#1
Wie: Ikzelf, mijn vriendin S (tripsitster)
Wat: 2G gedroogde P. Cubensis Cambodian van eigen kweek.
Waar: Mijn appartement
Het report is toch wel langer uitgevallen dan ik dacht, ik hoop dat het niet té lang is geworden.
Vooraf:
Ik had al een tijdje weer de tripkriebels, maar ik wachtte het goede moment af voordat ik mij in het magische rijk der paddestoelen zou wagen. Voor deze trip had ik voor het eerst van mijn zelfkweek P. Cubensis getript, tevens ook de eerste keer dat ik ze gedroogd geconsumeerd had.
Die trip was me zeer goed bevallen, het waren wel mexicanen ook 2g, wat ik wel ruim voldoende vond. Ik dacht dus ongeveer te weten waar ik aan begon.
De voorbereidingen:
Ik wist eigelijk niet hoe ik ze deze keer zou gaan consumeren want tijdens mijn vorige trip op droge paddestoelen heb ik helse maagpijnen doorstaan waardoor ik bijna in een “bad trip” sukkelde.
Velen raden thee aan maar om de een of andere reden doe ik het nooit uit schrik dat het niet zou werken (wat natuurlijk belachelijk is maarja...) dus deze keer ging ik dan ook maar weer over tot het gewoon eten.
Op het DF had ik wel gelezen dat beschuit en muntthee goed zouden zijn tegen de maagpijn.
Dus zette ik thee en nam ik wat beschuiten, ik had ook 2 bellenblaas pulletjes klaargezet omdat dit volgens mij ongelooflijk zou lijken tijdens een trip.
Daar zat ik dan op mijn bed met in de ene hand een paddestoel en in de andere hand een beschuit.
Ik begon met eten, wat een verschrikkelijk gore smaak hebben die dingen toch. Ik kreeg ze met moeite binnen, zelf met beschuit was elke hap alsof ik op een rot ei aan het kauwen was (niet dat ik dat al gedaan heb maar het leek mij een toepasselijke vergelijking) S vond dit natuurlijk vermakelijk en zat mij te pesten door een eclair te eten. Na veel moeite en kotsneigingen waren ze dan toch binnen en kon het wachten beginnen.
De trip:
Na een kwartier voelde ik mij al wat rusteloos, mijn handen waren aan het zweten en ik had koud en warm tegelijk. Hier en daar bleef de tv al wat haperen en de ondertiteling pulseerde een beetje.
Ik vind het begin van een trip zoals het naar boven getakeld worden in een rollercoaster, je bent zenuwachtig en wacht vol spanning af tot dat je naar beneden suist aan een grote snelheid.
De begin fase van een trip vind ik trouwens nooit echt leuk, je bent niet nuchter en ook nog niet echt van de wereld, maar eens je over die spreekwoordelijke top bent dender je in een razend tempo naar de piek.
Wat mij vooral verbaasde was het visuele aspect dat toch wel zeer aanwezig was van in het begin, dit had ik nog nooit ervaren. Toen kwam die maagpijn weer en het gevoel dat ik elk moment moest kotsen. De smaak van de paddestoelen die in mijn mond bleef hangen hielp hier ook niet echt bij.
Wat ik in mijn vorige trip kon vermijden was nu werkelijkheid geworden, de ongemakkelijkheid en de reflex van alles er terug uit te laten komen (wat ik bijna altijd heb maar nu was het extreem) hadden mij naar een duistere plek in mijn hoofd gebracht.
Ik werd zeer onrustig en elke gedachte versnelde met de snelheid van het licht om daarna met een nieuwe samengekneed te worden tot een nog slechtere gedachte. S had dit niet door omdat ik mijn negatieve state of mind vrij goed kan verbergen en de schijn ophouden dat alles goed gaat.
We waren naar een programma op jim aan het kijken over hoe een rockster een vriendin zocht, ik verstond er helemaal niets meer van en raakte steeds meer in mezelf gekeerd. Het zweet droop van mijn hoofd en handen, doordat ik dit gewaar werd schoot de gedachte dat er iets mis was door mijn hoofd en ik werd daardoor nog meer in het duister gesmeten. De visuals waren zo als nooit tevoren, niets zag er nog uit zoals ze er normaal uitzagen en ik had het gevoel dat dat het steeds maar erger en erger werd.
Het leek een eindeloos pad van surreële gedachten, vervormde beelden en gemengde gevoelens. Ik lag helemaal onderuit gezakt, geplooid in een zeer ongemakkelijke houding en besefte dat ik me recht moest zetten, ik deed dit ook en hierdoor merkte ik tevens dat ik naar het toilet moest. Ik raapte al mijn moed bij elkaar en stond op, het plafond schoot 10m in de lucht, energiestromen die uit de muur kwamen schoten langs mijn lichaam, alles in de kamer was aan het pulseren en smelten tegelijkertijd. Ik opende de deur van mijn kamer en het was alsof de vloer omhoog ging en ik eerst een berg op moest voor ik bij het toilet kon komen.
Eenmaal aangekomen ging ik op het toilet zitten en keek ik naar de vloer, alles bewoog, patronen over patronen over patronen die elk afzonderlijk een richting uitgingen. De hoofdkleur was rood, ik doopte het de rode kamer. Ik zwalpte terug naar mijn kamer en vertelde S wat ik had meegemaakt, ze zat vol ongeloof naar mij te kijken en schoot in de lach. Terug op het bed zittend raakte ik weer in diezelfde slechte state of mind en begon alles weer van voor af aan. Ik ging naast S liggen en pakte haar vast, wat ik dan voelde was ongelooflijk zo een sterke liefde had ik nog nooit gevoeld.
Doordat mijn emotie zo een boost kreeg liet ik een traan en besefte ik pas hoe graag ik haar zag.
Daar lagen we dan, zij badend in onwetendheid, ik stiekem vechtend tegen de negatieve spiraal waar ik in terecht was gekomen. Ik zat nu echt in mijn piek en kon maar moeilijk genieten van al het vuurwerk dat er te zien was. Ondertussen was er een programma over dieren op tv, een man die eigenaar was van een prachtig natuurreservaat adopteerde wees beertjes en voedde die zelf op.
Dit was zo prachtig om te zien dat het me opslag uit mijn negatieviteit haalde en ik wou dat ik hetzelfde kon doen voor dieren als die man deed. Het leek mij helemaal geweldig om dieren from scratch op te voeden wetende dat ze daardoor een prachtig leven tegemoet gingen.
De rode en donkere kleuren die mijn trip domineerden veranderden in fel groen, paars en geel. Het was een hele verademing om eindelijk van mijn trip te kunnen genieten zoals het hoord. Ik zat met een grijns die niet breder kon naar het programma te kijken en naar de patronen dat het landschap had op tv. Toen het op zijn eind liep vroeg ik mij af wat ik zou gaan doen. Ik keek even rond door mijn kamer en zag mijn gsm liggen, in mijn vorige trips heeft deze mij al mooie diensten bewezen.
Al de iconen wiebelden en pulseerden als gek, dit leidde dan ook tot een lachkick en verwarring wat ik in hemelsnaam aan moest vangen met dat ding. Eenmaal uitgelachen sleepte ik mijn vinger over het scherm om een spelletje te zoeken, ik kwam bij het spel brick.
Ik vond het geniaal hoe de kleuren er van afsprongen en ik kon het balletje totaal niet volgen. De spiraal op de achtergrond beweegt en verandert van kleur, iedere keer als ik in het midden van die spiraal keek kreeg ik een lachkick, ik heb echt een halfuur zitten lachen, kijkend naar een spiraal en niets begrijpend van het spel. Toen ik gedaan had met spelen vroeg S of we bellen gingen blazen en ik riep JAAA met een grote glimlach op mijn gezicht, ik had er helemaal zin in!
In de living was er zeer veel licht van de zon die heerlijk scheen (ik woon op de 6de verdieping) het leek een enorme plaats, mijn kamer is kleiner en donkerder dus het was een grote verandering om opeens in een zeer verlichte ruimte te komen. Ik voelde me 3meter groot en kon de wereld aan.
We gingen op het terras staan en begonnen met bellen blazen. Wat was dit geweldig! Elke bel bestond uit duizenden kleuren en het leek alsof ze levende wezens waren. Ik volgde de bellen in de lucht tot ik ze niet meer kon zien. Omdat ik zo druk bezig was met de bellen had ik nog niet van het uitzicht genoten, toen ik mijn pulletje neer had gezet keek ik neer op een magisch paradijs.
Het was prachtig: het water, de bomen en planten, de mensen, de auto's en moto's. Ik begreep totaal niet wat voor nut vervoersmiddelen hadden maar ik vond het prachtig. Aan de overkant van de straat zag ik een oude man stappen, in mijn ogen ging die ontzettend hard vooruit en ik riep: “Moet je kijken hoe rap die gaat!!!” S keek mij aan en zei me dat hij ontzettend traag ging en ik barste uit van het lachen, ineens was alles grappig elke beweging die er was vond ik hilarisch.
Er volgde weer een half uur lachen. Ik zat in de zetel en was aan het lachen als een krankzinnige (de meesten kennen dit gevoel waarschijnlijk wel) elke gedachte maakte me aan het lachen, heerlijk dat intens gelukkig zijn. We gingen terug naar de kamer en legde me op mijn bed wat kleurtjes te kijken op het plafond. Daarna begon de trip af te nemen en kwam ik zachtjes zoals een pluimpje naar beneden richting aarde. Ik voelde me gereinigd en moe, dit was niet echt een trip met een boodschap moet ik zeggen gewoon een harde zeer visuele trip. Het is eens wat anders dan mijn meestal filosofische trips.
Besluit.
De trip duurde maar 4uur wat ik toch wel weinig vind, normaal trip ik rond de 6uur. Het was een prachtige trip met ups en downs, het begon slecht maar het was alsof ik me eerst moest bewijzen dat ik het wel waard was voor de paddestoel me liet genieten van al het moois.
Ik heb nog nooit zo hard getript en dit van 2g, 2 paddestoelen:
Zelf op 60g (vers) Golden Teachers heb ik zo hard niet getript. Het moeten verdomd potente paddestoelen geweest zijn.
Ik dank u graag voor uw tijd.
Wat: 2G gedroogde P. Cubensis Cambodian van eigen kweek.
Waar: Mijn appartement
Het report is toch wel langer uitgevallen dan ik dacht, ik hoop dat het niet té lang is geworden.
Vooraf:
Ik had al een tijdje weer de tripkriebels, maar ik wachtte het goede moment af voordat ik mij in het magische rijk der paddestoelen zou wagen. Voor deze trip had ik voor het eerst van mijn zelfkweek P. Cubensis getript, tevens ook de eerste keer dat ik ze gedroogd geconsumeerd had.
Die trip was me zeer goed bevallen, het waren wel mexicanen ook 2g, wat ik wel ruim voldoende vond. Ik dacht dus ongeveer te weten waar ik aan begon.
De voorbereidingen:
Ik wist eigelijk niet hoe ik ze deze keer zou gaan consumeren want tijdens mijn vorige trip op droge paddestoelen heb ik helse maagpijnen doorstaan waardoor ik bijna in een “bad trip” sukkelde.
Velen raden thee aan maar om de een of andere reden doe ik het nooit uit schrik dat het niet zou werken (wat natuurlijk belachelijk is maarja...) dus deze keer ging ik dan ook maar weer over tot het gewoon eten.
Op het DF had ik wel gelezen dat beschuit en muntthee goed zouden zijn tegen de maagpijn.
Dus zette ik thee en nam ik wat beschuiten, ik had ook 2 bellenblaas pulletjes klaargezet omdat dit volgens mij ongelooflijk zou lijken tijdens een trip.
Daar zat ik dan op mijn bed met in de ene hand een paddestoel en in de andere hand een beschuit.
Ik begon met eten, wat een verschrikkelijk gore smaak hebben die dingen toch. Ik kreeg ze met moeite binnen, zelf met beschuit was elke hap alsof ik op een rot ei aan het kauwen was (niet dat ik dat al gedaan heb maar het leek mij een toepasselijke vergelijking) S vond dit natuurlijk vermakelijk en zat mij te pesten door een eclair te eten. Na veel moeite en kotsneigingen waren ze dan toch binnen en kon het wachten beginnen.
De trip:
Na een kwartier voelde ik mij al wat rusteloos, mijn handen waren aan het zweten en ik had koud en warm tegelijk. Hier en daar bleef de tv al wat haperen en de ondertiteling pulseerde een beetje.
Ik vind het begin van een trip zoals het naar boven getakeld worden in een rollercoaster, je bent zenuwachtig en wacht vol spanning af tot dat je naar beneden suist aan een grote snelheid.
De begin fase van een trip vind ik trouwens nooit echt leuk, je bent niet nuchter en ook nog niet echt van de wereld, maar eens je over die spreekwoordelijke top bent dender je in een razend tempo naar de piek.
Wat mij vooral verbaasde was het visuele aspect dat toch wel zeer aanwezig was van in het begin, dit had ik nog nooit ervaren. Toen kwam die maagpijn weer en het gevoel dat ik elk moment moest kotsen. De smaak van de paddestoelen die in mijn mond bleef hangen hielp hier ook niet echt bij.
Wat ik in mijn vorige trip kon vermijden was nu werkelijkheid geworden, de ongemakkelijkheid en de reflex van alles er terug uit te laten komen (wat ik bijna altijd heb maar nu was het extreem) hadden mij naar een duistere plek in mijn hoofd gebracht.
Ik werd zeer onrustig en elke gedachte versnelde met de snelheid van het licht om daarna met een nieuwe samengekneed te worden tot een nog slechtere gedachte. S had dit niet door omdat ik mijn negatieve state of mind vrij goed kan verbergen en de schijn ophouden dat alles goed gaat.
We waren naar een programma op jim aan het kijken over hoe een rockster een vriendin zocht, ik verstond er helemaal niets meer van en raakte steeds meer in mezelf gekeerd. Het zweet droop van mijn hoofd en handen, doordat ik dit gewaar werd schoot de gedachte dat er iets mis was door mijn hoofd en ik werd daardoor nog meer in het duister gesmeten. De visuals waren zo als nooit tevoren, niets zag er nog uit zoals ze er normaal uitzagen en ik had het gevoel dat dat het steeds maar erger en erger werd.
Het leek een eindeloos pad van surreële gedachten, vervormde beelden en gemengde gevoelens. Ik lag helemaal onderuit gezakt, geplooid in een zeer ongemakkelijke houding en besefte dat ik me recht moest zetten, ik deed dit ook en hierdoor merkte ik tevens dat ik naar het toilet moest. Ik raapte al mijn moed bij elkaar en stond op, het plafond schoot 10m in de lucht, energiestromen die uit de muur kwamen schoten langs mijn lichaam, alles in de kamer was aan het pulseren en smelten tegelijkertijd. Ik opende de deur van mijn kamer en het was alsof de vloer omhoog ging en ik eerst een berg op moest voor ik bij het toilet kon komen.
Eenmaal aangekomen ging ik op het toilet zitten en keek ik naar de vloer, alles bewoog, patronen over patronen over patronen die elk afzonderlijk een richting uitgingen. De hoofdkleur was rood, ik doopte het de rode kamer. Ik zwalpte terug naar mijn kamer en vertelde S wat ik had meegemaakt, ze zat vol ongeloof naar mij te kijken en schoot in de lach. Terug op het bed zittend raakte ik weer in diezelfde slechte state of mind en begon alles weer van voor af aan. Ik ging naast S liggen en pakte haar vast, wat ik dan voelde was ongelooflijk zo een sterke liefde had ik nog nooit gevoeld.
Doordat mijn emotie zo een boost kreeg liet ik een traan en besefte ik pas hoe graag ik haar zag.
Daar lagen we dan, zij badend in onwetendheid, ik stiekem vechtend tegen de negatieve spiraal waar ik in terecht was gekomen. Ik zat nu echt in mijn piek en kon maar moeilijk genieten van al het vuurwerk dat er te zien was. Ondertussen was er een programma over dieren op tv, een man die eigenaar was van een prachtig natuurreservaat adopteerde wees beertjes en voedde die zelf op.
Dit was zo prachtig om te zien dat het me opslag uit mijn negatieviteit haalde en ik wou dat ik hetzelfde kon doen voor dieren als die man deed. Het leek mij helemaal geweldig om dieren from scratch op te voeden wetende dat ze daardoor een prachtig leven tegemoet gingen.
De rode en donkere kleuren die mijn trip domineerden veranderden in fel groen, paars en geel. Het was een hele verademing om eindelijk van mijn trip te kunnen genieten zoals het hoord. Ik zat met een grijns die niet breder kon naar het programma te kijken en naar de patronen dat het landschap had op tv. Toen het op zijn eind liep vroeg ik mij af wat ik zou gaan doen. Ik keek even rond door mijn kamer en zag mijn gsm liggen, in mijn vorige trips heeft deze mij al mooie diensten bewezen.
Al de iconen wiebelden en pulseerden als gek, dit leidde dan ook tot een lachkick en verwarring wat ik in hemelsnaam aan moest vangen met dat ding. Eenmaal uitgelachen sleepte ik mijn vinger over het scherm om een spelletje te zoeken, ik kwam bij het spel brick.
Ik vond het geniaal hoe de kleuren er van afsprongen en ik kon het balletje totaal niet volgen. De spiraal op de achtergrond beweegt en verandert van kleur, iedere keer als ik in het midden van die spiraal keek kreeg ik een lachkick, ik heb echt een halfuur zitten lachen, kijkend naar een spiraal en niets begrijpend van het spel. Toen ik gedaan had met spelen vroeg S of we bellen gingen blazen en ik riep JAAA met een grote glimlach op mijn gezicht, ik had er helemaal zin in!
In de living was er zeer veel licht van de zon die heerlijk scheen (ik woon op de 6de verdieping) het leek een enorme plaats, mijn kamer is kleiner en donkerder dus het was een grote verandering om opeens in een zeer verlichte ruimte te komen. Ik voelde me 3meter groot en kon de wereld aan.
We gingen op het terras staan en begonnen met bellen blazen. Wat was dit geweldig! Elke bel bestond uit duizenden kleuren en het leek alsof ze levende wezens waren. Ik volgde de bellen in de lucht tot ik ze niet meer kon zien. Omdat ik zo druk bezig was met de bellen had ik nog niet van het uitzicht genoten, toen ik mijn pulletje neer had gezet keek ik neer op een magisch paradijs.
Het was prachtig: het water, de bomen en planten, de mensen, de auto's en moto's. Ik begreep totaal niet wat voor nut vervoersmiddelen hadden maar ik vond het prachtig. Aan de overkant van de straat zag ik een oude man stappen, in mijn ogen ging die ontzettend hard vooruit en ik riep: “Moet je kijken hoe rap die gaat!!!” S keek mij aan en zei me dat hij ontzettend traag ging en ik barste uit van het lachen, ineens was alles grappig elke beweging die er was vond ik hilarisch.
Er volgde weer een half uur lachen. Ik zat in de zetel en was aan het lachen als een krankzinnige (de meesten kennen dit gevoel waarschijnlijk wel) elke gedachte maakte me aan het lachen, heerlijk dat intens gelukkig zijn. We gingen terug naar de kamer en legde me op mijn bed wat kleurtjes te kijken op het plafond. Daarna begon de trip af te nemen en kwam ik zachtjes zoals een pluimpje naar beneden richting aarde. Ik voelde me gereinigd en moe, dit was niet echt een trip met een boodschap moet ik zeggen gewoon een harde zeer visuele trip. Het is eens wat anders dan mijn meestal filosofische trips.
Besluit.
De trip duurde maar 4uur wat ik toch wel weinig vind, normaal trip ik rond de 6uur. Het was een prachtige trip met ups en downs, het begon slecht maar het was alsof ik me eerst moest bewijzen dat ik het wel waard was voor de paddestoel me liet genieten van al het moois.
Ik heb nog nooit zo hard getript en dit van 2g, 2 paddestoelen:
Zelf op 60g (vers) Golden Teachers heb ik zo hard niet getript. Het moeten verdomd potente paddestoelen geweest zijn.
Ik dank u graag voor uw tijd.
