ALD-52 (LSD researchchem) not my drug!

Dit weekend voor het eerst een LSD-achtige researchchem uitgeprobeerd; ALD-52 = 1-acetyl-LSD = Orange Sunshine

Dosering: 75 µg = 3/4 zegeltje pp
Setting: met 2 stellen bij mij thuis

Ik was al een hele tijd nieuwsgierig naar LSD want er hangt toch een sfeertje omheen van DE originele jaren 60 tripdrug. Beetje de mother of al drugs. Lucy in the Sky with Daimonds! Vrienden van ons konden er gemakkelijk aankomen en we spraken af afgelopen vrijdag te gaan trippen. Ik verheugde me op de visuals en het gevoel van verbondenheid. Marleen en Tim kwamen rond 17:00 bij mij aan en ik had gezorgd voor eten. Het werd een Mexicaans buffetje dat we lekker in de tuin opaten want het was gelukkig mooi weer. Het smaakte allemaal goed, misschien wel te goed want heb nog wel last gehad van mijn maag later die avond.

Na het eten namen we ieder een half zegeltje onder onze tong. Toen werd ook pas duidelijk dat ze geen originele LSD hadden maar een (online verkrijgbare) researchchem. Ik had dit eigenlijk wel van te voren willen weten want ik bereid me graag voor en neem nooit zomaar iets. Maar goed, het halve zegeltje zat er toen al in.

Ongeveer na een half uurtje begon het te werken. Kleuren werden intenser en contrasten scherper. We besloten binnen verder te gaan en installeerden ons op een matrasje. We zetten muziek op en waren aan t kletsen. Alleen voelde ik me lichamelijk niet lekker; last van mijn buik, drukkend gevoel, beetje misselijk en dat ging maar niet over. De visuals waren wel mooi, Marleen had een ronddraaiende lamp meegenomen met kleurtjes en op de muur leken die te leven. Door je te concentreren op een kleur veranderde het perspectief steeds. Erg mooi! Maar ik merkte ook dat ik ernaar MOEST kijken en daar werd ik ook heel onrustig van. Ongedurig. Ik wist steeds niet wat ik moest doen. Ik wilde graag film kijken op tv, een grappige tekenfilm of bijv. electric catnip maar de rest wilde alleen chillen en naar muziek luisteren. Ik heb dus maar van alles zitten kijken op mijn telefoon. Beetje egocentrisch voelde ik me. Ik miste de gelukzaligheid, liefdevolle connectie die ik heb met xtc. De hoge bodyload herkende ik wel van 2cb en truffels maar daar ging het over en werd het gecompenseerd door positieve gevoelens. Bij deze drug ging het maar niet over bij mij.

Ook ging ik enorm zweten en de lucht voelde dik en zwaar. Benauwd. Ik wilde graag naar buiten maar mijn vriend was bang dat ik rare dingen zou gaan doen buiten. Met Marleen samen mocht ik wel en we hebben een half uurtje buiten op mijn tuinbank gelegen en hebben naar de sterren gekeken en gemijmerd. Ze vroeg me waarom ik zo angstig was. Dat was wel een thema. Kennelijk zei ik steeds bang te zijn en dan niet bang als dat ik rare dingen zag maar ik was gewoon somber over mijn hele leven. En dan voelde ik me ook weer schuldig want ik zat hun hele ervaring te verpesten met mijn gesomber. Zo draaide ik mezelf hierin vast. Ook kon ik niet verwoorden wat ik voelde. En dat is ook een van de dingen die ik altijd zo heerlijk vind van andere drugs (x, wiet): filosoferen! Maar op deze drug echt helemaal 0 mooie diepe inzichten...

Douchen heb ik ook geprobeerd, het water was heerlijk zacht en warm op mijn lijf maar ik kreeg ook een huilbui in de douche; ik zat vast in mijn negatieve spiraal.

We namen nog een kwart zegeltje bij. Ik hoopte daarmee door de lichamelijke ongemakken heen te breken en ook wat mooie dingen te kunnen gaan ervaren. Helaas werden de alleen de al aanwezige verschijnselen (bodyload & visuals) sterker en bleven de inzichten uit.

Ik had van te voren lekkere dingetjes in huis gehaald op instructie van Marleen: ananas, meloen, mango, aardbeien, chocolade en te drinken hadden we o.a. Bar Le Duc met citroen en Fanta Tropical. Ik had me erg verheugd op een intense smaaksensaties maar dat viel tegen. Het smaakte niet heel anders en mijn maag protesteerde. De Fanta was wel lekker! Volgens Tim alsof je door een unicorn in je bek gepist werd :P
Gelachen hebben we trouwens wel. Maar dan was het een soort van lachen uit een lichamelijke drang. Niet van pure pret maar een soort niezen. Dat ervaarde mijn vriend ook zo, steeds als je ff dacht: 'jaaaaa nu voel ik iets lekkers, go, go, goooo' en je concentreerde je erop was het ineens weer poef weg.

Het enige wat echt prettig was, was een massage. Mijn vriend masseerde me met de olie uit een massagekaars, ik kon me heerlijk ontspannen en voelde zelfs mijn blessure niet meer! We deden ook een paar ballonnetjes. Daar kreeg ik wel diepere gedachten van.. over mijn jeugd iets, nogal vaag, maar niet positief helaas. Ik denk ook dat de ballonnetjes gezorgd hebben voor (meer) hoofdpijn en ook werkte het niet mee aan verbinding met de anderen omdat iedereen in zijn eigen tripje zat.

Op een gegeven moment begon de muziek me te irriteren. Ik wilde steeds iets anders op wat dan iemand anders weer niet leuk vond dus weer volgende nummer. Ik vond mezelf erg vervelend. En lelijk! Met x op kan ik mezelf ongelofelijk mooi vinden maar met deze LSD op kon ik niet in de spiegel kijken. Ik heb op een gegeven moment mijn halve kledingkast gepast en vond niks staan! Bizar dat ik kleding ging passen eigenlijk maar ik verveelde me een ongeluk en wilde ook weg bij de anderen. Niet gezellig hoeven zijn, geen gastvrouw hoeven spelen, niemand die aan me zou gaan plukken.

Rond 5 uur gingen we naar bed. Ik was ZO opgelucht dat ik mocht slapen en dat het voorbij was! Het was niet een bad trip geweest in de zin van helemaal fout gaan. Het was op geen moment te heftig maar ook op geen moment echt fijn geweest helaas.

Maar het ergste vond ik dat ik er de volgende dag er nog last van had. Nog steeds visuals, bodyload en angsten. En ook hoofdpijn en pijn aan mijn lippen/mond (?) En dat wordt helaas maar heel langzaam minder. Woensdag reed ik door een tunnel en het leek wel een lasergame! Gisteren dacht ik even dat het voorbij was maar dit schrijvende, precies een week later komen alle gevoelens weer naar boven. Ik heb alleen een bak koffie op maar voel me nu weer precies als in de trip...

Echt heel jammer maar voor mij nooit meer LSD of verwante research chems! Gelukkig blijft er nog genoeg anders lekkers over

Klinkt niet als een leuke ervaring nee! Het klinkt verder wel alsof je je goed voorbereid had en alsof verder de omstandigheden goed waren. Jammer dat het is tegengevallen.

Is natuurlijk jouw eigen keuze, maar vind het wel jammer dat je na deze ervaring LSD en verwanten meteen volledig afschrijft. Terwijl je dus eigenlijk niet eens de originele LSD hebt geprobeerd. Het zou best kunnen dat een volgende keer het effect totaal anders uitpakt.

Ik heb zelf ook niet zo'n toffe, maar wel een hele heftige eerste ervaring gehad met LSD (geen research chem). Maar op grond van die ene ervaring ga ik niet besluiten dat LSD niet mijn drug is, dat vind ik toch wat voorbarig. Ik ga het zeker nog een kans geven als ik er klaar voor ben. Wie weet kijk ik er daarna wel weer heel anders tegenaan. Kijk, als je een drug 5x achter elkaar opnieuw doet en het is iedere keer totaal niks, dan kan je uiteindelijk wellicht constateren dat jullie twee niet voor elkaar gemaakt zijn. Maar goed, nogmaals, jij bent de enige die daarover kan oordelen.

Dat is inderdaad jammer, btw een bad trip hoeft niet per se te betekenen dat iemand volledig fout gaat.
Je kan ook gewoon in een negatieve gedachtenspiraal blijven steken en dat is blijkbaar precies wat jij aan de hand hebt.
Ik ben de eerste keer dat ik tripte (paddo's wel) goed gegaan maar de 9 opeenvolgende keren echt slecht, zat ook vast in negatieve gedachten maar ik besefte dat dit iets was wat ik gewoonweg mee moest maken.
Heb persoonlijk enorm veel geleerd uit die slechte trips, durf zelfs te zeggen dat ik daar meer uit heb geleerd dan de positieve en nu kan ik niet meer slecht gaan. Ben wel al eens te hard gegaan maar dat is eigen schuld geweest

Maak me wel een beetje zorgen als je zegt dat je naderhand nog altijd last hebt van visuals, ik heb zelf nooit ALD-52 LSD gehad maar mij lijkt het niet echt goed dat je dit na je trip nog ervaart. Je hebt immers maar 3/4 zegel op, het kunnen flashbacks zijn ook uiteindelijk. Ik hoop in ieder geval voor je dat die effecten snel zullen verdwijnen

Ik denk nu dat lsd een type drugs is die niet bij me past. Ik vond er werkelijk niks aangenaams aan en de nasleep (flashbacks) is echt naar. En dat ondanks de lage dosering. Ik wilde dit vandaag opschrijven om het 'uit mijn systeem' te krijgen en af te sluiten.

Trouwens nog een detail dat ik vergeten ben te vermelden: ik vond alles vies ruiken!

Ik heb er geen spijt van overigens, ik wilde het graag en ben blij dat ik het heb meegemaakt.

zesje zei:

Ik denk nu dat lsd een type drugs is die niet bij me past. Ik vond er werkelijk niks aangenaams aan en de nasleep (flashbacks) is echt naar. En dat ondanks de lage dosering. Ik wilde dit vandaag opschrijven om het 'uit mijn systeem' te krijgen en af te sluiten.

Trouwens nog een detail dat ik vergeten ben te vermelden: ik vond alles vies ruiken!

Ik heb er geen spijt van overigens, ik wilde het graag en ben blij dat ik het heb meegemaakt.

Klik om te vergroten...

Ik vond het juist leuk om een tijdje flashback te hebben.
De muur en het plafon werden vloeibaar en de tv werd groter en kleiner voor een minuut of 5-10, zag het als een gratis tripje.
Kan wel begrijpen dat je dit onaangenaam vind, zeker als je moet rijden etc..

Wat jezelf zei: je draaide jezelf vast in negatief denken. Ik ben het eens met Roze olifant: je trekt wellicht wel heel snel een conclusie, al is het ook wel weer begrijpelijk hoor. Maar psychedelica is een aparte groep drugs. Vergelijken met mdma heeft sowieso geen zin. Mdma forceert een fijn gevoel. Psychedelica versterkt voornamelijk al aanwezige gevoelens van jezelf. Als je negatief gaat denken tijdens trippen, kan heel je ervaring heel snel heel slecht worden. Je gevoel, je gedachten, hoe je de wereld beleeft qua al je zintuigen. Alles wordt dan beïnvloedt.

Dat je het nu hebt meegemaakt is niet echt waar. Zo snel kun je niet weten wat lsd (of ald-52) echt is. En het gaat toch ook niet om vinkjes zetten toch? Je moet het zelf weten, maar nu loop je misschien wel prachtige ervaringen mis, omdat je mindset niet goed was bij je eerste trip.

Huilen met psychedelica op is heerlijk, maar het liefst met niemand in de buurt.

Volgens een wetenschappelijk onderzoek verandert ALD52 in contact met water al in LSD, volgens de meesten is het niet te onderscheiden van LSD zelf. Wellicht relevant.

De vergelijking met MDMA is een beetje krom voor mijn gevoel, appels en peren verhaal net als dat MDMA geen alcohol is. Psychedelica blijft en extensie van jezelf met zijn eigen voor en nadelen, vaak is het ook maar net wat iemand gewent is.

Weet je wel zeker dat het ALD-52 was? Ook al is het middel legaal en komt het van een online vendor... je weet maar nooit of het goed gegaan is. Misschien heb je wel een andere stof gehad?

Ik vind het interessant dat je smaken tegen vond vallen.. muziek en smaak zijn nou de enige reden waarom ik ooit nog LSD zal doen en niet het laat liggen voor andere middelen als Truffels. Sushi is meer dan een mouthgasm. Jammer genoeg zijn tripmiddelen niet altijd even bijzonder. Ik vond LSD ook niet bijzonder maar dus om de smaak en muziek toch iets waar je ooit een goede ervaring op moet hebben gehad.

Groetjes