#1
Perfect. Ik neem het ook oraal.Oh, goed dat je dit even zegt: ik neem namelijk al mijn O-PCE in capsules (drip is voor mij een no-go).
Dus al mijn vermelde dosis zijn in orale capsules.
30mg O-PCE: Laat de wapens vallen en begin te dansen
29 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
#2
Als ik het goed heb moet je wel vrij veel nemen van 2F-DCK tegenover O-PCE om even ver door te breken? Gewone K is voor mij geen optie omdat ik enkel online bestel.
Of ik ook doorgebroken ben op O-PCE of Ć¼berhaupt weet ik niet, maar het is gemakkelijker dieper te gaan dan met 2F-DCK.
#3
2F-DCK moest ik al snel 200mg+ van nemen voordat een beetje in een k-hole zat. Zonder tolerantie zit ik met 30mg O-PCE al een stuk dieper dan ik ooit met 2F-DCK heb gehad, ook is O-PCE een veel interessantere reis dan 2F-DCK.Of ik ook doorgebroken ben op O-PCE of Ć¼berhaupt weet ik niet, maar het is gemakkelijker dieper te gaan dan met 2F-DCK.
#4
Ken ik niet, maar please do share![:)]()
De 12 stappenā
- Je geeft toe dat je niet met drank of drugs om kunt gaan.
- Je geeft toe dat je hulp nodig hebt.
- Je accepteert de hulp die je krijgt.
- Je kijkt terug op je leven tot nu toe en wat niet goed is gegaan door de verslaving.
- Je praat over je problemen met iemand die je vertrouwt.
- Je kijkt naar je eigen rol in wat er mis is gegaan. En je onderzoekt je eigen rol.
- Je wil je gedrag veranderen. En je doet dat ook.
- Je wil de schade herstellen die je hebt veroorzaakt.
- Je zoekt contact met mensen die je hebt gekwetst en probeert het goed te maken.
- Je kijkt kritisch naar jezelf en blijft dat steeds doen.
- Je zorgt voor rust in je leven met meditatie, gebed of iets anders waar jij kalm van wordt.
- Je geeft je ervaringen door aan anderen.
Dit is een vereenvoudigde versie. Vergeet het verslavingsgedeelte als dat niet voor jou geldt, neem het niet al te letterlijk, en vergelijk het geheel eens met jouw ervaring.
#5
Volledig mee eens. 2fdck is leeg, koud en kil. Snap de hype niet. Enkel wat dissocieren is toch niet leuk??Of ik ook doorgebroken ben op O-PCE of Ć¼berhaupt weet ik niet, maar het is gemakkelijker dieper te gaan dan met 2F-DCK.
#6
Oh stop it you^^ dankjewel hoorWederom een juweeltje om weg te lezen.
Helder en duidelijk omschreven allemaal, ik kan zo volgen al heb ik O-PCE nooit gebruikt.
Ik vermoed dat die niet gigantisch ver uit elkaar zullen liggen, aangezien ze toch van dezelfde klasse middeltjes zijn.Dat ervaar ik ook zoĀ“n beetje met ketamine.
@ŠŃŃŃŠ¾ deelde daarnet een video over ketamine en de bevindingen van die dude zijn inderdaad enorm herkenbaar voor me, dus makes all the sense!
Gewoon doen joh! ^^Maar door dit report sta ik nu toch wel nog korter om toch eens O-PCE tegaan ervaren ipv erover te twijfelen
#7
Zucht, here goes. Dit wordt een moeilijke tekst, zowel om de ātripā te gaan beschrijven, omdat die nogal naar de achtergrond is verschoven, omdat ik dit middel zo goed mogelijk wil beschrijven, en omdat ik mijn inzichten erop wil delen.
Er is erg veel context nodig om hier aan te kunnen starten. De eerste context is dat ik de drug O-PCE sinds een paar jaar ken (sinds 2022). Het begon als een sample van 0.2g wat eigenlijk gek veel is voor een sample, maar in nabeschouwing besef ik dat het een teken was. Een godsgeschenk dat op mijn pad kwam.
Het gekke aan dit middel is dat er zo weinig over te vinden is, maar degenen die de sprong wagen zijn er over het algemeen allen over eens dat dit wel hele straffe toebak is! In de 3 jaar dat ik dit goedje ken, en intussen een ervaring of 10 verder, kan ik met nagenoeg zekerheid zeggen dat dit mij steeds naar dezelfde soort headspace brengt. Ik vermoed dat dit de K-hole is waar mensen het over hebben op dissoās. Helaas heb ik naast dit middel geen enkele andere ervaring met dissoās, dus ik kan dit echt niet gaan vergelijken. Ik heb verder alleen ervaring met psychedelica waarin ik hoog genoeg gedoseerd heb dat ik daarin wel beter weet wat een ego-death ervaring is. Ook op Salvia heb ik al mogen ervaren wat het is om āer volledig uit te zijnā.
Dit brengt me terug bij dit middel en hoe ik de sprong heb gewaagd destijds om er alsnog mee aan de slag te gaan; de paradox van een psychedelische ervaring op een middel dat dit niet per se hoeft teweeg te brengen. Ik had destijds gehoord van mensen die sleutelpuntjes K snoven in het uitgaan, maar ik had nooit gehoord over mensen die K zouden nemen om werkelijk te gaan trippen. Toen ik de sample had ontvangen heeft die echt maandenlang aan de kant gelegen omdat ik helemaal niet into party drugs enzo was en ook helemaal geen idee had wat K wel of niet kan doen. Pas toen ik een tijdje later een aflevering zag van Hammilton Morris over PCP ging er een belletje aan. Hoe de man die Morris interviewde sprak over PCP deed mij denken aan hoe ik zelf psychedelica heb mogen voelen. Kon dit dus ook op andere middelen? Letās find out.
Intussen 3 jaar verder en zoals ik dus zei een tiental ervaringen later, in een range van 15 tot 35mg orale inname, kan ik hier wel het een en het ander over neerpennen. Het is een middel dat, voor mij althans, enorm therapeutisch werkt. Ik heb gek genoeg geen enkele verwachting van dit middel als ik het neem en ben steeds opnieuw verrast over hoe het werkt en wat het doet. Ik wil zeker niet veralgemenen en zeggen dat het gemakkelijker is dan LSD, maar voor mij is het dat ergens wel, en ik denk dat het te maken heeft met het feit dat het mijn lichaam plat legt en dat ik op de een of andere manier nog steeds schijterig bang ben van Lucy. Hier word je vastgebonden aan een bulldozer. Wanneer het opkomt, heb je nog weinig tijd om iets anders te gaan doen behalve gaan liggen en wat muziek opzetten. āBuckle your seatbelt Dorothy, 'cause Kansas is going bye-bye!ā.
Ergens weet ik het nu wel een beetje en ergens ook nog steeds totaal niet. Aan de ene kant voelt het middel lichamelijk enorm lekker en krijg je echt een full-body orgasme die als een dekentje over je glijdt, terwijl je het door je aders voelt stromen. Wat een genot!
Tegelijkertijd heeft het op op mijn gehoor dan weer eerder een effect dat geluiden scherper en āpijnlijkerā zijn. Muziek klonk met momenten alsof mijn koptelefoon ineens de knock-off aliexpress versie was geworden. Er is ook een constant gegons in de achtergrond op dit middel, datzelfde soort gebroem als een ventilator die staat te blazen.
Qua visuals is het met ogen open heel anders dan op pakweg LSD of truffels; letters zien er anders uit, geen idee hoe ik het moet benoemen, maar psychedelica en dit hebben niet dezelfde soort fonts geinstalleerd xD. De regenboogjes rondom letters zijn er dan weer wel, maar beeld ziet er eerder "platter" uit, waar dit bij psychedelica je meer naar binnen zuigt ofzo. Verder merk ik ook meer druk op mijn ogen en heb ik veel minder de neiging om te gaan rondkijken en doe ik gewoon het licht uit en geef mezelf over aan de ervaring met gesloten ogen.
Wanneer je het volle effect van dit middel bereikt kun je niet anders dan je gewoon gaan neerleggen en op te gaan in de ervaring. Dat is waar de magie begint. Dit maakt het grootste verschil met klassieke psychedelica; hierop leg je je echt lam. Letterlijk, je lichaam is dronken en uren later zit je nog steeds een oog dicht te knijpen om naar je gsm te kijken. Ook nu nog voel ik een bepaalde vorm van lichamelijk dronkenschap, gelukkig ben ik met de fiets![:wink:]()
.
Ik vind het super vreemd maar elke keer ik erin stap, pik ik de draad gewoon verder op van waar ik laatst was gebleven. Een eerste herinnering is steeds dat ik mezelf een beetje ga vergeten. Plots ben āikā er niet meer, maar ben ik gewoon. Alles waar ik op dat moment aan denk is instantly available. Denk ik aan het park, dan ben ik er. Denk ik aan een persoon, dan staat die voor me. Ik voel en denk en weet op dat moment dat ik de alfa en de omega ben. Mijn brein genereert deze realiteit terwijl ik erdoor surf. En surfen is een goeie term, want je āvoeltā echt hoe je in die stroom zit, alsof je surft op de elektriciteit in je synapsen. Dit is de connectie die je met je lichaam voelt. Ergens āweetā je dat je neerligt op een zetel in je woonkamer, maar tegelijkertijd voel je de G-forces van hoe snel je aan het gaan bent in je reality simulator. In nabeschouwing is dat letterlijk wat dissociatie is, geest en lichaam laten elkaar even los. En toch is er nog steeds een āheldere ikā die het observeert en die emotioneel wordt van de schoonheid.
Wanneer ik een glimps van zelfbewustzijn waarneem besef ik me dat die reality simulator nog eens te besturen valt ook! Dat ik de visuals kan bijsturen, de muziek on the go kan remixen. Kan ik mijn lichaam helen en mijn brein herprogrammeren? Zo voelt het wel, wat een hoop geeft met dat toch. Elke keer ik dit neem krijg ik diezelfde bevestiging: alles is nog mogelijk en ik ben goed bezig. Dit wakkert een warme gloed van orgasmische euforie aan die door mijn lichaam stroomt. Feels good to be alive!
Dat van die draad her oppikken kwam even naar boven. Ik had in mijn voorlaatste ervaring op dit middel nog een herinnering aan een vriendin van me en hoe ik haar in haar volledigheid zag, als ziel ipv "enkel" de menselijke vorm. Dit haalde dan weer naar boven bij me dat ik destijds na heel wat ellende met mijn ex ook meer duidelijkheid kreeg na een ervaring. Oftewel, hoe de boeman weer mens werd. En hoe mijn eigen bril op de realiteit uiteindelijke steeds de echte boeman is... Ik praat gedrag niet goed, maar gedrag is enkel maar gedrag en daarmee kan ik een volledige persoon niet gaan afschilderen.
In een vlaag van helderheid schoot ik ineens recht en zette ik het liedje Messy op van Lola Young, iets wat mij aan mijn ex herinnerde en waarvan ik instinctief aanvoelde dat ik nog op zat te etteren. Benieuwd of er iets iets naar boven zou komen...
Zoals ik al zei, alles wat je in die flow state manifesteert komt vrij gemakkelijk naar boven. In dit geval dus mijn ex, maar niet haar āmenselijkeā vorm, maar haar werkelijke vorm, alsof we elkaar even terug konden aankijken als zielen.
Ineens kwam ik tot het besef dat ik al weken lang zat te etteren in een red pill mentaliteit van rivaliteit, dominantie en slachtofferschap. - En hier is het vreemde aan de hele situatie; ook hier op het forum waren er imo vrij geladen meningen in een bepaald topic over mannen zo en vrouwen zo (geen zin om specifiek te zijn, maar zal wel duidelijk zijn voor wie erbij was). Verder hoef ik er hier niet op in te gaan behalve om dit punt te staven; namelijk dat ik het opvallend vind hoe dit soort themaās vaak niet āzomaarā gebeuren maar blijkbaar wel in het collectief zitten. Anderzijds lijkt het me dan weer erg vanzelfsprekend dat ik gewoon extra hard ga letten op die dingen die een bepaalde reactie teweegbrengen. En er is ook dat psychologisch effect waarbij je het bvb hebt over een Fiat 500 en er dan diezelfde dag 25 tegenkomt. Goed, verder met het verhaal nu![:wink:]()
. -
Ik zag heel even glashelder hoe ik mezelf opstookte om kwaad te blijven op mijn ex, en hoe dit een etterbol was in mijn systeem. Ik kreeg het beeld binnen van āik kom in vrede, mijn wapens zijn weggeborgen, jij bent mijn rivaal niet maar een medereiziger op deze bumpy rideā. Wow, instant utter sudden clarity, wat een gewicht viel er van mij af. De spreekwoordelijke puist was uitgeduwd.
Betekent dit dat ik haar opnieuw ga contacteren? Oh no no no, maar wel dat ik haar als mens zie en niet langer afschilder als een heks. We proberen allemaal maar ons best. Plots klikte het verder, die situatie met die andere griet, goddamn weer die rivaliteit, weer die bril op van āwahman badā. In nabeschouwing pijnlijk te moeten toegeven hoe gepolariseerd ik hierin stond.
Wat ik bedoel te verwoorden is het besef en het voelen van de waarheid van het verschil tussen de ziel en het pijnlichaam. Oftwel, ik rationaliseerde wel dat ik āde anderā als mijn gelijke zag, maar tegelijkertijd voelde ik de rivaliteit, het gevoel van oneerlijkheid en de hopeloosheid van dat strijden. Mijn god, wat voel je je dom als je door hebt dat je al die tijd tegen een stuk van jezelf aan het vechten was.
Ik kreeg het zo hard binnen, dat besef dat ik wou dansen met een partner terwijl ik een helm op had en zwaard en schild vasthield.
Vorig weekend was ik bij mijn moeder en hebben we het uitgebreid gehad over onze onveilige hechting en hoe we elkaar als volwassenen gunnen wat we zelf als kind niet kregen. Ik zie in dat ook hier dezelfde struggle zit; ofwel voelde zij zich door haar kinderen platgewalst, ofwel voelden wij ons door haar platgewalst. Nu denk ik aan mijn zus en besef ik dat wij elkaar ook al een leven lang als concurrent beschouwen ipv gelijkeā¦
Opnieuw, ik heb nog een hele weg te gaan en heb hier gelukkig de tijd en de zin voor om door te gaan. What a time to be alive and to be allowed to grow.
Vandaar mijn liefde voor dit middel, wat een therapie! Alle stukjes van de puzzel vallen samen en geven je een boost en een afterglow waar je wekenlang op kunt teren.
Dat of het is een manische episode, lol xD. Goed, het effect is dus eigenlijk steeds nagenoeg hetzelfde; 6 uur lang ongeveer kan ik niet anders dan neer liggen om de rit uit te gaan zitten. Daarna kalmeert het weer en zit je geest niet langer te rijden op die stroomstoot, maar keert de stroomstoot terug naar het lichaam. Het is dus zo dat ik er naar het einde van de ervaring toe energie van bij krijg. Zoals ik al zei, het heeft een soort manisch kantje. Ook deze keer heb ik eigenlijk veel te weinig geslapen en ben ik toch klaarwakker, maar voelt mijn lichaam nog steeds een beetje dronken.
En dit zat ik dus allemaal te schrijven in een afterglow terwijl ik op het werk een zieke collega moest vervangen voor het onthaal. Koffie slurpen, muziekjes luisteren en laptop erbij en af en toe iemand de weg wijzen. Ah life <3
Er is erg veel context nodig om hier aan te kunnen starten. De eerste context is dat ik de drug O-PCE sinds een paar jaar ken (sinds 2022). Het begon als een sample van 0.2g wat eigenlijk gek veel is voor een sample, maar in nabeschouwing besef ik dat het een teken was. Een godsgeschenk dat op mijn pad kwam.
Het gekke aan dit middel is dat er zo weinig over te vinden is, maar degenen die de sprong wagen zijn er over het algemeen allen over eens dat dit wel hele straffe toebak is! In de 3 jaar dat ik dit goedje ken, en intussen een ervaring of 10 verder, kan ik met nagenoeg zekerheid zeggen dat dit mij steeds naar dezelfde soort headspace brengt. Ik vermoed dat dit de K-hole is waar mensen het over hebben op dissoās. Helaas heb ik naast dit middel geen enkele andere ervaring met dissoās, dus ik kan dit echt niet gaan vergelijken. Ik heb verder alleen ervaring met psychedelica waarin ik hoog genoeg gedoseerd heb dat ik daarin wel beter weet wat een ego-death ervaring is. Ook op Salvia heb ik al mogen ervaren wat het is om āer volledig uit te zijnā.
Dit brengt me terug bij dit middel en hoe ik de sprong heb gewaagd destijds om er alsnog mee aan de slag te gaan; de paradox van een psychedelische ervaring op een middel dat dit niet per se hoeft teweeg te brengen. Ik had destijds gehoord van mensen die sleutelpuntjes K snoven in het uitgaan, maar ik had nooit gehoord over mensen die K zouden nemen om werkelijk te gaan trippen. Toen ik de sample had ontvangen heeft die echt maandenlang aan de kant gelegen omdat ik helemaal niet into party drugs enzo was en ook helemaal geen idee had wat K wel of niet kan doen. Pas toen ik een tijdje later een aflevering zag van Hammilton Morris over PCP ging er een belletje aan. Hoe de man die Morris interviewde sprak over PCP deed mij denken aan hoe ik zelf psychedelica heb mogen voelen. Kon dit dus ook op andere middelen? Letās find out.
Intussen 3 jaar verder en zoals ik dus zei een tiental ervaringen later, in een range van 15 tot 35mg orale inname, kan ik hier wel het een en het ander over neerpennen. Het is een middel dat, voor mij althans, enorm therapeutisch werkt. Ik heb gek genoeg geen enkele verwachting van dit middel als ik het neem en ben steeds opnieuw verrast over hoe het werkt en wat het doet. Ik wil zeker niet veralgemenen en zeggen dat het gemakkelijker is dan LSD, maar voor mij is het dat ergens wel, en ik denk dat het te maken heeft met het feit dat het mijn lichaam plat legt en dat ik op de een of andere manier nog steeds schijterig bang ben van Lucy. Hier word je vastgebonden aan een bulldozer. Wanneer het opkomt, heb je nog weinig tijd om iets anders te gaan doen behalve gaan liggen en wat muziek opzetten. āBuckle your seatbelt Dorothy, 'cause Kansas is going bye-bye!ā.
Ergens weet ik het nu wel een beetje en ergens ook nog steeds totaal niet. Aan de ene kant voelt het middel lichamelijk enorm lekker en krijg je echt een full-body orgasme die als een dekentje over je glijdt, terwijl je het door je aders voelt stromen. Wat een genot!
Tegelijkertijd heeft het op op mijn gehoor dan weer eerder een effect dat geluiden scherper en āpijnlijkerā zijn. Muziek klonk met momenten alsof mijn koptelefoon ineens de knock-off aliexpress versie was geworden. Er is ook een constant gegons in de achtergrond op dit middel, datzelfde soort gebroem als een ventilator die staat te blazen.
Qua visuals is het met ogen open heel anders dan op pakweg LSD of truffels; letters zien er anders uit, geen idee hoe ik het moet benoemen, maar psychedelica en dit hebben niet dezelfde soort fonts geinstalleerd xD. De regenboogjes rondom letters zijn er dan weer wel, maar beeld ziet er eerder "platter" uit, waar dit bij psychedelica je meer naar binnen zuigt ofzo. Verder merk ik ook meer druk op mijn ogen en heb ik veel minder de neiging om te gaan rondkijken en doe ik gewoon het licht uit en geef mezelf over aan de ervaring met gesloten ogen.
Wanneer je het volle effect van dit middel bereikt kun je niet anders dan je gewoon gaan neerleggen en op te gaan in de ervaring. Dat is waar de magie begint. Dit maakt het grootste verschil met klassieke psychedelica; hierop leg je je echt lam. Letterlijk, je lichaam is dronken en uren later zit je nog steeds een oog dicht te knijpen om naar je gsm te kijken. Ook nu nog voel ik een bepaalde vorm van lichamelijk dronkenschap, gelukkig ben ik met de fiets
Ik vind het super vreemd maar elke keer ik erin stap, pik ik de draad gewoon verder op van waar ik laatst was gebleven. Een eerste herinnering is steeds dat ik mezelf een beetje ga vergeten. Plots ben āikā er niet meer, maar ben ik gewoon. Alles waar ik op dat moment aan denk is instantly available. Denk ik aan het park, dan ben ik er. Denk ik aan een persoon, dan staat die voor me. Ik voel en denk en weet op dat moment dat ik de alfa en de omega ben. Mijn brein genereert deze realiteit terwijl ik erdoor surf. En surfen is een goeie term, want je āvoeltā echt hoe je in die stroom zit, alsof je surft op de elektriciteit in je synapsen. Dit is de connectie die je met je lichaam voelt. Ergens āweetā je dat je neerligt op een zetel in je woonkamer, maar tegelijkertijd voel je de G-forces van hoe snel je aan het gaan bent in je reality simulator. In nabeschouwing is dat letterlijk wat dissociatie is, geest en lichaam laten elkaar even los. En toch is er nog steeds een āheldere ikā die het observeert en die emotioneel wordt van de schoonheid.
Wanneer ik een glimps van zelfbewustzijn waarneem besef ik me dat die reality simulator nog eens te besturen valt ook! Dat ik de visuals kan bijsturen, de muziek on the go kan remixen. Kan ik mijn lichaam helen en mijn brein herprogrammeren? Zo voelt het wel, wat een hoop geeft met dat toch. Elke keer ik dit neem krijg ik diezelfde bevestiging: alles is nog mogelijk en ik ben goed bezig. Dit wakkert een warme gloed van orgasmische euforie aan die door mijn lichaam stroomt. Feels good to be alive!
Dat van die draad her oppikken kwam even naar boven. Ik had in mijn voorlaatste ervaring op dit middel nog een herinnering aan een vriendin van me en hoe ik haar in haar volledigheid zag, als ziel ipv "enkel" de menselijke vorm. Dit haalde dan weer naar boven bij me dat ik destijds na heel wat ellende met mijn ex ook meer duidelijkheid kreeg na een ervaring. Oftewel, hoe de boeman weer mens werd. En hoe mijn eigen bril op de realiteit uiteindelijke steeds de echte boeman is... Ik praat gedrag niet goed, maar gedrag is enkel maar gedrag en daarmee kan ik een volledige persoon niet gaan afschilderen.
In een vlaag van helderheid schoot ik ineens recht en zette ik het liedje Messy op van Lola Young, iets wat mij aan mijn ex herinnerde en waarvan ik instinctief aanvoelde dat ik nog op zat te etteren. Benieuwd of er iets iets naar boven zou komen...
Zoals ik al zei, alles wat je in die flow state manifesteert komt vrij gemakkelijk naar boven. In dit geval dus mijn ex, maar niet haar āmenselijkeā vorm, maar haar werkelijke vorm, alsof we elkaar even terug konden aankijken als zielen.
Ineens kwam ik tot het besef dat ik al weken lang zat te etteren in een red pill mentaliteit van rivaliteit, dominantie en slachtofferschap. - En hier is het vreemde aan de hele situatie; ook hier op het forum waren er imo vrij geladen meningen in een bepaald topic over mannen zo en vrouwen zo (geen zin om specifiek te zijn, maar zal wel duidelijk zijn voor wie erbij was). Verder hoef ik er hier niet op in te gaan behalve om dit punt te staven; namelijk dat ik het opvallend vind hoe dit soort themaās vaak niet āzomaarā gebeuren maar blijkbaar wel in het collectief zitten. Anderzijds lijkt het me dan weer erg vanzelfsprekend dat ik gewoon extra hard ga letten op die dingen die een bepaalde reactie teweegbrengen. En er is ook dat psychologisch effect waarbij je het bvb hebt over een Fiat 500 en er dan diezelfde dag 25 tegenkomt. Goed, verder met het verhaal nu
Ik zag heel even glashelder hoe ik mezelf opstookte om kwaad te blijven op mijn ex, en hoe dit een etterbol was in mijn systeem. Ik kreeg het beeld binnen van āik kom in vrede, mijn wapens zijn weggeborgen, jij bent mijn rivaal niet maar een medereiziger op deze bumpy rideā. Wow, instant utter sudden clarity, wat een gewicht viel er van mij af. De spreekwoordelijke puist was uitgeduwd.
Betekent dit dat ik haar opnieuw ga contacteren? Oh no no no, maar wel dat ik haar als mens zie en niet langer afschilder als een heks. We proberen allemaal maar ons best. Plots klikte het verder, die situatie met die andere griet, goddamn weer die rivaliteit, weer die bril op van āwahman badā. In nabeschouwing pijnlijk te moeten toegeven hoe gepolariseerd ik hierin stond.
Wat ik bedoel te verwoorden is het besef en het voelen van de waarheid van het verschil tussen de ziel en het pijnlichaam. Oftwel, ik rationaliseerde wel dat ik āde anderā als mijn gelijke zag, maar tegelijkertijd voelde ik de rivaliteit, het gevoel van oneerlijkheid en de hopeloosheid van dat strijden. Mijn god, wat voel je je dom als je door hebt dat je al die tijd tegen een stuk van jezelf aan het vechten was.
Ik kreeg het zo hard binnen, dat besef dat ik wou dansen met een partner terwijl ik een helm op had en zwaard en schild vasthield.
Vorig weekend was ik bij mijn moeder en hebben we het uitgebreid gehad over onze onveilige hechting en hoe we elkaar als volwassenen gunnen wat we zelf als kind niet kregen. Ik zie in dat ook hier dezelfde struggle zit; ofwel voelde zij zich door haar kinderen platgewalst, ofwel voelden wij ons door haar platgewalst. Nu denk ik aan mijn zus en besef ik dat wij elkaar ook al een leven lang als concurrent beschouwen ipv gelijkeā¦
Opnieuw, ik heb nog een hele weg te gaan en heb hier gelukkig de tijd en de zin voor om door te gaan. What a time to be alive and to be allowed to grow.
Vandaar mijn liefde voor dit middel, wat een therapie! Alle stukjes van de puzzel vallen samen en geven je een boost en een afterglow waar je wekenlang op kunt teren.
Dat of het is een manische episode, lol xD. Goed, het effect is dus eigenlijk steeds nagenoeg hetzelfde; 6 uur lang ongeveer kan ik niet anders dan neer liggen om de rit uit te gaan zitten. Daarna kalmeert het weer en zit je geest niet langer te rijden op die stroomstoot, maar keert de stroomstoot terug naar het lichaam. Het is dus zo dat ik er naar het einde van de ervaring toe energie van bij krijg. Zoals ik al zei, het heeft een soort manisch kantje. Ook deze keer heb ik eigenlijk veel te weinig geslapen en ben ik toch klaarwakker, maar voelt mijn lichaam nog steeds een beetje dronken.
En dit zat ik dus allemaal te schrijven in een afterglow terwijl ik op het werk een zieke collega moest vervangen voor het onthaal. Koffie slurpen, muziekjes luisteren en laptop erbij en af en toe iemand de weg wijzen. Ah life <3
#8
Wederom een juweeltje om weg te lezen.
Helder en duidelijk omschreven allemaal, ik kan zo volgen al heb ik O-PCE nooit gebruikt.
Naar aanleiding van een lid hier destijds die O-PCE voor mij persoonlijk ook mooi in de verf wist te zette heb ik meermaals getwijfeld om het te bestellen, maar het bleef bij twijfelen.
Maar door je report word de twijfel toch net weer wat minder.
Ik vind de k-hole van ketamine al onwijs interessant en intrigerend dat O-PCE me vast ook wel zal bevallen,,het lijkt wel idd nauwgezet doseren hiermee en mss zelfs nog heftiger in uitwerking.
Ik trip enorm hard op auditief niveau, geluiden beginnen te fluctueren tot ongekende hoogtes en dieptes, echoĆ«n tot in de oneindigheid, geluiden kunnen Ā“natĀ“ klinken en elektrisch geladen, helicoptergeluiden, ruisgeluiden, scheurgeluiden, ...noem maar op.
Al die auditieve Ā“hallucinatiesĀ“ hebben tegelijk ook een samenhang met wat ik ervaar in en buiten mĀ“n lichaam, bizar soms. Voorbeeldje: geluiden beginnen te stijgen in pitch, snelheid en echoĀ“s, tegelijk stijgt mĀ“n (ik) op uit het lichaam...dezelfde richting uit als de geluiden gaan.
Bij ketamine duurt dat voor mij persoonlijk maar een paar dagen.
Mss is dat ook omdat mijn (basis) de laatste tijd niet zo goed zit.
Maar door dit report sta ik nu toch wel nog korter om toch eens O-PCE tegaan ervaren ipv erover te twijfelen
Helder en duidelijk omschreven allemaal, ik kan zo volgen al heb ik O-PCE nooit gebruikt.
Naar aanleiding van een lid hier destijds die O-PCE voor mij persoonlijk ook mooi in de verf wist te zette heb ik meermaals getwijfeld om het te bestellen, maar het bleef bij twijfelen.
Maar door je report word de twijfel toch net weer wat minder.
Ik vind de k-hole van ketamine al onwijs interessant en intrigerend dat O-PCE me vast ook wel zal bevallen,,het lijkt wel idd nauwgezet doseren hiermee en mss zelfs nog heftiger in uitwerking.
Dat ervaar ik ook zoĀ“n beetje met ketamine.Het is een middel dat, voor mij althans, enorm therapeutisch werkt
Dat gevoel heb ik ook een beetje met een ketamine ervaring, ik heb niet het idee dat dit een drug is waar ik Ć¼berhaupt fout op kan gaan. (Wel ff afkloppen wanneer ik dit schrijf natuurlijk)Ik wil zeker niet veralgemenen en zeggen dat het gemakkelijker is dan LSD, maar voor mij is het dat ergens wel
š¤£š¤. āBuckle your seatbelt Dorothy, 'cause Kansas is going bye-bye!ā.
Ik grijp steeds terug naar mĀ“n ketamine ervaringen omdat ik die van O-PCE mis natuurlijk.Tegelijkertijd heeft het op op mijn gehoor dan weer eerder een effect dat geluiden scherper en āpijnlijkerā zijn. Muziek klonk met momenten alsof mijn koptelefoon ineens de knock-off aliexpress versie was geworden. Er is ook een constant gegons in de achtergrond op dit middel, datzelfde soort gebroem als een ventilator die staat te blazen.
Ik trip enorm hard op auditief niveau, geluiden beginnen te fluctueren tot ongekende hoogtes en dieptes, echoĆ«n tot in de oneindigheid, geluiden kunnen Ā“natĀ“ klinken en elektrisch geladen, helicoptergeluiden, ruisgeluiden, scheurgeluiden, ...noem maar op.
Al die auditieve Ā“hallucinatiesĀ“ hebben tegelijk ook een samenhang met wat ik ervaar in en buiten mĀ“n lichaam, bizar soms. Voorbeeldje: geluiden beginnen te stijgen in pitch, snelheid en echoĀ“s, tegelijk stijgt mĀ“n (ik) op uit het lichaam...dezelfde richting uit als de geluiden gaan.
herkenbaarš¤£en uren later zit je nog steeds een oog dicht te knijpen om naar je gsm te kijken
Fijn om te lezenšVandaar mijn liefde voor dit middel, wat een therapie! Alle stukjes van de puzzel vallen samen en geven je een boost en een afterglow waar je wekenlang op kunt teren.
Bij ketamine duurt dat voor mij persoonlijk maar een paar dagen.
Mss is dat ook omdat mijn (basis) de laatste tijd niet zo goed zit.
Maar door dit report sta ik nu toch wel nog korter om toch eens O-PCE tegaan ervaren ipv erover te twijfelen
#9
Mooi hoor @Metalcored00d spirituele empathische perspectief-shift.
Deed me denken aan de 12-stappen acties.
Deed me denken aan de 12-stappen acties.
#10
Mooi trip report om te lezen weer, ook wat het voor je heeft gedaan. Bedankt voor het delen! Voor mij werkt ketamine ook best therapeutisch, dus kan me daarin wel vinden. Nu zelf ook erg nieuwsgierig naar O-PCE!
#11
Prachtig verwoord allemaal. Zeer veel dingen herkenbaar ook.Zucht, here goes. Dit wordt een moeilijke tekst, zowel om de ātripā te gaan beschrijven, omdat die nogal naar de achtergrond is verschoven, omdat ik dit middel zo goed mogelijk wil beschrijven, en omdat ik mijn inzichten erop wil delen.
Er is erg veel context nodig om hier aan te kunnen starten. De eerste context is dat ik de drug O-PCE sinds een paar jaar ken (sinds 2022). Het begon als een sample van 0.2g wat eigenlijk gek veel is voor een sample, maar in nabeschouwing besef ik dat het een teken was. Een godsgeschenk dat op mijn pad kwam.
Het gekke aan dit middel is dat er zo weinig over te vinden is, maar degenen die de sprong wagen zijn er over het algemeen allen over eens dat dit wel hele straffe toebak is! In de 3 jaar dat ik dit goedje ken, en intussen een ervaring of 10 verder, kan ik met nagenoeg zekerheid zeggen dat dit mij steeds naar dezelfde soort headspace brengt. Ik vermoed dat dit de K-hole is waar mensen het over hebben op dissoās. Helaas heb ik naast dit middel geen enkele andere ervaring met dissoās, dus ik kan dit echt niet gaan vergelijken. Ik heb verder alleen ervaring met psychedelica waarin ik hoog genoeg gedoseerd heb dat ik daarin wel beter weet wat een ego-death ervaring is. Ook op Salvia heb ik al mogen ervaren wat het is om āer volledig uit te zijnā.
Dit brengt me terug bij dit middel en hoe ik de sprong heb gewaagd destijds om er alsnog mee aan de slag te gaan; de paradox van een psychedelische ervaring op een middel dat dit niet per se hoeft teweeg te brengen. Ik had destijds gehoord van mensen die sleutelpuntjes K snoven in het uitgaan, maar ik had nooit gehoord over mensen die K zouden nemen om werkelijk te gaan trippen. Toen ik de sample had ontvangen heeft die echt maandenlang aan de kant gelegen omdat ik helemaal niet into party drugs enzo was en ook helemaal geen idee had wat K wel of niet kan doen. Pas toen ik een tijdje later een aflevering zag van Hammilton Morris over PCP ging er een belletje aan. Hoe de man die Morris interviewde sprak over PCP deed mij denken aan hoe ik zelf psychedelica heb mogen voelen. Kon dit dus ook op andere middelen? Letās find out.
Intussen 3 jaar verder en zoals ik dus zei een tiental ervaringen later, in een range van 15 tot 35mg orale inname, kan ik hier wel het een en het ander over neerpennen. Het is een middel dat, voor mij althans, enorm therapeutisch werkt. Ik heb gek genoeg geen enkele verwachting van dit middel als ik het neem en ben steeds opnieuw verrast over hoe het werkt en wat het doet. Ik wil zeker niet veralgemenen en zeggen dat het gemakkelijker is dan LSD, maar voor mij is het dat ergens wel, en ik denk dat het te maken heeft met het feit dat het mijn lichaam plat legt en dat ik op de een of andere manier nog steeds schijterig bang ben van Lucy. Hier word je vastgebonden aan een bulldozer. Wanneer het opkomt, heb je nog weinig tijd om iets anders te gaan doen behalve gaan liggen en wat muziek opzetten. āBuckle your seatbelt Dorothy, 'cause Kansas is going bye-bye!ā.
Ergens weet ik het nu wel een beetje en ergens ook nog steeds totaal niet. Aan de ene kant voelt het middel lichamelijk enorm lekker en krijg je echt een full-body orgasme die als een dekentje over je glijdt, terwijl je het door je aders voelt stromen. Wat een genot!
Tegelijkertijd heeft het op op mijn gehoor dan weer eerder een effect dat geluiden scherper en āpijnlijkerā zijn. Muziek klonk met momenten alsof mijn koptelefoon ineens de knock-off aliexpress versie was geworden. Er is ook een constant gegons in de achtergrond op dit middel, datzelfde soort gebroem als een ventilator die staat te blazen.
Qua visuals is het met ogen open heel anders dan op pakweg LSD of truffels; letters zien er anders uit, geen idee hoe ik het moet benoemen, maar psychedelica en dit hebben niet dezelfde soort fonts geinstalleerd xD. De regenboogjes rondom letters zijn er dan weer wel, maar beeld ziet er eerder "platter" uit, waar dit bij psychedelica je meer naar binnen zuigt ofzo. Verder merk ik ook meer druk op mijn ogen en heb ik veel minder de neiging om te gaan rondkijken en doe ik gewoon het licht uit en geef mezelf over aan de ervaring met gesloten ogen.
Wanneer je het volle effect van dit middel bereikt kun je niet anders dan je gewoon gaan neerleggen en op te gaan in de ervaring. Dat is waar de magie begint. Dit maakt het grootste verschil met klassieke psychedelica; hierop leg je je echt lam. Letterlijk, je lichaam is dronken en uren later zit je nog steeds een oog dicht te knijpen om naar je gsm te kijken. Ook nu nog voel ik een bepaalde vorm van lichamelijk dronkenschap, gelukkig ben ik met de fiets.
Ik vind het super vreemd maar elke keer ik erin stap, pik ik de draad gewoon verder op van waar ik laatst was gebleven. Een eerste herinnering is steeds dat ik mezelf een beetje ga vergeten. Plots ben āikā er niet meer, maar ben ik gewoon. Alles waar ik op dat moment aan denk is instantly available. Denk ik aan het park, dan ben ik er. Denk ik aan een persoon, dan staat die voor me. Ik voel en denk en weet op dat moment dat ik de alfa en de omega ben. Mijn brein genereert deze realiteit terwijl ik erdoor surf. En surfen is een goeie term, want je āvoeltā echt hoe je in die stroom zit, alsof je surft op de elektriciteit in je synapsen. Dit is de connectie die je met je lichaam voelt. Ergens āweetā je dat je neerligt op een zetel in je woonkamer, maar tegelijkertijd voel je de G-forces van hoe snel je aan het gaan bent in je reality simulator. In nabeschouwing is dat letterlijk wat dissociatie is, geest en lichaam laten elkaar even los. En toch is er nog steeds een āheldere ikā die het observeert en die emotioneel wordt van de schoonheid.
Wanneer ik een glimps van zelfbewustzijn waarneem besef ik me dat die reality simulator nog eens te besturen valt ook! Dat ik de visuals kan bijsturen, de muziek on the go kan remixen. Kan ik mijn lichaam helen en mijn brein herprogrammeren? Zo voelt het wel, wat een hoop geeft met dat toch. Elke keer ik dit neem krijg ik diezelfde bevestiging: alles is nog mogelijk en ik ben goed bezig. Dit wakkert een warme gloed van orgasmische euforie aan die door mijn lichaam stroomt. Feels good to be alive!
Dat van die draad her oppikken kwam even naar boven. Ik had in mijn voorlaatste ervaring op dit middel nog een herinnering aan een vriendin van me en hoe ik haar in haar volledigheid zag, als ziel ipv "enkel" de menselijke vorm. Dit haalde dan weer naar boven bij me dat ik destijds na heel wat ellende met mijn ex ook meer duidelijkheid kreeg na een ervaring. Oftewel, hoe de boeman weer mens werd. En hoe mijn eigen bril op de realiteit uiteindelijke steeds de echte boeman is... Ik praat gedrag niet goed, maar gedrag is enkel maar gedrag en daarmee kan ik een volledige persoon niet gaan afschilderen.
In een vlaag van helderheid schoot ik ineens recht en zette ik het liedje Messy op van Lola Young, iets wat mij aan mijn ex herinnerde en waarvan ik instinctief aanvoelde dat ik nog op zat te etteren. Benieuwd of er iets iets naar boven zou komen...
Zoals ik al zei, alles wat je in die flow state manifesteert komt vrij gemakkelijk naar boven. In dit geval dus mijn ex, maar niet haar āmenselijkeā vorm, maar haar werkelijke vorm, alsof we elkaar even terug konden aankijken als zielen.
Ineens kwam ik tot het besef dat ik al weken lang zat te etteren in een red pill mentaliteit van rivaliteit, dominantie en slachtofferschap. - En hier is het vreemde aan de hele situatie; ook hier op het forum waren er imo vrij geladen meningen in een bepaald topic over mannen zo en vrouwen zo (geen zin om specifiek te zijn, maar zal wel duidelijk zijn voor wie erbij was). Verder hoef ik er hier niet op in te gaan behalve om dit punt te staven; namelijk dat ik het opvallend vind hoe dit soort themaās vaak niet āzomaarā gebeuren maar blijkbaar wel in het collectief zitten. Anderzijds lijkt het me dan weer erg vanzelfsprekend dat ik gewoon extra hard ga letten op die dingen die een bepaalde reactie teweegbrengen. En er is ook dat psychologisch effect waarbij je het bvb hebt over een Fiat 500 en er dan diezelfde dag 25 tegenkomt. Goed, verder met het verhaal nu. -
Ik zag heel even glashelder hoe ik mezelf opstookte om kwaad te blijven op mijn ex, en hoe dit een etterbol was in mijn systeem. Ik kreeg het beeld binnen van āik kom in vrede, mijn wapens zijn weggeborgen, jij bent mijn rivaal niet maar een medereiziger op deze bumpy rideā. Wow, instant utter sudden clarity, wat een gewicht viel er van mij af. De spreekwoordelijke puist was uitgeduwd.
Betekent dit dat ik haar opnieuw ga contacteren? Oh no no no, maar wel dat ik haar als mens zie en niet langer afschilder als een heks. We proberen allemaal maar ons best. Plots klikte het verder, die situatie met die andere griet, goddamn weer die rivaliteit, weer die bril op van āwahman badā. In nabeschouwing pijnlijk te moeten toegeven hoe gepolariseerd ik hierin stond.
Wat ik bedoel te verwoorden is het besef en het voelen van de waarheid van het verschil tussen de ziel en het pijnlichaam. Oftwel, ik rationaliseerde wel dat ik āde anderā als mijn gelijke zag, maar tegelijkertijd voelde ik de rivaliteit, het gevoel van oneerlijkheid en de hopeloosheid van dat strijden. Mijn god, wat voel je je dom als je door hebt dat je al die tijd tegen een stuk van jezelf aan het vechten was.
Ik kreeg het zo hard binnen, dat besef dat ik wou dansen met een partner terwijl ik een helm op had en zwaard en schild vasthield.
Vorig weekend was ik bij mijn moeder en hebben we het uitgebreid gehad over onze onveilige hechting en hoe we elkaar als volwassenen gunnen wat we zelf als kind niet kregen. Ik zie in dat ook hier dezelfde struggle zit; ofwel voelde zij zich door haar kinderen platgewalst, ofwel voelden wij ons door haar platgewalst. Nu denk ik aan mijn zus en besef ik dat wij elkaar ook al een leven lang als concurrent beschouwen ipv gelijkeā¦
Opnieuw, ik heb nog een hele weg te gaan en heb hier gelukkig de tijd en de zin voor om door te gaan. What a time to be alive and to be allowed to grow.
Vandaar mijn liefde voor dit middel, wat een therapie! Alle stukjes van de puzzel vallen samen en geven je een boost en een afterglow waar je wekenlang op kunt teren.
Dat of het is een manische episode, lol xD. Goed, het effect is dus eigenlijk steeds nagenoeg hetzelfde; 6 uur lang ongeveer kan ik niet anders dan neer liggen om de rit uit te gaan zitten. Daarna kalmeert het weer en zit je geest niet langer te rijden op die stroomstoot, maar keert de stroomstoot terug naar het lichaam. Het is dus zo dat ik er naar het einde van de ervaring toe energie van bij krijg. Zoals ik al zei, het heeft een soort manisch kantje. Ook deze keer heb ik eigenlijk veel te weinig geslapen en ben ik toch klaarwakker, maar voelt mijn lichaam nog steeds een beetje dronken.
En dit zat ik dus allemaal te schrijven in een afterglow terwijl ik op het werk een zieke collega moest vervangen voor het onthaal. Koffie slurpen, muziekjes luisteren en laptop erbij en af en toe iemand de weg wijzen. Ah life <3
Ik wou je eens vragen. Is 30mg niet teveel? Heb al anderhalf jaar geen keta meer gedaan. Ik dacht te starten met 10mg, en dan zachtjes aan stapelen, tot ik klaar ben voor de hole. Heb O-pce en 3-HO-PCP liggen. Maar die laatste ken ik wel. Is nog potenter dan o-pce. En dat ging ook. Zelfs op dosissen van boven de 40mg!
#12
Bedankt voor het mooie trip-rapport en de leuke link naar het Vice filmpje.
Die generatie deed hƩƩl vreemde dingen met dolfijnen!
Ik kijk nooit meer hetzelfde naar een zanddollar!
Dit verhaal doet me denken aan een science fiction boek dat ik ooit las:
Een Dune knock-off.
SPOILER !
O-PCE is tot nu toe (van de drie) mijn favoriete disso, al begonnen ze mij alle drie na verloop van tijd tegen te staan.
Wat er wel goed aan is is de afwezigheid van de psychotherapeutische terreur van lysergamiden.
Zelf rook ik O-PCE nog weleens in een glazen pijpje, wat vast niet goed voor je is, maar wel goed werkt.
Vind het naar jaren '80 zwembad-chloor ruiken.
Op zich is -bij lage dosis- de pijnstilling van een paar dagen wƩl iets waar ik blij mee ben, helaas brengt dat weer met zich mee dat je een paar dagen vrij raar rondloopt.
Die generatie deed hƩƩl vreemde dingen met dolfijnen!
Ik kijk nooit meer hetzelfde naar een zanddollar!
Dit verhaal doet me denken aan een science fiction boek dat ik ooit las:
Een Dune knock-off.
SPOILER !
Spoiler
de dolfijn-achtige wezens zijn een soort computer
O-PCE is tot nu toe (van de drie) mijn favoriete disso, al begonnen ze mij alle drie na verloop van tijd tegen te staan.
Wat er wel goed aan is is de afwezigheid van de psychotherapeutische terreur van lysergamiden.
Zelf rook ik O-PCE nog weleens in een glazen pijpje, wat vast niet goed voor je is, maar wel goed werkt.
Vind het naar jaren '80 zwembad-chloor ruiken.
Op zich is -bij lage dosis- de pijnstilling van een paar dagen wƩl iets waar ik blij mee ben, helaas brengt dat weer met zich mee dat je een paar dagen vrij raar rondloopt.
#13
Dankjewel! Ja, gek hĆØ, maar op een meer "praktische" manier naar mijn dagelijkse leven toe, waardoor er "sneller" iets klikt dan op klassieke psychedelica.Mooi hoor @Metalcored00d spirituele empathische perspectief-shift.
Ken ik niet, maar please do shareDeed me denken aan de 12-stappen acties.
DankjewelMooi trip report om te lezen weer, ook wat het voor je heeft gedaan.
Ja, ik hoor het ook meer en meer.Voor mij werkt ketamine ook best therapeutisch, dus kan me daarin wel vinden.
DankjewelPrachtig verwoord allemaal. Zeer veel dingen herkenbaar ook.
Teveel is natuurlijk subjectief. Ik denk dat die 30mg nu is wat die 20mg een jaar geleden was. Denk dat je steeds je grens een beetje verlegt daarin. Als ik het 6 maanden lang niet meer zou gebruiken zou ik waarschijnlijk terug naar 20 of 25 gaan. Heb het 1 keer 2 dagen na elkaar gedaan en toen nam ik eerst 30 en de dag erop 35 en ik was verbaasd dat het op dag 2 even sterk was en de trip gewoon verder zette.Ik wou je eens vragen. Is 30mg niet teveel? Heb al anderhalf jaar geen keta meer gedaan. Ik dacht te starten met 10mg, en dan zachtjes aan stapelen, tot ik klaar ben voor de hole.
Het is idd wel zo dat ik het bijvoorbeeld een paar weken geleden ook al had genomen, vandaar ik dus voor die hogere dosis ging. Stapelen doe ik eigenlijk nooit. Ik maak de sprong en ik zie wel waar ik terecht kom
Oh leuk, ik ben eigenlijk ook wel echt benieuwd naar de neefjes en nichtjes van dit goedjeHeb O-pce en 3-HO-PCP liggen. Maar die laatste ken ik wel. Is nog potenter dan o-pce. En dat ging ook. Zelfs op dosissen van boven de 40mg!
Echt hƩ, dat vind ik dus ook!Wat er wel goed aan is is de afwezigheid van de psychotherapeutische terreur van lysergamiden.
Jammer dat te horen. Wat zijn de andere 2? Ik kan me wel inbeelden dat mocht ik dit te vaak gaan gebruiken, de magie ervan verdwijnt.O-PCE is tot nu toe (van de drie) mijn favoriete disso, al begonnen ze mij alle drie na verloop van tijd tegen te staan.
Hehehe lekker gezond allemaal. Ben nogal een schijterd naar chems roken, maar interessant en bedankt om te delen. Mijn vorige huisgenoot had er eens 5mg van gesnoven en was verbaasd hoe krachtig het is.Vind het naar jaren '80 zwembad-chloor ruiken.
Ja hehehe idd het robotlichaam moet je erbij nemenOp zich is -bij lage dosis- de pijnstilling van een paar dagen wƩl iets waar ik blij mee ben, helaas brengt dat weer met zich mee dat je een paar dagen vrij raar rondloopt.
#14
Jammer dat te horen. Wat zijn de andere 2? Ik kan me wel inbeelden dat mocht ik dit te vaak gaan gebruiken, de magie ervan verdwijnt.
Keta en 2F-DCK.
Hoewel ik keta na de 1e keer meteen weg heb gegooid, heb ik bij de dealer toch een gram besteld (maar nooit gebruikt).
Denk dat mijn disso-haat persoonlijk is, sommigen houden nooit meer met keta op.
Hehehe lekker gezond allemaal. Ben nogal een schijterd naar chems roken, maar interessant en bedankt om te delen.
Wat doet het met mijn longen, wat doet het met mijn tanden?
Niet nog meer brandplekken in huis of op het tuinmeubilair. Heb er van de NEP een paar weken terug Ć©Ć©n nare tussen mijn vingers en twee op mijn been.
Maar met O-PCE was het niet zo'n drama.
Ja hehehe idd het robotlichaam moet je erbij nemen![:grin:]()
Sinds disso's denk ik dat ik een tripple-changende Decepticon ben met als alt-modes een vogelbekdier en een degenkrab.
Geen wonder dat ik zo'n moeite heb om mee te komen in de maatschappij.
Heb nog 3-HO-PCP liggen, en misschien nog keta.
Maarrrr.... als ik nooit meer disso's neem is het ook goed.
#15
Als ik het goed heb moet je wel vrij veel nemen van 2F-DCK tegenover O-PCE om even ver door te breken? Gewone K is voor mij geen optie omdat ik enkel online bestel.Keta en 2F-DCK.
šØ Auw da's niet bestWat doet het met mijn longen, wat doet het met mijn tanden?
Niet nog meer brandplekken in huis of op het tuinmeubilair. Heb er van de NEP een paar weken terug Ć©Ć©n nare tussen mijn vingers en twee op mijn been.
Sinds disso's denk ik dat ik een tripple-changende Decepticon ben met als alt-modes een vogelbekdier en een degenkrab.
#16
S-ketamine, of racemische (die vind je 9/10 op straat, is inderdaad een antidepressivum. Hier in BelgiĆ« wordt het ook daarvoor gebruikt. (De resultaten zijn veelbelovend. racemische ket Is een mengeling van S en R ketamine.).Dankjewel! Ja, gek hĆØ, maar op een meer "praktische" manier naar mijn dagelijkse leven toe, waardoor er "sneller" iets klikt dan op klassieke psychedelica.
Ken ik niet, maar please do share
Dankjewel
Ja, ik hoor het ook meer en meer.
Dankjewel
Teveel is natuurlijk subjectief. Ik denk dat die 30mg nu is wat die 20mg een jaar geleden was. Denk dat je steeds je grens een beetje verlegt daarin. Als ik het 6 maanden lang niet meer zou gebruiken zou ik waarschijnlijk terug naar 20 of 25 gaan. Heb het 1 keer 2 dagen na elkaar gedaan en toen nam ik eerst 30 en de dag erop 35 en ik was verbaasd dat het op dag 2 even sterk was en de trip gewoon verder zette.
Het is idd wel zo dat ik het bijvoorbeeld een paar weken geleden ook al had genomen, vandaar ik dus voor die hogere dosis ging. Stapelen doe ik eigenlijk nooit. Ik maak de sprong en ik zie wel waar ik terecht kom
Oh leuk, ik ben eigenlijk ook wel echt benieuwd naar de neefjes en nichtjes van dit goedje
Echt hƩ, dat vind ik dus ook!
Jammer dat te horen. Wat zijn de andere 2? Ik kan me wel inbeelden dat mocht ik dit te vaak gaan gebruiken, de magie ervan verdwijnt.
Hehehe lekker gezond allemaal. Ben nogal een schijterd naar chems roken, maar interessant en bedankt om te delen. Mijn vorige huisgenoot had er eens 5mg van gesnoven en was verbaasd hoe krachtig het is.
Ja hehehe idd het robotlichaam moet je erbij nemen![:grin:]()
Ketamine blijft voor mij ook de koning van de disso's, als het om het tripgehalte gaat dan. Ik heb zo'n mooie holes beleefd al!!
Ik heb mij destijds maandenlang verdiept in Ketamine, voor ik het de eerste keer genomen heb. Een tijdje later kwam 3-HO-PCP op mijn pad. Ben tot 45mg gegaan, dat was het maximum van wat ik aankon. Ook zeer warm en fluffy.
Maar op disso's uitgaan zie ik bij mezelf niet meteen gebeuren. Op een mini lijntje na, dat de mdma bij de comedown weer even helemaal doet terugkomen.
Ben je alleen als je gebruikt? Om te holen zorgde ik er steeds voor dat ik alleen was. Je hebt toch geen contact meer met de buitenwereld tijdens het holen...
#17
3-ho-pcp is een hele goeie. Maar let goed op de dosis, het is zeer potent spul. 7-10mg is al een mooie trip. 2fdck vond ik retesaai, moest je die willen proberen...Ah leuk, ik ben eigenlijk ook wel echt benieuwd naar de neefjes en nichtjes van dit goedje![:)]()
Schrijf zeker ook een report moest je ooit 3-ho-pcp testen!!
#18
Mooi rapport, dank daarvoor!Zucht, here goes. Dit wordt een moeilijke tekst, zowel om de ātripā te gaan beschrijven, omdat die nogal naar de achtergrond is verschoven, omdat ik dit middel zo goed mogelijk wil beschrijven, en omdat ik mijn inzichten erop wil delen.
Er is erg veel context nodig om hier aan te kunnen starten. De eerste context is dat ik de drug O-PCE sinds een paar jaar ken (sinds 2022). Het begon als een sample van 0.2g wat eigenlijk gek veel is voor een sample, maar in nabeschouwing besef ik dat het een teken was. Een godsgeschenk dat op mijn pad kwam.
Het gekke aan dit middel is dat er zo weinig over te vinden is, maar degenen die de sprong wagen zijn er over het algemeen allen over eens dat dit wel hele straffe toebak is! In de 3 jaar dat ik dit goedje ken, en intussen een ervaring of 10 verder, kan ik met nagenoeg zekerheid zeggen dat dit mij steeds naar dezelfde soort headspace brengt. Ik vermoed dat dit de K-hole is waar mensen het over hebben op dissoās. Helaas heb ik naast dit middel geen enkele andere ervaring met dissoās, dus ik kan dit echt niet gaan vergelijken. Ik heb verder alleen ervaring met psychedelica waarin ik hoog genoeg gedoseerd heb dat ik daarin wel beter weet wat een ego-death ervaring is. Ook op Salvia heb ik al mogen ervaren wat het is om āer volledig uit te zijnā.
Dit brengt me terug bij dit middel en hoe ik de sprong heb gewaagd destijds om er alsnog mee aan de slag te gaan; de paradox van een psychedelische ervaring op een middel dat dit niet per se hoeft teweeg te brengen. Ik had destijds gehoord van mensen die sleutelpuntjes K snoven in het uitgaan, maar ik had nooit gehoord over mensen die K zouden nemen om werkelijk te gaan trippen. Toen ik de sample had ontvangen heeft die echt maandenlang aan de kant gelegen omdat ik helemaal niet into party drugs enzo was en ook helemaal geen idee had wat K wel of niet kan doen. Pas toen ik een tijdje later een aflevering zag van Hammilton Morris over PCP ging er een belletje aan. Hoe de man die Morris interviewde sprak over PCP deed mij denken aan hoe ik zelf psychedelica heb mogen voelen. Kon dit dus ook op andere middelen? Letās find out.
Intussen 3 jaar verder en zoals ik dus zei een tiental ervaringen later, in een range van 15 tot 35mg orale inname, kan ik hier wel het een en het ander over neerpennen. Het is een middel dat, voor mij althans, enorm therapeutisch werkt. Ik heb gek genoeg geen enkele verwachting van dit middel als ik het neem en ben steeds opnieuw verrast over hoe het werkt en wat het doet. Ik wil zeker niet veralgemenen en zeggen dat het gemakkelijker is dan LSD, maar voor mij is het dat ergens wel, en ik denk dat het te maken heeft met het feit dat het mijn lichaam plat legt en dat ik op de een of andere manier nog steeds schijterig bang ben van Lucy. Hier word je vastgebonden aan een bulldozer. Wanneer het opkomt, heb je nog weinig tijd om iets anders te gaan doen behalve gaan liggen en wat muziek opzetten. āBuckle your seatbelt Dorothy, 'cause Kansas is going bye-bye!ā.
Ergens weet ik het nu wel een beetje en ergens ook nog steeds totaal niet. Aan de ene kant voelt het middel lichamelijk enorm lekker en krijg je echt een full-body orgasme die als een dekentje over je glijdt, terwijl je het door je aders voelt stromen. Wat een genot!
Tegelijkertijd heeft het op op mijn gehoor dan weer eerder een effect dat geluiden scherper en āpijnlijkerā zijn. Muziek klonk met momenten alsof mijn koptelefoon ineens de knock-off aliexpress versie was geworden. Er is ook een constant gegons in de achtergrond op dit middel, datzelfde soort gebroem als een ventilator die staat te blazen.
Qua visuals is het met ogen open heel anders dan op pakweg LSD of truffels; letters zien er anders uit, geen idee hoe ik het moet benoemen, maar psychedelica en dit hebben niet dezelfde soort fonts geinstalleerd xD. De regenboogjes rondom letters zijn er dan weer wel, maar beeld ziet er eerder "platter" uit, waar dit bij psychedelica je meer naar binnen zuigt ofzo. Verder merk ik ook meer druk op mijn ogen en heb ik veel minder de neiging om te gaan rondkijken en doe ik gewoon het licht uit en geef mezelf over aan de ervaring met gesloten ogen.
Wanneer je het volle effect van dit middel bereikt kun je niet anders dan je gewoon gaan neerleggen en op te gaan in de ervaring. Dat is waar de magie begint. Dit maakt het grootste verschil met klassieke psychedelica; hierop leg je je echt lam. Letterlijk, je lichaam is dronken en uren later zit je nog steeds een oog dicht te knijpen om naar je gsm te kijken. Ook nu nog voel ik een bepaalde vorm van lichamelijk dronkenschap, gelukkig ben ik met de fiets.
Ik vind het super vreemd maar elke keer ik erin stap, pik ik de draad gewoon verder op van waar ik laatst was gebleven. Een eerste herinnering is steeds dat ik mezelf een beetje ga vergeten. Plots ben āikā er niet meer, maar ben ik gewoon. Alles waar ik op dat moment aan denk is instantly available. Denk ik aan het park, dan ben ik er. Denk ik aan een persoon, dan staat die voor me. Ik voel en denk en weet op dat moment dat ik de alfa en de omega ben. Mijn brein genereert deze realiteit terwijl ik erdoor surf. En surfen is een goeie term, want je āvoeltā echt hoe je in die stroom zit, alsof je surft op de elektriciteit in je synapsen. Dit is de connectie die je met je lichaam voelt. Ergens āweetā je dat je neerligt op een zetel in je woonkamer, maar tegelijkertijd voel je de G-forces van hoe snel je aan het gaan bent in je reality simulator. In nabeschouwing is dat letterlijk wat dissociatie is, geest en lichaam laten elkaar even los. En toch is er nog steeds een āheldere ikā die het observeert en die emotioneel wordt van de schoonheid.
Wanneer ik een glimps van zelfbewustzijn waarneem besef ik me dat die reality simulator nog eens te besturen valt ook! Dat ik de visuals kan bijsturen, de muziek on the go kan remixen. Kan ik mijn lichaam helen en mijn brein herprogrammeren? Zo voelt het wel, wat een hoop geeft met dat toch. Elke keer ik dit neem krijg ik diezelfde bevestiging: alles is nog mogelijk en ik ben goed bezig. Dit wakkert een warme gloed van orgasmische euforie aan die door mijn lichaam stroomt. Feels good to be alive!
Dat van die draad her oppikken kwam even naar boven. Ik had in mijn voorlaatste ervaring op dit middel nog een herinnering aan een vriendin van me en hoe ik haar in haar volledigheid zag, als ziel ipv "enkel" de menselijke vorm. Dit haalde dan weer naar boven bij me dat ik destijds na heel wat ellende met mijn ex ook meer duidelijkheid kreeg na een ervaring. Oftewel, hoe de boeman weer mens werd. En hoe mijn eigen bril op de realiteit uiteindelijke steeds de echte boeman is... Ik praat gedrag niet goed, maar gedrag is enkel maar gedrag en daarmee kan ik een volledige persoon niet gaan afschilderen.
In een vlaag van helderheid schoot ik ineens recht en zette ik het liedje Messy op van Lola Young, iets wat mij aan mijn ex herinnerde en waarvan ik instinctief aanvoelde dat ik nog op zat te etteren. Benieuwd of er iets iets naar boven zou komen...
Zoals ik al zei, alles wat je in die flow state manifesteert komt vrij gemakkelijk naar boven. In dit geval dus mijn ex, maar niet haar āmenselijkeā vorm, maar haar werkelijke vorm, alsof we elkaar even terug konden aankijken als zielen.
Ineens kwam ik tot het besef dat ik al weken lang zat te etteren in een red pill mentaliteit van rivaliteit, dominantie en slachtofferschap. - En hier is het vreemde aan de hele situatie; ook hier op het forum waren er imo vrij geladen meningen in een bepaald topic over mannen zo en vrouwen zo (geen zin om specifiek te zijn, maar zal wel duidelijk zijn voor wie erbij was). Verder hoef ik er hier niet op in te gaan behalve om dit punt te staven; namelijk dat ik het opvallend vind hoe dit soort themaās vaak niet āzomaarā gebeuren maar blijkbaar wel in het collectief zitten. Anderzijds lijkt het me dan weer erg vanzelfsprekend dat ik gewoon extra hard ga letten op die dingen die een bepaalde reactie teweegbrengen. En er is ook dat psychologisch effect waarbij je het bvb hebt over een Fiat 500 en er dan diezelfde dag 25 tegenkomt. Goed, verder met het verhaal nu. -
Ik zag heel even glashelder hoe ik mezelf opstookte om kwaad te blijven op mijn ex, en hoe dit een etterbol was in mijn systeem. Ik kreeg het beeld binnen van āik kom in vrede, mijn wapens zijn weggeborgen, jij bent mijn rivaal niet maar een medereiziger op deze bumpy rideā. Wow, instant utter sudden clarity, wat een gewicht viel er van mij af. De spreekwoordelijke puist was uitgeduwd.
Betekent dit dat ik haar opnieuw ga contacteren? Oh no no no, maar wel dat ik haar als mens zie en niet langer afschilder als een heks. We proberen allemaal maar ons best. Plots klikte het verder, die situatie met die andere griet, goddamn weer die rivaliteit, weer die bril op van āwahman badā. In nabeschouwing pijnlijk te moeten toegeven hoe gepolariseerd ik hierin stond.
Wat ik bedoel te verwoorden is het besef en het voelen van de waarheid van het verschil tussen de ziel en het pijnlichaam. Oftwel, ik rationaliseerde wel dat ik āde anderā als mijn gelijke zag, maar tegelijkertijd voelde ik de rivaliteit, het gevoel van oneerlijkheid en de hopeloosheid van dat strijden. Mijn god, wat voel je je dom als je door hebt dat je al die tijd tegen een stuk van jezelf aan het vechten was.
Ik kreeg het zo hard binnen, dat besef dat ik wou dansen met een partner terwijl ik een helm op had en zwaard en schild vasthield.
Vorig weekend was ik bij mijn moeder en hebben we het uitgebreid gehad over onze onveilige hechting en hoe we elkaar als volwassenen gunnen wat we zelf als kind niet kregen. Ik zie in dat ook hier dezelfde struggle zit; ofwel voelde zij zich door haar kinderen platgewalst, ofwel voelden wij ons door haar platgewalst. Nu denk ik aan mijn zus en besef ik dat wij elkaar ook al een leven lang als concurrent beschouwen ipv gelijkeā¦
Opnieuw, ik heb nog een hele weg te gaan en heb hier gelukkig de tijd en de zin voor om door te gaan. What a time to be alive and to be allowed to grow.
Vandaar mijn liefde voor dit middel, wat een therapie! Alle stukjes van de puzzel vallen samen en geven je een boost en een afterglow waar je wekenlang op kunt teren.
Dat of het is een manische episode, lol xD. Goed, het effect is dus eigenlijk steeds nagenoeg hetzelfde; 6 uur lang ongeveer kan ik niet anders dan neer liggen om de rit uit te gaan zitten. Daarna kalmeert het weer en zit je geest niet langer te rijden op die stroomstoot, maar keert de stroomstoot terug naar het lichaam. Het is dus zo dat ik er naar het einde van de ervaring toe energie van bij krijg. Zoals ik al zei, het heeft een soort manisch kantje. Ook deze keer heb ik eigenlijk veel te weinig geslapen en ben ik toch klaarwakker, maar voelt mijn lichaam nog steeds een beetje dronken.
En dit zat ik dus allemaal te schrijven in een afterglow terwijl ik op het werk een zieke collega moest vervangen voor het onthaal. Koffie slurpen, muziekjes luisteren en laptop erbij en af en toe iemand de weg wijzen. Ah life <3
Voor mij is O-PCE nu mijn grote favo om diepe reizen te maken, voor mij zelfs beter dan, maar wel anders, dan mijn andere favo DMT.
Ik zal mijn einddosis maar niet al te luid vermelden *kuch* 115mg *kuch* want ik heb voor een week een test gedaan om elke dag dieper te gaan, en er is duidelijk een grote tolerantie.
Deze tolerantie is overigens zo goed als weg na een weekje geen O-PCE, het kan dus zelf wellicht sneller weg zijn, maar een week is dus al blijkbaar genoeg.
Dat je in een ander universum wordt getrokken, dat je op een gegeven moment tijdens de trip alles qua muziek kan herinneren en in je hoofd kan afspelen/mixen crossmixen etc alsof het het normaal is, maakt dat ik niet eens meer muziek luister op O-PCE, ik bedenk zelf wel de begeleidende muziek.
En dat je uiteindelijk na uren trippen zelfs de volledige visuals kan sturen maakt het helemaal compleet. Na een hoge dosis kan ik wel 12 uur lang in half-slaap toestand in O-PCE land verblijven.
En de dagen na O-PCE: een goede mood, soms een beetje vaag en vergeetachtig bij een grote dosis, maar heerlijk in mijn vel en geen standaard 'autistic social anxiety' of grubbinesss wat ik wel eens kan hebben.
Ik ben blij dat ik een monster-hoeveelheid ervan in huis heb, waardoor ik het de rest van mijn leven kan blijven gebruiken wanneer ik het nodig acht.
OāPCE moet je langzaam verkennen met een lage dosis een dan steeds verder gaan naar je gewenste diepe journey. Ik ken geen vergelijkbaar middel (psychedelica of disso) waarmee dit mogelijk is.
#19
Als het op mijn pad komt, maak ik er heel graag eens kennis mee!Ketamine blijft voor mij ook de koning van de disso's, als het om het tripgehalte gaat dan. Ik heb zo'n mooie holes beleefd al!!
Nagenoeg bijna altijd alleen. Maar geloof me, daar zit al volk genoeg soms :PBen je alleen als je gebruikt?
Consider me very much intrigued!!Schrijf zeker ook een report moest je ooit 3-ho-pcp testen!!
Dat. Exact.Dat je in een ander universum wordt getrokken, dat je op een gegeven moment tijdens de trip alles qua muziek kan herinneren en in je hoofd kan afspelen/mixen crossmixen etc alsof het het normaal is, maakt dat ik niet eens meer muziek luister op O-PCE, ik bedenk zelf wel de begeleidende muziek.
totally!!En de dagen na O-PCE: een goede mood, soms een beetje vaag en vergeetachtig bij een grote dosis, maar heerlijk in mijn vel en geen standaard 'autistic social anxiety' of grubbinesss wat ik wel eens kan hebben.
WajooooooIk zal mijn eunddosis maar niet al te luid vermelden *kuch* 115mg *kuch* want ik heb voor een week een test gedaan om elke dag dieper te gaan, en er is duidelijk een grote tolerantie.
#20
Hey hey,Mooi rapport, dank daarvoor!
Voor mij is O-PCE nu mijn grote favo om diepe reizen te maken, voor mij zelfs beter dan, maar wel anders, dan mijn andere favo DMT.
Ik zal mijn eunddosis maar niet al te luid vermelden *kuch* 115mg *kuch* want ik heb voor een week een test gedaan om elke dag dieper te gaan, en er is duidelijk een grote tolerantie.
Deze tolerantie is overigens zo goed als weg na een weekje geen O-PCE, het kan dus zelf wlichr sneller weg zijn, maar een week is dus al blijkbaar genoeg.
Dat je in een ander universum wordt getrokken, dat je op een gegeven moment tijdens de trip alles qua muziek kan herinneren en in je hoofd kan afspelen/mixen crossmixen etc alsof het het normaal is, maakt dat ik niet eens meer muziek luister op O-PCE, ik bedenk zelf wel de begeleidende muziek.
En dat je uiteindelijk na uren trippen zelfs de volledige visuals kan sturen maakt het helemaal compleet. Na een hoge dosis kan ik wel 12 uur lang in half-slaap toestand in O-PCE land verblijven.
En de dagen na O-PCE: een goede mood, soms een beetje vaag en vergeetachtig bij een grote dosis, maar heerlijk in mijn vel en geen standaard 'autistic social anxiety' of grubbinesss wat ik wel eens kan hebben.
Ik ben blij dat ik een monster-hoeveelheid ervan in huis heb, waardoor ik het de rest van mijn leven kan blijven gebruiken wanneer ik het nodig acht.
OāPCE moet je langzaam verkennen met een lage dosis een dan steeds verder gaan naar je gewenste diepe journey. Ik ken geen vergelijkbaar middel (psychedelica of disso) waarmee dit mogelijk is.
Ik heb al wel wat disso's geprobeerd, maar om de een of andere reden nu pas o-pce in huis gehaald. Bedoeling is om het eerst wat te exploreren met een dosis van zo'n 10mg, en dan na een paar uur kijken of ik zou bijdoseren. Uiteindelijk wil ik er graag op holen. Heb al anderhalf jaar geen disso meer gebruikt, dus heb zero tolerantie. Wat is - voor mij, man, 1m80, 70kg - een goede dosering om te holen op o-pce?
Groetjes