#1
Dragons Dynamite; de niet-relaxte trip die ik had kunnen zien aankomen
Heb al aantal keer (10 ofzo) paddo/truffels gedaan. Alle keren zijn me goed bevallen en iedere keer wist ik ook van te voren zeker dat het een leuke trip zou gaan worden; voelde me goed, geen stress, geen belangrijke dingen te doen en vooral een goede sfeer. De laatste keer zou echt super moeten zijn geworden, maar als ik even wat beter had nagedacht had ik kunnen weten dat ik beter even had kunnen wachten..
Paar maanden geleden met goede maat naar het huis van mn ouders in Frankrijk gegaan voor 2 weken. We kwamen hier om in rust voor onze tentamens te leren en voor de rest te relaxen. Ideale locatie natuurlijk om ook wat truffels mee te nemen dachten we zo. Mn maat (M) wilde de truffels t liefst op het begin doen, zodat we er ook niet meer naar uit zouden hoeven kijken en we de dagen erna zouden kunnen leren (ook zouden we het kleine beetje wiet oproken tijdens de trip en daarna geen wiet meer hebben, ff clean leren zegmaar)
Komen aan in Frankrijk, de dag erna vertrekken mn ouders naar NL. M opperde die dag meteen de truffels te doen, zoals afgesproken. Truffels werken bij mij zo; ik sta op en eigenlijk weet ik dan al of ik die dag beter wel of beter niet die dingen kan nemen. Die dag dacht ik; mwa t hoeft van mij eigenlijk niet nu al, maar M wilde het best graag. Ik dacht fuck it, paar jointjes gesmoked om nog wat meer te ontspannen en kreeg toen opzich wel zin om te gaan trippen (ook al regende t buiten en was t koud). Al wist ik nog steeds niet zeker of dit wel t juiste moment was. Nouja dat is eigenlijk dus gewoon dom, want niet zeker weten = niet doen, als het om truffels gaat. De reden dat ik er toch niet helemaal achter stond was; waren 1 dag daar en het voelde niet als mijn huis (pas 2de keer daar) en het was kutweer. The feeling van yeah we gaan truffels doen had ik niet. De reden dat ik t toch deed was omdat ik ook vond dat we het op het begin van 'vakantie' moesten doen en dacht dat t toch wel goed zou komen.
Truffeltjes naar binnen gewerkt (¾ deel van 15gr) en toen was mn vibe eigenlijk wel ok, kreeg er wel zin in. Jointje erbij, Evan Almighty opgezet. Toen de trip begon vonden we al snel dat de tv uit moest, want dat was ineens niet boeiend meer. Ik voelde me steeds in gedachten te worden gesleurd waar ik niet zoveel zin in had. Ik kon mezelf wel steeds eruit halen en 'mezelf tot de orde roepen', dus echt finaal bad ging ik niet. Ook liet ik het niet merken aan M, want daar had ik op dat moment niks aan en wilde hem niet meenemen. Het waren niet eens zozeer de gedachten die me irriteerden, maar het gevoel van spanning die ontzettend irriteert. Je voelt een soort druk van binnenuit, wat ik ook weleens heb gehad als ik een tijdje teveel blowde (je ontspant niet meer van de joint, maar krijgt eigenlijk t omgekeerde gevoel). Las laatst ergens dat dat body load / body buzz is? Iemand die het gevoel herkent en kan bevestigen? Oja, M had op het begin steeds last van misselijkheid, maar ik zei dat ie zn gedachte moest proberen de andere kant op te sturen, gewoon niet aan denken.
Verder, mn maat had op dat een prima trip, maar ik hield me niet zoveel met hem bezig eigenlijk. Hij wilde graag naar buiten, naar de schapen. Dat vond ik prima (even andere omgeving enzo) en ging met hem mee. Het viel me op dat hij duidelijk meer lol had in zn trip en echt volledig ontspannen was. Ik besloot me te focussen op hem, zodat ik uit mijn negatieve sfeer kwam. Dat lukte enigszins want hij lacht echt ontzettend veel, dus ik lachte mee. De 'body load' bleef wel sterk aanwezig. We wilden de schapen aaien, maar konden niet in de wei, na even gecommuniceerd te hebben met de schapen (blêhhhh roepen en kijken wie reageert) gingen we terug richting huis. M wilde naar de vijver achter t huis, maar ik trok het echt niet geconfronteerd te worden met de zwanen (wat een kutbeesten), dus ik liep terug. Op dat moment voel ik een ontzettende misselijkheid opkomen, binnen 2 seconden stond ik hard te kotsen en het was alsof ik al mn problemen uitkotste. Heb een beetje rare band met mn ouders, dat flitste aan me voorbij en het kotsen luchtte vooral geestelijk op. Ook dacht ik toen, zie je nou wel dat je vandaag beter niet had kunnen trippen? Ik bleef maar kotsen, maar het voelde niet kut, want alle problemen moesten eruit worden gekotst. M vroeg ondertussen een paar keer hoe het ging en zei ik heel normaal dat t prima ging maar dat t gewoon ff eruit moet. Ondertussen krijgt hij een schok vd schrikdraad terwijl ie een paard aait dus dat paard en M schrikken zich beide de tyfus. M zegt dat ik moet kappen met kotsen, want ik was al ff bezig en kwam toch niks meer uit. Dus ik zeg 'oja prima, tis eigenlijk wel goed zo'. Misselijkheid was weer net zo snel weg als dat t gekomen was en we gingen naar binnen. M had zin om door het huis te lopen en actief te trippen, ik wilde t ontspannen afmaken, want voelde me nog steeds niet relax. Hebben tijdje beide op t tapijtje voor de tv gelegen, met het hoofd onder de salontafel, kijkend naar de onderkant vd tafel en over vanalles gepraat. (Kleine ruimte is veilige ruimte?) Ik vond het vooral leuk als M verhalen vertelde, want dan hoefde ik mezelf niet steeds uit negatieve gedachten te halen. Op dat moment was de trip opzich wel prima, maar het niet volledig kunnen ontspannen is eigenlijk de hele tijd aanwezig geweest. Had ik die dag moeten trippen? Nee. Was de trip leerzaam? Toch wel, want weet nu dat ik niet helemaal bad zal gaan (op normale porties) want ik ben geestelijk sterk genoeg om de negatieve gedachten tot op zekere hoogte te onderdrukken. Wat wel maf is dat ik eigenlijk niet precies meer weet waar die gedachtes over gingen, maar ik denk over mijn toekomstbeeld enzo omdat ik daar de laatste tijd veel mee bezig ben. Volgende keer? Zoals altijd pas de dag zelf beslissen of je gaat trippen of niet, en nooit meer afspreken 'zullen we morgen paddo's doen', want je weet nooit of je er morgen net zo klaar voor bent als vandaag.
Heb al aantal keer (10 ofzo) paddo/truffels gedaan. Alle keren zijn me goed bevallen en iedere keer wist ik ook van te voren zeker dat het een leuke trip zou gaan worden; voelde me goed, geen stress, geen belangrijke dingen te doen en vooral een goede sfeer. De laatste keer zou echt super moeten zijn geworden, maar als ik even wat beter had nagedacht had ik kunnen weten dat ik beter even had kunnen wachten..
Paar maanden geleden met goede maat naar het huis van mn ouders in Frankrijk gegaan voor 2 weken. We kwamen hier om in rust voor onze tentamens te leren en voor de rest te relaxen. Ideale locatie natuurlijk om ook wat truffels mee te nemen dachten we zo. Mn maat (M) wilde de truffels t liefst op het begin doen, zodat we er ook niet meer naar uit zouden hoeven kijken en we de dagen erna zouden kunnen leren (ook zouden we het kleine beetje wiet oproken tijdens de trip en daarna geen wiet meer hebben, ff clean leren zegmaar)
Komen aan in Frankrijk, de dag erna vertrekken mn ouders naar NL. M opperde die dag meteen de truffels te doen, zoals afgesproken. Truffels werken bij mij zo; ik sta op en eigenlijk weet ik dan al of ik die dag beter wel of beter niet die dingen kan nemen. Die dag dacht ik; mwa t hoeft van mij eigenlijk niet nu al, maar M wilde het best graag. Ik dacht fuck it, paar jointjes gesmoked om nog wat meer te ontspannen en kreeg toen opzich wel zin om te gaan trippen (ook al regende t buiten en was t koud). Al wist ik nog steeds niet zeker of dit wel t juiste moment was. Nouja dat is eigenlijk dus gewoon dom, want niet zeker weten = niet doen, als het om truffels gaat. De reden dat ik er toch niet helemaal achter stond was; waren 1 dag daar en het voelde niet als mijn huis (pas 2de keer daar) en het was kutweer. The feeling van yeah we gaan truffels doen had ik niet. De reden dat ik t toch deed was omdat ik ook vond dat we het op het begin van 'vakantie' moesten doen en dacht dat t toch wel goed zou komen.
Truffeltjes naar binnen gewerkt (¾ deel van 15gr) en toen was mn vibe eigenlijk wel ok, kreeg er wel zin in. Jointje erbij, Evan Almighty opgezet. Toen de trip begon vonden we al snel dat de tv uit moest, want dat was ineens niet boeiend meer. Ik voelde me steeds in gedachten te worden gesleurd waar ik niet zoveel zin in had. Ik kon mezelf wel steeds eruit halen en 'mezelf tot de orde roepen', dus echt finaal bad ging ik niet. Ook liet ik het niet merken aan M, want daar had ik op dat moment niks aan en wilde hem niet meenemen. Het waren niet eens zozeer de gedachten die me irriteerden, maar het gevoel van spanning die ontzettend irriteert. Je voelt een soort druk van binnenuit, wat ik ook weleens heb gehad als ik een tijdje teveel blowde (je ontspant niet meer van de joint, maar krijgt eigenlijk t omgekeerde gevoel). Las laatst ergens dat dat body load / body buzz is? Iemand die het gevoel herkent en kan bevestigen? Oja, M had op het begin steeds last van misselijkheid, maar ik zei dat ie zn gedachte moest proberen de andere kant op te sturen, gewoon niet aan denken.
Verder, mn maat had op dat een prima trip, maar ik hield me niet zoveel met hem bezig eigenlijk. Hij wilde graag naar buiten, naar de schapen. Dat vond ik prima (even andere omgeving enzo) en ging met hem mee. Het viel me op dat hij duidelijk meer lol had in zn trip en echt volledig ontspannen was. Ik besloot me te focussen op hem, zodat ik uit mijn negatieve sfeer kwam. Dat lukte enigszins want hij lacht echt ontzettend veel, dus ik lachte mee. De 'body load' bleef wel sterk aanwezig. We wilden de schapen aaien, maar konden niet in de wei, na even gecommuniceerd te hebben met de schapen (blêhhhh roepen en kijken wie reageert) gingen we terug richting huis. M wilde naar de vijver achter t huis, maar ik trok het echt niet geconfronteerd te worden met de zwanen (wat een kutbeesten), dus ik liep terug. Op dat moment voel ik een ontzettende misselijkheid opkomen, binnen 2 seconden stond ik hard te kotsen en het was alsof ik al mn problemen uitkotste. Heb een beetje rare band met mn ouders, dat flitste aan me voorbij en het kotsen luchtte vooral geestelijk op. Ook dacht ik toen, zie je nou wel dat je vandaag beter niet had kunnen trippen? Ik bleef maar kotsen, maar het voelde niet kut, want alle problemen moesten eruit worden gekotst. M vroeg ondertussen een paar keer hoe het ging en zei ik heel normaal dat t prima ging maar dat t gewoon ff eruit moet. Ondertussen krijgt hij een schok vd schrikdraad terwijl ie een paard aait dus dat paard en M schrikken zich beide de tyfus. M zegt dat ik moet kappen met kotsen, want ik was al ff bezig en kwam toch niks meer uit. Dus ik zeg 'oja prima, tis eigenlijk wel goed zo'. Misselijkheid was weer net zo snel weg als dat t gekomen was en we gingen naar binnen. M had zin om door het huis te lopen en actief te trippen, ik wilde t ontspannen afmaken, want voelde me nog steeds niet relax. Hebben tijdje beide op t tapijtje voor de tv gelegen, met het hoofd onder de salontafel, kijkend naar de onderkant vd tafel en over vanalles gepraat. (Kleine ruimte is veilige ruimte?) Ik vond het vooral leuk als M verhalen vertelde, want dan hoefde ik mezelf niet steeds uit negatieve gedachten te halen. Op dat moment was de trip opzich wel prima, maar het niet volledig kunnen ontspannen is eigenlijk de hele tijd aanwezig geweest. Had ik die dag moeten trippen? Nee. Was de trip leerzaam? Toch wel, want weet nu dat ik niet helemaal bad zal gaan (op normale porties) want ik ben geestelijk sterk genoeg om de negatieve gedachten tot op zekere hoogte te onderdrukken. Wat wel maf is dat ik eigenlijk niet precies meer weet waar die gedachtes over gingen, maar ik denk over mijn toekomstbeeld enzo omdat ik daar de laatste tijd veel mee bezig ben. Volgende keer? Zoals altijd pas de dag zelf beslissen of je gaat trippen of niet, en nooit meer afspreken 'zullen we morgen paddo's doen', want je weet nooit of je er morgen net zo klaar voor bent als vandaag.
