#1
"Hasjthee!"
Dit was de eerste gedachte die 's ochtends bij me op kwam toen ik om 10 uur wakker werd. Mijn ouders waren een uur geleden vertrokken naar hun werk. Met 3 vrienden had ik de vorige dag afgesproken om om 11 uur een theekransje te houden.
Zo gezegd zo gedaan, dus om 11 uur zaten we bij de eettafel aan ons kopje hasjthee. Totaal onervaren, het was voor ons alle vier de eerste keer, waren we nieuwsgierig over wat ons te wachten stond. We hadden het tot nu toe altijd bij blowen gehouden, iets wat we achteraf ook beter zo hadden kunnen laten.
Om half 12 vonden we dat het tijd was om iets te gaan doen. We verlieten alle vier broodnuchter mijn huis (de thee was té amateuristisch gezet, we hadden de brokjes gewoon los in de thee gegooid -wat het ook nog eens veel ranziger maakt om het te drinken-, waardoor de hasj matig tot niet insloeg) en zwierven we wat over straat. We hadden ondertussen wel honger gekregen en besloten langs de supermarkt te gaan.
Eenmaal bij de kassa met 3 pakken koekjes en een fles spa & fruit bedacht ik me ineens iets. Spacecake! Ik had er al vaak iets over gehoord en wilde het al lang proberen maar verder dan het eten van spacebonbons was dat plan nooit uitgevoerd. Ik vertelde mijn vrienden erover en die waren ook enthousiast. We besloten naar het huis te gaan van J, mijn beste vriend, aangezien zijn ouders ook niet thuis waren. R, een andere vriend, had de dag ervoor 5 gram wiet gekocht van een dealer die bij hem op school zat. Daar was nog 4,5 gram van over en dat zouden we allemaal gaan gebruiken voor de cake.
Bij J thuis kwamen we erachter dat de cakemix op was. Er was nog wel muffin mix, dus hebben we dat maar gebruikt.
Na een uur prutsen en vervolgens een halfuur wachten op de oven stonden de muffins nog dampend van de hitte op een grote schaal in het midden van de tafel in de voorkamer. We hadden zestien muffins gemaakt met 4,5 gram wiet. Vier muffins per persoon dus, iets meer dan een gram (als ik er achteraf over nadenk is dat best weinig maar ik moet wel nagaan dat ik toen dertien was en nog lang niet zoveel blowde als nu). Na drie muffins zat ik helemaal vol en in gaf mijn laatste muffin aan R. Ook mijn neefje D had na drie muffins wel genoeg gehad en hij gaf zijn muffin aan J.
We hadden op internet gelezen dat het ongeveer drie kwartier moest duren voordat de wiet zou inslaan, en we besloten een potje te gaan kaarten aan de eettafel.
Toen we na drie kwartier nog niets voelden, besloten D en ik achter huis nog een joint te gaan roken. Binnen zaten R en J nog te kaarten. Na een halve joint gedeeld te hebben vertelde D dat hij zich niet zo lekker voelde. Hij ging naar binnen en ik rookte de rest van de joint in mijn eentje op.
Toen ik weer binnen kwam en weer bij D aan de eettafel ging zitten, zag ik J op de bank liggen. "Check zijn hoofd eens" hoorde ik R vanuit de hal roepen. Ik liep naar de bank toe en zag dat J er erg slecht aan toe was. Hij was ontzettend bleek en kon geen woord meer uitbrengen. Op dat moment kon ik me er niet druk om maken, ik kreeg er alleen een ontzettende lachkick van, die zich later voortzetten tijdens het tweede potje kaarten met R & D. Dat is het laatste wat ik me herinner van voor dat mijn bad trip begon.
Het eerste wat ik me weer kan herinneren is dat ik naast J op de bank zat en me ontzettend kut voelde. D en R zaten allebei op een stoel tegenover ons, en ik zag dat ze hem ontzettend hard tripten. "Dude, ik zit in een achtBAAAN!!" hoorde ik D zeggen. Ik wilde antwoorden maar kon niet meer praten. Ik kon alleen nog voor me uitstaren en proberen alle nare gedachten die in me opkwamen te onderdrukken.
De vreemdste gebeurtenissen uit mijn leven schoten voorbij. Het was alsof ik ze opnieuw beleefde. Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik weer 4 was, en bij mijn tante in huis zat. Meteen daarna dacht ik dat ik in een pornofilm aan het spelen was (thank god dat ik me besefte dat dat allemaal niet echt waar kon zijn, anders had ik misschien heel rare dingen gedaan...) en nog later was ik er heilig van overtuigd dat ik aan het doodbloeden was en hield ik doodsbang mijn handen tegen mijn nek om "het bloeden te stoppen".
Ondertussen ging het heel slecht met J. Om de vijf minuten stormde hij naar de wc omdat hij moest overgeven. Vanuit de huiskamer kon ik de geluiden horen die hij maakte en ze klonken zo hard dat ik er misselijk van werd. Op een gegeven moment was ik er zo ziek van dat ik mijn vingers in mijn oren stopte en rondjes door de kamer ging lopen, terwijl ik keihard "LAAAAAAAAAAAAAAAALAAAAAAAAAAAAAALAAAAAAAAAAAAAALAAAAAAAALALALALALALALALALALA" schreeuwde (tot grote ergernis van R en D, haha).
Om vijf uur was ik hem nog steeds hevig aan het trippen. J vertelde dat we weg moesten, omdat zijn ouders ieder moment thuis konden komen. Ik keek naar R, die met zijn hoofd naar beneden naar de grond zat te staren en ondertussen de parketvloer onderkwijlde. Ik besefte dat ik dit nooit meer mee wilde maken, en de nare gedachte dat de trip nooit meer over zou gaan hield me stevig in zijn greep. Ik wilde uit de trip komen maar hoe meer ik daar over nadacht, des te sterker ik ging trippen.
Toen we R zover hadden gekregen om zijn jas aan te trekken, liepen we allemaal zo bleek als zombies de steeg achter J's huis in. Ineens ging R over zijn nek in de tuin van de buren, en toen D dat zag begon hij ook. Ik liep snel de steeg uit zodat ik niet ook zou beginnen. Achteraf ben ik er wel trots op dat ik als enige meisje en als jongste van ons vieren niet heb gekotst, haha.
Toen ik weer thuis was ben ik al trippend op de bank gaan liggen. Mijn ouders, die inmiddels thuis waren, hadden wel door dat ik iets had gebruikt maar stelden gelukkig geen vragen. Ik kon rustig bijkomen van mijn ervaring en ik wist in ieder geval één ding zeker: dit nooit meer.
Sorry voor deze vies lange report maar schrijven is bij mij net als drinken; als ik eenmaal ben begonnen ben ik niet meer te houden!!
Dit was de eerste gedachte die 's ochtends bij me op kwam toen ik om 10 uur wakker werd. Mijn ouders waren een uur geleden vertrokken naar hun werk. Met 3 vrienden had ik de vorige dag afgesproken om om 11 uur een theekransje te houden.
Zo gezegd zo gedaan, dus om 11 uur zaten we bij de eettafel aan ons kopje hasjthee. Totaal onervaren, het was voor ons alle vier de eerste keer, waren we nieuwsgierig over wat ons te wachten stond. We hadden het tot nu toe altijd bij blowen gehouden, iets wat we achteraf ook beter zo hadden kunnen laten.
Om half 12 vonden we dat het tijd was om iets te gaan doen. We verlieten alle vier broodnuchter mijn huis (de thee was té amateuristisch gezet, we hadden de brokjes gewoon los in de thee gegooid -wat het ook nog eens veel ranziger maakt om het te drinken-, waardoor de hasj matig tot niet insloeg) en zwierven we wat over straat. We hadden ondertussen wel honger gekregen en besloten langs de supermarkt te gaan.
Eenmaal bij de kassa met 3 pakken koekjes en een fles spa & fruit bedacht ik me ineens iets. Spacecake! Ik had er al vaak iets over gehoord en wilde het al lang proberen maar verder dan het eten van spacebonbons was dat plan nooit uitgevoerd. Ik vertelde mijn vrienden erover en die waren ook enthousiast. We besloten naar het huis te gaan van J, mijn beste vriend, aangezien zijn ouders ook niet thuis waren. R, een andere vriend, had de dag ervoor 5 gram wiet gekocht van een dealer die bij hem op school zat. Daar was nog 4,5 gram van over en dat zouden we allemaal gaan gebruiken voor de cake.
Bij J thuis kwamen we erachter dat de cakemix op was. Er was nog wel muffin mix, dus hebben we dat maar gebruikt.
Na een uur prutsen en vervolgens een halfuur wachten op de oven stonden de muffins nog dampend van de hitte op een grote schaal in het midden van de tafel in de voorkamer. We hadden zestien muffins gemaakt met 4,5 gram wiet. Vier muffins per persoon dus, iets meer dan een gram (als ik er achteraf over nadenk is dat best weinig maar ik moet wel nagaan dat ik toen dertien was en nog lang niet zoveel blowde als nu). Na drie muffins zat ik helemaal vol en in gaf mijn laatste muffin aan R. Ook mijn neefje D had na drie muffins wel genoeg gehad en hij gaf zijn muffin aan J.
We hadden op internet gelezen dat het ongeveer drie kwartier moest duren voordat de wiet zou inslaan, en we besloten een potje te gaan kaarten aan de eettafel.
Toen we na drie kwartier nog niets voelden, besloten D en ik achter huis nog een joint te gaan roken. Binnen zaten R en J nog te kaarten. Na een halve joint gedeeld te hebben vertelde D dat hij zich niet zo lekker voelde. Hij ging naar binnen en ik rookte de rest van de joint in mijn eentje op.
Toen ik weer binnen kwam en weer bij D aan de eettafel ging zitten, zag ik J op de bank liggen. "Check zijn hoofd eens" hoorde ik R vanuit de hal roepen. Ik liep naar de bank toe en zag dat J er erg slecht aan toe was. Hij was ontzettend bleek en kon geen woord meer uitbrengen. Op dat moment kon ik me er niet druk om maken, ik kreeg er alleen een ontzettende lachkick van, die zich later voortzetten tijdens het tweede potje kaarten met R & D. Dat is het laatste wat ik me herinner van voor dat mijn bad trip begon.
Het eerste wat ik me weer kan herinneren is dat ik naast J op de bank zat en me ontzettend kut voelde. D en R zaten allebei op een stoel tegenover ons, en ik zag dat ze hem ontzettend hard tripten. "Dude, ik zit in een achtBAAAN!!" hoorde ik D zeggen. Ik wilde antwoorden maar kon niet meer praten. Ik kon alleen nog voor me uitstaren en proberen alle nare gedachten die in me opkwamen te onderdrukken.
De vreemdste gebeurtenissen uit mijn leven schoten voorbij. Het was alsof ik ze opnieuw beleefde. Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik weer 4 was, en bij mijn tante in huis zat. Meteen daarna dacht ik dat ik in een pornofilm aan het spelen was (thank god dat ik me besefte dat dat allemaal niet echt waar kon zijn, anders had ik misschien heel rare dingen gedaan...) en nog later was ik er heilig van overtuigd dat ik aan het doodbloeden was en hield ik doodsbang mijn handen tegen mijn nek om "het bloeden te stoppen".
Ondertussen ging het heel slecht met J. Om de vijf minuten stormde hij naar de wc omdat hij moest overgeven. Vanuit de huiskamer kon ik de geluiden horen die hij maakte en ze klonken zo hard dat ik er misselijk van werd. Op een gegeven moment was ik er zo ziek van dat ik mijn vingers in mijn oren stopte en rondjes door de kamer ging lopen, terwijl ik keihard "LAAAAAAAAAAAAAAAALAAAAAAAAAAAAAALAAAAAAAAAAAAAALAAAAAAAALALALALALALALALALALA" schreeuwde (tot grote ergernis van R en D, haha).
Om vijf uur was ik hem nog steeds hevig aan het trippen. J vertelde dat we weg moesten, omdat zijn ouders ieder moment thuis konden komen. Ik keek naar R, die met zijn hoofd naar beneden naar de grond zat te staren en ondertussen de parketvloer onderkwijlde. Ik besefte dat ik dit nooit meer mee wilde maken, en de nare gedachte dat de trip nooit meer over zou gaan hield me stevig in zijn greep. Ik wilde uit de trip komen maar hoe meer ik daar over nadacht, des te sterker ik ging trippen.
Toen we R zover hadden gekregen om zijn jas aan te trekken, liepen we allemaal zo bleek als zombies de steeg achter J's huis in. Ineens ging R over zijn nek in de tuin van de buren, en toen D dat zag begon hij ook. Ik liep snel de steeg uit zodat ik niet ook zou beginnen. Achteraf ben ik er wel trots op dat ik als enige meisje en als jongste van ons vieren niet heb gekotst, haha.
Toen ik weer thuis was ben ik al trippend op de bank gaan liggen. Mijn ouders, die inmiddels thuis waren, hadden wel door dat ik iets had gebruikt maar stelden gelukkig geen vragen. Ik kon rustig bijkomen van mijn ervaring en ik wist in ieder geval één ding zeker: dit nooit meer.
Sorry voor deze vies lange report maar schrijven is bij mij net als drinken; als ik eenmaal ben begonnen ben ik niet meer te houden!!
