen. Dit vond ik te spacend, de grond was aan het krioelen onder mijn voeten, geweldig
![:grin:]()
Mijn 3 cornuiten waren de hele tijd keihard aan het spacen, maar ik liep in mijn eentje na te denken en op en top te genieten van de natuur, en van alles. Alles was geweldig, ik zou me bij wijze van spreken uren kunnen vermaken met een simpele boom. Hoe kon alles zo mooi zijn, hoe kon de natuur precies zijn waar ik op dit moment behoefte aan heb. Deze gedachte heeft nog lang aangehouden, en is eigenlijk ook gebleven de hele trip door. We leven in een geweldige wereld
Eenmaal verder gelopen naar de rotsen gingen we nog even op een mooi uitkijk punt een jointje roken, daar zaten we te kwijlberkken op deze uitzichten voor en opzij, hoe kon iets zo mooi zijn kwam weer in me/ons naar boven.
We hebben hier ons jointje opgerookt, en zijn de pikdonkere grotten in gelopen. Een kameraad van mij, ik noem hem even (M) vond het vet eng in de grotten, en had echt de neiging om bad te gaan, todat ik hem een opdracht gaven de grot te verlichten. Want het lukte eerst niet om hem mee te krijgen toen we zeiden: ''ey gast, die grot is helemaal niet eng, en wij zijn bij je"
De andere jongens hadden zoiets van: "ok, nou dan blijven we hier toch?", maar ik wou persee die grotten in. Dus ik nadenken, hoe kan ik die gast mee krijgen. Ok ik doe gewoon alsof ik me ergens kut om voel. Dan wil hij me vast wel helpen, dus ik heel zielig (M) zijn kant op lopen, en zeggen: "ey gast, ik zit met een probleempje, ik voel me best kut.", waarop (M) zegt: "Ok, kan ik iets doen om je te helpen?" Waarop ik weer zei: "Wil je mij laten zien hoe die grot er verlicht uit ziet?" En ineens was hij vergeten hoe eng die grotten waren en wou mij natuurlijk graag helpen. Hij ging op zoek naar een mooie manier, en vond deze.
We hadden namelijk 150 lichtstaafjes meegenomen uit Nederland, en (M) kreeg dus de opdracht om de blauwe staafjes in de grot te hangen, zodat de grot verlicht werd. Toen hij klaar was deden wij onze ogen open, en zagen een blauwe neon grot. Dit was echt te spacend. Alleen jammer dat dit niet te fotograferen was met een mobiele telefoon. (te weinig licht)
We besloten om verder te lopen, en ergens op het strand onze laatste jointjes op te roken, een kampvuur te maken, en lekker verder te spacen.
Eenmaal een kampvuur gemaakt, kleed uitgegooid en lekker gaan zitten, begonnen de vlammen tegen de rotsen aan te dansen in gekke vormen en kleuren, ik heb hier wel een uur naar zitten spacen. Ik zat weer helemaal in mijn eigen wereldje.
De 3 kornuiten nog steeds diehard trippend, met de standaard zin: HUHH??? OOOOOOOOOH!!
Ze snapten er helemaal niks meer van, en ik was maar aan het genieten van elk moment. En zij vast en zeker ook!
Na 2 uur hier te hebben gezeten, voelden we ons enigzins uit spacen, dus we besloten om terug te gaan naar de tent. We kwamen weer door de grotten, waar we de blauwe lichtstaafjes hebben uitgehaald, en naar de tent zijn gelopen met onze blote voeten door de zee, wat overigens te spacey was.
Eenmaal in de tent, we hadden alleen de binnentent van gaas opgezet zodat we snachts naar de sterren konden kijken. De 3 andere kornuiten lagen direct te slapen, maar ik heb zeker nog een uur liggen nadenken, genieten en spacen op de sterrenhemel boven mij.
Hier nog een mooie shot van ons 4ren, alleen ik goed in beeld.
Conclusie: Een erg chille, en diepgaande trip, vooral omdat ik de hele tijd een beetje in mijn eentje aan het nadenken was over alles, ik was niet echt in de mood om gek te doen. Maar al met al een geweldige ervaring.
Dit was mijn eerste report, hoop dat jullie het wat vinden, tips zijn altijd welkom!
De kust bij dag, om een beetje een beeld te krijgen waar we zaten, 6 km vanaf Lloret de mar.
gedachtegangen onder de trip;
- Je kunt je fijner voelen door aan het begin van een trip beloftes aan elkaar te maken.
We moesten rotswanden op klimmen over een heel erg stijl en gevaarlijk pad, nu hadden we paddo's gebruikt en wouden we veilig het pad op klimmen. We beloofden elkaar om niet te vallen, nu lette iedereen goed op omdat hij die belofte had gemaakt, en maakte je je minder zorgen de hele tijd als er gevallen kon worden! Dit vond ik helemaal te gek. Ik ging verder met nadenken, ik bedacht me dat dit waarschijnlijk kwam doordat je dichter bij je gevoel staat door de paddo's, en dat je dus die vriend van je niet teleur wou stellen, dat je ook echt beter op ging letten onbewust.
- Mensen opdrachten geven onder een trip is leuk.
Ik liep met de 3 kornuiten door de donkere grotten, maar ik merkte aan hen dat ze het aardig creepy vonden. Ik heb ver het meeste ervaring van ons 4, heb zo'n 25 keer paddo's gehad. En dit was hun 2e keer pas. Dus ik ging nadenken hoe ik hun kon helpen die negatieve gedachten weg te krijgen. Ik begon te redeneren, ze moeten ergens mee bezig zijn dacht ik, ze moeten mij ergens mee helpen. Omdat ze dicht bij hun gevoel staan, doe ik gewoon alsof ik iets niet weet, en dat ik het echt wil weten omdat ik me anders kut voel. Natuurlijk wouden zij nu helpen mij me goed te laten voelen, ik vroeg hoe die grot eruit zou zien met allemaal lichtstaven, en of zij die daar even konden ophangen. Zo gezegt, zo gedaan. Ze begonnen als gekken die grot te verlichten, en vergaten alles om zich heen.