#1
Wie Ik, en Y
Waar Klein festivalletje van de plaatselijke jeugdbeweging
Wat Elk een halve millenium Hoffman
Vooraf
Het zag er naar uit een chill, en drugsloos dagje te worden. Y en ik waren van plan om die zaterdag de lsd te nemen. Maar de vrijdagavond hadden we besloten om het toch maar niet te doen.
Vooraf even gechilled bij een vriendin thuis, daarna naar de supermarkt om wijn te kopen. Oppeens belt Y om te vragen waar ik ergens uithang, en hij besluiten om ook af te komen. Als hij toekomt zegt hij dat hij er toch wel zin in heeft, en ik stem met m'n ietwat beschonken kop ook toe.
De trip
We besluiten om naar een rustig plekje te gaan, jointje te roken, en de zegel in te nemen. Wat me direct opviel is dat er aan deze zegels een smaakje zat, terwijl iedereen zegt dat dit normaal niet zo is. Direct begonnen we te twijfelen, want we hadden deze zegels gekocht van een kerel op Laundry-day die we helemaal niet kenden. Hij beweerde wel dat het goeie waren.
Na ongeveer een halfuurtje begin ik me ietwat anders te voelen. Ik vraag aan Y of hij dit ook voelt, want ik dacht dat het de alcohol nog was. Maar Y was nuchter, en voelt toch ook enige verandering in zijn geestelijke toestand. Het duurde dan ook niet lang tot dat de bekende psychedelische lachkicks kwamen opzetten.
We besluiten om weer naar het plekje te gaan waar we de lsd hebben ingenomen. Onderweg kijk ik in de achteruitkijkspiegels van auto's, en ik schrik iedere keer als ik m'n eigen kop zie.
Ik merk nu toch echt dat ik wel aan het trippen ben, het plekje lijkt hetzelfde als een uur geleden, maar toch zijn er duizend en één verschillen. Een raar gevoel bekruipt me. Het gevoel dat er nu echt geen weg terug is. Maar zo rap als het gekomen was, ebt het ook weer weg.
Als we weer op de weide staan heb ik het gevoel als het ware in een ballon te staan. De ballon staat rond ons, ik en mijn vrienden, andere mensen staan erbuiten. Volgens mij kunnen ze ons niet horen, het tegendeel is echter de waarheid. Dit besefte ik dan oppeens weer voor ettelijke seconden, waarna de lsd het weer overnam.
Het blad waar "uitgang" opstaat heeft een fluo gele schijn gekregen, en de takken van de bomen zijn ook niet zo normaal meer. In tegenstelling tot paddo's, waarbij je de visuals erg goed kan onderscheiden van werkelijkheid, had ik het nu iets moeilijker. Alles had een heel raar dieptezicht, en kronkelde, maar toch leek het zo normaal. Mensen waarmee ik anders goed overeenkom, kwamen nu heel fake over.
Y en ik besluiten om even alleen te blijven, terwijl de anderen een joint gingen roken. We hebben hele freaky conversaties gevoerd in een buskotje. En hebben ons een deuk gelachen toen er een bus passeerde, en die niet even de moeite deed om te stoppen.
We besloten om weer richting festivalterrein te gaan, en we slaan lukraak een straat in. Na ongeveer 100 m stappen, beseffen we dat we echt verkeerd zitten, en besluiten terug te keren. Als weer de straat weer uit zijn, zagen we opeens weer het buskotje. Hieraan verstonden we ons totaal niet, want we dachten dat we toch wel al een serieuze wandeling gedaan hadden.
De verwarring was compleet toen de anderen opeens ook aan het buskotje stonden. Wij vroegen waar die al die tijd gezeten hadden, maar bleek dat ze maar 15 minutjes weg waren geweest.
Als ik naar binnen keek in de tent op het festivalterrein, dacht ik dat er echt een zot feestje aan de gang was. Met een zot podium, voor mensen die het kennen "La petite maison dans la praire" op Dour -achtig. Toen ik binnenkwam, bleek dat er echt een klein podium stond en er waren misschien maximum 50 mensen![:tongueout:]()
Daarna nog eventjes gechilled, en dan naar huis gegaan. Toen ik thuiskwam was ik redelijk moe, maar had nog een lekkere afterglow. Ik schrok wel, want m'n pupillen stonden toch wel redelijk wijd, wat ik niet verwacht had. Van slapen is niet veel in huis gekomen, ookal dacht ik dat dit geen probleem zou zijn.
Nawoord
Lsd, het is echt een leuke substantie. Graag zou ik dit nog eens overdoen, om eens in m'n gedachten te kunnen graven.
Mijn verontschuldigingen moest het report soms wat wazig zijn, het is toch alweer 2 maanden geleden.
Mvg, zakkie
Waar Klein festivalletje van de plaatselijke jeugdbeweging
Wat Elk een halve millenium Hoffman
Vooraf
Het zag er naar uit een chill, en drugsloos dagje te worden. Y en ik waren van plan om die zaterdag de lsd te nemen. Maar de vrijdagavond hadden we besloten om het toch maar niet te doen.
Vooraf even gechilled bij een vriendin thuis, daarna naar de supermarkt om wijn te kopen. Oppeens belt Y om te vragen waar ik ergens uithang, en hij besluiten om ook af te komen. Als hij toekomt zegt hij dat hij er toch wel zin in heeft, en ik stem met m'n ietwat beschonken kop ook toe.
De trip
We besluiten om naar een rustig plekje te gaan, jointje te roken, en de zegel in te nemen. Wat me direct opviel is dat er aan deze zegels een smaakje zat, terwijl iedereen zegt dat dit normaal niet zo is. Direct begonnen we te twijfelen, want we hadden deze zegels gekocht van een kerel op Laundry-day die we helemaal niet kenden. Hij beweerde wel dat het goeie waren.
Na ongeveer een halfuurtje begin ik me ietwat anders te voelen. Ik vraag aan Y of hij dit ook voelt, want ik dacht dat het de alcohol nog was. Maar Y was nuchter, en voelt toch ook enige verandering in zijn geestelijke toestand. Het duurde dan ook niet lang tot dat de bekende psychedelische lachkicks kwamen opzetten.
We besluiten om weer naar het plekje te gaan waar we de lsd hebben ingenomen. Onderweg kijk ik in de achteruitkijkspiegels van auto's, en ik schrik iedere keer als ik m'n eigen kop zie.
Ik merk nu toch echt dat ik wel aan het trippen ben, het plekje lijkt hetzelfde als een uur geleden, maar toch zijn er duizend en één verschillen. Een raar gevoel bekruipt me. Het gevoel dat er nu echt geen weg terug is. Maar zo rap als het gekomen was, ebt het ook weer weg.
Als we weer op de weide staan heb ik het gevoel als het ware in een ballon te staan. De ballon staat rond ons, ik en mijn vrienden, andere mensen staan erbuiten. Volgens mij kunnen ze ons niet horen, het tegendeel is echter de waarheid. Dit besefte ik dan oppeens weer voor ettelijke seconden, waarna de lsd het weer overnam.
Het blad waar "uitgang" opstaat heeft een fluo gele schijn gekregen, en de takken van de bomen zijn ook niet zo normaal meer. In tegenstelling tot paddo's, waarbij je de visuals erg goed kan onderscheiden van werkelijkheid, had ik het nu iets moeilijker. Alles had een heel raar dieptezicht, en kronkelde, maar toch leek het zo normaal. Mensen waarmee ik anders goed overeenkom, kwamen nu heel fake over.
Y en ik besluiten om even alleen te blijven, terwijl de anderen een joint gingen roken. We hebben hele freaky conversaties gevoerd in een buskotje. En hebben ons een deuk gelachen toen er een bus passeerde, en die niet even de moeite deed om te stoppen.
We besloten om weer richting festivalterrein te gaan, en we slaan lukraak een straat in. Na ongeveer 100 m stappen, beseffen we dat we echt verkeerd zitten, en besluiten terug te keren. Als weer de straat weer uit zijn, zagen we opeens weer het buskotje. Hieraan verstonden we ons totaal niet, want we dachten dat we toch wel al een serieuze wandeling gedaan hadden.
De verwarring was compleet toen de anderen opeens ook aan het buskotje stonden. Wij vroegen waar die al die tijd gezeten hadden, maar bleek dat ze maar 15 minutjes weg waren geweest.
Als ik naar binnen keek in de tent op het festivalterrein, dacht ik dat er echt een zot feestje aan de gang was. Met een zot podium, voor mensen die het kennen "La petite maison dans la praire" op Dour -achtig. Toen ik binnenkwam, bleek dat er echt een klein podium stond en er waren misschien maximum 50 mensen
Daarna nog eventjes gechilled, en dan naar huis gegaan. Toen ik thuiskwam was ik redelijk moe, maar had nog een lekkere afterglow. Ik schrok wel, want m'n pupillen stonden toch wel redelijk wijd, wat ik niet verwacht had. Van slapen is niet veel in huis gekomen, ookal dacht ik dat dit geen probleem zou zijn.
Nawoord
Lsd, het is echt een leuke substantie. Graag zou ik dit nog eens overdoen, om eens in m'n gedachten te kunnen graven.
Mijn verontschuldigingen moest het report soms wat wazig zijn, het is toch alweer 2 maanden geleden.
Mvg, zakkie