#1
Ik nam eens methamfetamine om te kijken hoe dat is, gewoon omdat crystal meth zo controversieel is.
TL;DR: Meth is niet een extreem sterke horrordrug waar je tanden spontaan van uitvallen. Maar dan moet je het wel oraal innemen en van te voren je dosis plannen. Het stimulerende effect van crystal meth lijkt erg op 'gewone' speed.
Als je praat over methamfetamine dan lijken er altijd twee sterk verdeelde kampen te zijn. Zo zijn er de mensen die de drug haten omdat het superversavend en heel schadelijk zou zijn (denk aan de voor-na plaatjes die iedereen wel kent). Aan de andere kant staan mensen, vooral op Reddit, die meth zo fantastisch vindend dat ze het vijf dagen achter elkaar blijven doen.
Ik heb wat ervaring met 'gewone' amfetamine die in Nederland vaker wordt gebruikt. Volgens zijn meth en speed bijna dezelfde middelen, alleen is methamfetamine gewoon iets sterker per dosis.
Voorbereiding
Op een donderdagavond probeer ik het eens. Maar ik neem wel preventieve maatregelen om ervoor te zorgen dat ik niet te ver ga. Ik weeg precies 120 milligram van de doorzichtige kristallen af. Eerder had ik met reagenstests (marquis, mandelin, mecke) bevestigd dat het mogelijk om methamfetamine ging. Ik neem wel eens 80 - 150 milligram zuivere (met aceton nagewassen) gedroogde speed en dan heb ik een leuk weekend. Dus 120 milligram methamfetamine moet meer dan genoeg zijn, verwacht ik. In totaal zit er iets minder dan een halve gram methfamfetamine in het gripzakje. Maar ik wil niet te veel nemen en ik wil het bij een eenmalig experiment houden. Daarom spoel ik de overgebleven kristallen door de wc.
Ongeveer een uur voordat ik een dosis neem, slik ik een multi-vitaminepil van Centrum. Van die dure dingen zijn het, maar ik zeg tegen mezelf dat dit wel de goeie 'shit' is (geen idee of dat klopt). Anti-oxidanten zouden in ieder geval moeten helpen om neurotoxiciteit te verminderen, dat concluderen in ieder geval een paar wetenschappers op basis van dieronderzoek. Dus een het is wel het proberen waard. De multivitaminepil slik ik door met een half flesje blauwe bessensap.
Eerste dosis: 30 milligram
Een uurtje later ben ik mijn eerste dosis aan het afwegen: 30 milligram. Eén stukje helder kristal is precies genoeg. Handig. Dat kristalletje gaat, hup, een capsule in en ik slik het door met de overgebleven helft van het blauwe bessensap. Omdat ik maar één kans krijg om de smaak te ervaren dip ik mijn pink in het allerkleinst voorstelbare poedertje en stop mijn pink in mijn mond. Bah. Het lijkt erg op MDMA, maar iets minder bitter en wat meer de smaak van 4-MMC; een soort chemische anijs ofzo. Vies is het wel.
Het duurt langer dan ik verwacht voordat ik echt wat voel, iets meer dan een half uur. De allereerste effecten zijn ook best subtiel. Het eerste wat ik merk is dat mijn been als een gek op en neer gaat. Hij doet het gewoon uit zichzelf. Verder voel ik niks. Na een paar minuten word ik beetje misselijk, maar niet zo erg dat ik moest overgeven. Het stimulerende effect voelt wel erg hetzelfde als dat van 'gewone' amfetamine. Het is een erg heldere alertheid en wat rusteloosheid. Het is ongedwongen maar energiek. Wat ik echter niet verwachtte, was een warm gevoel in mijn buik. Dit gevoel lijkt wel heel erg op de bodyhigh van entactogenen zoals MDMA, 4-MMC of 6-APB.
Ondertussen zit ik op mijn computer een beetje op Reddit te reageren, achterstallige tripreports uit te werken en een beetje rond te surfen. Het is moeilijk om ergens mee te stoppen. Als ergens de aandacht op gericht is dan is er ook een soort hyperfocus op; alsof alleen dat ding telt.
Cravings zijn minder erg dan die van 4-MMC
30 milligram is wel een lekker beginpunt om eens te zien wat dit spul dit. De euforie duurde ongeveer 4 - 5 uur voordat de piekeffecten weer wat begonnen te dalen. Ik begon wel weer een beetje trek te krijgen in een boost. Maar de cravings waren lang niet zo heftig als die van 4-MMC. Sowieso had ik dit soort cravings al een beetje ingepland. Dus ik loop naar weegschaal en stop een tweede 30 milligram in een capsule.
Je hoort veel over methamfetamine en dagenlang seksen en dan word je toch nieuwsgierig. Helaas is er geen vrouwlief in mijn leven aanwezig, dus ik zal de hand aan mezelf moeten leggen. Dat gaat wel goed, ja, moet ik zeggen. De euforie en hyperfocus werken perfect samen om de seksuele prestaties vol te houden. Toch snap ik het ruige imago van de meth-seks (nog) niet helemaal. Het is juist fijner om het gewoon een beetje rustig aan te doen, maar dan wel de hele tijd achter elkaar. Ook hier is het weer moeilijk stoppen.
Het is alweer ochtend als ik eindelijk mijn bed uitkom. Gelukkig zweet ik niet zo erg. Met speed kan dat soms zo erg zijn. Maar nu heb ik daar dus niet zo'n last van.
Er liggen nog wat kristallen op mijn bureau. Ik begon toch wel een beetje in te kakken, maar ik wil niet ergens halverwege de middag gaan slapen want dan is heel mijn ritme naar de klote. Dus neem ik 40 milligram om de dag mee door te komen. De rest van de overgebleven kristallen spoel ik door de wc. Ik wil niet nog een keer toegeven aan cravings. Uiteindelijk slaap ik vrijdagavond rond middernacht weer.
Nasleep
Op zaterdag heb ik wel echt een kater. Ik heb weinig energie en kan me moeilijk concentreren. Ik heb een lichte hoofdpijn en een gestrest gevoel; alsof ik een hele waslijst aan dingen moet doen maar ik niet kan herinneren wat. De nasleep lijkt flink op die van speed. Het duurt uiteindelijk 2 dagen voordat ik me lichamelijk weer ok voel. Maar het duurt wel bijna twee weken voordat ik mentaal weer een beetje happy ben. Die sluimerende dip is wel echt stuk erger dan die van MDMA of speed. Twee weken lang verveel ik me, heb ik nergens zin in en ben ik ontzettend onzeker.
Als ik terugkijk op de hele ervaring en me afvraag: 'was dit het allemaal waard?' Dan zou ik zeggen: absoluut niet. Als je echt van jezelf en je vaste leven houdt dan zou je je niet twee weken lang gestrest, leeg, onzeker en een beetje depressief willen voelen, gewoon zodat je een hele nacht kan opblijven en onpersoonlijke seks te hebben.
Dit is natuurlijk de grootste valkuil van methamfetamine. De euforie en stimulatie overheersen alle gevoelens van twijfel. Het is dan ook een perfect middel om onzekerheden mee te verbergen. Zeker wanneer je methamfetamine rookt, is de dopamineboost snel en overweldigend. Maar dat resulteert ook in een hardere crash en sterke cravings. Daarom is het heel belangrijk om duidelijke grenzen te stellen en je daar actief mee bezig te houden. Want als je jezelf niet inhoudt dan kan je door blijven gaan. Dan wordt het mogelijk wel de superverslavende horrordrug waarvan je je tanden verliest.
TL;DR: Meth is niet een extreem sterke horrordrug waar je tanden spontaan van uitvallen. Maar dan moet je het wel oraal innemen en van te voren je dosis plannen. Het stimulerende effect van crystal meth lijkt erg op 'gewone' speed.
Als je praat over methamfetamine dan lijken er altijd twee sterk verdeelde kampen te zijn. Zo zijn er de mensen die de drug haten omdat het superversavend en heel schadelijk zou zijn (denk aan de voor-na plaatjes die iedereen wel kent). Aan de andere kant staan mensen, vooral op Reddit, die meth zo fantastisch vindend dat ze het vijf dagen achter elkaar blijven doen.
Ik heb wat ervaring met 'gewone' amfetamine die in Nederland vaker wordt gebruikt. Volgens zijn meth en speed bijna dezelfde middelen, alleen is methamfetamine gewoon iets sterker per dosis.
Voorbereiding
Op een donderdagavond probeer ik het eens. Maar ik neem wel preventieve maatregelen om ervoor te zorgen dat ik niet te ver ga. Ik weeg precies 120 milligram van de doorzichtige kristallen af. Eerder had ik met reagenstests (marquis, mandelin, mecke) bevestigd dat het mogelijk om methamfetamine ging. Ik neem wel eens 80 - 150 milligram zuivere (met aceton nagewassen) gedroogde speed en dan heb ik een leuk weekend. Dus 120 milligram methamfetamine moet meer dan genoeg zijn, verwacht ik. In totaal zit er iets minder dan een halve gram methfamfetamine in het gripzakje. Maar ik wil niet te veel nemen en ik wil het bij een eenmalig experiment houden. Daarom spoel ik de overgebleven kristallen door de wc.
Ongeveer een uur voordat ik een dosis neem, slik ik een multi-vitaminepil van Centrum. Van die dure dingen zijn het, maar ik zeg tegen mezelf dat dit wel de goeie 'shit' is (geen idee of dat klopt). Anti-oxidanten zouden in ieder geval moeten helpen om neurotoxiciteit te verminderen, dat concluderen in ieder geval een paar wetenschappers op basis van dieronderzoek. Dus een het is wel het proberen waard. De multivitaminepil slik ik door met een half flesje blauwe bessensap.
Eerste dosis: 30 milligram
Een uurtje later ben ik mijn eerste dosis aan het afwegen: 30 milligram. Eén stukje helder kristal is precies genoeg. Handig. Dat kristalletje gaat, hup, een capsule in en ik slik het door met de overgebleven helft van het blauwe bessensap. Omdat ik maar één kans krijg om de smaak te ervaren dip ik mijn pink in het allerkleinst voorstelbare poedertje en stop mijn pink in mijn mond. Bah. Het lijkt erg op MDMA, maar iets minder bitter en wat meer de smaak van 4-MMC; een soort chemische anijs ofzo. Vies is het wel.
Het duurt langer dan ik verwacht voordat ik echt wat voel, iets meer dan een half uur. De allereerste effecten zijn ook best subtiel. Het eerste wat ik merk is dat mijn been als een gek op en neer gaat. Hij doet het gewoon uit zichzelf. Verder voel ik niks. Na een paar minuten word ik beetje misselijk, maar niet zo erg dat ik moest overgeven. Het stimulerende effect voelt wel erg hetzelfde als dat van 'gewone' amfetamine. Het is een erg heldere alertheid en wat rusteloosheid. Het is ongedwongen maar energiek. Wat ik echter niet verwachtte, was een warm gevoel in mijn buik. Dit gevoel lijkt wel heel erg op de bodyhigh van entactogenen zoals MDMA, 4-MMC of 6-APB.
Ondertussen zit ik op mijn computer een beetje op Reddit te reageren, achterstallige tripreports uit te werken en een beetje rond te surfen. Het is moeilijk om ergens mee te stoppen. Als ergens de aandacht op gericht is dan is er ook een soort hyperfocus op; alsof alleen dat ding telt.
Cravings zijn minder erg dan die van 4-MMC
30 milligram is wel een lekker beginpunt om eens te zien wat dit spul dit. De euforie duurde ongeveer 4 - 5 uur voordat de piekeffecten weer wat begonnen te dalen. Ik begon wel weer een beetje trek te krijgen in een boost. Maar de cravings waren lang niet zo heftig als die van 4-MMC. Sowieso had ik dit soort cravings al een beetje ingepland. Dus ik loop naar weegschaal en stop een tweede 30 milligram in een capsule.
Je hoort veel over methamfetamine en dagenlang seksen en dan word je toch nieuwsgierig. Helaas is er geen vrouwlief in mijn leven aanwezig, dus ik zal de hand aan mezelf moeten leggen. Dat gaat wel goed, ja, moet ik zeggen. De euforie en hyperfocus werken perfect samen om de seksuele prestaties vol te houden. Toch snap ik het ruige imago van de meth-seks (nog) niet helemaal. Het is juist fijner om het gewoon een beetje rustig aan te doen, maar dan wel de hele tijd achter elkaar. Ook hier is het weer moeilijk stoppen.
Het is alweer ochtend als ik eindelijk mijn bed uitkom. Gelukkig zweet ik niet zo erg. Met speed kan dat soms zo erg zijn. Maar nu heb ik daar dus niet zo'n last van.
Er liggen nog wat kristallen op mijn bureau. Ik begon toch wel een beetje in te kakken, maar ik wil niet ergens halverwege de middag gaan slapen want dan is heel mijn ritme naar de klote. Dus neem ik 40 milligram om de dag mee door te komen. De rest van de overgebleven kristallen spoel ik door de wc. Ik wil niet nog een keer toegeven aan cravings. Uiteindelijk slaap ik vrijdagavond rond middernacht weer.
Nasleep
Op zaterdag heb ik wel echt een kater. Ik heb weinig energie en kan me moeilijk concentreren. Ik heb een lichte hoofdpijn en een gestrest gevoel; alsof ik een hele waslijst aan dingen moet doen maar ik niet kan herinneren wat. De nasleep lijkt flink op die van speed. Het duurt uiteindelijk 2 dagen voordat ik me lichamelijk weer ok voel. Maar het duurt wel bijna twee weken voordat ik mentaal weer een beetje happy ben. Die sluimerende dip is wel echt stuk erger dan die van MDMA of speed. Twee weken lang verveel ik me, heb ik nergens zin in en ben ik ontzettend onzeker.
Als ik terugkijk op de hele ervaring en me afvraag: 'was dit het allemaal waard?' Dan zou ik zeggen: absoluut niet. Als je echt van jezelf en je vaste leven houdt dan zou je je niet twee weken lang gestrest, leeg, onzeker en een beetje depressief willen voelen, gewoon zodat je een hele nacht kan opblijven en onpersoonlijke seks te hebben.
Dit is natuurlijk de grootste valkuil van methamfetamine. De euforie en stimulatie overheersen alle gevoelens van twijfel. Het is dan ook een perfect middel om onzekerheden mee te verbergen. Zeker wanneer je methamfetamine rookt, is de dopamineboost snel en overweldigend. Maar dat resulteert ook in een hardere crash en sterke cravings. Daarom is het heel belangrijk om duidelijke grenzen te stellen en je daar actief mee bezig te houden. Want als je jezelf niet inhoudt dan kan je door blijven gaan. Dan wordt het mogelijk wel de superverslavende horrordrug waarvan je je tanden verliest.
