Ik ben zo afhankelijk van mijn eigen gedachtes eigenlijk… Ik moet me niet voorstellen hoe je je hierbij moet voelen 😔
‘t klinkt als een gevangenis! Hoe kijk jij eigenlijk naar de toekomst, als je straks afgekickt enzo bent? Denk je dat je met veel werk en tijd weer helemaal ‘de oude’ kan worden?
Nee dat denk ik niet. De 'oude' worden. Maar ik ben er wel heilig van overtuigd dat herstel mogelijk is. En hoe dat na de kliniek verder gaat? Via zelfhulpgroepen. Ik ben al actief lid bij een zelfhulpgroep (er zijn er velen: AA/NA/CA/AGOG ) ook voor naasten van verslaaden trouwens (Al Anon, Nar anon)
Bij die zelfhulpgroepen leer je open te spreken over wat je dwars zit. En door jezelf eerlijk uit te spreken krijg je al verlichting. Daarnaast volgt herkenning, want je staat er versteld van hoeveel gedeelde angsten en waanbeelden verslaafden hebben. En voor mij de grootste kracht zoals ik het nu zie: zelf kan je niet eerlijk naar jezelf kijken, maar over een ander oordelen kunnen we als de beste. Dus als ik me eerlijk uitspreek en een fellow kijkt even mee in mijn hoofd, dan kan die me helpen om de boel in perspectief te plaatsen en van die olifanten weer muggen te maken.
Ofwel je helpen de boel te overzien en in de actie te komen in overszichtelijke haplklare brokjes. En dat is iets wat ik de eerste tijd intensief zal doen. Later misschien iets minder intensief. Maar ik heb al wel gezien en geaccepteerd dat actief bezig zijn met herstel, voor de rest van mijn leven zal duren. En dat klinkt misschien heel demotiverend, maar dat valt reuze mee. Je krijgt er een hoop sociale contacten voor terug. En bijzondere nuchtere momenten. Ik heb het af en toe een klein beetje kunnen ervaren, maar ik heb terugval na terugval, Een ambulant traject was niet voldoende. Zelfhulprgroepen alleen zijn niet voldoende. Ik moet denk ik echt even uit mijn ritme getrokken worden en in een andere omgeving structuur aanleren. Anders blijven we doormodderen op de manier zoals het nu gaat.
Maar de combinatie van professionele hulp en die zelfhulpgroepen zijn goud waard!
Ohja en het mooie, die groepen zitten letterlijk overal ter wereld en je bent overal welkom. Ik heb dus al bedacht dat de eerste keer dat ik op vakantie ga, ga ik van tevoren alvast checken wat er in de buurt zit en stappen we daar gewoon binnen. Zo ben je ook op je vakantie behoed op terugvallen en is weer eens een interessante ervaring.
EDIT; je eertse paar meetings kunnen wel een beetje raar aanvoelen. Je kan het idee krijgen 'in wat voor cult ben ik nou terecht gekomen'. Meaar als je het een kans geeft zal je zien dat het allemaal reuze meevalt. Ook de woorden God schrikte mij behoorlijk af. Maar niemand vertelt je daar hoe of wat je moet geloven. Daar ben je helemaal vrij in. En uiteindelijk krijg je alleen maar suggesties, het is aan jezelf wat je daarmee doet. Maar die suggesties hebben voor anderen geholpen en gezien ik met mn eigen wil er een grote bende van heb gemaakt, luister ik voorlopig wel even naar die suggesties.
EDIT 2: velen die zonder geloofsovertuiging bij die groepen komen zullen in het begin God zien als (Group Of Drugaddicts) oftewel de groep die jouw helpt clean te houden. Als dat voor jou even je hoger macht is, helemaal prima. Inmiddels gaat zelfs mijn stugge bèta hoofd oprecht in hogere machten geloven. Hoe de afgelopen weken gingen en ik bij deze kliniek terecht ben gekomen, het paste allemaal even iets te mooi in elkaar. op het juiste moment.