#1
Het is half 2 ‘s nachts. Dansende kaarslichtjes bevestigen dat de 4-ho-met in al haar glorie aan het pieken is. Mijn onderbuik doet wat zielig en vraagt me of ik hem naar het toilet wil begeleiden. Ik twijfel. Op visite gaan bij meneer porselijn tijdens het trippen kan immers best lang duren. Toch stem ik toe. Eenmaal gearriveerd laat ik mijn broek zakken en raakt mijn bips de koude troon aan. Links van me op de muur bewegen er patronen, ook zie ik wat vlekjes knipperen. Dat vinden mijn ogen behoorlijk aangenaam. Desondanks krijg ik het huiverige gevoel dat er iets duisters aan de orde is. Hoe bizar? De oeroude kunst van scheetjes te laten is me helemaal ontgaan. De hoofd en kontcommunicatie werd door de psychedelica verstoord. Compleet in de war probeer ik een emotionele connectie met mijn anus aan te gaan, maar het verwachte gasgeluid van mijn trillende kontwangen kwam mijn oren niet verwennen.
Angstig zet ik wat druk op mijn lichaam, maar het aarsgat protesteert en begint al huilend te beven. Ik probeer het liefdevol wat te sussen. Mezelf anaal verkrachten staat niet op mijn bucketlist dus probeer ik te ontspannen zodat de kans op een gaslek groeit. Toch blijft het bijster stil aan de duistere kant van de maan. Dan maar terug met brute kracht. Vol medelijden begin ik op mijn achterdeur te beuken wat eindelijk iets van resultaat boekt. De net geboren pruttelgeluidjes doen me denken aan het moeras waar de hut van Shrek staat. Ik geef mijn oude vriend wat ademruimte en staar wat rond me heen. De visuals zijn vrolijk en kijken me aanmoedigend aan. Plots word ik verrast door de doordringende dampen die mijn vleesventiel verlaten. Een gevoel van euforie zindert door mijn lichaam. Dank je, 4-ho-met, ik heb me nog nooit zo goed gevoeld na een scheetje, zelfs de ene keer tijdens die hartstochtelijke rimjob kan er niet aan tippen.
Eenmaal ontgast hoor ik mijn liefje roepen of alles ok is. Tijdsbesef is a bitch op psychedelica. Ik trek snel mijn broek op en verlaat het toilet om verder van haar gezelschap te genieten. Of alles ok ging? Jazeker, zei ik, ik moest mezelf weer aanleren hoe je scheetjes moest laten, misschien schrijf ik er wel een tripreport over. Ze lachte, en ik ging bij haar zitten om samen de trip verder uit te zitten.
Soms weet je pas wat je mist als je het kwijt bent.
Angstig zet ik wat druk op mijn lichaam, maar het aarsgat protesteert en begint al huilend te beven. Ik probeer het liefdevol wat te sussen. Mezelf anaal verkrachten staat niet op mijn bucketlist dus probeer ik te ontspannen zodat de kans op een gaslek groeit. Toch blijft het bijster stil aan de duistere kant van de maan. Dan maar terug met brute kracht. Vol medelijden begin ik op mijn achterdeur te beuken wat eindelijk iets van resultaat boekt. De net geboren pruttelgeluidjes doen me denken aan het moeras waar de hut van Shrek staat. Ik geef mijn oude vriend wat ademruimte en staar wat rond me heen. De visuals zijn vrolijk en kijken me aanmoedigend aan. Plots word ik verrast door de doordringende dampen die mijn vleesventiel verlaten. Een gevoel van euforie zindert door mijn lichaam. Dank je, 4-ho-met, ik heb me nog nooit zo goed gevoeld na een scheetje, zelfs de ene keer tijdens die hartstochtelijke rimjob kan er niet aan tippen.
Eenmaal ontgast hoor ik mijn liefje roepen of alles ok is. Tijdsbesef is a bitch op psychedelica. Ik trek snel mijn broek op en verlaat het toilet om verder van haar gezelschap te genieten. Of alles ok ging? Jazeker, zei ik, ik moest mezelf weer aanleren hoe je scheetjes moest laten, misschien schrijf ik er wel een tripreport over. Ze lachte, en ik ging bij haar zitten om samen de trip verder uit te zitten.
Soms weet je pas wat je mist als je het kwijt bent.
