#1
Drugsforum. Niet cryproforum. Even beter je best doen op google, en elders reclame gaan maken voor onzin. Waarschuwing nu, permaban bij de volgende.*mĂždknip* best crypto pumps on telegram
Make 1000% and more within 1 day, join channel *modknip*
Mijn beste ervaring met 150ug 1cP-LSD
15 antwoorden
6 weergaven
18-5-2026
#2
Mooi report!
Trippen haalt dit dwangmatige voor mij vaak weg. Het stoort me dan bijvoorbeeld niet dat borden/kopjes de hele middag op tafel blijven staan, of dat ik dingen eens ergens anders neerleg dan op hun usual plekje. Aan het eind van de dag even een rondje maken en het is ook weer netjes. Soms moet ik dan wel even zoeken waar ik iets heb neergelegd, maar ergens is het toch een bevrijding om meer spontaan te leven in je eigen huis...
Nu ik eraan denk, heb ik dit meer als ik alleen ben. Als er mensen op visite zijn, stoor ik me er niet aan als de salontafel vol ligt met spul. Dat hoort dan gewoon bij de avond bijvoorbeeld.
Ja mooi inzicht en zo waar! Het is niet eerlijk hoe we krijgen te dealen met de gebreken van onze ouders, maar onze ouders kregen te dealen met de gebreken van hun ouders, enzovoort... Dus bij wie leg je uiteindelijk de schuld? En heeft het dan ĂŒberhaupt zin om de schuld bij iemand te leggen?Wat me al eerder was gelukt met truffeltrips was dat ik besefte dat veel van mijn traumaâs mij hoogstwaarschijnlijk mij niet bewust waren aangedaan en dat de volwassenen rondom mij ook maar voort moesten doen met wat zij van hun ouders hadden meegekregen. Dat er dus een intergenerationeel trauma leeft waar me allemaal een plaatsje moeten aan geven.
Heb dat ook. Ik heb een heel opgeruimd, ordelijk huis. Er ligt weinig op tafels en alles heeft zijn eigen plekje. Ik zeg weleens dat ik op deze manier nooit iets kwijtraak, altijd weet waar iets is. En dat is aan de ene kant waar, ik raak hierdoor zelden iets kwijt. Maar er is ook een zekere (lichte) dwangmatigheid. Want bijvoorbeeld die sleutels raak ik echt niet kwijt als ik ze aan de linkerkant ipv de rechterkant van de tafel leg. Die grens tussen de boel netjes houden en dingen doen omdat dat nou eenmaal is hoe ik dingen doe (dwangmatige gedachten), lijkt soms dun te zijn.Ik heb het andersom! Ik ben normaal behoorlijk opgeruimd in mijn huis, richting dwangmatig, als compensatie voor mân rommelige hoofd, maar tijdens een trip ben ik juist over het algemeen minder opruimerig omdat ik dan minder structuur zoek in mân omgeving (ik maak wel altijd alles netjes van tevoren, omdat dat inderdaad mentaal âcleanerâ aanvoelt, maar tijdens boeit het me vaak niet zo meer).
Weer een prachtig report @Metalcored00d!
Trippen haalt dit dwangmatige voor mij vaak weg. Het stoort me dan bijvoorbeeld niet dat borden/kopjes de hele middag op tafel blijven staan, of dat ik dingen eens ergens anders neerleg dan op hun usual plekje. Aan het eind van de dag even een rondje maken en het is ook weer netjes. Soms moet ik dan wel even zoeken waar ik iets heb neergelegd, maar ergens is het toch een bevrijding om meer spontaan te leven in je eigen huis...
Nu ik eraan denk, heb ik dit meer als ik alleen ben. Als er mensen op visite zijn, stoor ik me er niet aan als de salontafel vol ligt met spul. Dat hoort dan gewoon bij de avond bijvoorbeeld.
#3
Nu ik eraan denk, heb ik dit meer als ik alleen ben. Als er mensen op visite zijn, stoor ik me er niet aan als de salontafel vol ligt met spul. Dat hoort dan gewoon bij de avond bijvoorbeeld.
Exact hetzelfde hier!!!
#4
Wow Fantastisch tripreport heel mooi en gedetailleerd geschreven. Heel helpend want ik ga me nu voor t eerst aan 150ug 1cp-lsd wagen. Al een keer eerder 1p-lsd gedaan maar nu deze variant proberen. Bedankt voor dit uitgebreide report. Nu ga ik wat geruster mn trip in. Fijne avond!Het was 12u in de namiddag toen ik de blotter nam op een nuchtere maag. Net na de inname sloot ik mijn ogen en luisterde ik naar The Psychedelic Experience van Timothy Leary. Dit duurt ongeveer 45 minuten en erna begonnen de eerste effecten. Ik voelde me een beetje zoals in Tenacious D and the Pick of Destiny: "This place is kinda juicy.".
Plots kreeg ik een beetje OCD en begon ik mijn hele appartement op te ruimen. Ik plooide mijn kleren op, stofzuigde overal, ⊠Zalig hoeveel beter dat was.
En toen zette ik me neer. Het was ongeveer anderhalf uur later nu. En toen gebeurde er iets heel aparts. Zoals Jordan Peterson zegt in 12 rules for life: âClean your roomâ. Wel, het was niet gepland, maar hierdoor bleek er iets aangewakkerd vanuit mijn onderbewuste.
Ik zat ineens helemaal in een nostalgische bui, alsof ik mentaal door een fotoboek ging. Ik heb geen gemakkelijke jeugd gehad, maar dat is sowieso subjectief. Ik kan niet zeggen dat mijn jeugd 10kg zwaarder was dan van iemand anders.
Wat me al eerder was gelukt met truffeltrips was dat ik besefte dat veel van mijn traumaâs mij hoogstwaarschijnlijk mij niet bewust waren aangedaan en dat de volwassenen rondom mij ook maar voort moesten doen met wat zij van hun ouders hadden meegekregen. Dat er dus een intergenerationeel trauma leeft waar me allemaal een plaatsje moeten aan geven.
Maar deze keer was het anders. Deze keer kwam ik in contact met mijn innerlijke kind vanbinnen. Volwassen ik keek mezelf in de ogen, gaf mezelf een knuffel en zei: âDe enige persoon voor wie je goed genoeg hoeft te zijn is jezelf. Sorry voor al de keren dat ik zo streng op je was. Ik ben trots op je.â.
Bekijk bijlage 48571
Ik had al jaren niet meer gehuild, ik ben echt emotioneel geconstipeerd, maar de sluizen stonden open en ik zat gewoon te snikken in de zetel. En dit was geen bad trip, verre van, dit was pure catharsis. Zoveel opgekropte emotie stortte eruit. Zoân last van mijn schouders.
Pfoe, wat een ride! En ik was nog maar 2 uur bezig! Boem, muziek op en buiten wezen. Wat een mooie dag is me dit! Gadver wat is die natuur toch mooi om door te wandelen, het zonnetje in mijn rug en een heldere blauwe hemel, gewoon genieten!
Visueel was er niet veel aan het gebeuren, maar dat vond ik wel OK. Kleuren zagen er wel veel gedetailleerder uit, maar ik had geen specifieke visuals. Het enige wat ik me wel herinner is dat er tussen de takken van de bomen precies spinnenwebben zaten, maar die vulde ik zelf in. Een beetje zoals de spiegel van The Matrix, maar ik kwam er niet aan en werd geen zilver. Wel altijd leuk om zo die Veil of Reality te mogen zien.
Na 2 uur wandelen kwam ik terug thuis en begon de trip wat meer mindfuck te worden:
Een opa liep rond met zijn kleindochter op de fiets en dit herhaalde zich een aantal keren in een deja vu.
Ik woonde op het vierde verdiep dus ik zag al de daken van de huizen in de buurt. Bovendien stond mijn gebouw onderaan een heuvel, dus hoe verder de huizen, hoe hoger die kwamen. De rijen van de huizen begon te lijken op een Penrose Triangle.
Bekijk bijlage 48572
Toen keek ik naar Have a Good Trip. Wat Carrie Fisher hier zei gaf me rillingen omdat het zo hard binnenkwam: âI took acid and went, âOh. I see. This makes sense,'â Fisher explained. âAnd in fact, when I was first told I was bipolarâI went in to see a doctor and I said, âI felt normal on acid.'â.
Niet dat ik me zo normaal voel als ik trip, maar eerder dat ik me minder abnormaal en minder als een alien in een mensenjasje zoals ik me wel vaker voel(de).
Daarna keek ik naar Scott Pilgrim vs. the World, wat echt ongelooflijk goed werkt als trip film voor mij.
Ik rolde een jointje en keek vervolgens naar The Holy Mountains, jezus wat een trippy film was me dat!
Rond middernacht ging ik naar bed. Met gesloten ogen kreeg ik nog even een stroboscoop te zien totdat ik in slaap viel.
Dit was zeker een aanrader!
************
Waar ik wel in de fout ging vanaf die periode is dat ik het zodanig leuk vond om te trippen, dat het iets wekelijks werd, totdat het me uiteindelijk zo onderuithaalde dat ik er een burn-out van heb overgehouden.
Ik heb toen wel professionele hulp gezocht, want alleen kon ik het even niet meer aan.
Gelukkig heb ik dit intussen allemaal veel beter onder controle, na 5 maanden complete detox, en heb ik geen cravings meer om te gaan trippen. En daarom heb ik me nu op dit forum aangemeld om mijn ervaringen te delen en om eerlijk te zijn over de valkuilen.
Trainen, gezond eten, sociaal contact en de chaos van everyday reality onder ogen komen zijn de echte trip, zoals je wel op meerdere draadjes kan zien op dit forum!
Bonus: hier nog twee aanraders:
PS(off-topic): ben zelf ook Tenacious D en Jordan Peterson fan dus dat was leuk dat je ook daarover schreef. En over Carrie Fisher natuurlijk. Man van Cultuur jij
#5
Benieuwd hoe 't geweest isNu ga ik wat geruster mn trip in. Fijne avond!
Gewoon doen! Maar als je er weerstand voor voelt, is het misschien het gepaste moment (nog) nietIk wou met kerst een tripje wagen maar het is er nog steeds niet van gekomen. Misschien maar eens 1tje plannen.
#6
Ik bedenk wel eens vaker ik ga iets gebruiken en dan al vrij snel daarna laat maar geen zin meer inBenieuwd hoe 't geweest is
Gewoon doen! Maar als je er weerstand voor voelt, is het misschien het gepaste moment (nog) niet![:)]()
(terwijl het wel het goeie moment is//zou zijn)Maar wil wel echt een keer GOED trippen, zitten alleen allemaal voorwaarden aan vast die 100% vervuld moeten zijn. (zoals super opgeruimd huis, schoon bed, schoon ikke, tijd, en dan nog zin hebben )
Ik zal het binnenkort eens gewoon doen !!
#7
Ik heb vaak getript, en allemaal erg leuk, erg vermakelijk, veel lesen uit getrokken, confrontaties aangegaan, al met al geslaagd... maar GOED trippen... daar heb ik er er maar een hand vol van. Van die trips dat je echt voelt dat je een beter mens bent geworden. En dat is zo fantastisch. Ook dat er geen twijfel over mogelijk is in je hoofd is. Je weet dat het een Ă©chte GOEDE trip was omdat je... het gewoon weet.Maar wil wel echt een keer GOED trippen, zitten alleen allemaal voorwaarden aan vast die 100% vervuld moeten zijn. (zoals super opgeruimd huis, schoon bed, schoon ikke, tijd, en dan nog zin hebben )
Oh wat pleasures you have to experience.
#8
Oh nou ik heb vrijwel elke trip daarna wel het gevoel dat weer veel helderder is waar ik sta in het leven, wat mijn doelen zijn en waar ik het liefst mijn aandacht op wil richten.Ik heb vaak getript, en allemaal erg leuk, erg vermakelijk, veel lesen uit getrokken, confrontaties aangegaan, al met al geslaagd... maar GOED trippen... daar heb ik er er maar een hand vol van. Van die trips dat je echt voelt dat je een beter mens bent geworden. En dat is zo fantastisch. Ook dat er geen twijfel over mogelijk is in je hoofd is. Je weet dat het een Ă©chte GOEDE trip was omdat je... het gewoon weet.
Oh wat pleasures you have to experience.
#9
Ik ook. Voor een dag of misschien wat langer. Daarna ben ik mijn oude zelf weer.Oh nou ik heb vrijwel elke trip daarna wel het gevoel dat weer veel helderder is waar ik sta in het leven, wat mijn doelen zijn en waar ik het liefst mijn aandacht op wil richten.
Mezelf echt uitdagen door dingen te doen waar ik een angst voor heb en contact met mensen en met name het helpen van mensen, dat geeft me blijvende verandering.
Wat was het ook weer...
Trippen is als springen op een trampoline. Op de hoogtepunten kun je even over de schutting kijken. Om echt over de schutting naar de andere kant te komen kun je beter een ladder bouwen en eroverheen klimmen.
#10
Het was 12u in de namiddag toen ik de blotter nam op een nuchtere maag. Net na de inname sloot ik mijn ogen en luisterde ik naar The Psychedelic Experience van Timothy Leary. Dit duurt ongeveer 45 minuten en erna begonnen de eerste effecten. Ik voelde me een beetje zoals in Tenacious D and the Pick of Destiny: "This place is kinda juicy." ![:grin:]()
.
Plots kreeg ik een beetje OCD en begon ik mijn hele appartement op te ruimen. Ik plooide mijn kleren op, stofzuigde overal, ⊠Zalig hoeveel beter dat was.
En toen zette ik me neer. Het was ongeveer anderhalf uur later nu. En toen gebeurde er iets heel aparts. Zoals Jordan Peterson zegt in 12 rules for life: âClean your roomâ. Wel, het was niet gepland, maar hierdoor bleek er iets aangewakkerd vanuit mijn onderbewuste.
Ik zat ineens helemaal in een nostalgische bui, alsof ik mentaal door een fotoboek ging. Ik heb geen gemakkelijke jeugd gehad, maar dat is sowieso subjectief. Ik kan niet zeggen dat mijn jeugd 10kg zwaarder was dan van iemand anders.
Wat me al eerder was gelukt met truffeltrips was dat ik besefte dat veel van mijn traumaâs mij hoogstwaarschijnlijk mij niet bewust waren aangedaan en dat de volwassenen rondom mij ook maar voort moesten doen met wat zij van hun ouders hadden meegekregen. Dat er dus een intergenerationeel trauma leeft waar me allemaal een plaatsje moeten aan geven.
Maar deze keer was het anders. Deze keer kwam ik in contact met mijn innerlijke kind vanbinnen. Volwassen ik keek mezelf in de ogen, gaf mezelf een knuffel en zei: âDe enige persoon voor wie je goed genoeg hoeft te zijn is jezelf. Sorry voor al de keren dat ik zo streng op je was. Ik ben trots op je.â.
Ik had al jaren niet meer gehuild, ik ben echt emotioneel geconstipeerd, maar de sluizen stonden open en ik zat gewoon te snikken in de zetel. En dit was geen bad trip, verre van, dit was pure catharsis. Zoveel opgekropte emotie stortte eruit. Zoân last van mijn schouders.
Pfoe, wat een ride! En ik was nog maar 2 uur bezig! Boem, muziek op en buiten wezen. Wat een mooie dag is me dit! Gadver wat is die natuur toch mooi om door te wandelen, het zonnetje in mijn rug en een heldere blauwe hemel, gewoon genieten!
Visueel was er niet veel aan het gebeuren, maar dat vond ik wel OK. Kleuren zagen er wel veel gedetailleerder uit, maar ik had geen specifieke visuals. Het enige wat ik me wel herinner is dat er tussen de takken van de bomen precies spinnenwebben zaten, maar die vulde ik zelf in. Een beetje zoals de spiegel van The Matrix, maar ik kwam er niet aan en werd geen zilver. Wel altijd leuk om zo die Veil of Reality te mogen zien.
Na 2 uur wandelen kwam ik terug thuis en begon de trip wat meer mindfuck te worden:
Een opa liep rond met zijn kleindochter op de fiets en dit herhaalde zich een aantal keren in een deja vu.
Ik woonde op het vierde verdiep dus ik zag al de daken van de huizen in de buurt. Bovendien stond mijn gebouw onderaan een heuvel, dus hoe verder de huizen, hoe hoger die kwamen. De rijen van de huizen begon te lijken op een Penrose Triangle.
Toen keek ik naar Have a Good Trip. Wat Carrie Fisher hier zei gaf me rillingen omdat het zo hard binnenkwam: âI took acid and went, âOh. I see. This makes sense,'â Fisher explained. âAnd in fact, when I was first told I was bipolarâI went in to see a doctor and I said, âI felt normal on acid.'â.
Niet dat ik me zo normaal voel als ik trip, maar eerder dat ik me minder abnormaal en minder als een alien in een mensenjasje zoals ik me wel vaker voel(de).
Daarna keek ik naar Scott Pilgrim vs. the World, wat echt ongelooflijk goed werkt als trip film voor mij.
Ik rolde een jointje en keek vervolgens naar The Holy Mountains, jezus wat een trippy film was me dat!
Rond middernacht ging ik naar bed. Met gesloten ogen kreeg ik nog even een stroboscoop te zien totdat ik in slaap viel.
Dit was zeker een aanrader!
************
Waar ik wel in de fout ging vanaf die periode is dat ik het zodanig leuk vond om te trippen, dat het iets wekelijks werd, totdat het me uiteindelijk zo onderuithaalde dat ik er een burn-out van heb overgehouden.
Ik heb toen wel professionele hulp gezocht, want alleen kon ik het even niet meer aan.
Gelukkig heb ik dit intussen allemaal veel beter onder controle, na 5 maanden complete detox, en heb ik geen cravings meer om te gaan trippen. En daarom heb ik me nu op dit forum aangemeld om mijn ervaringen te delen en om eerlijk te zijn over de valkuilen.
Trainen, gezond eten, sociaal contact en de chaos van everyday reality onder ogen komen zijn de echte trip, zoals je wel op meerdere draadjes kan zien op dit forum!
Bonus: hier nog twee aanraders:
Plots kreeg ik een beetje OCD en begon ik mijn hele appartement op te ruimen. Ik plooide mijn kleren op, stofzuigde overal, ⊠Zalig hoeveel beter dat was.
En toen zette ik me neer. Het was ongeveer anderhalf uur later nu. En toen gebeurde er iets heel aparts. Zoals Jordan Peterson zegt in 12 rules for life: âClean your roomâ. Wel, het was niet gepland, maar hierdoor bleek er iets aangewakkerd vanuit mijn onderbewuste.
Ik zat ineens helemaal in een nostalgische bui, alsof ik mentaal door een fotoboek ging. Ik heb geen gemakkelijke jeugd gehad, maar dat is sowieso subjectief. Ik kan niet zeggen dat mijn jeugd 10kg zwaarder was dan van iemand anders.
Wat me al eerder was gelukt met truffeltrips was dat ik besefte dat veel van mijn traumaâs mij hoogstwaarschijnlijk mij niet bewust waren aangedaan en dat de volwassenen rondom mij ook maar voort moesten doen met wat zij van hun ouders hadden meegekregen. Dat er dus een intergenerationeel trauma leeft waar me allemaal een plaatsje moeten aan geven.
Maar deze keer was het anders. Deze keer kwam ik in contact met mijn innerlijke kind vanbinnen. Volwassen ik keek mezelf in de ogen, gaf mezelf een knuffel en zei: âDe enige persoon voor wie je goed genoeg hoeft te zijn is jezelf. Sorry voor al de keren dat ik zo streng op je was. Ik ben trots op je.â.
Ik had al jaren niet meer gehuild, ik ben echt emotioneel geconstipeerd, maar de sluizen stonden open en ik zat gewoon te snikken in de zetel. En dit was geen bad trip, verre van, dit was pure catharsis. Zoveel opgekropte emotie stortte eruit. Zoân last van mijn schouders.
Pfoe, wat een ride! En ik was nog maar 2 uur bezig! Boem, muziek op en buiten wezen. Wat een mooie dag is me dit! Gadver wat is die natuur toch mooi om door te wandelen, het zonnetje in mijn rug en een heldere blauwe hemel, gewoon genieten!
Visueel was er niet veel aan het gebeuren, maar dat vond ik wel OK. Kleuren zagen er wel veel gedetailleerder uit, maar ik had geen specifieke visuals. Het enige wat ik me wel herinner is dat er tussen de takken van de bomen precies spinnenwebben zaten, maar die vulde ik zelf in. Een beetje zoals de spiegel van The Matrix, maar ik kwam er niet aan en werd geen zilver. Wel altijd leuk om zo die Veil of Reality te mogen zien.
Na 2 uur wandelen kwam ik terug thuis en begon de trip wat meer mindfuck te worden:
Een opa liep rond met zijn kleindochter op de fiets en dit herhaalde zich een aantal keren in een deja vu.
Ik woonde op het vierde verdiep dus ik zag al de daken van de huizen in de buurt. Bovendien stond mijn gebouw onderaan een heuvel, dus hoe verder de huizen, hoe hoger die kwamen. De rijen van de huizen begon te lijken op een Penrose Triangle.
Toen keek ik naar Have a Good Trip. Wat Carrie Fisher hier zei gaf me rillingen omdat het zo hard binnenkwam: âI took acid and went, âOh. I see. This makes sense,'â Fisher explained. âAnd in fact, when I was first told I was bipolarâI went in to see a doctor and I said, âI felt normal on acid.'â.
Niet dat ik me zo normaal voel als ik trip, maar eerder dat ik me minder abnormaal en minder als een alien in een mensenjasje zoals ik me wel vaker voel(de).
Daarna keek ik naar Scott Pilgrim vs. the World, wat echt ongelooflijk goed werkt als trip film voor mij.
Ik rolde een jointje en keek vervolgens naar The Holy Mountains, jezus wat een trippy film was me dat!
Rond middernacht ging ik naar bed. Met gesloten ogen kreeg ik nog even een stroboscoop te zien totdat ik in slaap viel.
Dit was zeker een aanrader!
************
Waar ik wel in de fout ging vanaf die periode is dat ik het zodanig leuk vond om te trippen, dat het iets wekelijks werd, totdat het me uiteindelijk zo onderuithaalde dat ik er een burn-out van heb overgehouden.
Ik heb toen wel professionele hulp gezocht, want alleen kon ik het even niet meer aan.
Gelukkig heb ik dit intussen allemaal veel beter onder controle, na 5 maanden complete detox, en heb ik geen cravings meer om te gaan trippen. En daarom heb ik me nu op dit forum aangemeld om mijn ervaringen te delen en om eerlijk te zijn over de valkuilen.
Trainen, gezond eten, sociaal contact en de chaos van everyday reality onder ogen komen zijn de echte trip, zoals je wel op meerdere draadjes kan zien op dit forum!
Bonus: hier nog twee aanraders:
#11
Mooi report, heb het met plezier gelezen! Klinkt erg indrukwekkend. Grappig ook dat van "clean your room", normaal gesproken vind ik het bijna wel fijn als het een tikje rommelig is in huis, maar tijdens een trip kan ik het niet hebben als het niet netjes is. Clean room, clean mind enzo.
Hoe denk je dat wekelijks trippen geleid heeft tot een burnout? Ik heb ook zo'n periode van regelmatig trippen gehad, en hoewel ik dat nu niet meer zou doen, had ik ook niet het idee dat het een sterk negatief effect op me had toendertijd.
Hoe denk je dat wekelijks trippen geleid heeft tot een burnout? Ik heb ook zo'n periode van regelmatig trippen gehad, en hoewel ik dat nu niet meer zou doen, had ik ook niet het idee dat het een sterk negatief effect op me had toendertijd.
#12
Mooi report, heb het met plezier gelezen! Klinkt erg indrukwekkend. Grappig ook dat van "clean your room", normaal gesproken vind ik het bijna wel fijn als het een tikje rommelig is in huis, maar tijdens een trip kan ik het niet hebben als het niet netjes is. Clean room, clean mind enzo.
Hoe denk je dat wekelijks trippen geleid heeft tot een burnout? Ik heb ook zo'n periode van regelmatig trippen gehad, en hoewel ik dat nu niet meer zou doen, had ik ook niet het idee dat het een sterk negatief effect op me had toendertijd.
Ik heb het andersom! Ik ben normaal behoorlijk opgeruimd in mijn huis, richting dwangmatig, als compensatie voor mân rommelige hoofd, maar tijdens een trip ben ik juist over het algemeen minder opruimerig omdat ik dan minder structuur zoek in mân omgeving (ik maak wel altijd alles netjes van tevoren, omdat dat inderdaad mentaal âcleanerâ aanvoelt, maar tijdens boeit het me vaak niet zo meer).
Weer een prachtig report @Metalcored00d!
#13
Mooi report, wat lijk het me machtig om op de 4de verdieping te wonen en dat uitzicht te hebben op die huizen + natuur, ik weet nog hoe me 300ug moment was toen ik beneden op de bank lag en naar de dakpannenzee keek, en hoe het buiten wasđ€©
#14
Mooi report. Klinkt als een bijzondere ervaring. Ook de filmpjes van Exurb1a zijn erg gaaf maar ik zou ze niet trippend niet kunnen volgen ![:sweatsmile:]()
@Druktemaker? Haha ik zei het toch! (Toelichting aan @Roze Olifant : we hadden het erover hoe sommige forummers in het echt waren die we helemaal niet kende, ik had het bij jou goedđ)Ik ben normaal behoorlijk opgeruimd in mijn huis, richting dwangmatig, als compensatie voor mân rommelige hoofd
#15
I love exurb1a ![:twohearts:]()
En mooi tripreport, fijn dat het nu beter met je gaat.
Ik wou met kerst een tripje wagen maar het is er nog steeds niet van gekomen. Misschien maar eens 1tje plannen.
En mooi tripreport, fijn dat het nu beter met je gaat.
Ik wou met kerst een tripje wagen maar het is er nog steeds niet van gekomen. Misschien maar eens 1tje plannen.
#16
Goeie vraag. Ik ben erg onzeker en angstig als default modus. Dit zorgt ervoor dat ik bijvoorbeeld op het werk en in mijn privéleven vaak zelf de boel ga saboteren, omdat ik diep vanbinnen overtuigd ben dat ik verschrikkelijk ben en dat ik het niet verdien wanneer het goed gaat. Het imposter syndroom allereerst, maar ten tweede ook omdat ik in een grote school werkte waar mijn persoonlijke overtuigingen minder en minder gingen stroken met wat er van een leraar wordt verwacht.Hoe denk je dat wekelijks trippen geleid heeft tot een burnout?
Op dat moment was ik erg bezig mij druk te maken over hoe basically alles kut is; supermarkten zijn slecht voor ons, bio is maar een label, er is no such thing als sustainable fishing, ... Ik ging ten onder aan al die info. En dan zie je dat je in een lerarenkorps basically die enige bent die cared, dan voel je je sneu, not like the others. Ik was letterlijk een Greta Thunberg tussen een hoop oppervlakkige consumers.
Dat was hoe ik me toen voelde, angry at the world, angry at stupid people. Ik nam mezelf veel te serieus en beschouwde alles wat tijdens een trip gebeurde als absolute waarheid en begon stilletjes reality te verwerpen als een soort crappy droom waarvan je maar niet wakker lijkt te worden.
Ik was toen in de ban van Terence McKenna en de counterculture. Ik had zoiets van, well I totally took the red pill, I cannot unsee what we're doing to the planet. Ik kon mezelf niet meer in de spiegel kijken en vergeven dat ik net zozeer deel uitmaak van dit zootje.
Als ik het hier zo lees, zat ik toen best wel diep!
Heb dat gelukkig van me af kunnen zetten nu. Mijn hersenspinsels gaan nog steeds in alle richtingen, maar nu zie ik ze voor wat ze zijn: fictie.
Hopelijk antwoordde ik hiermee op je vraag!