#1
Ja, humor is ook een hele goede. Dit zag ik ook al in je report terugkomen. Door ergens bijvoorbeeld de ironie van in te zien, ook al is de situatie nog zo vervelend, distantieer je jezelf er een beetje van, waardoor je ook meer de neutrale observator wordt in plaats van degene die alles moet ondergaan en heen en weer gesmeten wordt door de trip. Zeer belangrijk, humor.Oh dat is een goeie! Ik zal die escape plans onthouden, nooit aan gedacht. Opzich heb ik wel getracht de ervaring te aanvaarden voor wat het is, gedurende de marteling heb ik wel een paar keer om mijzelf moeten grimassen omdat het toch anders liep dan gedacht... (alsof je denkt de paddestoelen te slim af te kunnen zijn,)
Probleem is vaak dat de grens tussen tolereren en accepteren erg dun kan zijn. Je kunt iets "accepteren" maar onderliggend eigenlijk slechts tolereren. En tolerantie betekent dat je iets toestaat wat je eigenlijk niet wilt, niet accepteert. Acceptatie daarentegen is zonder dat oordeel zijn, waardoor je de situatie echt op een diepe manier kunt verwerken, in plaats van slechts op een oppervlakkige tolererende manier om je tijd maar uit te zitten. Het lijkt wat op elkaar, maar het is kwalitatief compleet verschillend. Met echte acceptatie werk je door de ervaring heen en kom je er lichter uit. Met tolereren werk je nergens doorheen en kom je er uitgeput uit. Omdat het nog steeds een vorm van weerstand is en weerstand vermoeid enorm.
Dit is tenminste mijn herhaaldelijke ervaring ermee.