heyo mindlesss. om nog even terug te komen op jou reactie``voor hen is trippen eerder een hele leuke avond lekker spacen en samen in de slappe lach liggen over van alles``. ``maar vaak wil ik ook echt met introspectie bezig zijn``. allright dus als ik het goed begrijp is LSD voor allerlei verschillende personen weggelegd? tot nu toe heb ik het idee dat wie dan ook, LSD neemt, altijd dat introspectieachtige inziet. Hoe nuchter ook? kun jij er meer over vertellen dat jijzelf in staat bent om blijkbaar te kiezen wat voor trip je gaat hebben, introspect of niet? heeft het iets te maken met los laten gaan of niet? en tot slot, zal het dan moeilijker zijn om een goede trip te hebben als je niet zo zweverig bent? ben me nog steeds aan t inlezen en bedenken of het iets voor mij gaat zijn. bedankt voor je reactie alvast GroetJesssss
![:)]()
Je hoeft niet iemand te zijn die van zichzelf al met introspectie bezig is om een introspectieve/spirituele ervaring op psychedelica te hebben. Ik had geen greintje spiritualiteit in me (qua interesse en persoonlijkheid) voordat ik trippen goed leerde kennen. Dat kwam pas nadat ik in mijn eentje enkele spirituele ervaringen opdeed met psilocybine.
Er is zeker een kans dat iedereen die LSD doet tot bepaalde mate zo'n ervaring heeft, maar met name LSD is ook iets waarmee je ervoor kunt kiezen om daar niet echt dieper op in te gaan en gewoon te trippen voor het leuke. En met name wanneer je tript in gezelschap, hoeft een trip niet per se heel diep te gaan qua inzichten in jezelf en het universum (kan wel natuurlijk). Met psilocybine heb je wat minder "controle", maar ook daarmee kun je in gezelschap vaak prima een trip hebben die gewoon leuk is, in plaats van introspectief/spiritueel. In je eentje ga je (in mijn beleving) daarmee (en met LSD trouwens ook) eerder de diepte in. Maar je "moet" het ook wat toelaten.
'Zweverig' is denk ik wanneer je niet zo'n goede balans hebt tussen het aardse en het spirituele. Dan kun je doorschieten in het laatste. Dit is bij mijzelf gebeurd door een tijdlang zeg maar geobsedeerd met het trippen bezig te zijn en daar meer waarde aan te hechten dan het aardse. En nu ben ik al een tijd bezig meer die goede balans te krijgen. Maar je kunt ook een onbalans hebben door door te schieten in het aardse in mijn ogen. Alleen, dat is min of meer de default staat voor de meeste mensen in deze maatschappij. De meeste mensen hebben gewoon helemaal geen connectie met het spirituele en zijn een en al "nuchterheid", rationaliteit en uitleven wat cultureel aangeleerd is. Als je meer zo'n instelling hebt, kun je (onbewust) heel veel blokkeren van zo'n trip en er de spirituele aspecten niet van oppikken. Dan probeer je de ervaring te sturen naar wat jij (je ego eigenlijk) wil en laat je die "controle" nooit helemaal los. Maar trippen is in staat om een soort opening naar het spirituele te maken, door je dingen te laten zien/voelen voor jezelf. Het probeert contact te maken met je, maar je moet het ook beantwoorden, er open voor staan om je persoonlijke wil even los te laten.
Ook is het zeker niet altijd introspectief. Ik krijg dat vooral als ik thuis trip zonder veel afleiding. Als ik echter de duinen inga of thuis van alles ga doen, focus ik me minder op mijn gedachten. Je moet er natuurlijk wel rekening mee houden dat je wel introspectief kan worden, een trip laat zich niet helemaal sturen.
Introspectief hoeft imo niet te betekenen dat je met gerichte focus met je gedachten bezig bent. Je kunt ook meer meditatief zijn, dus meer in een staat van 'zijn' verkeren. Simpelweg bewust zijn van de omgeving, of van bewustzijn zelf. Zonder echt te denken.
Grappig ook hoe we de binnen- en buitenwereld creëren middels taal. Inwaarts keren, hoe doe je dat eigenlijk? Er is geen inwaarts. Voor bewustzijn zijn gedachten net zo extern als de wereld (perceptie) dat is. Je ziet ze beide "voor" je. 'Introspectief' is eigenlijk wat een misleidende term denk ik. Bewust of mindful vind ik zelf beter.