5gr lemon tek

Roze Olifant zei:

Ik heb ook zo'n 'mindfold' in de vorm van een meditatie-masker (lees meditatie-en-drugs-masker). Laat helemaal geen licht door, dat ding is echt geniaal. Ik pakte hem er regelmatig bij als ik alleen tripte, herken het 'er doorheen reizen' ook wel in zekere mate. Zette hem soms af omdat ik het even te heftig vond, weet ik nog. Inderdaad wel een soort poort naar een next level... Inmiddels wel wat meer ervaring, maar tegelijkertijd ook iets meer een pussy geworden.

Klik om te vergroten...

Ja vet hè! Hoe dat ding het echt compleet pikdonker maakt!

Ja joh ik ken het. Ben ook een pussy vergeleken bij hoe ik vroeger was met trippen. Door enkele "bad trips" die je volgens mij wel had gelezen. Maar dat vind ik niet alleen maar een slecht iets. Ik ben nu veel voorzichtiger en luister veel meer naar mijn gevoel alvorens ik een psychedelische ervaring aan ga. En ik merk dat ik steeds wat vertrouwen herwin wanneer ik dan tóch weer trip en daar heelhuids uit kom.

Mindless zei:

Ja vet hè! Hoe dat ding het echt compleet pikdonker maakt!

Ja joh ik ken het. Ben ook een pussy vergeleken bij hoe ik vroeger was met trippen. Door enkele "bad trips" die je volgens mij wel had gelezen. Maar dat vind ik niet alleen maar een slecht iets. Ik ben nu veel voorzichtiger en luister veel meer naar mijn gevoel alvorens ik een psychedelische ervaring aan ga. En ik merk dat ik steeds wat vertrouwen herwin wanneer ik dan tóch weer trip en daar heelhuids uit kom.

Klik om te vergroten...

Zeker heb ik die gelezen! Echt duistere reports zaten daar tussen. Ik denk inderdaad dat je sowieso met de tijd (ervaring) wijzer wordt als je je besluit in Tripland onder te dompelen. Je wordt eerder voorzichter dan onvoorzichtiger, in de wetenschap dat je maar beter niet te laks om moet gaan met dit soort middelen. En dat je steeds beter leert om op een 'effectieve' manier met een moeilijke ervaring te dealen, waarbij intuïtie en aanvoelen het allerbelangrijkste is. En... dat alles mogelijk is. Soms krijg je echt iets op bord waarvan je denkt: what the f...? Ik had dat met die DOC-trip waarbij de tijd bijna stil stond. Ik weet natuurlijk wel dat tijd relatief is, en sneller of langzamer kan gaan onder invloed, maar dat je dat ook zó extreem kunt ervaren was dan weer compleet nieuw voor me. Zo'n grote mindfuck die aan natuurwetten en fundamentele 'vastigheid' lijkt te raken zet je dan toch wel weer even op je plek, dat het maar even duidelijk is dat het geen snoepjes zijn waar je mee te maken hebt. :')

Roze Olifant zei:

Zeker heb ik die gelezen! Echt duistere reports zaten daar tussen. Ik denk inderdaad dat je sowieso met de tijd (ervaring) wijzer wordt als je je besluit in Tripland onder te dompelen. Je wordt eerder voorzichter dan onvoorzichtiger, in de wetenschap dat je maar beter niet te laks om moet gaan met dit soort middelen. En dat je steeds beter leert om op een 'effectieve' manier met een moeilijke ervaring te dealen, waarbij intuïtie en aanvoelen het allerbelangrijkste is. En... dat alles mogelijk is. Soms krijg je echt iets op bord waarvan je denkt: what the f...? Ik had dat met die DOC-trip waarbij de tijd bijna stil stond. Ik weet natuurlijk wel dat tijd relatief is, en sneller of langzamer kan gaan onder invloed, maar dat je dat ook zó extreem kunt ervaren was dan weer compleet nieuw voor me. Zo'n grote mindfuck die aan natuurwetten en fundamentele 'vastigheid' lijkt te raken zet je dan toch wel weer even op je plek, dat het maar even duidelijk is dat het geen snoepjes zijn waar je mee te maken hebt. :')

Klik om te vergroten...

Het extreem veranderen van de perceptie van tijd is misschien wel hetgene waar ik de meeste angst voor heb in een trip. Meer dan de demonische trips die ik heb gehad, hoe afschuwelijk die ook waren. Het steeds langzamer verstrijken van tijd terwijl je ego nog aanwezig is, is 1 van de meest gekmakende dingen die ik ooit mee heb gemaakt. Omdat je op zo'n moment 100% kunt geloven dat je daar nooit meer uit komt. Dat je daar vastzit als het ware. Als je je ego daar niet mee naartoe neemt is het het mooiste wat er is, maar doe je dat wel dan ben je echt opgesloten met de ergst denkbare vijand die je kunt hebben: jezelf...

Ik heb die visuals met lsd ook altijd alleen dan in intense regenboog kleuren. Dan lijkt het net of ik die vorm ben. Alsof mijn hele leven van begin tot einde in een zo een mandelbrot sequentie zit.

Waarom zo een haast om een breaktrough ervaring te hebben? Volgens mij kom je met die geforceerde mindset alleen maar op rare plekken.

Ik bouw al jaren rustig mn dosis op van allemaal verschillende middelen. Ik heb misschien geen gekke breaktrough trips waarbij ik door aliens uit elkaar getrokken word, maar ik ga ook nooit bad.

Misschien ben ik een pussy, maar de niet breaktrough trips zijn net zo waardevol. Ze laten me even goed zien dat het leven alleen maar een luchtkasteel van perspectief is.

Mindless zei:

Het extreem veranderen van de perceptie van tijd is misschien wel hetgene waar ik de meeste angst voor heb in een trip. Meer dan de demonische trips die ik heb gehad, hoe afschuwelijk die ook waren. Het steeds langzamer verstrijken van tijd terwijl je ego nog aanwezig is, is 1 van de meest gekmakende dingen die ik ooit mee heb gemaakt. Omdat je op zo'n moment 100% kunt geloven dat je daar nooit meer uit komt. Dat je daar vastzit als het ware. Als je je ego daar niet mee naartoe neemt is het het mooiste wat er is, maar doe je dat wel dan ben je echt opgesloten met de ergst denkbare vijand die je kunt hebben: jezelf...

Klik om te vergroten...

Precies dit. Ik vond het ook een enge ervaring, hoewel ik mezelf urenlang een soort van heb voorgehouden dat ik het vooral heel interessant vond, waardoor ik er op de een of andere manier steeds net in slaagde om niet in paniek te raken. Ik herinner me verder ook amper wat psychedelisch van die trip, alleen continu dat tijdsding. Daar ging al mijn energie naar toe blijkbaar. Ik zat op mijn bed en zag mijn kamer en kon vrijwel alles, mijn gevoel etc. ‘nuchter denken’ behalve die tijd. Muziek, mijn zicht, gedachten, alles ging er met momenten in mee en nam ik tergend traag waar. Tegelijkertijd was ik dus een vreemd soort helder van geest. Echt een van de raarste dingen die ik ooit heb meegemaakt. Wat jij zegt, je zit bijna letterlijk vast in het moment. Je kunt niet verder, alleen met jezelf, in het nu, in deze seconde. Ik had het wel met vlagen, dus ik kwam soms eventjes uit die staat van zijn en dan hoorde ik de muziek weer even normaal en kon ik communiceren via app, maar voor ik het wist keerde het weer terug en werd de realiteit weer één stroperig geheel.

Sorry TS voor het gekaapte topic.

Martinus zei:

Dat jullie je nog bezig houden met de tijd. Hoe weet je dat de tijd stil staat?

Klik om te vergroten...

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk onnatuurlijke en gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef, met de ultieme basis van je zijn.

Roze Olifant zei:

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef.

Klik om te vergroten...

Hmm misschien ben ik op dat punt nog nooit geweest. Ben je dan nog in de realiteit?

Martinus zei:

Hmm misschien ben ik op dat punt nog nooit geweest. Ben je dan nog in de realiteit?

Klik om te vergroten...

Was voor mij ook een primeur. Uiteraard wel de nodige tijdsvertragingen en versnellingen meegemaakt tijdens trips, tot karikatuur aan toe soms, maar dit was echt van een ander level. Terwijl ik verder dus helemaal geen boeiende of heftige trip had, maar dit nam mij volledig in beslag.

Ik voelde me wel nog in de realiteit. Dat was het enge denk ik ook juist. Ik was niet ‘weg’ zoals wanneer je diep tript of zoals in een DMT-trip. Ik was echt hier, in mijn huis, in mijn slaapkamer, met mezelf, en alles was zoals het altijd is, behalve dan dat ik vastzat in de tijd. Het was nooit een volledige stilstand, maar het hing er tegenaan, althans zo leek het dan. Ik weet niet wat er bij een volledige stilstand gebeurt. Er wordt een aspect van je beleving weggenomen waarvan je niet wist dat het weg kon zijn.

Roze Olifant zei:

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk onnatuurlijke en gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef, met de ultieme basis van je zijn.

Klik om te vergroten...

Op een paar mg LSD stond de tijd voor mij ook vrijwel stil. Ik was echt in de stress dat het wellicht nooit meer op gang zou komen en dat ik voor eeuwig daar vast zou zitten op dat ene punt in de tijd, het enige wat ik nog zag was een zwart/witte streep en niets bewoog meer.

Het duurde voor het gevoel ook een eeuwigheid voordat de tijd weer langzaam op gang kwam, maar wat een opluchting toen de tijd eenmaal weer normaal werd.

Proxima zei:

Op een paar mg LSD stond de tijd voor mij ook vrijwel stil.

Klik om te vergroten...

Een paar mg ^^ dat zal wel een lijpe trip geweest zijn. Ik heb de halve mg nog niet eens berijkt. En op 240ug 1p-LSD was het visueel al een spectakel.

Martinus zei:

Een paar mg ^^ dat zal wel een lijpe trip geweest zijn. Ik heb de halve mg nog niet eens berijkt. En op 240ug 1p-LSD was het visueel al een spectakel.

Klik om te vergroten...

Binnen 10 minuten na innemen (capsule) lag ik in de foetus houding. 🥴

Proxima zei:

Binnen 10 minuten na innemen (capsule) lag ik in de foetus houding. 🥴

Klik om te vergroten...

Holy shit, respect. Ik vind ervaringen van mensen die bizarre hoeveelheden LSD hebben genomen altijd extreem boeiend om te horen/lezen. Hoe was dit verder? Kan toch bijna niet anders dan dat zoiets impact heeft op je hele verdere leven?

Roze Olifant zei:

Holy shit, respect. Ik vind ervaringen van mensen die bizarre hoeveelheden LSD hebben genomen altijd extreem boeiend om te horen/lezen. Hoe was dit verder? Kan toch bijna niet anders dan dat zoiets impact heeft op je hele verdere leven?

Klik om te vergroten...

Ik zal dit topic niet hijacken. Ik zal binnenkort daar een apart topic met trip report van maken.

Roze Olifant zei:

Je kunt bijna niet anders dan je daarmee bezig houden als je er (zoals Mindless zegt met je ego nog intact) in zit, want er is amper tot geen voortgang van het moment. Er is geen ‘vooruit’ dus je hele beleving van alles zit vast. Ik vind het heel moeilijk om uit te leggen, want in het normale leven is er lopende tijd, dus het is een behoorlijk onnatuurlijke en gestoorde ervaring als je dat normaal volkomen logische aspect gevoelsmatig grotendeels verliest. Dat fuckt echt met je hele realiteitsbesef, met de ultieme basis van je zijn.

Klik om te vergroten...

Precies dit, het valt gewoon niet te negeren op dat moment. Je beleving van tijd wordt zwaar verstoord.

Als je jezelf helemaal weet los te maken van je gedachten, ondervind je er geen hinder van, want (zo denk ik) je bent alreeds niet 'in' tijd. Je ziet tijd verstrijken, dus je bent er zelf niet 'in'. Dus dan rust je gewoon in jezelf, dat wat buiten tijd bestaat. Maar ben je nog gehecht aan het idee dat jij in tijd bestaat en diezelfde tijd begint trager en trager te verlopen in jouw beleving, dan is er een constant proberen vast te grijpen aan ideeën om ergens houvast te vinden. Want de houvast die je normaal vond in het gelijkmatig verstrijken van tijd heb je dan niet meer. En dat houvast zoeken is extreem vermoeiend, maar alsnog erg moeilijk om los te laten als je er eenmaal al mee bezig bent. Een beetje als proberen te ontspannen: elk proberen is juist een inspanning en leidt verder weg van ontspanning.

Misschien is dit gewoon ook erg moeilijk te begrijpen als je het zelf niet meegemaakt hebt.

Iemand trouwens nog een aanbeveling wanneer ik een microdosering kan proberen na zo'n macrodosis. 2 weken? of een maand?

0t0lerance zei:

Iemand trouwens nog een aanbeveling wanneer ik een microdosering kan proberen na zo'n macrodosis. 2 weken? of een maand?

Klik om te vergroten...

1 week is genoeg.

Mindless zei:

1 week is genoeg.

Klik om te vergroten...

1 week is inderdaad genoeg.

Op een science conference zag ik ooit een mooi statistiek plaatje hiervoor: 4 dagen na het nemen van paddo's ben je weer terug op je baseline.

Voor een volwaardige trip zou ik langer wachten maar dat is om de vorige ervaring tijd te geven om te verwerken en implementeren. Dat hoeft voor een microdosering niet.

Mindless zei:

Voor een volwaardige trip zou ik langer wachten maar dat is om de vorige ervaring tijd te geven om te verwerken en implementeren. Dat hoeft voor een microdosering niet.

Klik om te vergroten...

Integratie is een goede inderdaad. Voor micro maakt het niet uit maar een macro zou ik pas weer doen als je over deze trip heen bent.

Proxima zei:

Integratie is een goede inderdaad. Voor micro maakt het niet uit maar een macro zou ik pas weer doen als je over deze trip heen bent.

Klik om te vergroten...

Ja, voorlopig even niet. Moet toch eens gaan nadenken over een weekendje weg met een vriend o.i.d. Dat je de touwtjes kan laten vieren.. in een mooie omgeving, zoals aan zee lijkt me prachtig. Thx, een weekje wachten zal ik doen.