Ik moet je zeggen dat je dit heerlijk hebt beschreven.
Ik heb me geen moment 'verveeld' in je verhaal, en was erg nieuwschierig naar wat je nog meer te schrijven had.
Ik ben op dit moment het boek 'De Gewijde Reis - De pelgrimstocht naar de ziel' van Lars Faber aan het lezen - wat uiteraard ook over ayahuasca gaat - en merk veel verschillen in jullie schrijfstijl. Erg prettig!
Daarnaast herken ik veel overeenkomsten, zoals je beschrijving over je 'ego' en het 'vrijwillig' innemen van het goedje etc.
Het mooiste en ingrijpenste stuk is natuurlijk het stuk over je overleden familielid. Je beschrijf dat je het verlies, het leed nu écht een plek hebt gegeven in je hart. En dat vind ik erg mooi om te lezen. Een geweldige paradox trouwens: juist door iets te omarmen, valt het van me af.
Ikzelf heb mijn vader verloren op jonge leeftijd en heb dit eigenlijk nooit verwerkt. Daarnast heb ik het idee dat ik in bepaalde zaken enorm wordt geremd en onzeker ben. Onbewust door dit voorval denk ik.
Ik denk dat Ayahuasca me daarin kan begeleiden... niet alleen om het overlijden van mijn vader te verwerken, maar om mezelf als mens echt te leren kennen.
Jouw tripreport is voor mij weer een stap dichterbij om het uiteindelijk ook weer te doen... want tja, niemand gaat 'vrijwillig' een middel nemen waarvan hij zich uitermate slecht van gaat voelen.
Gast, goed geschreven!