#1
Fijn om dit uitgebreid en boeiend triprapport van 6APB te lezen. Ik ben er zelf enorme fan van. Jouw ervaring lijkt me wel beduidend strakker te zijn dan hoe ik het reeds heb ervaren. Ik vond het vaak gewoon zo lekker stabiele euforische entactogene rush, empathisch en sociaal, zeer dansbaar en versterkte zintuigen en zekere visuals.Afgelopen zaterdag ging ik met vrienden naar Mystic Garden / Dockyard ADE. Maanden geleden had ik al besloten dat ik weer voor 6-APB zou gaan, maar deze keer geen 130 mg pellets zoals de vorige keer (voelde daar toen vrij weinig van), maar poeder, getest. Over de dosis heb ik heel lang getwijfeld, maar na veel reports en adviezen te hebben gelezen ben ik voor mezelf, v, 50 kg, op 160 mg uitgekomen.
Het festival bestond uit twee delen, met elk een eigen ingang en in het midden een Portal, om van Mystic Garden naar Dockyard over te steken. Na even rond te hebben gelopen en wat te hebben gegeten, was het tijd om te beginnen.
T-0:30 15:30 Ik neem een gemberpil tegen mogelijke misselijkheid T 0:00 16:00 Inname capsule 160 mg 6-APB T 1:15 17:15 Zweethandjes! Ja ik voel wel wat opkomen... Diarree op de wc 💩 T 1:34 17:34 Ik voel kaakspanning, warmte in mijn lichaam. We zitten fijn op de bank met vrienden tegen elkaar aan. Knuffelen en aanraken is lekker! Ik vraag aan de jongen die op de rand van de bank zit of ik tegen hem aan mag hangen. Het mag (fijn!). T 1:46 17:46 We staan bij Jan Blomqvist heerlijk te spacen. Mijn ogen trillen en ik kan wat lastiger typen op mijn telefoon. Dansen, knuffelen, yes! Ik-ga-heer-lijk!
T 2:40 18:40 Ik ga hard, wil even zitten. Ik kan niet meer typen (type ik vol typefouten). T 3:25 19:25 Nog steeds hard gaan, alles kost moeite, ogen focussen gaat moeizaam. T 3:32 19:32 Ga hard, even naar de wc maar kan niet plassen. T 3:58 19:58 Heel moeilijke focus, wat ik type is niet meer te lezen. Het voelt alsof overal een soort mistige deken overheen hangt, dingen gaan wat meer langs me heen en het kost me moeite om erbij te blijven. T 4:00 20:00 We komen Glittermeisje ✨ tegen bij Chris Stussy, zij laat onze gezichten glitteren! T 4:36 20:36 Heb inmiddels wel wat gedronken maar kan nog niet plassen, wat ik ook doe, volledig ontspannen, fluiten, naar watervallen luisteren, geen druppel! Frustrerend! Maak me er een beetje zorgen over.
Er kloppen 2 meisjes op mijn Dixie, ik zeg dat ik niet kan plassen. Ze zeggen; "wij wel, en we moeten heel nodig!" Ik kom er dan maar onverrichter zake af.
De tijd voelt traag, lekker!T 4:57 20:57 We zitten even bij een kampvuur en daar maak ik een paar keer oogcontact met een jongen die er eenzaam uitziet. Ik kan het niet laten om even naar hem toe te lopen. Ik vraag of alles oké is met hem. Hij zegt van wel, maar is zijn vrienden kwijt. Ik geef hem een knuffel, het komt vast goed! T 5:27 21:27 Ik wil poffertjes! Niet omdat ik daar op dit moment zin in heb maar ik weet dat ik ze graag eet en er zit nog maar weinig in mijn maag, heb het idee dat ik nog wat moet eten. Toch smaakt het me niet zo, slappe deegbal in mijn mond, heb er maar 2 of 3 gegeten. Wel met extra boter. Mjam. Normaal gesproken. Maar nu: Bleg. T 5:35 21:35 Naar de Portal, waar ik een bijzondere ontmoeting heb, wat een connectie! Intens knuffelen, door de 6-APB is dit extra extra extra fijn!
T 5:52 21:52 Eindelijk kan ik plassen! Wat een geluk! Ik stuur al plassend een triomfantelijk filmpje naar mijn vrienden.
Ook moet ik een beetje spugen, ineens buikkramp en er moet wat uit. Een half poffertje. Vreemd. Even later in de tent neem ik nog een gemberpil. Ik laat een vriend even controleren of het daadwerkelijk een gemberpil is en niet nog meer 6-APB.T 6:00 22:00 Shit, nog maar 1 uurtje! Wat is de tijd ineens snel gegaan!
Nog even bij Dockyard kijken, het hardere werk. In de tent bij Chris Liebing wordt het me even veel te veel. De muziek, de lasers, alle prikkels, ik ga even veel en veel te hard, ik moet zitten, voel ik. Ik ga naar de zijkant van de tent, en ga daar op de grond zitten.
Er verandert iets in mij. Kan weinig meer zeggen, niks doen, alleen nog zitten, voor me uit staren en ademen. Mijn vrienden vragen dingen aan me, maar ik kan alleen maar in mijn hoofd antwoorden. Ik voel me niet slecht, maar totaal lamgeslagen. Foto's van dat moment zijn een beetje eng.T 6:41 22:41 Een tijdje blijf ik aan de kant zitten, daarna helpen mijn vrienden me naar buiten, waar ik nog een barfje leg, lucht wel op gelukkig, daarna gaat het wat beter.
Voor de laatste 8 minuten toch nog even naar binnen om het laatste moment mee te maken, maar ik kan er niet écht meer van genieten.
Drukte bij het naar buiten gaan dus nog even op terrein chillen bij een zeppelin tot we weg worden gestuurd.
De taxi in, met 5 in een gewone auto gepropt. Dit is voor mij een moeilijke rit. Te veel geluid, beweging en warmte, waardoor ik weer helemaal door het dak ga. Moet mezelf er echt doorheen trekken met mijn gedachten (ik houd het vol, nog even..) en adem (pfffffft......pfffffft......). Ik tel de minuten af.T 8:00 00:00 Zo blij dat we thuis zijn. Inmiddels is mijn adem uit balans, ik kan niks meer doen of zeggen, alleen hyperventileren. Mijn vrienden proberen zo goed mogelijk contact met me te maken maar ik kan slechts af en toe een woord uitbrengen. Tintelingen in mijn handen, armen en benen, mijn handen en lippen verkrampen door een teveel aan zuurstof. Heel vervelend gevoel. Mijn vrienden helpen me om mijn adem weer onder controle te krijgen, dat gaat heel moeizaam, het lukt me gewoon niet hen te volgen. Lang samen in- en uitademen tot ik wat rustiger word.
Een vriendin helpt me naar de wc, waar ik een vinger in mijn keel steek. Dat lucht op en daarna gaat het wat beter. Ik kom weer wat bij zinnen en kan weer praten. Ik moet echt even bijkomen. Voel me heel moe en vind het super rot dat ik de after van de rest verpest. Ze hebben me allemaal wel super lief en fijn geholpen, zo dankbaar voor deze fijne groep! 🥰T 10:00
.............02:00
...........Bedtijd, uitgeput in bed, kan redelijk snel slapen.
Ik had van tevoren wat andere verwachtingen van de 6-APB dan de effecten die ik heb ervaren. De keiharde inkick van de vorige keer bleef uit, ik kwam er eigenlijk heel geleidelijk in, was lekker. Mogelijk had ik zelf nog wat dingen anders kunnen doen om de effecten anders te sturen. Ik had meer energie verwacht en nu wilde ik toch wel veel zitten, hangen of liggen. Ook had ik verwacht veel meer op te gaan in de muziek. Bij nader inzien heb ik dit ook te weinig echt geprobeerd, de muziek ging teveel langs me heen doordat ik weinig energie had en meer wilde zitten dan in de tenten dansen. Wellicht dat als ik mijn aandacht meer op de muziek had gericht ik er wel meer in op was gegaan.
Het laatste uur van het festival en daarna was voor mij niet heel fijn, ik denk dat dat veroorzaakt werd door een combinatie van factoren, de dosis was voor mij wellicht iets te hoog (ik zeg vanaf het begin al dat ik hard ga en dat blijft steeds zo), ik had dat poffertje niet moeten eten, daardoor raakte mijn maag overstuur en voelde ik me niet lekker. Daarnaast denk ik dat alle prikkels in de laatste tent en in de taxi de effecten zodanig versterkten dat ik te hard ging en mijn lijf het niet meer bij kon houden en maar even wat dingen op slot gooide uit zelfbescherming. Mijn vrienden gingen wel de hele tijd super lekker op 6-APB!
Een goede les, ik ga een volgende keer mijn dosis wat verlagen en meer de muziek opzoeken!
Spijtig dat er nu vooral succinate is ipv hcl, mijn eerste keren was hcl en was 100mg über vette stabiele lange rush.
Ik denk indd dat de dosis net wat aan de te hoge kant was voor jouw BMI, ikzelf ben m, 65kg, 176cm en toen was 200mg eens duidelijk te veel. 150mg lijkt goede dosis en moet eigenlijk onder de 180mg blijven. Rond de 180mg, ook nog trillend zicht en slechte focus.
Heb me wel nog nooit opt einde vd rush, echt slecht of zelf down gevoeld. Eten kan ik sowieso niet 12u na inname en vaak ook niet of amper, +12u tot ganse dag. Wel ist altijd nachtje door, als ik s'avonds om 23u fzo neem, zijn mijn grote kijkers pas normaler na 13-15u en ben ik ganse dag vrij moeiteloos wakker en slaap ik pas volgende avond laat of 's nachts.
Denk dat het eten, ook al was het weinig, je indd niet goed beviel.
Ook drinken doe ik doorheen de rush, veel te weinig, anderen maken mij er attent op en probeer er zelf ook zeker op te letten, af en toe wat slokjes te drinken, geen alcohol, eerder energy drink en water.
Het geval plassen is ook hier gekend, soms drink ik zo weinig en lijk ik toch volle blaas te hebben, plassen lukt dan niet of vercht veel moeite. Als ik wel wat meer drink, moet ik snel en soms dan ook veel plassen.
Volgende x indd zeker wat minder nemen, vind bij stims die op je serotonine werken, less is more.