2CB en lachgas op NYE. Scheermesjes in m'n keel?

Ik begrijp wel een beetje wat jullie bedoelen. Onwijs bedankt voor de uitgebreide verantwoording! Ik ga er zeker mee aan de slag te volgende keer Wisdom182 sorry dat ik je tripreport een beetje heb gekaapt :P

Setting: thuis rond 02:00 met een van mn beste kameraden
Wat: 2CB en lachgas
Eerdere ervaring: XTC, MDMA, speed, ketamine, GHB, coke, 2CB, wiet/hasj. Allen gecombineerd met lachgas.

Na eerst de jaarwisseling zelf met een grote groep vrienden gevierd te hebben, zijn we met z'n 2en naar mijn huis gegaan. We hadden beide geen behoefte aan een dikke party, maar naar een intieme setting.
Woonkamer gezellig gemaakt (matras op de grond, kussens en dekens overal, sfeerlampies aan en een aangename temperatuur). Dub reggae album opgezet en gaan met die banaan. Beiden 15mg 2CB tot ons genomen.

Na 15 minuutjes begonnen de eerste tekenen zich voor te doen. Lichte temperatuurschommelingen in het lichaam, bodyload die opkwam en golvende muren. Heerlijke sfeer, niks aan het handje. Beiden stil, genietend van de muziek die toch wat intenser aan het worden is.

Na een half uurtje worden de effecten heftiger We besluiten het eerste ballonnetje te doen. Wat een heerlijke combi, 2CB en lachgas! Bij de eerste ballon werd ik meteen al verrast: Zwoele dames om mij heen die mij probeerden te verleiden. Ze streelden me en dansten voor me. En dat allemaal terwijl we toch echt maar met z'n 2en in de kamer waren! Een dikke glimlach op mijn gezicht, en m'n kameraad was ook zichtbaar aan het genieten.

Schilderijen beginnen te leven. De een meer als de ander. Misschien had het ene schilderij ook de ervaring van de bodyload die ik op dat moment voelde, was onze gedachte. Geen verkeerde bodyload, maar ontspannen. Alles oke, dit is wat we wilden, een rustige trip.

Tijd voor een nieuwe ballon. Vanuit hier gaat het de verkeerde kant op. Ik trip hard. De ballon verandert in een entiteit. Een 'evil' entiteit. De ballon blaast scheermesjes in m'n keel (ik had die dag al een beetje keelpijn). Van schrik stop ik met het inademen van de ballon en ga ik naast mn maatje zitten die nog hard gaat op zijn ballonnetje. Terwijl ik op hem wacht, heb ik de inmiddels slappe ballon nog in mn hand. Het tuitje van de ballon likt m'n hand, alsof het probeert te zeggen: je kan je maatje wel roepen voor hulp, maar ik blijf lekker sneaky doen en ik ga je gek maken vanavond.

Ik deel mijn allereerste negatieve ervaring met drugs ooit (want dat was dit) met m'n kameraad die ondertussen ook weer 'terug' is van z'n lachgastrip. Hij reageert ontspannen, misschien zelfs een beetje onverschillig. Maar zijn reactie geeft me rust.

Ik probeer nog een paar keer een ballon, want ik denk dat een trip afsluiten op deze negatieve manier, niet goed is, maar telkens komen er negatieve hallucinaties voorbij. Telkens verandert de ballon in een entiteit die het slechtste met mij voor heeft. Zelfs met muziek op waarbij ik mij normaal positief voel, komen de slechte waanbeelden weer op tijdens het gebruik van het lachgas.
Gelukkig zijn de beangstigende hallucinaties alleen aanwezig als ik een ballon gebruik. Zodra ik uit de ballontrip kom, zijn de vervelende hallucinaties weg.

De 2CB trip neemt langzaam af, maar echt genieten lukt me niet meer. Ten eerste omdat de hallucinaties beangstigend waren, maar ook omdat ik voor het eerst een negatieve ervaring met drugs heb gehad en ik deze niet om heb kunnen buigen naar iets positiefs. Toch jammer, want het begon zo mooi met dansende vrouwen die mij probeerden te verleiden.

Naar aanleiding van deze trip heb ik een paar vragen/opmerkingen voor jullie:
- Hoe kan het dat een compleet positieve, chille vibe zo plotsklaps om kan buigen naar een negatieve sfeer? Er is zover ik weet niks gebeurd tijdens de trip dat negatieve lading had. Is dit een eigenschap van drugs, of ben ik zelf de katalysator geweest?
- Voordat ik deze negatieve ervaring had, wilde ik juist wat meer gaan experimenteren met paddo's, DMT en LSD. Raden jullie dit nu af? De angst zit er toch wel een beetje in, maar de wil om de wondere wereld van de drugs te verkennen en mijn leven hiermee te verreiken, is zeker nog aanwezig.
- Iemand verder nog tips & truucs voor toekomstige ervaringen?

Als je aan de zwaardere psychedelica wil, zul je moeten accepteren dat het er weleens zeer duister aan toe kan gaan. Zeker als je dit al met 2C-B en lachgas hebt, moet je dit niet onderschatten.

Het klinkt nog een beetje dat je helemaal overgeleverd bent aan je gedachten als ik het zo lees. Als je zo tript, kun je inderdaad het ene moment in de "hemel" (zwoele dansende verleidelijke vrouwen ) en het andere moment in de "hel" (kwaadwillende likkende ballonnen) belanden. Ik zeg dit een beetje grappig, maar op die manier trippen op zwaardere psychedelica kan zelfs resulteren in een eeuwig lijkende psychologische nachtmerrie, waarbij de dood zelfs als een aantrekkelijke optie kan worden gezien(!). De zwaardere psychedelica zijn niet bedoeld voor entertainment, waar je op zoek bent naar visuele of sensuele stimulatie. Wat je van dergelijke middelen kunt leren ontstijgt zulk genot volledig. Anders dan de meeste drugs zul je moeten leren hoe je hiermee omgaat en er een diep respect (vrijwillig of geforceerd hardhandig) voor ontwikkelen. Je zult moeten leren hoe je niet constant een speelbal van je gedachten hoeft te zijn. Dit kun je van tevoren al doen met meditatie, zodat je wanneer het dreigt de verkeerde kant op te gaan, weet hoe je jezelf van zulke gedachten kunt distantiëren. Net zoals je ook niet in een auto zonder stuur en remmen wegrijdt, ga je ook niet onbezonnen een dergelijke trip in. Misschien dat het nu allemaal niet zo aantrekkelijk klinkt voor je, maar dergelijke psychedelische ervaringen zijn zéker wel de moeite waard. Maar je zal het moeten leren en er respect voor ontwikkelen, anders zorgt het middel daar zelf wel voor op misschien wel een zeer hardhandige, zelfs traumatische manier.

Dat stuk over die verleidelijke vrouwen doet me trouwens wel heel erg denken aan de verleidingen die de boeddha moest doorstaan. Als je het interresant vindt, kun je dat eens lezen. Ik ben er zelf (juist door voornamelijk psychedelica) van overtuigd dat er werkelijk iets in zit dat als je je overgeeft aan dergelijke verleidingen je dat met een heel erg hoge prijs betaalt. Dat lijkt zelfs het centrale thema te zijn van de diepe psychedelische ervaring.

Hierboven staat het eigenlijk al, maar om specifiek op je vragen in te gaan:

Wisdom182 zei:

- Hoe kan het dat een compleet positieve, chille vibe zo plotsklaps om kan buigen naar een negatieve sfeer? Er is zover ik weet niks gebeurd tijdens de trip dat negatieve lading had. Is dit een eigenschap van drugs, of ben ik zelf de katalysator geweest?

Klik om te vergroten...

Het is de aard van gedachten om plotsklaps om te slaan naar iets totaal anders en psychedelica vergroot en versterkt zo'n gedachte/emotie dan. De truc is dus om niet het standpunt van je gedachten in te nemen, maar je daar van te distantiëren.

Wisdom182 zei:

- Voordat ik deze negatieve ervaring had, wilde ik juist wat meer gaan experimenteren met paddo's, DMT en LSD. Raden jullie dit nu af? De angst zit er toch wel een beetje in, maar de wil om de wondere wereld van de drugs te verkennen en mijn leven hiermee te verreiken, is zeker nog aanwezig.

Klik om te vergroten...

Ik raad het niet meteen af, maar zou dus wel aanraden om er voorbereid aan te beginnen. Maar stap dus van het idee af dat zulke middelen je entertainment zullen gaan bieden. We leven hier in een maatschappij waar bijna alles draait om entertainment dus dat is meestal wat we zoeken, maar zulke middelen zijn in staat om je ver voorbij entertainment te voeren. Een beetje angst lijkt me trouwens wel op zijn plaats.

Je hoeft trouwens niet bij elke drug lachgas erbij te nemen hè.

Bedankt voor je uitgebreide antwoord!

Ik ben me zeker van bewust dat drugs niet puur een entertainmentmiddel is. Zelfs XTC of wiet hebben mij inzichten gegeven die mijn leven hebben verrijkt. Ik behandel drugs (en mijn lichaam en geest) dus ook echt met respect.

Lachgas is voor mij vaak een mooie toevoeging, maar is zeker niet altijd aanwezig. Het is wat mij betreft ook belangrijk om de verschillende drugs in de puurste vorm te ervaren. Pas daarna experimenteer ik met de combinatie lachgas. Dit brengt vaak nieuwe dimensies in de ervaringen.
Ego-loss, matrixmomentjes en momenten van 'verlichting' zijn een paar voorbeelden van deze dimensies die ik door het gebruik van lachgas heb ervaren.

Graag gedaan en mooi om te lezen dat jij ook meer dan alleen entertainment hierin ziet.

Ik doe dat zelf ook vaak, kijken wat lachgas toevoegt bij een andere drug. Het is een beetje hit or miss bij mij wat betreft lachgas. De ene keer lijkt het compleet triviaal en de andere keer brengt het me echt een niveau hoger. Het maakt ook erg veel uit waarbij ik het gebruik. Bij wiet is het bijna altijd wel een succes, maar bij de echte psychedelica zorgt het bij mij vaak voor een oppervlakkig leeg gevoel.

Zo te lezen is het echte trippen wel jouw ding. Mocht je er eens een mooie ervaring mee hebben, dan ben ik benieuwd naar je report.

Ik kan me hier erg in vinden en vind jouw reactie ook fijn om te lezen Mindless! Ik heb wel eens dat ik me in de maling voel genomen door de trip ofzo.. beetje lastig uit te leggen. Alsof iets me uitlacht. Dan zie ik nare dingen en probeer daar afstand van te nemen en er boven te staan. Het gaat dan vaak wel maar het is wel vechten om 'de baas' te blijven. Hoe zou ik hier mee om kunnen gaan?

Helenas zei:

Ik kan me hier erg in vinden en vind jouw reactie ook fijn om te lezen Mindless! Ik heb wel eens dat ik me in de maling voel genomen door de trip ofzo.. beetje lastig uit te leggen. Alsof iets me uitlacht. Dan zie ik nare dingen en probeer daar afstand van te nemen en er boven te staan. Het gaat dan vaak wel maar het is wel vechten om 'de baas' te blijven. Hoe zou ik hier mee om kunnen gaan?

Klik om te vergroten...

Het hele idee van trippen is juist dat je je volledig moet overgeven aan de trip. Wanneer je de trip de baas probeert te zijn zul je het juist moeilijk krijgen. Wat betreft gedachten, deze moet je gewoon over je heen laten komen zonder je er echter mee te identificeren. Trippen draait om accepteren, los laten en distantieren. Inmiddels ben ik gaan inzien dat het leven daar eigenlijk ook om draait, maargoed dat is weer een andere discussie.

Psychedelibee zei:

Helenas zei:

Ik kan me hier erg in vinden en vind jouw reactie ook fijn om te lezen Mindless! Ik heb wel eens dat ik me in de maling voel genomen door de trip ofzo.. beetje lastig uit te leggen. Alsof iets me uitlacht. Dan zie ik nare dingen en probeer daar afstand van te nemen en er boven te staan. Het gaat dan vaak wel maar het is wel vechten om 'de baas' te blijven. Hoe zou ik hier mee om kunnen gaan?

Klik om te vergroten...

Het hele idee van trippen is juist dat je je volledig moet overgeven aan de trip. Wanneer je de trip de baas probeert te zijn zul je het juist moeilijk krijgen. Wat betreft gedachten, deze moet je gewoon over je heen laten komen zonder je er echter mee te identificeren. Trippen draait om accepteren, los laten en distantieren. Inmiddels ben ik gaan inzien dat het leven daar eigenlijk ook om draait, maargoed dat is weer een andere discussie.

Klik om te vergroten...

Hm ja dat heb ik ook wel geprobeerd maar dan zit ik er zeker 2 uur aan vast.. maar als dat de beste manier is dan probeer ik het gewoon zo! Dankje

Helenas zei:

Hm ja dat heb ik ook wel geprobeerd maar dan zit ik er zeker 2 uur aan vast.. maar als dat de beste manier is dan probeer ik het gewoon zo! Dankje

Klik om te vergroten...

Het is natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, maar als je eenmaal echt geaccepteerd hebt wat de trip je brengt dan voelt dat vaak juist heel bevrijdend en niet meer als iets waar je aan vast zit.

Helenas,

Dat is iets waar niet een simpele handleiding voor is te schrijven, maar misschien dat ik met een vergelijking een beetje duidelijk kan maken hoe zoiets werkt.

Stel dat je een conflict hebt met iemand en dat diegene jou met behulp van woorden bewust wil raken/pijn doen. Er wordt iets gezegd dat gevoelig ligt bij jou. Als jouw tegenreactie gebaseerd is op jouw gekwetste gevoel, sta je sowieso machteloos. Het maakt dan niet eens uit welke woorden je gebruikt, je speelt dan die ander z'n spelletje mee en maakt jezelf daarmee tot slachtoffer. En een ander voelt en weet dat. Zo werkt dat nu eenmaal. Ondanks wat de meeste mensen denken, kunnen we niet winnen met vechten, maar enkel verliezen.
Maar kun je op de een of andere manier de woorden van de ander door je heen laten gaan en in plaats van vanuit dat gekwetste gevoel, vanuit neutraliteit reageren, dan spreek je met autoriteit. Dan zijn je woorden bijgestaan door (echte) zekerheid en kracht. En dan kun je er donder op zeggen dat die ander dat ook zo zal voelen.

Met trippen werkt het eigenlijk precies hetzelfde, alleen heb je daar niet met een ander te maken maar met je eigen ego. En dat ego weet precies wat jouw zwaktes zijn, omdat het jou is (tenminste, we geloven dat we dat zijn). Door te oefenen die neutraliteit (wat je dus werkelijk bent) te behouden/zijn en vanuit daar te reageren (wat je "doet" met meditatie), zal dat je steeds makkelijker afgaan. Tegelijk daarmee zullen je gedachten je dan ook steeds meer op de proef stellen, maar dat is een goed iets omdat dat de motivatie is om scherp te blijven en daardoor te stijgen in bewustzijn/neutraliteit.

Het is allemaal niet zo entertaining. En dit kan echt enorm uitdagend zijn. Ik hou er echter enorm van om op deze manier te trippen, omdat het zo enorm veel voldoening en diepgang geeft. En het staat ook nog eens helemaal niet los van je dagelijkse leven, waardoor je er daar ook de vruchten van plukt.

Geen probleem Helenas! Hoe meer discussie en ervaringsuitwisseling, hoe beter

De uitwerking ligt niet aan de drugs, en in dit geval denk ik ook niet de combinatie.

Trippen moet je een beetje kunnen bijsturen. wie zegt er bijvoorbeeld dat een ballon vol scheermesjes op zichzelfstaand niet al een geniale illusie is? als die ballon een eigen zinnetje krijgt kun je er ook geinteresseerd mee omgaan, of de scheermesjes in je keel accepteren als bijzondere ervaring, omdat je dat nuchter waarschijnlijk nooit mee zal maken.

het is toch ook knap hoe je jezelf zoiets in kan beelden, terwijl je de echte ervaring van scheermesjes door je keel waarschijnlijk niet eens voor kan stellen.

lachgas, en 2-cb zijn naar mijn eigen mening allebei goed bij te sturen, maar dan moet je wel accepteren dat je "normale" conventies echt even los moet laten.

paddo's en truffels zijn heel anders, en als je zelf weinig invloed hebt op je ervaring kun je die beter links laten liggen.

MeejheM zei:

lachgas, en 2-cb zijn naar mijn eigen mening allebei goed bij te sturen, maar dan moet je wel accepteren dat je "normale" conventies echt even los moet laten.

Klik om te vergroten...

Is iets accepteren niet juist het tegenovergestelde van sturen? Ik ben het overigens met je eens dat je dingen moet accepteren als je tript, het gewoon over je heen laten komen. Het daadwerkelijk sturen van een trip of er tegen vechten gaat de ervaring alleen maar vervelender maken in ieder geval.

Psychedelibee zei:

Is iets accepteren niet juist het tegenovergestelde van sturen? Ik ben het overigens met je eens dat je dingen moet accepteren als je tript, het gewoon over je heen laten komen. Het daadwerkelijk sturen van een trip of er tegen vechten gaat de ervaring alleen maar vervelender maken in ieder geval.

Klik om te vergroten...

De eerste helft ben ik wel met je eens, de tweede niet echt.

zolang je rekening houdt met je ervaring, je grenzen en de aard van de trip is het sturen erg vergelijkbaar met lucide dromen. het is me min of meer van 2-cb/ketamine tot aan synthetische mescaline altijd gelukt.

Ik wil ook niet zeggen dat een trip sturen niet kan trouwens, maar dat het wel vaak de reden is waarom mensen bad gaan. Omdat ze er controle op uit proberen te oefenen wat ze dan niet lukt, waardoor ze vervolgens gaan vechten er tegen en het dan van kwaad tot erger gaat. Los laten helpt altijd met trippen, hoewel iets echt los laten ook niet altijd makkelijk is perse.

Persoonlijk zie ik overigens het nut van een trip willen controleren niet, maar dat is weer een hele andere discussie.

Psychedelibee zei:

Persoonlijk zie ik overigens het nut van een trip willen controleren niet, maar dat is weer een hele andere discussie.

Klik om te vergroten...

Ik zie het nut er ook niet van in en denk dat je jezelf daarmee onthoudt van de echte magische ervaringen. Maar op zich is het wel begrijpelijk dat veel mensen de boel toch willen sturen, want dat proberen we gedurende de dag toch vaak ook al. Met de boel proberen te sturen probeer je verrassingen te voorkomen. Persoonlijke wil haat verrassingen. Alleen, hoeveel stuur/controleer je überhaupt al je ervaring? Je kan ten eerste al niet eens je volgende gedachte uitkiezen. :P Is niet élk nieuw moment in werkelijke zin een verrassing?

En met psychedelica en dan vooral de zwaardere begin je je bewust te worden van het juist niet hebben van controle over je ervaring. En dat voelt niet fijn als er toch steeds die persoonlijke wil is die zegt van wel. En ik zeg dit niet zo van ik heb dat nooit of zo. Het is juist dat wat trippen zo uitdagend maakt. Ik vind het ook oprecht jammer dat mensen omwille van hun persoonlijke wil niet daar voorbij willen kijken. De persoonlijke wil onthoudt je van zoveel prachtige dingen. De boel willen sturen voelt fijn, totdat je ontdekt hoeveel fijner de boel loslaten voelt.

Dit is trouwens tegen niemand persoonlijk gericht, maar gewoon in het algemeen gesproken.

Ik ben vroeger veel bezig geweest met lucide dromen, dat is eigenlijk goed vergelijkbaar.
ik bedoel met een trip sturen ook niet dat je 100 procent controle uit hoeft te oefenen, maar ook hoe je met de wendingen van de trip omgaat.

als je weet dat het niet echt is(dat is wel een vereiste), kun je alles wat psychedelica je kant op gooit zien als een unieke ervaring. als je weet dat het vanzelf een keer ophoudt, dat het tussen je eigen oren zit, en ook zijn oorsprong heeft is bijna alles te managen.

er kunnen altijd nare dingen naar boven drijven, mits je die hebt en niet te boven bent, maar veelal kun je aardig wat invloed uitoefenen. ik stel me altijd een afstandsbediening voor.

de verrassing is net als in het echt, dat kan tegenvallen, maar als je er open voor staat is bijna elke ervaring positief te interpreteren. maar ik ga zelf zelden zover dat ik echt geen idee meer heb wat er gebeurt.

Ah, dan is het waarschijnlijk weer een kwestie van definities. Want ik bedoel met de controle loslaten zeker niet dat je geen geen benul meer hebt van wat er gebeurd. Juist het tegenovergestelde. Je bent je dan juist ultra bewust van alles wat er gebeurd. Wat ik bedoel met de controle loslaten is je ervaring niet zo te laten verlopen zoals je het met je gedachten van tevoren ingepland hebt, maar het de vrije loop te laten (zeg je dat zo?) in het moment zelf.

Ben het verder niet eens met dat zo'n ervaring niet echt is. Als ervaring is het net zo echt als elke andere ervaring. Als je op de ene ervaring het stempel 'echt' plakt en op de andere 'nep', dan ben je al bevooroordeeld aan het kijken. Elke ervaring is als (subjectieve) ervaring 100% "echt". Het interessante is imo om te onderzoeken waar die ervaring (elke ervaring) van gemaakt is. Wat is de realiteit van elke ervaring.

zo kan het wel een heel lange discussie worden, die ik niet hoef te voeren.

Ik ben nieuw hier en enthousiast. Een plek die me de vrijheid en de mogelijkheid geeft om ongegeneerd al mijn theorieen te delen in de hoop daarmee van enig nut te kunnen zijn. Ik hou van schrijven en daarom is mijn reactie wat langer. (holy moly hij is lang) Vrees niet, er zit zeker een opbouw in die naar een conclusie toe leid waarin ik al je vragen probeer te beantwoorden. Of het de juiste antwoorden zijn mag je zelf beoordelen

Om te beginnen moet ik zeggen dat ik ontzettend jaloers kan worden op mensen zoals jij, die op zo'n manier visueel gevoelig zijn, dat er complete vrouwen tevoorschijn komen die je strelen en voor je dansen. Niet te vergeten nog op een zwoele manier ook... Ik droom niet eens zo levendig!
Ik ben zelf dus veel minder visueel ingesteld, daardoor zie ik minder bizarre dingen visuals tijdens psychedelica. (Ik ben jaloers, paas me aub een ond-day-tryout met jou visuele potentie 0? ) Wel herken ik de rest van je trip heel erg uit eigen ervaring, daar heb ik het een en ander uit meegenomen.

Ik heb dus ook terugkerende negatieve gevoelens gehad die mijn lachgas ervaringen aan het verneuken waren. Telkens voelde ik me zo ongemakkelijk en probeerde ik na te gaan of de mensen die meededen daar ook last van hadden. Het was alsof ik een onzeker tienermeisje was, op mijn eerste huisfeestje waar ik mijn eerste baco drink en de enige persoon die ik hier ken kwijt ben geraakt dus maar ergens ga zitten. Wanhopig proberen aan te schuiven bij een gesprek wat al behoorlijk gaande is, waarschijnlijk over hoe zielig ik wel niet ben. En dat terwijl ik uit alle macht probeert te verbergen dat ik mijn comfort zone volledig verlaten heb. Ik kreeg op een ontzettend wanhopige manier de behoefte naar hou vast. Of verklaringen.

Maar ook ik wilde het daar niet bij laten natuurlijk en dus probeerde, probeerde en probeerde ik.
“Dit moet hem gewoon worden. Ik kan t op zn minst proberen, misschien lukt het?! Oke, nog eentje om het af te leren dan, one fot the team!”
(Uhu ik wil gewoon meer.. (keiharde ontkenning/onvoorwaardelijke positiviteit is een dingetje..))

Totdat me dit een aantal keren met hetzelfde resultaat gebeurde en ik me realiseerde dat ik lachgas eigenlijk helemaal niet leuk meer vind op deze manier. Het ritueel veranderde niks en speelt telkens weer af, en nog een keer, nog een keer, nog een keer, nog een keer, (ik zet door jonge) maar tevergeefs. Ik
“AAAAH NEEE WAAROM? Hhhhhhhheeeeee???? waaaat.... wat gebeurde er nou precies? Ik ik was wel nog veel verder weg man echt wtf.. wat gebeurde er? Waaaaat... Wajo deze ballon, Man man man..”
Ik verborg ook mijn ongemak door 'overdonderd' te blijven en dan af te wachtte wat de ander reacties

Het gebeurde ook in verschillend settings. De ene keer dronken op een huisfeestje, de andere keer nuchter, “waarom niet?”, thuis op de bank. Maar ook aan XTC had ik er last van. Ik had een specifieke negatieve lading die een automatisch gevolg leek te zijn van lachgas. Wel nam het telkens een andere vage vorm aan of tegenover andere mensen of zelfs dingen. Alsof, het niet uitmaakte wat de setting was. Hoe ik er aan toe was of hoe hard ik ook m'n best deed om het anders te ervaren. Het lukte, mij, niet om van dat gevoel af te komen en dat gevoel was de lachgas op een gegeven moment niet meer waard. Ik dacht dat ik iets fout aan het doen was maar kon niet bedenken wat. Ik haalde er toch alles uit? Voor mij was het klaar.


Nadat ik besloten had om die negativiteit, en dus lachgas, te vermeiden heb ik een paar keer overgeslagen, zonder al teveel moeite. Ik wilde ook gewoon niet meer.
Tot ik op een zekere dag.
Ongeveer een maandje of 2 nadat ik lachgas had opgegeven heb ik het nog een keer gedaan. Ik zat toen aan 2CB, had een paar biertjes erbij en werd vergezeld door 3 van mijn beste vrienden. Een van hen was niet aan de 2CB, die dronk rode wijn en strooide met ingewikkelde onderwerpen zodat we onze hoofden er zo mee aan het werk konden zetten om gestructureerd en zo correct mogelijk het belachelijk te maken. 2C-Humor :P. Kortom het was echt een hele goede trip. We hadden rode Nijntjes op waar ik er twee in een keer van nam, om te voorkomen dat ik half aan ga en daarmee de eerste piek niet tot zn recht laat komen. Ik vergelijk die piek altijd met opnieuw geboren worden of thuiskomen in jezelf, die plek weet je wel? Daar waar ik de vorige trip ook ultiem tevreden met mezelf was. En de volgende keer ook weer naar toe ga (ik ben dan wel niet zo visueel gevoelig, maar 2CB is waaay more than that!).

Naarmate de avond en de gezellige maar vooral heel erg grappige trip vordert, worden onaangekondigd ballonnen en patronen onder de tafel vandaag gehaald door Theo. Theo zegt, en ik citeer; “Eh, wie gaat er mee een 'trip-stop' maken? He!? Ff op vakantie, kenne we wel gebruiken jatoch niet dan?” (het was zo laat ja) En zonder enige twijfel schreeuwen wij: “JAAAAAAAAAAAAA!! LACHAAAAAAS!1 PPPPPSSSSSSTSTTTTTT!!! KOM MAAR DOOOR!!!!” als unaniem antwoord wat werdt gevolgd door geschater en het geluid met momenteel het grootste gemeenschappelijke Pavlov effect onder de jeugd van tegenwoordig.

One does not simply do one nitrous gas filled balloon.
It's called Hippy Crack for a reason.

Ja, ik had er opeens weer zin in en daar hoefde ik niet over na te denken. Ik bereidde me niet voor ofzo. Behalve dan een lekker nummer aanzetten: Tame Impala – Desire Be, Desire Go
https://www.youtube.com/watch?v=wycjnCCgUes

Ik heb behoorlijk wat lachgas geproefd, maar deze ballon spant de kroon. Hij leek gevuld met alles waar ik al die tijd naar op zoek ben geweest. En meer! Ik was helemaal content, geen twijfels, geen onzekerheden, geen verwarring en veel langer effect. Hij was heel lichamelijk aanwezig en ik heb nog nooit zo genoten. Het was een zwaar, verdoofd en extreem gelukkig lijfelijke buzz waar ik me alles van herinner, waar ik geen 'wtf' moment aan over hield. Ik had zowaar het gevoel dat het gelukt was. Dat had ik dus daarvoor nog niet.

Dus?
Ik heb een theorie gevormd met mijn ervaringen in een poging te achterhalen waarom er zo een ontzettend verschil zit tussen de eerdere reeks teleurstellingen en de creme-de-la-creme ervaringen, want die ene ervaring is vanaf dat moment de standaard geworden. Bijna al mijn “foute” ballonnen waren gevuld met een patroon meestal van het merk Kaiser. En omdat ik nog niet zeker wist of ik het goed had ervaren probeerde in het begin letterlijk elke N20 molecuul zo goed en zo vaak mogelijk in- en uit te ademen in de hoop een beter effect te bereiken. Daarom was ik dus telkens druk in de weer met inademen, uitademen, sneller, dieper man ik heb zelfs geprobeerd om gewoon alle lachgas in een keer in te ademen en dat zo lang mogelijk in houden. Ik probeerde veel dacht er ook (te) veel over na. Dat deed ik omdat zo een trip van zo korte duur is dat ik telkens m'n best deed om hem te verlengen, hoe meer hoe beter dacht ik. (meer! MEER!)
Ik werd er goed in om dieper en dieper in die lachgas trip te zinken. Dat bracht voordelen en nadelen. Wat ik er fijn aan vond is dat diepe en ontzettend krachtige gevoel wat volledig de controle overneemt, en tegelijk je lichaam op z'n gemak stelt. Ook werd ik soms visueel actiever. En ik genoot ook van volledig lam gelegde hersenactiviteit, ik denk toch al zo veel. Het voelde oppervlakkig gezien gewoon goed maar t knaagde wel telkens.

Omdat ik de controle op die manier uit handen gaf, voelde ik me kwetsbaar en schaamde ik me ook voor die overgave. Het moment waarop ik meende weer op aarde te zijn gedaald uit de trip kon zich soms meer dan 5 keer herhalen. Dan gaat er dit in mn hoofd om: 'Oke, he? Oke, he? Oke, ja nu be.. he? Okeee... .. is d.. Heee?? Het ergste was dat bij elke daling, om het zo maar te noemen, er een nieuw element werdt toegevoegd. Dat element (persoon, zin die ik herinner, uitgelachen worden enz.) had consequent dezelfde emotionele lading als de rest. Dat knaagde en ik dacht dat komt misschien omdat ik altijd probeer bewust te blijven als ik drugs gebruik. Ik dacht dat het misschien de menselijke imperfectie was, of dat ik het gewoon niet goed deed. Ik bleef hield veel te lang vol in de hoop dat het vast wel een keer zou lukken. Zonder al die nadelen als onzekerheid, wanhoop, negativiteit en het gevoel van mislukken.


Na mijn positieve ervaring denk ik dat het noch aan de lachgas, noch aan de setting lag. Het lag aan wat ik ermee wilde. Dat beïnvloed namelijk ook hoe ik lachgas neem. Ik denk dat fysieke factoren heel bepalend zijn voor lachgas ervaringen. Als ik lachgas deed waar ik negatieve gevoelens aan over hield was ik wild aan het ademen en mijn lijf meer aan het belasten waardoor het zuurstof verbruikt, omzet in CO2 die je telkens opnieuw inademt. Een mix van CO2, lachgas en een tekort aan O2 zijn niet goed voor je, maar wel verdomde leuk! De momenten waarop je mentaal en visueel heel ergens anders bent dan waar je lijf is, hebben we te danken aan onze hersenen. Die gaan in stand-by mode bij een tekort aan zuurstof, ga je dan nog een stapje verder door op miraculeuze volledig je instinkt te negeren en gewoon NOG MEER lachgas te nemen kun je doodgaan.
(Dat is nu verboden, maar voorheen verkochten clubs lachgas in ballonnen waar je bijna op kan skypieballen) Een wause onoplettende kortademige feestganger kan zomaar de zeis tegenkomen.

Ik heb bij die 'goddelijke ballon', om het zo maar te noemen, niet als een malloot in die ballon staan hijgen. Nee dit keer blies ik mijn longen leeg (niet helemaal leeg geperst, gewoon uitblazen) en zette de ballon aan mijn lippen. Ik liet de lachgas langzaam naar binnen vloeien, niet eens met voorbedachte rade, en deed gewoon rustig aan. Na een seconde of 15 was mijn ballon leeg en had ik dus heel rustig mijn longen bijna helemaal gevuld met lachgas. Na enkele seconden de adem in te hebben gehouden, blies ik de ballon weer helemaal op. Ik nam de tijd en moest daar binnensmonds om lachen. Ik merkte een stevige drang naar zuurstof en haalde even kort adem, terwijl de ballon de lachgas voor me vasthield. (lief is tie he?) Daarna ging ik weer verder met het rustig in- en uitademen van de lachgas, een keer of 6. Op deze manier werd mijn lijf geleidelijk aan wat verdoofd. Ik werd heel erg rustig en de binnenkant van mijn lijf voelde super wollig aan. Alsof mijn lijf gevuld was met een zachte warme vloeistof. Ik kreeg de grootste glimlach op mn gezicht die ik maar kon hebben en ik had op dat moment alles wat mn hartje begeerde. Wat ik ook erg prettig vond was het tempo waarop het gevoel groeide. Ik had veel meer aandacht voor hoe het me liet voelen in plaats van hoe ik zo snel mogelijk zo veel mogelijk lachgas binnen kon krijgen.

Ik denk dus dat rustig en goed ademen een lachgas ervaring ontzettend veel beter maakt.

“Leuk bedacht dat 'rustig ademen' van jou, maar leg is uit?”
Nou, ik mediteer. Goed ademen is het eerste wat ik geleerd heb en ontzettend bevorderlijk voor de meditatie. Ik leerde dat rustig en diep inademen ervoor zorgt dat, hetgeen je inademt over je hele longen verspreid wordt waardoor je het makkelijker en sneller opneemt, hoe meer oppervlak gebruikt wordt om op te nemen hoe meer je tegelijkertijd kan opnemen. Door je adem in te houden geef je die kleine haarzakjes in je longen ook nog eens meer tijd om die stoffen op te nemen. Zo hoef je minder vaak in en uit te ademen dan wanneer je heel kort ademt, is je ademhaling veel efficiënter en kan je dus een veel rustiger ademtempo aanhouden. Ook is het beter om vanuit de buik te ademen als je voor een gelijke verdeling over de longen gaat.

“He, maar jij zei net nog dat je, omdat je alle lachgas zo graag wilde opnemen, daar juist negatieve ervaringen van kreeg?”
Ja, maar toen was ik aan het hijgen in mijn ballon en de ballon in mij. Toen vulde ik ten eerste niet mijn hele longen. En ten tweede probeerde ik zo snel mogelijk in en uit te ademen. Op die manier vroeg ik gewoon meer van mijn lijf, wat daardoor meer om zuurstof begint te snakken want hijgen kost meer energie dan rustig ademhalen. Ik had dus een verkeerde aanpak, ik ging voor zo veel mogelijk zo snel mogelijk. Nu kies ik liever voor efficiëntie.
Sinds ik dat doe komt mijn 'high' veel rustiger op en trekt geleidelijk door mijn hele lichaam. De enkele keer een hapje zuurstof ertussen zorgt dat ik mijn hersenen wel op de been houd. Ik zorg er dan wel voor dat het niet veel is en niet lang duurt. De lachgas zit namelijk nog wel in je lijf en dat gevoel kan je vanaf daar mooi opbouwen zonder uit de realiteit te stappen. Weg onzekerheden, weg twijfels, niet meer afvragen of dit nou de 'goede' is. Ik ervaar het op een hele fysieke manier.

2CB is mijn favorite drug denk ik en lachgas is dan ongelofelijk leuk. Ik had bijvoorbeeld een keer het gevoel dat er een zwerm vogeltjes rondvloog in die warme, vloeistof achtige substantie die de inhoud van mijn lichaam had vervangen. En het voelde moker chill.



Om nog even op je vragen terug te komen.

Op het moment dat je een 'fysieke' negativiteit ervaart, dat kan de kleinste impuls zijn. Dan heeft dat een veel sterkere impact op je state of mind vanwege de 2CB. Daarom kan zo iets simpels als lachgas die je het gevoel geeft dat je scheermesjes inademt een katalysator zijn. Zeker omdat het onverwacht is, je wordt verrast en schrikt. Dat, die schrik, is je trigger geweest in deze situatie die jou trip heeft doen omslaan. In mijn ogen komt dat puur door het feit dat je over een schrikmoment na gaat denken en je af vraagt hoe dat kan? Misschien heb je je ook afgevraagt of je misschien slecht zou gaan, nog voordat het daadwerkelijk tot je doordrong dat je niet meer echt kon genieten.
Op het moment dat je schrikt van wat je voelt door een ballon, terwijl je aan het trippen bent, zullen je hersenen die samenvoegen en worden de losse elementen geassocieerd met de rest. Daarom werden de ballonnen er niet beter op.

Ik raad je maar 1 ding af. En dat is lachgas doen als je gaat trippen. Ik neem aan op basis van je to do list dat je nog niet heel ervaren bent? Correct me if i'm wrong! Dan is het verstandig om comfortabel te worden met de lichtere opties zoals truffels en paddo's. Een trip is een hele dynamische realiteit die je in principe opeet en je eigen maakt, er zijn een aantal aspecten die je eigenlijk altijd tegen komt als je gaat trippen en zodra je merkt dat je echt op zoek bent naar meer mogelijkheden in je trip, die een specifieke psychedelica niet kan bieden, kun je pas wat nuttigs halen uit een sterkere trip. Ik trip zelf al een jaar of 3 en heb afgelopen zomer nog een truffel trip gehad waar ik mezelf ontzettend tegen ben gekomen. Het kostte me mijn hele trip om te definieren wat er aan de hand was, wat ik er aan kon doen en waarom dit gebeurd was. Na zeker vijf uur was ik heel tevreden, niet omdat ik een hele leuke of grappige trip heb gehad maar omdat ik er wijzer van ben geworden. Alsof de truffel me corrigeerde op gedrag waar ik me zelf niet bewust van was.

Ik heb een houvast voor zulke momenten, die niet prettig zijn. Dat is simpelweg dat ik niet moet vergeten dat alles anders is omdat ik drugs op heb. Als die drugs je lijf verlaten zal die realiteit ook verdwijnen. Die dingen gebeuren, want ja je hebt dat tenslotte in je lijf gestopt.
Het herinnert me er aan dat wat ik ook maar zal ervaren, dat niet de realiteit is waar ik de volgende dag mee wakker wordt. Ja het is misschien eng of voelt heel gevaarlijk. Maar die gevoelens zijn zo sterk aanwezig vanwege de psychedelica. Ze komen wel ergens vandaan en de oorzaak van die gevoelens kan je wat mee, de trip zelf gaat gewoon door en dat is prima. Daar doe je ook werkelijk helemaal niets aan dus wat je ook doet, laat het maar gebeuren. Je kunt er voor kiezen om de oorzaak op dat moment uit te zoeken. Dat doe je door erover te praten met je tripbuddy, accepteren dat je de situatie niet ongedaan kan maken en rustig blijven. Het ergste wat je kan ontdekken is de waarheid. Wat je ook kan doen, naar eigen ervaring, is de situatie definiëren tot op het punt dat je weet waar je mee te maken hebt en welke onderdelen daar aan hebben bijgedragen. Als je namelijk iets dwars zit kun je daar ook nuchter over nadenken. Dan hoef je niet in een grote nieuwe realiteit de confrontatie aan te gaan. Dan wacht je tot de veiligheid van de mens zijn gelimiteerde geest weer naar boven komt drijven!

Als je een negatief of onrustig gevoel ervaart kan veranderen van setting een wereld van verschil maken. Wordt het je teveel? Zoek een plek met minder toeters en bellen, minder verschillende impulsen. Heb je donkere emoties/gedachten? Zoek een kamer die lichter aanvoelt, misschien wel gewoon het park om de hoek. Natuur begrijpt je altijd als je aan het trippen bent


Ik hoop dat je wat aan deze lap informatie hebt, ik heb mn best gedaan het een beetje begrijpelijk en leesbaar te maken.

PS ik kan me heel goed voorstellen dat je dit niet helemaal leest, om het wat korter te houden heb ik vanaf de zin: 'Dus?'
Een soort conclusie geformuleerd en antwoorden gegeven op je vragen.

OH! you did read all this Here, have a FREE present!


paf! ̿ ̿̿ ̿’̿’̵͇̿̿з=(◣_◢)=ε/̵͇̿̿/’̿’̿ ̿ piew!