gister heb ik besloten na lang wachten voor het eerst 1p-lsd te gaan doen. ik had nog wat mijn twijfels omdat ik mij de vorige dag niet geweldig fit voelde, maar de volgende dag voelde ik mij wel beter maar nog steeds wel moe maar toch besloten het te doen. ik heb 100 mcg genomen.
om 13.00 uur precies heb ik het ingenomen. eerst een kwartier onder me tong gelegd en daarna doorgeslikt. na een halfuur begon ik al wat te voelen. langzaam begon ik steeds meer visuals te krijgen. mijn wereld plattegrond begon te bobbelen wat ervoor zorgde dat ik moest lachen. ik heb vervolgens eerst een beetje naar psytrance geluisterd en daarna heb ik besloten om een wandeling te gaan maken omdat ik de natuur in wou, het heeft denk ik wel een kwartier geduurd voordat ik weg ging, want ik kreeg zo de lachkick dat ik nauwlijks mijn jas aan kreeg. toen ik eindelijk mijn jas aan had zei ik tegen iemand op chat dat ik niet wist of ik wel vooruit kon komen omdat ik zo moest lachen. vervolgens kreeg ik het antwoord dat ik maar rollend vooruit moest gaan en toen ging ik helemaal stuk. dit is misschien niet eens zo grappig maar op dit moment zag ik mijzelf rollend naar buiten gaan en dit vond ik op dat moment zo grappig
![:tearsofjoy:]()
vervolgens bedacht ik mij dat het koud was dus dat ik mijn handschoenen moest pakken maar die lagen bovenop mijn kast. dat betekende dus dat ik mijn trap moest pakken en dit is iets wat normaal heel makkelijk is, maar op dit moment leek het alsof ik opnieuw moest leren hoe ik dingen moest doen..
vervolgens is het eindelijk gelukt om naar buiten te gaan. dit was een minder goed idee.. het was te druk overal. alles kwam intens binnen en ik had het idee dat ik steeds een bekende tegen zou komen en dat die vervolgens zou zien dat ik aan de drugs zat. ik ben zo snel mogelijk weer naar huis gegaan. toen ik bijna thuis was liep ik door een lange straat en het leek wel of ik in een film was, ik had een soort zoom idee die je ook wel eens in films zien (weet zo niet hoe dit heet). net voordat ik naar binnen ging zag ik een man die ik vaker had gezien (volgens mij een buurman of zo) hij liep achter mij aan een klein stukje en ik dacht echt: "hij weet dat ik aan de drugs zit, hij weet het!" ik ben snel naar binnen gegaan en op het moment dat ik mijn sleutel in de deur deed had ik het gevoel dat ik veilig was.
vervolgens heb ik besloten te gaan douchen. ik weet trouwens niet meer hoe laat het was, tijd deed er niet toe op dit moment. de warmte van de douche voelde zo intens aan, het leek wel of dit de trip versterkte. mijn visuals waren op dit moment heel extreem, overal waar ik keek zag ik patronen in kleuren en regenbogen, heel intens! vervolgens zag ik de drupjes op de muur wat er zo mooi uit zag waardoor ik moest huilen. ik ben de douche uit gegaan, heb me met moeite omgekleed omdat ik allemaal kleding stukken kwijt was en niet meer wist wat voor of achter was.
Vervolgens kwam een moment dat ik eigenlijk iets minder goed ging. Ik ging op de bank liggen en weer wat naar psytrance luisteren. Vervolgens was alles zo intens, ik voelde alles zo extreem intens. Horen, voelen, zien, alle prikkels waren zo extreem intens. En het idee dat het niet op zou houden was best wel beangstigend. Ik besloot vervolgens dat ik de muziek uit wou zetten omdat ik het teveel vond, ook dit hielp niet. Ik weet niet hoe lang ik mij zo gevoelt heb, ik denk wel een uur ofzo maar wat ik eerder al zei tijd heeft geen betekenis. Ik had gelukkig nog iemand waar ik contact mee op kon nemen als het niet goed ging, maar ik had het idee dat ik hier zelf doorheen moest. Ben achteraf toch dankbaar dat ik besloten heb dit ook te doen, heb het idee dat dit me wel sterker heeft gemaakt.
Daarna ging ik ineens heel goed, het was als of ik over de moeilijke drempel heen moest ofzo. Ik ben wat meer naar rock muziek en muziek die mij heel veel doet gaan luisteren. Het was ineens alsof ik wist waar elke clip over ging als ik ernaar keek, terwijl ik dit normaal nooit heb. Muziek klonk zo intens mooi dat ik het bijna niet aan kon en ik weer moest huilen. ik had het gevoel dat ik de muziek letterlijk op me borstkas voelde. Het was alsof ik door iedereen heen kon kijken die ik op dat moment voor me zag. Raar genoeg ging ik op een of andere manier ook heel goed op vrouwen in videoclips 😅😂 ik weet niet wat het was, maar ik vond veouwen gewoon mooie wezens.
Ook kreeg ik de hele tijd dingen binnen in me hoofd over mezelf, die ik hiervoor helemaal niet wist. Vervolgens heb ik een boekje erbij gepakt omdat ik dingen op wou schrijven, ik zal dit niet allemaal gaan opnoemen want heb meer dan 2 bladzijdes vol geschreven 😅
Ik voelde mij ook echt verbonden met mijn kat. Had het idee dat hij echt door had dat ik tripte en dat hij ineens heel verbonden met mij was, hij gaf mij zoveel kopjes en aandacht. Wat er vervolgens gebeurde vond ik ook wel bijzonder. Als mijn kat zich angstig voelde voelde ik mij zo en ook als mijn kat rustig was voelde ik mij zo.
Dit is trouwens een van de weinige momenten dat ik naar klassieke muziek heb geluisterd:
Alle klanken klonken zo mooi. Het was net alsof ik opnieuw geboren was en voor het eerst in me leven muziek hoorde. Dit geld trouwens ook voor rock muziek, waar de snaren klonken als een stukje van de hemel. Het voelde alsof gitaristen uit de hemel waren gekomen, om op aarde deze muziek aan de mensen te laten horen.
Rond een uur of 20.30 heb ik besloten wat te gaan eten. Heb besloten patat te eten, voortaan kon ik toch beter iets anders eten want het voelde alsof ik mijzelf aan het vergiftigen was ofzo. Daarna heb ik ijs gegeten en deze smaken proefden intens lekker in mijn mond.
Daarna heb ik nog wel een paar uur in de trip gezeten. Het kan zijn dat dit al de afterglow was, maar ik voelde zeker nog wel heel veel dingen. Ik kreeg nog heel veel dingen binnen en voelde mij verbonden met iedereen die ik voor me zag. Ik heb toch besloten rond 3 uur naar bed te gaan, omdat ik het anders wel heel laat vond worden. Ik voelde mij vervolgens verbonden met de mensen op df, vraag niet waarom 😅😂 heb hier nog even de zwevende hippie uitgehangen 😜.
Waar ik nog even mee wou eindigen is dat ik ook iets heftigs over de wereld besefte. Ik beseft wat de mensheid met de aarde doet, en dat ze dit helemaal kapot maken met alles wat we doen. We zijn alleen maar aan het nemen nemen nemen, en we geven bijna niks en de dieren en de aarde zijn hier de dupe van. Ik besefte dat er niet lang meer een aarde is, en het idee dat de aarde en de dieren hier de dupe van zijn vond ik zo erg. Ik weet natuurlijk nooit zeker of de aarde kapot gaat, maar dit is wat ik binnen kreeg.
Ik vond het een bijzondere trip! Ook al was er een moment dat ik wat minder lekker ging, het einde was heel goed gelukkig! Ik besef me dat leuk en niet leuk gewoon heel dicht bij elkaar ligt. Ik heb geprobeerd de tekst niet TE lang te maken, dus hopelijk is het niet te veel..