Wie? - Ik alleen. Man, 30 jaar. 188cm/~70KG
Wat? - ~100 mg 6-APB (Benzo Fury)
Waar? - Thuis
Wanneer? - 23-08-2015 ~24:00 uur
Weer eens een nieuw stofje proberen. 6-APB heb ik al een tijdje liggen, samen met een paar andere RC's. Ik blijf huiverig om RC's te nemen en ook nu weer was er flinke terughoudendheid. Maar na een niet te lange tijd heb ik spontaan de knoop doorgehakt: 100 mg afwegen en gaan...
6-APB staat al een hele tijd hoog op mijn wenslijst om eens te proberen. De reden hiervoor is natuurlijk dat deze stof zo op MDMA lijkt. En lijken op MDMA doet 6-APB zeker. Maar er zijn ook een aantal verschillen, waaronder de enorm lange tijd voordat 'ie inslaat.
T+~2:00
Twee uren na inname begint de 6-APB aardig in te slaan. Dit is wel relatief gezegd, want vergeleken bij XTC/MDMA is het wel heel subtiel. Bij MDMA ga ik in één klap van helemaal nuchter naar helemaal high. Bij deze stof komt het allemaal langzaam op. Niet dat ik dat harde inslaan mis trouwens. Ik denk dat ik meer fan ben van het subtielere van 6-APB. Overigens is het gevoel zelf onmiskenbaar hetzelfde gevoel als dat van MDMA, alleen dan een stuk minder intens. Dezelfde frequentie zou je kunnen zeggen, waarbij de intensiteit het verschil maakt.
T+~2:15
In mijn tripreports doe ik normaal nooit aan het noteren van tijden. Hier gaat het onthouden van de tijden echter zo makkelijk, dat ik het hier wel doe. Zo'n kwartiertje later zit ik nog steeds te genieten van het plezierige gevoel. Ik had dit gevoel toch wel wat gemist. Mijn laatste ervaring met XTC was alweer een dik jaar geleden. En de "trip" begint nu ook erg te lijken op die van mijn XTC ervaringen, welke ik in een thuissetting heb gedaan. Ook nu had ik van tevoren muziek en leuke filmpjes klaargezet en ook nu is daar ineens totaal geen interesse meer voor. Ik ben vast heel apart, maar ik heb geen zin in muziek bij dit gevoel. Geef me dan 1000x liever LSD, als muziek luisteren verplicht zou zijn.
![:wink:]()
Nee, het gevoel dat XTC en deze drug me geven, zorgt ervoor dat ik simpelweg wil genieten van het moment. In een zo stil mogelijke omgeving genieten van het gevoel en van simpelweg 'zijn'. Ik merk ook op dat ik weer op de grond ga zitten en daar niet weg wil, iets dat ik ook met XTC doe. Eerder begreep ik dit niet, nu denk ik van wel. Ik denk dat ik mij zo geaard mogelijk wil voelen. Daar waar psychedelica me naar "binnen" stuurt, diep mijn bewustzijn in naar het transcendentale, willen deze empathogenen me constant naar het "aardse" sturen.
T+~3:00
Er werd toch gezegd dat deze drug zo in vlagen zou komen? Dit ervaar ik niet zo. Het gevoel is juist heel erg constant. Helaas bekruipt me rond deze tijd wel een gevoel van misselijkheid. Ik denk het binnen te kunnen houden en dat lukt me eerst, maar een paar minuten later komt het weer en dan moet het er toch echt uit. Een paar keer overgegeven en toen was het ook weg. De high is er gelukkig nog steeds.
T+~3:30
Net als bij XTC raak ik ook nu na een aantal uren erg gewend aan het gevoel en begint het me ietsje te vervelen. Ook nu weer is er de gedachte "Is dit het nou? Het is toch echt wel een oppervlakkige euforie, vergeleken met de mogelijke euforie op psychedelica." Het lijkt me de perfecte tijd voor meditatie. En mediteren gaat net als bij XTC erg gemakkelijk met deze drug. Gedachten lijken geen grip op me te kunnen krijgen, waardoor het allemaal erg soepel gaat. Alvast een waarschuwing: vanaf hier wordt dit report erg "zweverig". Uiteraard zweverig vanuit het oogpunt van onze maatschappij, want voor mijzelf ervaar ik meditatie als het compleet tegenovergestelde van 'zweverigheid'.
T+~4:00
Wauw, deze drug is wel een enorm goede tool voor meditatie. Nog beter dan XTC, omdat dit je niet zo wazig/vaag maakt. Ik ervaar nog steeds het plezierige gevoel van de drug, maar op de achtergrond komt een veel immenser en stabieler gevoel opzetten. Langzaam verplaatst dit gevoel zich van de achtergrond naar de voorgrond en ik weet weer waar ik ben: thuis, in de vreugde van mijn eigen wezen. Het 6-APB gevoel zelf valt compleet weg in deze diepe en stille euforie. Dit is de real deal. Ik kan me werkelijk niet eens meer voorstellen dat ik net nog zat te genieten van die zenuwachtige instabiele high van 6-APB. Maar ja, dat is natuurlijk ook relatief.
De inzichten vliegen me ineens om de oren. 'Deze vreugde is dezelfde die ik zie in de ogen van een baby' denk ik. Aan de ene kant is het enorm teder, maar aan de andere kant is het ook zo ongelofelijk krachtig. 'Je kunt in de ogen van een baby of klein kind kijken en daar de bron van creatie zien. Die vreugde IS de drijvende kracht achter creatie.' Dit inzicht raakt me diep. 'Het is zo overduidelijk, maar waarom zien we dit niet?' denk ik. 'We denken dat kracht te maken heeft met dominantie en agressiviteit, het winnen van een ander. Maar dat is als schaken tegen jezelf. In de realiteit wint er niemand en verliest er niemand. Het hele spel draait om het doen alsof, niet om de uitkomst want die is toch altijd hetzelfde.'
Andere inzichten komen op: 'Ik ben gewoon hier, zo uit het niets besta ik. Er is geen begin aan mij en geen eind. Het bestaan is werkelijk eeuwigheid en oneindigheid.' Ik zie in dat dit hele fysieke universum slechts een spelletje is van dat wat ik in essentie ben. Dit spelletje heet 'Verlies jezelf in deze droom en probeer jezelf terug te vinden'. Een spelletje met enorm hoge kosten, want je moet jezelf compleet verliezen en bent onderhevig aan de meest gruwelijke hellen die je zelf creëert door middel van het verstand. 'Waarom zou bestaan dit zichzelf aandoen?' Vraag ik mij af. Simpel: Bestaan weet dat het nooit een werkelijk risico loopt en dat je jezelf nooit écht kunt verliezen. Waarom? Er is niets anders dan Bestaan. Waar zou je Bestaan kunnen verliezen? Maar toch, leed als ervaring is onwaarschijnlijk echt...
T+~6:00
Het begint al licht te worden buiten. Normaal heb ik hier een enorme hekel aan: nog naar bed moeten, terwijl het alweer licht begint te worden. Nu maakt het me niet uit. Ik weet dat ik me op dezelfde "plek" bevind als in diepe slaap en ik krijg zo ook de rust die ik nodig heb. Ik voel ineens dat ik best heb gezweet van die 6-APB. Ik besluit om lekker te gaan douchen. In de spiegel zie ik dat mijn pupillen nog erg groot zijn, maar ik voel niet heel veel meer van de drug.
Na het douchen loop ik naar mijn bed om toch te gaan slapen. Ineens komt er een gedachte in me op, waarna ik de woonkamer weer inloop en dit op een papiertje heb opgeschreven:
Vreugde is het storten van jouw hele wezen (het ongemanifesteerde) in manifestatie/creatie.
Plezier is een trilling in het veld van manifestatie, een verleiding van het ego om jou (Bestaan) als zijn slaaf vast te houden in je eigen creatie.
Dit was voor mij de perfecte samenvatting voor deze ervaring. Het plezier van de dingen van deze wereld tegenover de vreugde van Bestaan. Twee compleet verschillende "dingen". Ik zie het bovenstaande als een boodschap van Bestaan aan zichzelf. Uiteraard is die boodschap ook gericht aan jij die dit leest. Er is maar één (eeuwig en oneindig) Bestaan/Bewustzijn.