#1
Ik kan niet heel veel over N,N-DMT zeggen, aangezien ik het maar 3 keer heb gedaan en ook in changa vorm. En ik heb dus nooit het gevoel gehad in een andere wereld te stappen. Terwijl ik wel een ervaring had waar ik mezelf (mijn ego eigenlijk) van me verwijderd zag worden en intens zag strugglen. En dan bedoel ik INTENS: alsof je van een afstandje naar een supernova zit te kijken. Mijn ego brandde zichzelf gewelddadig helemaal op terwijl ikzelf totaal onaangeroerd als slechts een bewustzijn dat zat te bekijken. Er was geen enkele angst, alleen neutrale observatie van dat.Ja je hebt wel een punt, alleen bij andere psychedelica zoals bv N DMT heb ik juist het gevoel gehad in een wereld te stappen die veel echter is dan buiten de trip om. Daarom was ik ook een beetje flabbergasted na 5-Meo. Ik ben er sowieso inmiddels van overtuigd dat we absoluut niets zijn, kom je op een wazig terrein, maar ik snap je. Ik denk dat ik MeO toch weer een kans ga geven![:)]()
Maar ik hoor dan wel weer verhalen van mensen die op DMT naar eigen zeggen in hyperspace gaan en doorbreken naar een andere "plek". Ook degene waarvan ik die changa had, had dat daarmee ervaren. Maar hij had ook entiteiten gezien al voor die breakthrough en ik heb dat ook allemaal niet gezien. Terwijl mijn ervaringen toch mega intens waren.
Ook heb ik hele hoge doseringen psilo genomen, ik heb op LSD getript (niet hoog gedoseerd though) en daar intens heftige ervaringen op gehad (nog niet zo intens als de changa), maar ik denk achteraf dat ik nooit echt "ergens anders" ben geweest.
Maar ergens anders dan waar? Denk ik dan. Overal is het namelijk hier en nu. Ik vraag me dan ten eerste ook af: wat is iemand's referentiekader/wereldbeeld? Ik heb zelf namelijk nogal een ongebruikelijk referentiekader, namelijk: bewustzijn is fundamenteel, de wereld is secundair. Terwijl het normaliter andersom is: de wereld is primair en dán komt bewustzijn. Ik kan me voorstellen dat als iemand gelooft dat hetgeen dat zijn ervaring echt maakt, de wereld is, dat diegene dan ook eerder geneigd is te denken dat hij/zij in een trip daadwerkelijk naar een andere dimensie/wereld gaat/is gegaan. Terwijl ik eerder geneigd ben te denken: de vorm is (op psychedelica en in dromen soms heel erg) anders, maar de onderliggende realiteit (bewustzijn) is nog steeds hetzelfde.
Niet dat ik bij voorbaat wil zeggen dat bijvoorbeeld DMT me op hogere doseringen niet op andere gedachten kan brengen, al is het op het moment wel mijn overtuiging dus: dat het niet de vorm is die echt is (dat wat je kunt zien), maar de vormloosheid waarin het verschijnt (dat wat je niet kunt zien). En van wat ik hoor en lees is dat vaak ook juist de boodschap die mensen op 5-MeO-DMT meekrijgen.