Boom festival 2012 acid trip 280mics
De schittering van de zon in het water verblind mijn zicht een beetje. Ik knijp mijn ogen samen en overzie een gedeelte van het festival. Voor mij staan een paar naakte hippies, naast me een groepje mooie dames en in het water zie ik een aantal van mijn vrienden plezier maken met de opblaas unicorn die C heeft meegenomen. Een kleine 100 meter naast me wordt er al lekker gedraaid op de alchemy stage. De Oranje doeken die als een mooie fractal achtig patroon gespannen staan om schaduw en bescherming tegen de zon te bieden dansen mee op de wind. De zon staat nog hoog maar het zou niet lang meer duren voordat deze gaat zakken en zich verbergt achter de bergen. Het wordt tijd om onze spullen te pakken en ons voor te bereiden op de tweede acid trip hier op het Boom festival. De eerste trip 2 dagen geleden op 170 mics was leuk, maar omdat ik met veel nieuwe mensen was gaan trippen had ik niet de rust in mijn hoofd die ik nodig ben om ultiem te genieten van een acid trip. Vanavond ga ik op pad met mijn twee trip buddies waar ik al vele malen mee heb getript.
Na een heerlijk maaltijdje spaghetti gegeten te hebben bij ons kamp is de zon bezig met het festival te verlaten. De temperatuur zakt mee met de zon en we gaan van 38 graden naar iets van 28, een aangenamere temperatuur om ook echt wat te kunnen ondernemen. De twee druppels acid van 140 mics zijn nog goed zichtbaar op het papier. De twee stukjes papier verdwijnen in mijn mond. Ik pak mijn vestje en knoop hm om mijn middel, in de nacht kan het hier aardig afkoelen en ik wil het niet koud krijgen tijdens deze trip. We zijn klaar om te vertrekken naar het space paradijs on earth
Na een wandeling langs de ambiënt area vinden we een chille spot in een soort van klein space tuintje. Verschillende kleuren verlichting doen de bomen iedere keer veranderen van kleur en tussen de takken hangen speakers waar de sound van de ambiënt area ten gehore wordt gebracht. Dit is onze eerste stop. Een prima plek voor een jointje. De Acid staat nog niet aan, maar begint wel af en toe een klein beetje op te komen. Na het roken van de joint waar ik zelf maar 2 of 3 hijsjes van neem om het niet voor me zelf te verpesten lopen we door naar de Gamelatron.
Dit hele festival is echt te space na enkele meters lopen bevind je je weer in een andere trip setting. Zo komen we nu aan bij de Gamaletron en dit briljante apparaat spant de kroon denk ik! Stel je voor: een prachtig houten gebouwtje op het strandje aan het meer, met uitzicht over een groot gedeelte van het festival, het meer, bergen op de achtergrond en een super mooie heldere sterren hemel boven je hoofd. In dit bouwwerk zijn allemaal gongs en belletjes opgehangen . Het hele festival doort door worden er prachtige ritmische tonen uit ontwikkeld en geven een erg spacend rustgevend mediterend gevoel.
http://www.youtube.com/watch?v=PU4zErV5SEc&feature=related
Terwijl we plaats nemen op een paar rotsen vlak voor de Gamelatron begint de acid steeds meer op te komen. De bomen in de verte beginnen te dansen en de sterren twinkelen steeds meer. J en R hebben het er over hoe hard ze in de war zijn, waar ik na mijn gevoel een beetje blijf hangen bij een normale acid space. Lekker, goed, maar niet kentter hard. Ik strek me zelf en lig languit tegen een rots aan. Met men handen speel ik wat met kleine steentjes die om me heen liggen. Uit het niets zegt J, ohw ja fuck… Ik vraag me af wat er is maar J zegt nee laat maar t was een mindfuck. Echter klonk het wel echt alsof het iets serieus was dus ik vraag het hem toch alsnog uit te spreken. Hij antwoord, oke er zitten hier schorpioenen. Ok mindfuck! Waar ik net zo lekker zat, zit ik nu te denken aan de schorpioen die in het holletje bij ons in het kamp. Damn ik voel gelijk wat kriebelen op mn rug maar weet 100% zeker dat het tussen mn oren zit. Toch zit ik iets minder comfortabel dan 2 minuten geleden. Aan de andere kant is het misschien wel goed om je er van bewust te zijn. Ik zit er ook niet op te wachten dat ik wat met die stenen aan het spelen ben en ik opeens een schorpioen beet houd. Combi gebruik op zijn tijd vind ik wel oke, maar ik denk niet dat Acid en schorpioenen gif een goede combinatie is. Niet veel later besluiten we naar de visionary art gallery te gaan.
Onze route naar de art gallery brengt ons langs het piraten vlot. Een beetje wankel lopen we over de iet wat gammel gemaakte stijger naar het midden van het vlot. De Acid staat ondertussen goed aan. Vanuit de innerlijke rust die ik bij de Gamelatron over me heen heb gekregen stappen we hier een volgestopt vlotje op. Ik voel me als een piraat in the pirates of the caribbean. Vooral omdat ik veel talen om me heen hoor waar ik geen touw aan vast kan knopen. Zelf momenteel mijn stofmasker als hoofdoek draag en op het vlot veel langharige mensen rond hangen die voor mij nu als echte scheepslui over komen. Heerlijk trippen vind ik dit! Geweldig hoe snel de setting verandert en mijn trip me in een compleet andere wereld laat leven. Terwijl we via de andere stijger weer naar het vaste land lopen wordt het weer helemaal rustig om me heen en blijf ik me verwonderen over de vriendelijke maar toch erg piratelijke sfeer die op het vlotje rond dreef. Heerlijk!
Om bij de art gallery te komen moeten we een groot gedeelte van het festival oversteken, dit doen we deze keer via het strand. Achter op het strand ligt een grote vis, met daar voor een kleine stage waar erg mooie en felle lampen branden. De vis probeert ons te lokken als een prooi wat afkomt op het mooie licht en het lukt hm aardig want we lopen er rechtstreeks naar toe, en vergeten de art gallery voor een tijdje. Helaas heeft de vis zoveel prooien gelokt dat hij het te druk heeft om ons ook nog op te slokken en zou het voor mij altijd een vraag blijven wat er precies in deze tent zich afspeelt. Maar tussen de palen met de mooie verlichting wordt een vette vuur show gegeven. We sluiten ons aan bij de groep die er zit en met vette visuals van de acid geniet ik van de vuurshow die wordt gegeven. Met als afsluiter fireworks poi! Erg vet hoor.
Na de show hervatten we onze tocht naar de art gallery. We lopen verder over het strand richting de alchemy stage waar achter zich de art gallery bevind. Het function 1 systeem wat ook hier prima staat te blazen wordt goed gebruikt door tripswitch. Hij draait een lekker stukje muziek en terwijl ik langs de stage loopt trigger de muziek mijn acidtrip nog wat dieper te gaan. Ik voel me opgaan in de omgeving, de muziek komt als een liquid substance op me af en transformeert mij ook naar een vloeibaar geheel. Terwijl ik één wordt met de muziek, sfeer en het universum begin ik te dansen en voelt het alsof mijn lichaam alleen uit energie bestaat. Ik heb letterlijk het gevoel alsof ik op de geluidsgolven mee genomen wordt en zo lijk ik dit ook te uiten. Een heel fijn momentje.
Nog steeds zijn we onderweg naar de art gallery, dus na dat ik mijn energetisch lichaam weer in balans heb met mijn fysieke lichaam lopen we door. De art gallery is te gek voor woorden. Waar we thuis vaak op een aantal posters van Alex Grey en wat backgrounds op mn mediacenter zitten te spacen hangen hier een aantal erg vette doeken tussen. Visual getriggers lopen de kleuren in elkaar over, dansen de ogen in het rond en lijken sommige doeken super 3d te worden. We hebben ons hier de nodige tijd kunnen vermaken. Nadat we alle doeken hebben bekeken willen we even op de mainstage gaan kijken.
Terwijl richting de mainstage lopen wordt onze aandacht getrokken door een paar blauwe lampen in een bosje achter op het festival vlak naast de Cosmic care (Cosmic care is een project die aanwezig is op het Boom festival. Cosmic care helpt o.a mensen die in moeilijke trips terecht komen. Bij Cosmic care zijn professionals zoals psychologen psychiaters verplegers en artsen aanwezig. Een erg goed initiatief!) We besluiten dat we best wel een ommetje kunnen maken en zetten koers richting de blauwe lampen. Na mate we dichter bij komen begint er een spooky sfeertje bij het bosje te hangen. Van onze afstand lijken de blauwe lampen die in de bomen hangen op alien hoofden. Ze hangen een beetje naar beneden met hun hoofd alsof ze dood zijn, de acid hallucineert er van de takken een lichaam bij aan en het lijkt echt apart. Een klein beetje kriebels overvallen me. Zou dit bos dan een bad trip trigger zijn? Het voelt aan als een dode omgeving en wanneer we het bos betreden blijkt het ook een soort van graveyard te zijn. Ik begin te genieten van verbazing. Het bos voldoet precies aan de verwachting die ik op al meer dan 100 meter afstand heb gekregen. Het is gewoon perfect gemaakt. Er liggen hoopjes botten van rare wezens, bij de poort staat een soort van skelet van een ondefinieerbaar wezen de wacht te houden. J heeft een klein tafeltje in een heksenkringetje van bomen gevonden. De perfect plek om een jointje te roken. Terwijl we hier zitten horen we de mainstage al flink te keer gaan. Dikke vage psychotische geluiden komen zo nu en dan op ons af gestormd met keiharde rollende basslines. Dit zijn de ingrediënten voor een bad trip, maar wij genieten. We hebben genoeg ervaring met LSD om het in goede banen te sturen. Hier zitten we dan met zn 3e en beginnen een gesprek over bad trips.
“Stel je voor dat je voor het eerst aan de acid bent op dit feest en je weet niet precies wat je overkomt. Vervolgens raak je je vrienden kwijt en begin je angstig te worden en de draken die in de mainstage hangen worden je te veel je bent bang om je zelf te verliezen in paranoïde gevoelens. De psychotische darkspy die wordt gedraaid doet je denken aan engen insecten, slangen en demonen je moet daar weg! Iemand zit dat je erg angstig kijkt en vertelt je over cosmic care. Hij wijst je een beetje de weg maar zo vaag als je bent kun je alleen herinneren dat het achter op het festival is. Je loopt de goede kant op maar de geluiden van de mainstage blijven je achtervolgen de demonen zitten je op de hielen en van angst begin je te rennen. Vanaf de main stage zie je eerst het blauwe bos ofwel het Grave yard, daarnaast zit de cosmic care maar omdat je in paniek bent weet je niet meer waar je het moet zoeken en beland je in het bos in plaats van op de cosmic care. je struikelt over een paar stenen die een graf afbakenen van een vaag creature uit Lord of the Rings. Daar lig je dan tussen de botten. Je mind denk dat je dood bent gegaan de psychotische geluiden van de mainstage lijken je ziel te willen opslokken. Je ligt tussen de botten verstijft van angst. De blauwe lichten geven je een kil gevoel… dit is wat je noemt een bad trip!
Na dit verhaal de joint en de nodige bad trip humor over dit creepy bosje afgesloten te hebben wil ik graag even kijken op de mainstage. Wat een vette stage is dit! De visuals die ze hebben gemaakt, de psychedelische triblas boven de dj en op de pilaar in het midden. De briljant uitgelichte draken die boven in de stage hangen. Echt subliem gedaan! Ik heb grote en vette decors gezien, Defqon, Decibel, Awakenings, noem ze maar op maar dit totaal ander type decor weet me toch altijd net iets meer te fascineren. Het function 1 systeem van wel 3 meter hoog klapt de harde darkpsy door de stage heen. Het is net niet mijn muziek, best wel jammer want ik vind goa echt te gek om op te dansen als ik op acid ben. Maar dit gaat zo snel en met zo veel vage psycho geluiden dat ik mijn gevoel er niet echt in kwijt kan. De muziek vind ik persoonlijk overdag vele malen lekkerder dan in de nacht… ach er moet toch ergens een min puntje zijn aan dit te gekke festival. Er wordt nog wel een hele dikke vuurshow gegeven vlak naast de mainstage en de dansers en danseressen hebben niets te veel aan, sterker nog bijna niets. Als je het niet warm krijgt van het vuur van de show, dan is het wel van de erotiek die er van af vonkt!
http://www.youtube.com/watch?v=2599MMeS04k&hd=1
Ik begin honger te krijgen en we besluiten wat lekkers te gaan halen in het paddobos niet ver van de mainstage af. Dit is een prachtig boomrijke omgeving met allemaal chille spotjes. Van hangmatten en netten in de bomen to chille bankjes tussen de plantjes. Overal staan mooie licht gevende paddenstoelen en zitten er leuke eet gelegenheden. We gaan naar onze vaste stek voor een lekker broodje tonijn en deze keer ook een verse watermelon juice er bij! Dit glas drinken smaakt mij zo verschrikkelijk lekker dat ik binnen no time weer aan de bar sta om nog een glas te vragen omdat ik het zo lekker vond. De dame achter de bar begint te stralen en vraag met een lieve lach op haar gezicht of ik het echt zo lekker vond. waarna ik nadrukelijk zeg:Yeah i really loved it
![:grin:]()
ze verteld me dat dit haar eigen biologische gekweekte watermeloenen van hun boerderijtje zijn en is dan ook helemaal gevleid dat ik het zo lekker vind en het haar vertel. Ik was een beetje verbaasd van me zelf dat ik zo’n waardevol compliment had gegeven zonder dat ik echt door had. Leuk!
De trip begint ondertussen wat af te nemen en de zon lijkt al weer bijna op te komen. Tijd om terug te gaan naar het kamp en te gaan slapen. Wat een heerlijke en fijne trip was dit! Helaas draait het fijne gevoel om wanneer ik in mn tentje lig. Onze auto zat stamp vol met nuttige bagage en dr paste echt niets meer bij, maar op één of andere manier heb ik toch een stukje zware “nutteloze” bagage uit Nederland meegenomen in mijn hoofd en komt dat nu even aan de orde. Lastig om te handelen maar erg leerzaam om door heen te gaan. Ik ga er verder niet op in op een openbaar forum omdat het veel te persoonlijk is, maar ik kan wel zeggen dat ik tijdens dit stukje van de de trip de bagage heb uitgepakt en opnieuw heb ingepakt en wat bleek, meer als de helft kon ik wel zonder mee en heb ik dus ook lekker los of achter gelaten in Portugal
![:grin:]()
Dit was een recreatieve zeer vette mooie en later emotioneel leerzame trip. Boom festival! Zo veel meer dan alleen een festival…
BOOM!