#1
Wat is je serienummer?Vraag me iets wat alleen ik kan weten
Sorry, kan niet iets bedenken. Will come back atcha when i do.
1P-LSD (100 ”g) report - De humor van dit alles!
35 antwoorden
8 weergaven
18-5-2026
Sorry, kan niet iets bedenken. Will come back atcha when i do.
#2
Lekker Mindless! Ik gun jou heel erg het gevoel dat je in je trip mocht ervaren: het uitzoomen/ het relativeren/ het toelaten van de humor. Het klinkt een alsof je je kon losmaken van iets dat jou eerder in zijn greep hield. Lekker hoor! ![:grin:]()
Ikzelf zit nog in dat proces, maar voel ook een dergelijke uitkomst aankomen voor mijzelf.
Ikzelf zit nog in dat proces, maar voel ook een dergelijke uitkomst aankomen voor mijzelf.
#3
Haha jaja CasaanVan humor snap ik niet zo veel eerlijk gezegd
#4
Omdat we samen hetzelfde niet snappen, dat is toch logisch?Haha jaja Casaan. Ik heb anders wel meerdere malen flink moeten lachen om jouw grapjes. Misschien snap je humor niet (al vind ik dat persoonlijk ongeloofwaardig
), je hébt het iig wel!
Ik maak nooit grapjes hoor, altijd bloedje serieus wat ik zeg
Meestal ten minste, ken je die vraag uit de film the labyrinth? Welke vraag te stellen om te weten welke deur je moet kloppen?
#5
Ja! Welke deur de ĂĄndere bewaker zou zeggen. (Toffe film. Wil hem wel weer kijken nu.)Omdat we samen hetzelfde niet snappen, dat is toch logisch?
Ik maak nooit grapjes hoor, altijd bloedje serieus wat ik zeg
Meestal ten minste, ken je die vraag uit de film the labyrinth? Welke vraag te stellen om te weten welke deur je moet kloppen?
Nu ben ik benieuwd naar de samenhang waarom je dat vraagt
#6
- maal + = negatief en + maal - = negatiefMeestal ten minste, ken je die vraag uit de film the labyrinth? Welke vraag te stellen om te weten welke deur je moet kloppen?
#7
Is dit een abstracte uitleg van de deurenraadsel?- maal + = negatief en + maal - = negatief
#8
Ja, het gelogen antwoord gecombineerd met een waarheid is onwaar, maar een waar antwoord gecombineerd met een gelogen antwoord, is dat ook.Is dit een abstracte uitleg van de deurenraadsel?
Daardoor kun je aan een willekeurige bewaker vragen wat zijn collega zal antwoorden. Het maakt dan niet uit wie van de twee bewakers altijd liegt en wie er altijd de waarheid spreekt.
#9
Leuk hahaha. Ik ben beter in intuĂŻtief denken. Heb hier nooit een formule aan verbonden.Ja, het gelogen antwoord gecombineerd met een waarheid is onwaar, maar een waar antwoord gecombineerd met een gelogen antwoord, is dat ook.
Daardoor kun je aan een willekeurige bewaker vragen wat zijn collega zal antwoorden. Het maakt dan niet uit wie van de twee bewakers altijd liegt en wie er altijd de waarheid spreekt.
#10
Wie? - Ik alleen. Man, 38 jaar. 188cm/~80KG
Wat? - 1P-LSD (100 ”g)
Waar? â Thuis
Wanneer? - 1-7-2023/13:10 uur
Het is net zaterdagmiddag. Ik denk aan de vrijdag ervoor. Het plan was aanvankelijk om dan weer eens een LSD tripje te gaan doen. Deze week ben ik namelijk geslaagd voor twee belangrijke examens en vond ik dat dit wel gevierd mocht worden. Ook gaat het sowieso goed met me de laatste tijd. Na de meest donkere periode van mijn leven (1-2 jaar terug) met mijn aller laagste zelfbeeld en gebrek aan zelfvertrouwen, heb ik mezelf op zoveel vlakken door hard werken verbeterd. Iets wat denk ik belangrijk is om ook eens bij stil te staan en hoe doe je dat beter dan met een goede trip? En dan was het vrijdag ook nog eens zonnig weer (zo nu en dan), terwijl de dagen erna alleen bewolking en regen werd voorspelt. Alles leek te wijzen op dat vrijdag de dag zou worden.
Maar de tripgoden hebben het toch niet zo gewild. Ik kan er mijn vinger niet precies op leggen, maar het voelde gewoon niet als dé dag.
Maar dan terug naar het begin van de zaterdagmiddag: ineens was er wĂ©l het gevoel. Het gevoel: Yes! Ik heb zin om te trippen! Normaliter prefereer ik met LSD om in de ochtend al te beginnen om het âs avonds niet te laat te maken. Maar dat zat er niet meer in. En daarnaast had ik geen fruit en ander geschikt eten in huis. Hup, snel nog even naar de AH dan!
13:10 uur (T+0:00)
Eenmaal thuisgekomen met de boodschappen neem ik eerst de 1P-LSD in. Ik heb daarna nog genoeg tijd om de boodschappen op hun plek te zetten en dan kan het mooi alvast inwerken. Ik kies wederom voor 1 zegel van 100 ”g. Gevoelsmatig was dat imo de juiste dosering voor nu. Later maar weer eens experimenteren met hogere doseringen.
13:47 uur (T+0:37)
Nadat de boodschappen te plek zijn gezet, begin ik al gauw te merken dat het begint te werken en post dan hier op DF dat ik weer een tripje maak. De typische LSD onrustigheid komt opzetten, al heb ik er niet zoveel last van. Na even scrollen op DF en youtube besef ik me: ik moet even loskoppelen van de digitale wereld. Telefoon weg en naar buiten. Althans: naar mijn balkon.![:wink:]()
Dit lijkt de trip echt te kickstarten, want mijn perceptie begint nu echt sterk te veranderen. Maar het is meer de manier hoe dingen binnen komen die veranderd dan dat ik bijvoorbeeld visuele patronen zie. Het is hetzelfde uitzicht waar ik zo bekend mee ben. Het zijn dezelfde soort geluiden uit de buurt waar ik zo bekend mee ben. Maar de relatie tussen dat wat ik zie en hoor aan de ene kant en mezelf aan de andere kant is anders: alsof er een barriĂšre weg is gehaald. Het is alsof de lucht letterlijk dunner is geworden of zelfs is verdwenen, waardoor geluiden en ook licht mij onvervormd lijken te bereiken. Ik lijk hierdoor bijvoorbeeld geluiden van veel verder weg waar te nemen, maar tegelijkertijd is het alsof ik ze niet van een afstand hoor, maar precies daar waar ze vandaan komen.
~14:00 uur (T+~1:00)
Rond 2 uur, wat een klein uur na inname is, begint de trip te pieken. Wederom geen echte visuals in de zin van patronen, maar dat deert me niet. Want ondanks dat is de perceptie van mijn werkelijkheid totaal anders. Het is de manier waarop ik mijn omgeving en met name de natuur ervaar, die me als het ware betoverd:
De manier waarop de wind de bladeren aan de bomen beweegt. De manier waarop de zwaluwen door de lucht vliegen. De timing waarop geluiden in de buurt klinken. Het is allemaal niet willekeurig meer, zoals het normaal vaak lijkt te zijn. Ongetwijfeld dat ik beĂŻnvloedt ben door de M.C. Escher documentaire die ik in de comedown van deze zelfde trip heb bekeken, maar het is mathematisch wat ik zie. Ergens wist ik dit sinds een trip een aantal jaren geleden, maar ik wist het niet in die woorden te plaatsen. Maar dat is precies wat het is: er zijn mathematische principes in de natuur te herkennen. Wanneer interpreterende perceptie begint te stoppen en je daadwerkelijk ziet: zie je dat overal patronen in zijn te herkennen. De wijze waarop een zwaluw vliegt bijvoorbeeld, is niet willekeurig maar verloopt volgens een bepaalde onderliggende orde. En daar is een schoonheid in die verder gaat dan slechts subjectief iets mooi vinden. Het is een universeel herkenbare schoonheid.
~14:30 uur (T+~1:30)
De intensiteit van de trip neemt verder toe. Wat opvalt is dat ik enorm veel tegenstellingen zie. Overal zijn tegenstellingen in te herkennen. Hoe verder iets doorschiet 1 kant op, hoe verder het ook de andere kant op schiet. Maar in dit proces blijven de 2 altijd in verbinding met elkaar. Ze zijn onlosmakelijk. Het is slechts een abstractie om beide los van elkaar te zien. Bijvoorbeeld het voor iedereen wel bekende plezier en pijn: high & low. Dit zijn tegenhangers van elkaar. Je kunt niet altijd op de high zitten. De pendule slaat 1 kant op, maar komt ook altijd weer terug. Maar de tegenstelling is bijvoorbeeld ook op het gebied van ruimte te vinden: Een object/ding bestaat ten opzichte van de ruimte eromheen. Bijvoorbeeld: mijn gitaarkruk hier. Deze staat in de ruimte. Als een abstractie en bruikbaar concept noemen we het de âgitaarkrukâ. Maar er is geen gitaarkruk zonder de ruimte eromheen. Het is werkelijk 1 âdingâ: deze â2 dingenâ samen. En natuurlijk niet alleen de gitaarkruk en de ruimte daaromheen, maar ĂĄlles. Er is slechts 1 âdingâ.
Op dat moment begint mijn hoofd dit principe van tegenstellingen te âvisualiserenâ (in gedachten). Ik zie voor me hoe binnen dit principe alles als een complex geheel van tegenstellingen bestaat. Maar omdat er nergens een âremâ op dit alles zit, zijn de mogelijkheden in principe eindeloos. Met horror aanschouw ik hoe de geest ongeremd door het ego, ongelimiteerd is. Bewustzijn kan in principe ĂĄlles in vorm worden. Maar tegelijkertijd ben ik niet bang. Want ik zie tegelijk een groter patroon. Er zijn op het eerste zicht kleine patronen met tegenstellingen, maar met beter kijken zijn er grotere patronen te herkennen. Ik zie het in de eerder genoemde manier van het vliegen van vogels, in de manier van het kabbelen van het water, in de manier van hoe de wind de bomen beweegt. Maar ik zie het ook in de grotere patronen in mijn persoonlijke leven. Er zijn ook daarin kleinere patronen waar de tegenstellingen zorgen voor fijne pieken en vreselijke dalen. Maar daar doorheen is de âsignatureâ, de handtekening van een groter patroon te zien. Er is hier iets zachtaardigs, iets welwillends. Dingen lijken willekeurig wanneer je er dicht met je neus op zit, maar blijken helemaal niet willekeurig te zijn bij het nemen van wat meer afstand. Ondanks dat ik datgene dat deze grote patronen regisseert niet kan zien, voel ik de enorme aanwezigheid, de âpresenceâ ervan. Ik weet intuĂŻtief dat dit is te vertrouwen. En door dit te doen, bewijst âdatâ keer op keer op keer aan me, dat mijn intuĂŻtie hierin goed is.
Mijn vertrouwen in âdatâ komt nu op het punt, dat âhetâ met me lijkt te communiceren. Het is niet in woorden. Het is veel intiemer dan dat. Ik weet wederom intuĂŻtief exact wat âhetâ me zegt door het vormloze toe te laten vorm te geven aan mijn gedachten. Zo âverteltâ het me hoe dingen in elkaar zitten. Door naar de grote patronen te kijken in plaats van de kleine, kan ik dingen relativeren. Dingen die ik niet voor mogelijk hield ooit te kunnen relativeren. Zo zie ik het onvoorstelbare leed dat plaatsvindt op deze aarde. Maar omdat ik afgestemd ben op de grote patronen, zijn ze te verdragen. Op een bepaald punt begin ik me een beetje schuldig te voelen, want ik zie de humor in van bepaalde verschrikkelijke dingen. Ik hoor mijn geest zeggen: zo mag je eigenlijk niet denken. Maar ik laat het toch toe. Op dit moment ben ik even vrij van wat mag en wat niet mag. Ik zie hoe zelfs de meest verschrikkelijke dingen een plekje hebben in het geheel. En ik zie zelfs dat het geheel rekent op die dingen. Net zoals het kleine object rekent op zijn omgeving om te kunnen bestaan, rekent de omgeving op het kleine object om te bestaan. In dit alles zie ik dat âdatâ wat is - datgene dat alles regisseert - compleet onpersoonlijk is en daardoor compleet vrij van restricties. Het wordt me duidelijk hoe het verpersoonlijken van datgene dat alles regisseert tot âGodâ, het restricties opleggen is van dat. Daarom is het wellicht beter om âdatâ bijvoorbeeld: âliefdeâ te noemen. Liefde in de puurste vorm is niet tegen kwaad. Het laat ook dat toe. Daarom gebeuren ook verschrikkelijke dingen. En ook daarom heeft de mens vrije wil. Elke keuze komt echter wel met consequenties. Niet omdat het universum wraak wil nemen, maar door het principe van tegenstellingen: de pendule slaat 1 kant op, maar slaat dan de andere kant op.
En door het ontbreken van enige restricties heeft âdatâ een ge-wel-dige humor! Ik heb werkelijk de aller grappigste âgrappenâ gehoord tijdens deze trip, waarbij ik lach te janken van het lachen. Ik zag dat dit een bijkomstigheid was van geen restricties hebben: geen grenzen, betekent complete spontaniteit. En alleen in complete spontaniteit is complete creativiteit en intelligentie mogelijk. En blijkbaar is humor ook onderdeel van dit proces.
15:57 uur (T+2:47)
Ik zie dat ik om deze tijd hier op DF schreef dat ik me schuldig voelde dat ik in een deuk lag om bepaalde dingen waar je normaal een bepaalde etiquette in hoort te hebben, oftewel: waar je normaal niet om âhoortâ te lachen.
En ik weet nog dat dit specifiek ging over dat ik in de straat hier mensen hoorde praten. Ik keek naar buiten en zag een jong stel naar hun auto lopen. De jongeman leek nerveus en de jonge vrouw was duidelijk de âalphaâ van de twee en gaf aanwijzingen wat hij moest doen. Ik zag hoe de jongeman niet vanuit zijn spontaniteit opereerde volgens het grotere patroon, maar op het patroon van een ander, in zijn geval zijn vriendin. Dit deed mij herinneren aan mezelf, hoe ik zelf diegene eerder was, bij een ex van me. Ondanks dat dit destijds een hel was, zag ik er nu de humor van in en lag helemaal dubbel over dit fenomeen. Hoe mensen denken dat er een goed eind zal zijn door het volgen van iemandâs anders plan, ĂŒberhaupt een ander plan dan spontaniteit was tegelijk absurd en hilarisch voor me. Tegelijkertijd besefte ik me hoe dit op een bepaald niveau niet ânetjesâ of âaardigâ was om hier zo om te lachten, omdat ik de hel van leven op die manier ken. Maar nu zag ik het niet op een persoonlijke manier. Ik zag nu slechts de hilariteit van hoe de mens soms kan denken wat goed voor hem/haar kan zijn. En er was geen oordeel. Slechts de observatie, de tegenstellingen die altijd verbonden zijn, de achterliggende zachte hand van liefde die de grotere patronen regisseert en de humor van dit alles!
Wat? - 1P-LSD (100 ”g)
Waar? â Thuis
Wanneer? - 1-7-2023/13:10 uur
Het is net zaterdagmiddag. Ik denk aan de vrijdag ervoor. Het plan was aanvankelijk om dan weer eens een LSD tripje te gaan doen. Deze week ben ik namelijk geslaagd voor twee belangrijke examens en vond ik dat dit wel gevierd mocht worden. Ook gaat het sowieso goed met me de laatste tijd. Na de meest donkere periode van mijn leven (1-2 jaar terug) met mijn aller laagste zelfbeeld en gebrek aan zelfvertrouwen, heb ik mezelf op zoveel vlakken door hard werken verbeterd. Iets wat denk ik belangrijk is om ook eens bij stil te staan en hoe doe je dat beter dan met een goede trip? En dan was het vrijdag ook nog eens zonnig weer (zo nu en dan), terwijl de dagen erna alleen bewolking en regen werd voorspelt. Alles leek te wijzen op dat vrijdag de dag zou worden.
Maar de tripgoden hebben het toch niet zo gewild. Ik kan er mijn vinger niet precies op leggen, maar het voelde gewoon niet als dé dag.
Maar dan terug naar het begin van de zaterdagmiddag: ineens was er wĂ©l het gevoel. Het gevoel: Yes! Ik heb zin om te trippen! Normaliter prefereer ik met LSD om in de ochtend al te beginnen om het âs avonds niet te laat te maken. Maar dat zat er niet meer in. En daarnaast had ik geen fruit en ander geschikt eten in huis. Hup, snel nog even naar de AH dan!
13:10 uur (T+0:00)
Eenmaal thuisgekomen met de boodschappen neem ik eerst de 1P-LSD in. Ik heb daarna nog genoeg tijd om de boodschappen op hun plek te zetten en dan kan het mooi alvast inwerken. Ik kies wederom voor 1 zegel van 100 ”g. Gevoelsmatig was dat imo de juiste dosering voor nu. Later maar weer eens experimenteren met hogere doseringen.
13:47 uur (T+0:37)
Nadat de boodschappen te plek zijn gezet, begin ik al gauw te merken dat het begint te werken en post dan hier op DF dat ik weer een tripje maak. De typische LSD onrustigheid komt opzetten, al heb ik er niet zoveel last van. Na even scrollen op DF en youtube besef ik me: ik moet even loskoppelen van de digitale wereld. Telefoon weg en naar buiten. Althans: naar mijn balkon.
Dit lijkt de trip echt te kickstarten, want mijn perceptie begint nu echt sterk te veranderen. Maar het is meer de manier hoe dingen binnen komen die veranderd dan dat ik bijvoorbeeld visuele patronen zie. Het is hetzelfde uitzicht waar ik zo bekend mee ben. Het zijn dezelfde soort geluiden uit de buurt waar ik zo bekend mee ben. Maar de relatie tussen dat wat ik zie en hoor aan de ene kant en mezelf aan de andere kant is anders: alsof er een barriĂšre weg is gehaald. Het is alsof de lucht letterlijk dunner is geworden of zelfs is verdwenen, waardoor geluiden en ook licht mij onvervormd lijken te bereiken. Ik lijk hierdoor bijvoorbeeld geluiden van veel verder weg waar te nemen, maar tegelijkertijd is het alsof ik ze niet van een afstand hoor, maar precies daar waar ze vandaan komen.
~14:00 uur (T+~1:00)
Rond 2 uur, wat een klein uur na inname is, begint de trip te pieken. Wederom geen echte visuals in de zin van patronen, maar dat deert me niet. Want ondanks dat is de perceptie van mijn werkelijkheid totaal anders. Het is de manier waarop ik mijn omgeving en met name de natuur ervaar, die me als het ware betoverd:
De manier waarop de wind de bladeren aan de bomen beweegt. De manier waarop de zwaluwen door de lucht vliegen. De timing waarop geluiden in de buurt klinken. Het is allemaal niet willekeurig meer, zoals het normaal vaak lijkt te zijn. Ongetwijfeld dat ik beĂŻnvloedt ben door de M.C. Escher documentaire die ik in de comedown van deze zelfde trip heb bekeken, maar het is mathematisch wat ik zie. Ergens wist ik dit sinds een trip een aantal jaren geleden, maar ik wist het niet in die woorden te plaatsen. Maar dat is precies wat het is: er zijn mathematische principes in de natuur te herkennen. Wanneer interpreterende perceptie begint te stoppen en je daadwerkelijk ziet: zie je dat overal patronen in zijn te herkennen. De wijze waarop een zwaluw vliegt bijvoorbeeld, is niet willekeurig maar verloopt volgens een bepaalde onderliggende orde. En daar is een schoonheid in die verder gaat dan slechts subjectief iets mooi vinden. Het is een universeel herkenbare schoonheid.
~14:30 uur (T+~1:30)
De intensiteit van de trip neemt verder toe. Wat opvalt is dat ik enorm veel tegenstellingen zie. Overal zijn tegenstellingen in te herkennen. Hoe verder iets doorschiet 1 kant op, hoe verder het ook de andere kant op schiet. Maar in dit proces blijven de 2 altijd in verbinding met elkaar. Ze zijn onlosmakelijk. Het is slechts een abstractie om beide los van elkaar te zien. Bijvoorbeeld het voor iedereen wel bekende plezier en pijn: high & low. Dit zijn tegenhangers van elkaar. Je kunt niet altijd op de high zitten. De pendule slaat 1 kant op, maar komt ook altijd weer terug. Maar de tegenstelling is bijvoorbeeld ook op het gebied van ruimte te vinden: Een object/ding bestaat ten opzichte van de ruimte eromheen. Bijvoorbeeld: mijn gitaarkruk hier. Deze staat in de ruimte. Als een abstractie en bruikbaar concept noemen we het de âgitaarkrukâ. Maar er is geen gitaarkruk zonder de ruimte eromheen. Het is werkelijk 1 âdingâ: deze â2 dingenâ samen. En natuurlijk niet alleen de gitaarkruk en de ruimte daaromheen, maar ĂĄlles. Er is slechts 1 âdingâ.
Op dat moment begint mijn hoofd dit principe van tegenstellingen te âvisualiserenâ (in gedachten). Ik zie voor me hoe binnen dit principe alles als een complex geheel van tegenstellingen bestaat. Maar omdat er nergens een âremâ op dit alles zit, zijn de mogelijkheden in principe eindeloos. Met horror aanschouw ik hoe de geest ongeremd door het ego, ongelimiteerd is. Bewustzijn kan in principe ĂĄlles in vorm worden. Maar tegelijkertijd ben ik niet bang. Want ik zie tegelijk een groter patroon. Er zijn op het eerste zicht kleine patronen met tegenstellingen, maar met beter kijken zijn er grotere patronen te herkennen. Ik zie het in de eerder genoemde manier van het vliegen van vogels, in de manier van het kabbelen van het water, in de manier van hoe de wind de bomen beweegt. Maar ik zie het ook in de grotere patronen in mijn persoonlijke leven. Er zijn ook daarin kleinere patronen waar de tegenstellingen zorgen voor fijne pieken en vreselijke dalen. Maar daar doorheen is de âsignatureâ, de handtekening van een groter patroon te zien. Er is hier iets zachtaardigs, iets welwillends. Dingen lijken willekeurig wanneer je er dicht met je neus op zit, maar blijken helemaal niet willekeurig te zijn bij het nemen van wat meer afstand. Ondanks dat ik datgene dat deze grote patronen regisseert niet kan zien, voel ik de enorme aanwezigheid, de âpresenceâ ervan. Ik weet intuĂŻtief dat dit is te vertrouwen. En door dit te doen, bewijst âdatâ keer op keer op keer aan me, dat mijn intuĂŻtie hierin goed is.
Mijn vertrouwen in âdatâ komt nu op het punt, dat âhetâ met me lijkt te communiceren. Het is niet in woorden. Het is veel intiemer dan dat. Ik weet wederom intuĂŻtief exact wat âhetâ me zegt door het vormloze toe te laten vorm te geven aan mijn gedachten. Zo âverteltâ het me hoe dingen in elkaar zitten. Door naar de grote patronen te kijken in plaats van de kleine, kan ik dingen relativeren. Dingen die ik niet voor mogelijk hield ooit te kunnen relativeren. Zo zie ik het onvoorstelbare leed dat plaatsvindt op deze aarde. Maar omdat ik afgestemd ben op de grote patronen, zijn ze te verdragen. Op een bepaald punt begin ik me een beetje schuldig te voelen, want ik zie de humor in van bepaalde verschrikkelijke dingen. Ik hoor mijn geest zeggen: zo mag je eigenlijk niet denken. Maar ik laat het toch toe. Op dit moment ben ik even vrij van wat mag en wat niet mag. Ik zie hoe zelfs de meest verschrikkelijke dingen een plekje hebben in het geheel. En ik zie zelfs dat het geheel rekent op die dingen. Net zoals het kleine object rekent op zijn omgeving om te kunnen bestaan, rekent de omgeving op het kleine object om te bestaan. In dit alles zie ik dat âdatâ wat is - datgene dat alles regisseert - compleet onpersoonlijk is en daardoor compleet vrij van restricties. Het wordt me duidelijk hoe het verpersoonlijken van datgene dat alles regisseert tot âGodâ, het restricties opleggen is van dat. Daarom is het wellicht beter om âdatâ bijvoorbeeld: âliefdeâ te noemen. Liefde in de puurste vorm is niet tegen kwaad. Het laat ook dat toe. Daarom gebeuren ook verschrikkelijke dingen. En ook daarom heeft de mens vrije wil. Elke keuze komt echter wel met consequenties. Niet omdat het universum wraak wil nemen, maar door het principe van tegenstellingen: de pendule slaat 1 kant op, maar slaat dan de andere kant op.
En door het ontbreken van enige restricties heeft âdatâ een ge-wel-dige humor! Ik heb werkelijk de aller grappigste âgrappenâ gehoord tijdens deze trip, waarbij ik lach te janken van het lachen. Ik zag dat dit een bijkomstigheid was van geen restricties hebben: geen grenzen, betekent complete spontaniteit. En alleen in complete spontaniteit is complete creativiteit en intelligentie mogelijk. En blijkbaar is humor ook onderdeel van dit proces.
15:57 uur (T+2:47)
Ik zie dat ik om deze tijd hier op DF schreef dat ik me schuldig voelde dat ik in een deuk lag om bepaalde dingen waar je normaal een bepaalde etiquette in hoort te hebben, oftewel: waar je normaal niet om âhoortâ te lachen.
En ik weet nog dat dit specifiek ging over dat ik in de straat hier mensen hoorde praten. Ik keek naar buiten en zag een jong stel naar hun auto lopen. De jongeman leek nerveus en de jonge vrouw was duidelijk de âalphaâ van de twee en gaf aanwijzingen wat hij moest doen. Ik zag hoe de jongeman niet vanuit zijn spontaniteit opereerde volgens het grotere patroon, maar op het patroon van een ander, in zijn geval zijn vriendin. Dit deed mij herinneren aan mezelf, hoe ik zelf diegene eerder was, bij een ex van me. Ondanks dat dit destijds een hel was, zag ik er nu de humor van in en lag helemaal dubbel over dit fenomeen. Hoe mensen denken dat er een goed eind zal zijn door het volgen van iemandâs anders plan, ĂŒberhaupt een ander plan dan spontaniteit was tegelijk absurd en hilarisch voor me. Tegelijkertijd besefte ik me hoe dit op een bepaald niveau niet ânetjesâ of âaardigâ was om hier zo om te lachten, omdat ik de hel van leven op die manier ken. Maar nu zag ik het niet op een persoonlijke manier. Ik zag nu slechts de hilariteit van hoe de mens soms kan denken wat goed voor hem/haar kan zijn. En er was geen oordeel. Slechts de observatie, de tegenstellingen die altijd verbonden zijn, de achterliggende zachte hand van liefde die de grotere patronen regisseert en de humor van dit alles!
#11
Prachtig report! đ
#12
Geweldig report! Echt super hoe je dat hebt omschreven met hoe je het allemaal ziet, ging er helemaal in op.
Maar met dat stuk met die tegenstellingen? Is dat niet een beetje met hoe het nuchtere leven zelf ook werkt? Of hoe moet ik dat zien?
Maar met dat stuk met die tegenstellingen? Is dat niet een beetje met hoe het nuchtere leven zelf ook werkt? Of hoe moet ik dat zien?
#13
Dankjewel!Geweldig report! Echt super hoe je dat hebt omschreven met hoe je het allemaal ziet, ging er helemaal in op.
Maar met dat stuk met die tegenstellingen? Is dat niet een beetje met hoe het nuchtere leven zelf ook werkt? Of hoe moet ik dat zien?
En ja dat klopt met die tegenstellingen. Dat is ook 1 van de grootste redenen waarom ik zo gek ben op trippen (de klassieke psychedelica):
Het staat imo niet los van het normale dagelijkse leven. Het zijn niet zomaar wat waanideeën. Tenminste, niet allemaal, niet per se. Je neemt soms echt iets mee in je leven. Of je diept juist iets uit in je trip.
#14
Wat een heerlijk vrolijk report!
Heb flink moeten lachen.
Straks nog een paar keer doorlezen.
Heb flink moeten lachen.
Straks nog een paar keer doorlezen.
#15
De bekende 'Durchblick" kenmerkend voor tante LSD.Tegelijkertijd besefte ik me hoe dit op een bepaald niveau niet ânetjesâ of âaardigâ was om hier zo om te lachten, omdat ik de hel van leven op die manier ken. Maar nu zag ik het niet op een persoonlijke manier. Ik zag nu slechts de hilariteit van hoe de mens soms kan denken wat goed voor hem/haar kan zijn. En er was geen oordeel. Slechts de observatie, de tegenstellingen die altijd verbonden zijn, de achterliggende zachte hand van liefde die de grotere patronen regisseert en de humor van dit alles!
Ineens doorzie je het, de reactie daarop is zelden netjes of aardig, maar fucking hilarious.
Heb wel eens in m'n broek gepiest van het lachen.
#16
Super reportje, knap dat je wacht tot jou gevoel zegt dat het oke is... zo verlaag je enorm de kans op een nare ervaring.
Ook weer een fantastische schrijfstijl zoals we van jou gewend zijn. Leuk hoe je de mentale 'dubbeltjes' omdraait en beschrijft.
Best grappig ook, heb met een lach doorheen jou reportje gelezen, hoop al op een volgende ervaring van je!
Ook weer een fantastische schrijfstijl zoals we van jou gewend zijn. Leuk hoe je de mentale 'dubbeltjes' omdraait en beschrijft.
Best grappig ook, heb met een lach doorheen jou reportje gelezen, hoop al op een volgende ervaring van je!
#17
Wat een fantastisch report!
Heb zelf nog nooit LSD gedaan, maar staat op mijn bucket list en heb t thuis. Dit is precies waarom ik het wil proberen. Ik hoop echt ooit een keer tot dat soort inzichten als tegenstellingen te komen. Dat grote patroon, relativeren en god/liefde heeft een bekende van mij heel vaak met paddo's gehad.
Heb zelf nog nooit LSD gedaan, maar staat op mijn bucket list en heb t thuis. Dit is precies waarom ik het wil proberen. Ik hoop echt ooit een keer tot dat soort inzichten als tegenstellingen te komen. Dat grote patroon, relativeren en god/liefde heeft een bekende van mij heel vaak met paddo's gehad.
#18
Dankjewel en zeker doen! You won't regret it! Het is een magisch middel.Wat een fantastisch report!
Heb zelf nog nooit LSD gedaan, maar staat op mijn bucket list en heb t thuis. Dit is precies waarom ik het wil proberen. Ik hoop echt ooit een keer tot dat soort inzichten als tegenstellingen te komen. Dat grote patroon, relativeren en god/liefde heeft een bekende van mij heel vaak met paddo's gehad.
Wel al ervaring met andere psychedelica dan LSD trouwens?
#19
Alleen 2cb. Om met weinig mindfuckery te beginnenr. LSD en paddo's staan voor komend jaar op het lijstje.Dankjewel en zeker doen! You won't regret it! Het is een magisch middel.Paddo's/truffels ook, maar imo op een heel andere manier.
Wel al ervaring met andere psychedelica dan LSD trouwens?
#20
Je kunt evt voorzichtig beginnen qua doseren en als je daarnaast wat goed in je vel zit en bereid bent je mee te laten voeren gaat het vast helemaal goed komen. De mindfuckery op LSD kwam bij mij altijd doordat er minder leuke dingen speelden in mijn leven en/of het weerstand bieden tegen bepaalde gedachten tijdens de trip. En ook het te frequent trippen en dus "lessen" niet (goed) integreren in mijn leven.Alleen 2cb. Om met weinig mindfuckery te beginnenr. LSD en paddo's staan voor komend jaar op het lijstje.
LSD is luchtiger en vergeeflijker van aard dan psilocybine en daarnaast ook stimulerend, wat die laatste niet is. Misschien goed om mee te wegen.
Ik vind beide fantastisch maar dus compleet verschillend.