#1
Grimm zei:Kijk, hiervoor kom ik dus naar het forum. Mooi geschreven joh, inspirerend! Geen feelgood bullshit maar gewoon goed advies ondersteund door persoonlijke ervaring en feiten. Dit is een post die ik op ga slaan en vaker terug ga lezen als ik weer wakker geschud moet worden. Ik herken me in wat je zegt. Ik heb onlangs 2 x 10 mg dexamphetamine voorgeschreven gekregen van de psychiater voor ADD, en het is inderdaad erg makkelijk om het doel uit ogen te verliezen en het echt als een crutch te gebruiken. Zeker omdat ik tegen mezelf kan vertellen: oh, het is geen recreationeel gebruik, het is medisch, ik heb het nodig om te functioneren! (Terwijl ik dan al over mijn dagelijks voorgeschreven dosis zit).
Gelukkig voor mij ga ik veel lekkerder op normale speed dan op dex en werkt dex een stuk sneller uit, dus de drang tot misbruik van dex blijft beperkt. Ik kreeg trouwens 360 van die 10 mg pillen in een keer voor 3 maanden, is dat altijd? Ik ben zie meself niet als verslavingsgevoelig of een risicopersoon maar ik heb nu dus in een klap genoeg medicinale speed om een hele kudde olifanten binnen 5 minuten 3 keer de aardbol rond te laten rennen of om de komende maand niet meer te hoeven slapen.:
.....
Haha bedankt voor je complimentjes jongen
Dat je een recept voor 3 maanden krijgt de eerste keer is niet heel gebruikelijk. Vaak wordt eerst gekeken of je wel goed reageert op een middel en krijg je daarna een herhaalrecept voor een langere periode. :P owell
Grimm zei:En wow, deze snede hieronder:
Verder zie ik bij veelvuldig gebruik dat mensen qua karakter en uitstraling wat stapjes terug worden gezet. Plaats makend voor een iets hardere, koudere persoonlijkheid die bovenal berekender lijkt.
Je hele post was goed maar dit schudt me echt wakker, omdat ik dit in mezelf herken. Ik ben de afgelopen paar dagen aan een stuk door aan het lezen over lichaamstaal, mensen kunnen inschatten, psychopathie, narcisme, machiavellisme, het manipuleren van mensen, het gamen van vrouwen, het succesvol worden over de ruggen van andere mensen om, etc. Ik realiseerde me eigenlijk net pas, toen ik jou post las, dat dit toch wel opvallende nieuwe 'interesses' zijn. Bij mij komt het zeer waarschijnlijk door eenmalig cocaine gebruik een paar weken terug (250 mg op een avond). Het was geweldig. Ik kon precies voorspellen wat iedereen ging doen, ik kon op iedereen een goede indruk achter laten en terwijl ik sociaal leek had ik in mijn hoofd in gedachten wat ze me te bieden hadden. Als ik wegliep bij mensen 'wist' ik dat ik een fantastische indruk op ze had achtergelaten en ik vond mezelf de koning der koningen.
Voorbeeld: Ik raakte in de kroeg aan de spraak met een engelsman die pas naar Nederland was gekomen en die cutting edge research deed naar zonnepanelen enzo. Het was een nuttig gesprek want ik leerde over hoe het er aan toe gaat na het halen van je studie en bij het vinden van banen. Ik bleef met hem aan de praat omdat hij me:
a) nuttige relevante info gaf over de staat van de banenmarkt en hoe het echte leven werkt
b) om mijn netwerk te verbreden voor internships enzo.
Op een gegeven moment kocht ik voor ons een bier omdat we het wel met elkaar konden vinden. En ik wist 100% zeker dat hij zich verplicht zou voelen het gebaar terug te doen en pils voor mij te kopen. Maar wat het griezelig maakte was dat ik WIST dat hij zich ervan bewust zou zijn dat hij relatief meer inkomen had dan ik en dus om relatief hetzelfde terug te geven meer bier aan mij zou moeten geven dan ik aan hem. En ja hoor, even later kwam hij aanzetten met een Belgisch speciaalbiertje! Ik sprak een aantal mensen die avond en bij alle interacties leek ik sociaal, gezellig en enthiousast, terwijl ik in mijn hoofd allemaal gecalculeerd afwegingen maakte en het idee had mensen precies te kunnen doorzien. Ik dacht, nee, ik wist dat ik op iedereen de indruk achter liet dat ik de meeste interessante persoon was die ze die avond hadden gezien. Keep in mind: normaal ben ik gewoon laid back, gezellig, en denk ik niet tijdens het stappen over dat soort shit na.
Toen ik de dag erna wakker werd, dacht ik de hele dag maar een ding: "Godverdomme, wat ben ik toch geweldig. Nee echt. Ik ben fantastisch. Ik ben een prins. Nee, fuck dat, ik ben een koning!" Gewoon letterlijk alleen dat. De hele dag. Wat de fuck? Normaal heb ik fantasietjes over films enzo of denk ik na over filosofische dingen maar die hele dag kon ik alleen denken aan hoe geweldig ik was. Is dat altijd na coke? Het was de dagen daarna nog steeds maar wel minder.
Ik kan normaal prima met mensen omgaan en denk ik onbewust ook wel inschatten wat ze denken en willen, maar met coke (en amfetamine ook, in beperkte mate) wordt dat proces een stuk bewuster en probeer ik die informatie te gebruiken om het maximale uit de interactie te halen (gratis bier, sex, nieuwe baan, connecties, populariteit). Terwijl ik normaliter gewoon nieuwe vrienden wil maken en het naar mijn zin wil hebben. Haalt coke een zijde in me naar boven die ik altijd onderdrukt heb? Of is het de coke die mijn persoonlijkheid (semipermanent???) verandert? Ik vond de ego-boost effecten na die coke trip net zo sterk als de empathie-effecten die ik kreeg na de eerste keer MDMA of de ego-reductie die ik krijg na een flinke dosis paddo's. En die effecten zijn semipermanent (minimaal 6 maanden) in mij.
Ik vond dat gevoel dat ik mezelf en andere mensen onder controle had en alles kon voorspellen beter dan de euforie zelf. Is dit altijd met coke? En het gekke was dat ik een zakje van 500 mg had, maar 250 mg was genoeg voor de hele avond (6-7 uur). Kut, ik realiseer me net pass hoe ik hier de hele thread aan het hijacken ben met mijn coke verhaal. Sorry jongens, ik zal er een eind aanbreien.
Met coke heb je wel het zelfde als met pep als het om sociale situaties gaat. Grap is dat ik met coke niet zoveel kan :P ik word der vaak juist beetje para van en ongemakkelijk haha, maar daar sta ik vrij alleen in.
De voorbeelden die je geeft, met name met de Engelsman zijn wel typerend voor berekenend gedrag. Ik zou niet weten waarom dit effect optreed, maar zie het wel bij iedereen terug. Het is bij je vrienden en familie in ieder geval niet aardig om te doen. en voelt ook een beetje rot heb ik zelf altijd. Vooral gedrag proberen te voorspellen en sturen. In het bedrijfsleven kan het vrij effectief zijn. Personeel peilen door bijvoorbeeld scenario's te creëren en het hierdoor getriggerde gedrag te analyseren is zeer waardevol en van belang, kijken wat voor vlees je in de kuip hebt etc.
Op pep merk ik als enige toename in sociaal gedrag dat ik bijvoorbeeld met iemand aan het ouwehoeren ben en dan vanuit een ooghoek iemand hopeloos zijn aansteker zie zoeken, met tot gevolg deze al aan te kunnen bieden als de vraag nog niet eens gesteld is enzo haha
