5gr lemon tek

Martinus zei:

Dat jullie je nog bezig houden met de tijd. Hoe weet je dat de tijd stil staat?

Klik om te vergroten...

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk onnatuurlijke en gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef, met de ultieme basis van je zijn.

Roze Olifant zei:

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef.

Klik om te vergroten...

Hmm misschien ben ik op dat punt nog nooit geweest. Ben je dan nog in de realiteit?

Al maanden keek ik uit naar ‘heroic dose’, na mij grondig te hebben ingelezen leek het mij tijd om de zelfgekweekte paddo’s te proberen. Zoals Terence Mckenna; in het donker, stilte. Zo gezegd zo gedaan, ik heb de dag zelf vrij genomen. 5gr afwegen, malen, 25 min weken in citroensap. Daarna kokend water toegevoegd met verse gember en honing. Dit nog 10 min laten trekken. Niks aan het toeval overgelaten... dacht ik... oordoppen bij de hand.. koptelefoon met noise cancelling.. wat eten alvast klaargelegd.. ramen dicht.. 8 juni was het dan zover; de eerste écht psychedelische trip na c.a 12 jaar (lage doseringen <75ug LSD tel ik niet mee)


8.30 – gemalen paddestoelen in een groot theezakje gedaan (t-sac nr 4), citroensap erbij..


8.55 – kokend water erbij met gember en beetje honing


9.05 – rustig opdrinken, op een nuchtere maag.. niks gegeten van te voren

9.15 – eerste effecten zijn al voelbaar, bij de voeten tinteling. Ben naar m’n bed gegaan en daar nog een deel ‘Fantastic Fungi’ gekeken en ‘Size Universe Comparison 2020’ voor het geluid.

9.20 – gaat rap voel het heel snel sterker worden, gelukkig voel ik me verder ok, wel wat nerveus. Ik doe m’n lenzen uit omdat ik van plan ben zo een oogmasker op te doen en oordoppen in. In de badkamer golft de boel al behoorlijk.

9.30 – op dit moment denk ik tegen de piek aan te zitten, met m’n ogen dicht zie ik vooral erg drukke patronen.. met een oogmasker op ziet het er ook allemaal donker uit. Toch maar oogmasker even af, de kamer is ook vrij donker en merk dat het niet echt een fijne sfeer is ofzo. De straal ligt tussen de gordijnen golft en ik zie allerlei patronen op de muur. Verder hangt er een soort boomtak tegen de muur waar een metalen mandje aan hangt voor prullaria. Dit mandje krijgt een gezicht en ziet er niet zo vriendelijk uit. Ook zit er een soort piep in m’n oor die sterker wordt naarmate ik higher wordt.. dus ik doe maar even m’n oordoppen uit. Op dat moment hoor ik elektische geluiden en besef dat de muurman nog bezig is met zn overkapping (boren, afkortzaag, schuren..)

9.35 tot c.a 11.00 – De trip neemt de verkeerde afslag. De klusgeluiden worden flink afgezwakt door de oordoppen, maar resoneren in de trip en nemen in volume toe. De donkere visuals (soort epileptisch donkere kleurtjes) zijn super druk, gaan super snel. Op dit moment weet ik niet wat ik moet doen.. oordoppen in.. oordoppen uit.. muziek? Wat dan.. ik weet t niet meer.. wil geen reclame van youtube.. heb niks klaargezet. Beetje misselijk. Even stukje lopen naar de badkamer om te plassen is een hele onderneming.. heb het idee op een schip te zitten en ga alle kanten op.. alles draait en golft. Ik heb m’n lenzen uit, dus heb het idee door een kristal naar de wereld te kijken. Goed.. snel plassen en weer terug naar bed. Kijk naar mn telefoon, ohh… zie de ‘trip’ app.. maar dat helpt niet, wordt in gepraat en voelt niet goed. Voor m’n eigen gemoedsrust stuur ik een appje naar een vriend dat ik wel erg hard ga en het niet meer leuk is. De letters gaan alle kanten op en heb eigenlijk geen idee wat ik tik en leg de tel maar weer weg. Gedachten racen alle kanten op, in de tussentijd continue de aanwezigheid van oorverdovende geluiden en drukke visuals.. ik vecht er niet tegen en zit het uit.. ‘gaat weer over’ zeg ik tegen mijzelf. Vergeet een seconden laten wat ik dacht en begin weer opnieuw ‘hou vol’. Bij de gedachte dat ik het zo had voorbereid en het zo slecht uitpakt krijg ik een glimlach op m’n gezicht ‘wat een drama’.. ik doe m’n ogen dicht.. maar de visuals worden me te veel. Doe m’n ogen open en de deken wordt een soort vortex.. ‘gaat voorbij, volhouden’.... stroboscoop achtige visuals gecombineerd met een metal geluid wat blijft hangen als 'brrrr...trrrr...iiiiiiiii.......pppppppprrt' blijven me terroriseren.. ze flikkeren in drukke patronen.. beetje zoiets:

In de tussentijd bekruipt mij het gevoel dat m’n vriendin eerder thuis kan komen of iemand aanbelt als ik geen oordoppen in heb.. m’n schoonvader komt ook altijd onaangekondigd langs. Dit maakt het allemaal nog erger en voel de paranoia opkomen.. kijk naar de telefoon en zie berichtjes van mn vriendin en anderen.. ‘en nu?’. besef me dat dit een effect is van de trip en probeer mij op m’n ademhaling te focussen. Helaas blijft dezelfde gedachte terug komen in een loop en probeer me er doorheen te ademen. Neemt niet weg dat ik het niet voor elkaar krijg de trip te sturen.. visuals veranderen in soort happende slangen met tanden, probeer snel m’n gedachte te verzetten, dat lukt gelukkig.

11.10 – ‘Eten’ er schiet me een gedacht binnen.. ik moet eten, ik strompel naar beneden, pak snel een bak yogurt, havermout erin, banaan erin.. ga op de wc zitten en probeer tegelijkertijd te eten. Inhoud van de bak leeft.. kronkelt als wormen.. neem toch een hap.. smaakt me niet, maar dwing mezelf het op te eten.. onder t mom ‘dan is t sneller voorbij’. Strompel weer naar boven en probeer me weer te verschuilen onder de dekens.

12.15 – Merk dat de piek voorbij is. Een kleine opluchting aangezien het 4-6 uur kon duren aldus wat ik erover had gelezen. De daling gaat langzaam in de tussentijd voel ik me vooral verslagen en blootgesteld. Verder veel zuchten en een sip gevoel overheerst, verder zit ik de rit uit en probeer te slapen wat natuurlijk niet lukt.. je kan niet ontsnappen aan de trip effecten.

14.15 – Nog best wat visuals maar het doet me niets, ben erg down op dit moment en heb het gevoel door de mangel gehaald te zijn. ‘ik moet naar buiten’, denk ik, frisse lucht en even stukje lopen. Maar de energie is weg, ben moe, zelfs in de zon zitten in de tuin is niet prettig. Nog steeds een beetje paranoia.. ik herken een buurman die achter de schutting voor loopt en hou me stil als een muis. Sleep daarna een tuinstoel naar een plekje waar ik niet gezien kan worden, maar voel me in de open buitenlucht blootgesteld en ‘naakt’ voelt niet fijn. Dus ik ga naar binnen op de bank liggen en even een berichtje op drugsforum plaatsen om m’n gevoel van me af te typen. Gaat lastig.. dus leg m’n tel maar weer weg en ga weer naar bed.

15.00 – Ga nog een broodje eten, wil dat er een einde aan komt. Probeer nog even in de tuin te zitten.. verder bedacht dat een kop koffie wellicht helpt.

16.00 - Voel ik me weer helemaal terug op aarde... helemaal gesloopt, toch wel de rest van de dag beetje teleurgesteld gevoel.. maar aan de andere kant heb ik gekregen wat ik kennelijk nodig had.

Lessen:
- playlist klaarzetten op spotify (Johns Hopkins?), zorgen voor backup om de stemming te verbeteren. veel
- donkere kamer wel verstandig? Ik weet t niet.. vond de visuals allemaal donker.. helemaal geen mooie patronen gezien verder. Wellicht waren de paddo’s niet zo potent? Of is dit kenmerkend voor een bad trip?
- tijdsdruk veroorzaakt negatieve gevoelens die naar boven borrelen tijdens de trip, ik probeerde er niet aan te denken, maar het toch naar boven drijven.
- thuis setting is geen goede setting in mijn geval…. ga ik nooit meer doen. Mind-set leek goed, maar ik hield mezelf voor de gek.. te veel gepland en ingecalculeerd 'gemaakt', voelde me niet vrij om dit te gaan doen. Al het spontane en ontvankelijke was er vanaf...

Lees hier dingen die ik heel erg herken. Als ik eens in de zoveel tijd trip, dan doe ik dat ook op hoge doseringen. Zijn de mooiste ervaringen, alleen luistert alles heel nauw.

Ik merk dat de kleinste afleidingen of de kleinste ongemakken kunnen zorgen voor een bepaalde onrust wat niet zorgt voor een slechte trip, maar wat er wel voor zorgt dat ik me niet helemaal kan overgeven en ik constant deze onrust voel. Ik zie dan ook direct aan mijn soort visuals dat ik onrust heb, aangezien dit vaak visuals zijn met neonkleuren die zeer snel ronddraaien. Alsof ik in een soort van lange tunnel zit en hier heel snel doorheen ga. Ik begin dan ook vaak wat meer duistere dingen te zien (onvriendelijke gezichten etc..) in plaats van de soms zo prachtige kleurrijke en rustgevende visuals. Ik heb gemerkt dat hieruit komen en het weer om te zetten naar de volledige harmonie die je soms krijgt of hebt van truffels soms moeilijk kan zijn. Afleiding is dan vaak een goede optie, maar die vind ik lastig te vinden als ik alleen trip. Als mijn vriendin er is, dan is met haar praten en gesprekken voeren al voldoende, echter de afleiding alleen vinden vind ik moeilijk. Soms is de headspace zo aanwezig dat een film kijken ook al geen volledige rust geeft, omdat ik eigenlijk verstrikt raak in de film in combinatie met de headspace. De dingen die dit kunnen veroorzaken lopen volledig uiteen. Ik ben er al steeds beter in geworden om alles zoveel mogelijk te voorkomen, maar soms loop ik tegen nieuwe dingen aan.

Het kunnen dingen zijn als;
- niet weten welke muziek op moet;
- muziek aanhebben, maar geen playlist, dus na elk nummer moeten gaan kijken en hier dus teveel mee bezig moeten zijn;
- iemand die mogelijk gaat aanbellen/thuiskomt/langskomt;
- tijdje terug begonnen de buren ineens voor flinke overlast te zorgen tijdens mijn trip, werkte ook niet heel bevorderend;
- niet het comfort kunnen vinden en bijvoorbeeld niet lekker zitten of liggen.
- De intensiteit van de trip is te hoog. Als de come up heftig en snel is wil dit nog wel eens voor onrust kunnen zorgen met de gedachten van.. wat heb ik nu gedaan of wat gaat er straks komen of zie je wel dit was te veel... We kennen ze allemaal wel denk ik.
- inderdaad niets plannen, niets afspreken en vooral niets vastleggen voor jezelf. Enige wat ik soms van te voren bedenk is wat ik ga doen in de come up (vaak iets kijken). Tegenwoordig bedenk ik me ook van te voren wat ik als afleiding kan gebruiken mocht het ineens heftiger worden dan ik dacht of als het een onverwachte wending geeft.

Vaak gaat deze onrust ook in een soort van loops. Ik besef me wat ik moet doen om er vanaf te komen of stel mijzelf gerust, maar een minuut later ben ik het weer vergeten en raak ik er weer in verstrikt. Tijd terug had ik een intense trip en was ik film gaan kijken voor de afleiding en niet meer alleen te zijn met mijn eigen headspace, echter tijdens het kijken van de film kwam ik in zoveel loops terecht en zaten er zulke flinke kronkels in mijn gedachten, dat ik eigenlijk moest stoppen met film kijken. Dit wist ik, maar het lukte me niet om de film uit te zetten, dus ik bleef er in verstrikt. Pas toen mijn vriendin thuis kwam lukte het om los te komen en de film ook direct uit te zetten.

Trippen blijft toch iets wat je moet oefenen en beter in moet worden vind ik. Ik denk ook dat er genoeg getript wordt en dat het allemaal goed gaat, terwijl het eigenlijk vragen was voor een slechte trip. Nu is trippen op een lage(re) dosering dan meer vergevingsgezind en komt het vaak wel goed. Heb ook wel eens getript terwijl ik eigenlijk niet heel lekker in mijn vel zat, maar dat ging dan prima en was een leuke afleiding. Met hoge doseringen heb ik gemerkt dat ik alles direct op mijn bordje krijg wat speelt en ik kom er op geen enkele manier omheen dan daar eerst over te praten of het te ondergaan. Toen ging ik ook echt pas beseffen wat trippen allemaal voor me kon doen en wat het kan bijdragen aan mijn dagelijks leven en ontwikkeling. Ook kwam ik erachter dat het zeker geen speelgoed is en dat bij het trippen op hoge doseringen de setting, je mindset en alles eromheen écht goed moet zijn, want anders krijg je dit keihard terug. Hoe minder prikkels van buitenaf hoe kleiner de kans is dat iets je uit je trip kan halen of voor verslechtering kan zorgen. Helaas kunnen er altijd onverwachte dingen gebeuren, maar je kunt al heel veel uitsluiten door een goede voorbereiding en uiteindelijk helpen rust en je ervaring je op een moment dat je het even lastig hebt.

Ik zorg trouwens ook nooit voor een volledig donkere ruimte. Juist verlichting (niet fel) zorgt voor nog mooiere en betere visuals. Wat ik de laatste tijd wel doe is even een slaapmasker opzetten. Mijn ogen worden soms moe van het dicht zijn (heb het idee dat mijn ogen ook flink meer bewegen ondanks dat ze dicht zijn) en dit gaat soms irriteren. Ik heb een slaapmasker waarbij ik mijn ogen open kan doen, zonder dat dit kan gaan irriteren met het masker of dat mijn wimpers er dan tegenaan komen. Kan je vertellen dat dit echt voelt als een soort van Virtual Reality 2.0 ervaring (zeker als je goed audioapparatuur over of in je oren hebt) en dit heeft nu standaard een plekje gekregen in mijn trip.

Een pieptoon of een ruis is inderdaad ook iets waar ik soms last van krijg. Vrijwel altijd met truffels, alleen door de muziek hoor ik dat niet meer. Ook merk ik dat het bewust niet aanzetten van muziek ook kan zorgen voor interessante wendingen.

Het theezakje die je gebruikt, enig idee hoeveel daar in past? Ik heb mijn truffels nu altijd gewoon drijvend, alleen krijg de meest fijngemalen deeltjes nooit eruit, terwijl ik dat wel zou willen.

Interessant report @0t0lerance , balen dat het zo'n vervelende ervaring was. Ik heb zelf geen ervaring met dergelijke hoge doseringen psilocybine en daar is ook wel een reden voor. Ik weet dat psilo best wel duister kan worden en 5 gram gedroogd met lemon-tek is gewoon echt wel een hele pittige dosis! Ik zou zelf na zo'n lange periode zonder serieuze trips iets minder "enthousiast" zijn begonnen en het langzaam op hebben gebouwd.

0t0lerance zei:

Daarna kokend water toegevoegd

Klik om te vergroten...

Heb je het echt al kokende toegevoegd? Ik heb altijd begrepen dat je het eerst wat af moet laten koelen omdat kokend water een deel van de werkzame stof vernietigd... Niet dat je nu te weinig binnen hebt gekregen...

Klinkt in ieder geval alsof je wel goed voorbereid was maar niet echt helemaal lekker in je vel zat. Als je voor een dergelijke hoge dosering psilo gaat is het wel echt belangrijk dat je zeker weet dat je niet gestoord zult worden en dat je zo min mogelijk prikkels van buitenaf krijgt. Zelf lijkt het me best wel eng om zonder muziek te trippen. Ik gebruik muziek toch een beetje als "veiligheidsnet" als ik trip. Ik kan me goed voorstellen dat meer ervaren (of dappere) trippers het wel aandurven maar het is denk ik wel extra confronterend zonder.

0t0lerance zei:

- thuis setting is geen goede setting in mijn geval…. ga ik nooit meer doen.

Klik om te vergroten...

Wat voor setting zou je dan wel willen? Zelf vind ik thuis juist de fijnste setting. Ik zou na deze moeilijke ervaring niet te snel concluderen dat "thuis slecht is". Je hebt gewoon na een lange trippauze een behoorlijke hoge dosering genomen met een sub-optimale set & setting. Dat je dan een keer uit de bocht kunt vliegen is niet heel vreemd.

Ben benieuwd of je je ondertussen weer wat beter voelt en de ervaring een plekje hebt kunnen geven. Bedankt voor het delen in ieder geval!

Heel herkenbaar...

Dit is wat er kan gebeuren als je je focust op een klein negatief dingetje, vervolgens feedback van de ervaring krijgt dat er 'inderdaad iets mis is' en dan in de weerstand schieten en de trip eigenlijk uitzitten, in plaats van volledig door het nare gevoel heen te werken. Ik heb dit zelf ook meerdere keren ervaren en het zegt imo niet per se iets over de dingen die je opnoemt: geen playlist, donkere kamer, thuissetting. Deze dingen zijn geen probleem als de mindset "juist" is. Tijdsdruk is denk ik wel een issue. En wanneer je al dreigt "bad" te gaan, kan een playlist natuurlijk wat helpen, of het verplaatsen naar een andere setting (gewoon al even naar buiten gaan, of zelfs al naar een andere kamer).

Daarnaast: nóóit kokend water over paddo's/truffels heen gooien. Maar goed, dit heeft er misschien wel voor gezorgd dat je minder hard tripte dan je had kúnnen trippen, wie weet. Maar psilocybine wordt afgebroken in kokend water. Altijd een tijdje wachten totdat je zeker weet dat het water niet meer op kook temperatuur of daar dichtbij zit.

Edit: @Eik noemde het van het kokende water ook al.

En wat @HierEnDaarEenFuifje zegt: je trip visuals zullen heel erg jouw mentale staat reflecteren. Als je mentaal happy bent, zullen de visuals ook prachtig zijn. Ervaar je negatieve emoties, dan kunnen je visuals monsterlijk zijn. Tenminste, zo ervaar ik dat altijd wel.

Dat jullie je nog bezig houden met de tijd. Hoe weet je dat de tijd stil staat?

Martinus zei:

Hmm misschien ben ik op dat punt nog nooit geweest. Ben je dan nog in de realiteit?

Klik om te vergroten...

Was voor mij ook een primeur. Uiteraard wel de nodige tijdsvertragingen en versnellingen meegemaakt tijdens trips, tot karikatuur aan toe soms, maar dit was echt van een ander level. Terwijl ik verder dus helemaal geen boeiende of heftige trip had, maar dit nam mij volledig in beslag.

Ik voelde me wel nog in de realiteit. Dat was het enge denk ik ook juist. Ik was niet ‘weg’ zoals wanneer je diep tript of zoals in een DMT-trip. Ik was echt hier, in mijn huis, in mijn slaapkamer, met mezelf, en alles was zoals het altijd is, behalve dan dat ik vastzat in de tijd. Het was nooit een volledige stilstand, maar het hing er tegenaan, althans zo leek het dan. Ik weet niet wat er bij een volledige stilstand gebeurt. Er wordt een aspect van je beleving weggenomen waarvan je niet wist dat het weg kon zijn.

Roze Olifant zei:

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk onnatuurlijke en gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef, met de ultieme basis van je zijn.

Klik om te vergroten...

Op een paar mg LSD stond de tijd voor mij ook vrijwel stil. Ik was echt in de stress dat het wellicht nooit meer op gang zou komen en dat ik voor eeuwig daar vast zou zitten op dat ene punt in de tijd, het enige wat ik nog zag was een zwart/witte streep en niets bewoog meer.

Het duurde voor het gevoel ook een eeuwigheid voordat de tijd weer langzaam op gang kwam, maar wat een opluchting toen de tijd eenmaal weer normaal werd.

Proxima zei:

Op een paar mg LSD stond de tijd voor mij ook vrijwel stil.

Klik om te vergroten...

Een paar mg ^^ dat zal wel een lijpe trip geweest zijn. Ik heb de halve mg nog niet eens berijkt. En op 240ug 1p-LSD was het visueel al een spectakel.

Martinus zei:

Een paar mg ^^ dat zal wel een lijpe trip geweest zijn. Ik heb de halve mg nog niet eens berijkt. En op 240ug 1p-LSD was het visueel al een spectakel.

Klik om te vergroten...

Binnen 10 minuten na innemen (capsule) lag ik in de foetus houding. 🥴

Proxima zei:

Binnen 10 minuten na innemen (capsule) lag ik in de foetus houding. 🥴

Klik om te vergroten...

Holy shit, respect. Ik vind ervaringen van mensen die bizarre hoeveelheden LSD hebben genomen altijd extreem boeiend om te horen/lezen. Hoe was dit verder? Kan toch bijna niet anders dan dat zoiets impact heeft op je hele verdere leven?

Roze Olifant zei:

Holy shit, respect. Ik vind ervaringen van mensen die bizarre hoeveelheden LSD hebben genomen altijd extreem boeiend om te horen/lezen. Hoe was dit verder? Kan toch bijna niet anders dan dat zoiets impact heeft op je hele verdere leven?

Klik om te vergroten...

Ik zal dit topic niet hijacken. Ik zal binnenkort daar een apart topic met trip report van maken.

Roze Olifant zei:

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk onnatuurlijke en gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef, met de ultieme basis van je zijn.

Klik om te vergroten...

Precies dit, het valt gewoon niet te negeren op dat moment. Je beleving van tijd wordt zwaar verstoord.

Als je jezelf helemaal weet los te maken van je gedachten, ondervind je er geen hinder van, want (zo denk ik) je bent alreeds niet 'in' tijd. Je ziet tijd verstrijken, dus je bent er zelf niet 'in'. Dus dan rust je gewoon in jezelf, dat wat buiten tijd bestaat. Maar ben je nog gehecht aan het idee dat jij in tijd bestaat en diezelfde tijd begint trager en trager te verlopen in jouw beleving, dan is er een constant proberen vast te grijpen aan ideeën om ergens houvast te vinden. Want de houvast die je normaal vond in het gelijkmatig verstrijken van tijd heb je dan niet meer. En dat houvast zoeken is extreem vermoeiend, maar alsnog erg moeilijk om los te laten als je er eenmaal al mee bezig bent. Een beetje als proberen te ontspannen: elk proberen is juist een inspanning en leidt verder weg van ontspanning.

Misschien is dit gewoon ook erg moeilijk te begrijpen als je het zelf niet meegemaakt hebt.

Iemand trouwens nog een aanbeveling wanneer ik een microdosering kan proberen na zo'n macrodosis. 2 weken? of een maand?

0t0lerance zei:

Iemand trouwens nog een aanbeveling wanneer ik een microdosering kan proberen na zo'n macrodosis. 2 weken? of een maand?

Klik om te vergroten...

1 week is genoeg.

Mindless zei:

1 week is genoeg.

Klik om te vergroten...

1 week is inderdaad genoeg.

Op een science conference zag ik ooit een mooi statistiek plaatje hiervoor: 4 dagen na het nemen van paddo's ben je weer terug op je baseline.

Voor een volwaardige trip zou ik langer wachten maar dat is om de vorige ervaring tijd te geven om te verwerken en implementeren. Dat hoeft voor een microdosering niet.

Mindless zei:

Voor een volwaardige trip zou ik langer wachten maar dat is om de vorige ervaring tijd te geven om te verwerken en implementeren. Dat hoeft voor een microdosering niet.

Klik om te vergroten...

Integratie is een goede inderdaad. Voor micro maakt het niet uit maar een macro zou ik pas weer doen als je over deze trip heen bent.

Proxima zei:

Integratie is een goede inderdaad. Voor micro maakt het niet uit maar een macro zou ik pas weer doen als je over deze trip heen bent.

Klik om te vergroten...

Ja, voorlopig even niet. Moet toch eens gaan nadenken over een weekendje weg met een vriend o.i.d. Dat je de touwtjes kan laten vieren.. in een mooie omgeving, zoals aan zee lijkt me prachtig. Thx, een weekje wachten zal ik doen.