Hopeloos verslaafd aan de coke...

wat jij noemde die valse gemene duivel...

een verslavingstherapuit zei laatst tegen mij: je moet je verlangen/drang vergelijken met die neger uit dat dubelfris reclamespotje die op je schouder danst , en dat ie dan roept, ga dan halen...

ik voel dat ook zo, alsof het iemand anders is die me die drang geeft, dat dat niet mezelf is, heel raar maar als ik een tijdje gestopt ben en ineens denk ik 'ik ZOU toch eignelijk, gewoon als idee, STEL, dat ik gewoon ga halen... STEL.....' en die gedachte wordt steeds sterker en op het laatst moet ik dan heel hard lachen en ren ik naar het station om te gaan halen een duivelslachje (en dan heeft ie weer gewonnen)

die dansende aansporende neger is zeg maar een deel van jezelf wat je moet accepteren en onder controle krijgen... moet je hard voor vechten, het is een grote 'revolutie' in je leven zoiets, gooit echt alles op zn kop maar uiteindelijk is het een verbetering en achteraf ... tja dat weet ik nog niet, zover ben ik nog niet maar ik weet wel zeker dat het de moeite waard is...

Hoi Sneeuwuil,
Je erkent dat je verslaafd bent, daar begint het mee,ik bedoel de goeie weg dan.....
Ikzelf ben 22 jaar verslaafd geweest aan zowel heroïne en cocaïne, dus ik weet waar ik over praat....
Je wilt je coke-probleem geheim houden? Dat kan wel,maar ook weer niet......Je zult hulp nodig hebben, in je ééntje lukt het maar een heeeeeel beperkt aantal, reken jezelf tot de grote groep die het niet alleen lukt....
Vooral als je gesnoven hebt ben je in staat om te denken dat het je wel lukt, totdat je weer in de crash zit, dan voel je je nergens toe in staat , laat staan stoppen. Ik zou je aanraden, maak een afspraak bij "de Jellinek" in Amsterdam,er zijn best andere klinieken etc ,en veel verschilt de werking ervan niet. Zij "intervieuwen"je , m.a.w je krijgt een intake-gesprek. Dan gaan ze na in hoeverre je verslaafd bent en geven je een advies, dit kan uitéénlopen van wekelijkse gesprekken tot een klinische opname van enkele maanden. Het weerstaan van trek is één van de grootste pijlers waarop de behandeling rust. Heroïne heeft natuurlijk nog de lichamelijke afkick ,maar coke kun je ook erg verrot door voelen. Deze "crash"kun je beter in een interne behandeling weerstaan dan in je eigen huiselijke omgeving,is mijn ervaring. Dus ik zou een paar weekjes voor uittrekken en mischien is de dagdeeltijdbehandeling wat voor jou, d.w.z je verblijft dagelijks van 9 tot 5 op de Deeltijd-behandeling,een gebouw in Amsterdam-Zuid geloof ik tegenwoordig,het is nieuw. S'avonds en in het week-end ben je thuis, dus in principe hoeven je vrienden en familie niets te merken , als je het een beetje slim regelt, alhoewel ik je juist aanraad hen in te lichten ,want zij kunnen je juist steunen in deze moeilijke periode,waarin je weer tot jezelf komt. Het is echt mogelijk, al denk je nu van niet .......Je zult urinecontrole krijgen, gesprekken met mede-lotgenoten, tacktieken leer je om verder te komen, je stippelt een traject uit wat voor iederéén verschilt. Voor een gedeelte kan dit bestaan uit gesprekken waar juist de mensen waar je het voor wilt verbergen ,uit schaamte of andere redenen,bij aanwezig zouden moeten zijn. Is dit ondenkbaar, wees niet bang, de geheimhouding is NR1 op de lijst met voorwaarden die jij kunt stellen.
Er bestaan maar weinig of geen medicijnen om je rot-gevoel kwijt te raken , in 1 klap, zoals een snuif of shot coke, maar echt, na een tijdje komt je oude gevoel weer terug, en leer je je trek te hàndelen......
Trek kan erg lastig zijn, maar het alternatief is .................maar dat hoef ik jou niet te vertellen!
Sucses !
Oh ja het nr staat in het telefoonboek onder Jellinek ( poly alcohol&drugs)

Ja zo werkt dat, je weet dat je het niet moet doen, Maar door de geestelijke en lichamelijke drang zoek je een excuus of goede rede om het weer wel te doen. Deze gedachte prikkeld je drang. Als ik er eenmaal aan denk gaat het niet meer weg, soms vezet ik mij, maar omdat deze gedachte in mijn hoofd zit gaat het niet weg en wordt ik gek en vervolgens weer naar mijn hofleverancier ren... heb ik weer verloren.
Met de kop van een sneeuwuil ga ik dan weer uit mijn dak, heb ik weer spijt en voel ik me zwak en wou ik dat ik sterker en mezelf in de hand had...

sneeuwuil zei:

Ja zo werkt dat, je weet dat je het niet moet doen, Maar door de geestelijke en lichamelijke drang zoek je een excuus of goede rede om het weer wel te doen. Deze gedachte prikkeld je drang. Als ik er eenmaal aan denk gaat het niet meer weg, soms vezet ik mij, maar omdat deze gedachte in mijn hoofd zit gaat het niet weg en wordt ik gek en vervolgens weer naar mijn hofleverancier ren... heb ik weer verloren.
Met de kop van een sneeuwuil ga ik dan weer uit mijn dak, heb ik weer spijt en voel ik me zwak en wou ik dat ik sterker en mezelf in de hand had...

Klik om te vergroten...

Wat mij een goede oplossing lijkt(zeker als geld geen probleem is) Is op vakantie te gaan(Dat zou ik doen) Naar een plek waar cocaine heel moeilijk te krijgen is. Neem een goede vriend of vriendin mee die niet gebruikt? Of zeg ik nu iets wat in praktijk onmogelijk is en bij thuiskomst helemaal geen zin heeft gehad en je weer gewoon terugvalt op je oude patroon?(het lijkt mij dat je na bijvoorbeeld 3 weken clean te zijn geweest wat minder drang hebt en je eerder met de procedures wilt beginnen die in een kliniek worden gevolgd)

En hoe gaat hij er nu mee?

Neenee, Bedankt voor je goede advies. Je schreef dat je zelf ook al zo lang hebt gebruikt en je als geen ander weet hoe klote dit probleem is. Ik vind het ook wonderbaarlijk dat je als mens na 20 jaar, eigenlijk is het roofbouw op jezelf; nog steeds op je benen kunt staan? Ik krijg nu na 5 jaar grenzeloos grof coke misbruik lichamelijk signalen die er niet om liegen, Onder het gebed van kappe nou, we willen nu geen drugs meer... De limiet van geestelijk en lichamelijk incasseringsvermogen heb ik nu bereikt. Het dappere nieuws van mij is dat ik een gedeelte van je advies al heb opgevolgd en me 2 dagen geleden heb aangemeld voor mijn case. En voor het eerst in 7 maanden nu al 2 dagen zonder drugs zit, een heldendaad die eigenlijk een lintje van bea verdient... maar dan moet ze wel een beetje opschieten want ik voel me nu al zo klote dat ik straks anders nog uit het raam spring. Mijn vraag aan jou is of je nu nog steeds gebruikt of dat nu eindelijk hebt gewonnen? Ik hoop het wel. Ik ken zelf veel mensen die zolang verslaafd waren en de hoogste prijs hebben betaald, maar nu wel al een paar jaar zijn gestopt. Je weet dan ook van jezelf, dat je alleen kunt stoppen als je dat ook echt wilt. Ik heb dit al geprobeerd met de vakantie truc, maar na terugkomst gaat het feest gewoon weer verder en wordt het in mijn geval na elke vakantie alleen maar erger, Als een sneltrein dender je dan door, de laatste halte al langgeleden gepasseerd en op weg naar het eindstation... De jellinek dus....! groetjes sneeuwuil

Na 3 dagen afkick :P :P stress heb nu weer wat stabiliteit en ben vastbesloten hiermee verder te gaan, ik voel me nu sterk. Dag 4 zonder dope, Ik ben het echt spuugzat en wil nooit meer aan de dope. Dus in mijn geval dus nooit meer coke. Ik heb geen andere keus dan deze want eenmaal weer verslagen, en alle goeie voornemens voor dit jaar zijn dan weer van tafel.
no fucking way... Dit keer ben ik de baas... Ik hoop jullie ook? Bedankt voor al jullie reacties, het heeft mij zeker geholpen om nu echt te vechten tegen de verslaving. Thanx... sneeuwuil

Owja, nog een tip...

Ik weet niet of het bij cocaine iets kan helpen, maar neem iets wat je lekker of leuk vind als de drang naar cocaine groot is. Wat mijn part een joint of iets dergelijks (maakt ook een klein beetje dopamine vrij) of koop een zak snoep weet ik veel. Je weet zelf wel wat je lekker vind(of voor je verslaving) vond...

Ik snap best dat een zak snoep of iets dergerlijks er niet voor zorgt dat je verlangen naar coake er niet meer is(of bij alcohol misschien wel versterkt) maar soms helpen de kleine beetjes! iets vervangends zoeken lijkt me bij dope sowieso een goed plan. De verslaving is tenslotte vooral geestelijk en daarom is het goed bezig te zijn en te genieten van andere dringen(het liefst helemaal geen drugs natuurlijk)

maarja, ik ben niet echt een zware drugsgebruiker dus heb eigenlijk geen idee of wat ik heb genoemd bij harddrugs kan helpen...

naar 2 keer per week is ook te veel en nog steeds teveel regelmaat, Maar ik kan niet in een keer stoppen, dus probeer ik het zo. Ik wil zo controle krijgen. Maar ik neem daar nu al geen genoegen mee en probeer nu definitief te stoppen. Als ik eerlijk tegen mezelf ben accepteer ik dat ik geen andere keus heb... het is vreemd, maar een gedachte in mijn hoofd zegt zoiets als, nee, ik wil dit niet meer. En dat wordt met de dag sterker.
Ik heb dan ook al een week niks gehaald.En voel me daar goed bij. Ook al is de joint nu een waardeloos alternatief. Ik wil met beide stoppen. Het liefst nu, maar terwijl ik nu zit te tikken met een lekker jointje erbij ben ik nog niet veel opgeschoten, Maar na een week wel al 150 euro heb bespaard. Misschien moet ik dan over 2 van de winst dan maar gewoon een paar dagen op vakantie gaan, ofzo, Op zoek naar echte sneeuw! Als sneeuwuil op de piste! :P

Dat lijkt mij een goed plan! Misschien dat je dan weer een paar dagen meemaakt waarop je echt geniet van het leven zonder drugs!(dus dat jointje misschien ook maar thuis laten)

Klote voor je sneeuwuil, hoop dat je ooit tevreden wordt met een leven zonder drugs. Ik zit op dit moment ook te snuiven, maar ik heb het onder controle. Doe het ook zelden. Ik ben erg trots op mezelf dat ik ooit op eigen kracht gestopt ben, en ben ook trots dat ik het nu goed laten kan. Nu ik het af en toe doe heb ik minder drang. Als ik het nooit meer zou mogen doen zou de druk daarvan alleen al een reden zijn om weer verslaafd te worden. Vanaf het moment dat ik stopte ben ik de dagen gaan tellen. Dit was mijn stimulance. Ik vond het gewoon zo zonde als ik opnieuw zou moeten gaan tellen. Het was erg moeilijk heb zelfs gedroomd dat ik bergen coke wegsnoof. Maar naar verloop van tijd waren er toch momenten dat ik er niet aan dacht. Ik wist dat als ik er zin in had ik dat uit moest stellen, en het gevoel ging uiteindelijk toch weg. Dan was ik trots dat ik niet toegegeven had en door kon gaan met dagen tellen. Ik had met mezelf afgesproken dat ik minimaal 1,5 jaar clean moest blijven voordat ik het weer een keer zou proberen. Na 1,5 jaar was ik er nog niet aan toe om een keer te nemen, ik was bang dat ik niet sterk genoeg was. Ik heb er toen 2 jaar van gemaakt. Na 2 jaar heb ik het weer een keer geprobeerd. Het was erg leuk, maar ik heb wel gemerkt dat ik termijnen moet blijven stellen. Op dit moment doe ik het alle 3 maanden 2dagen achter elkaar. Dit is voor mij voldoende. Ik ben toch nog trots op mezelf en kan toch gebruiken.
Ik vind het alleen jammer dat ik er nooit helemaal vanaf zal komen. Wie weet ben ik het ooit echt zat. Ik hoop het.

Beste Bo, Thanx voor je reactie. Je vertelde dat je in het verleden ook droomde over drugs. Ik heb precies dezelfde ervaring gehad. En vaak ook. Ook ik droomde over drugs, in verschillende omstandigheden. Dat ik op zoek was, dat ik zat te snuiven, of het niet had en er alles voor deed om het te krijgen, of dat ik smokkelde en gepakt was door de douane. Tot De laatste 2 voorbeelden zal ik mij nooit verlagen. Ik zou het niet eens durven. Zelf droom ik veel en kan ik deze vaak goed herinneren. Maar toen ik begon te dromen over drugs of ik die avond nu wel of niet had gesnoven, schrok ik ervan. Het idee dat ik zelfs in mijn slaap mijn onderbewustzijn nog met coke bezig was maakte me doodsbang. Deze nachtmerries beschouw ik als de ergste die ik ooit heb gehad. Ik erkende dit signaal als een serieuze waarschuwing. En accepteerde de ernst ervan. Dat was voor mij de druppel. Ik was zo geschrokken van deze dromen, en dat gaf voor mij uitendelijk de doorslag om actie te ondernemen en tegen mijn verslaving te gaan vechten. Ik ben nu op de goede weg en heb mijn gebruik weten terug te dringen tot 1 keer per week. Maar ik hoop er op een dag uiteindelijk echt mee te kunnen stoppen. gr sneeuwuil

Ik heb ook gedroomd, heel veel, toen ik wou stoppen met heroïne. Vreemd genoeg gingen mijn dromen veelal over cocaïne snuiven wat ik eigenlijk nooit deed. Coke basen deed ik dan wel maar dat valt er niet mee te vergelijken vind ik en vond ik toen ook. Dus ik snapte het verband niet.

Het verlangen speelde de hele dag intens en ik kon nergens anders aan denken en het ging snachts gewoon door, ik sliep maar 2 uurtjes echt diep (droomloos), schat ik gemiddeld per nacht, dat hoort veel langer te zijn natuurlijk.

Fucked up was dat.

sneeuwuil nog steeds alles goed? en moet dat afbouwen nou, bij mij werkte dat ECHT niet, maar dat ligt mischien aan heroien/cocaine verschil?

zelfcontrole

sneeuwuil zei:

Is er nog iemand die op mijn verhaal wil reageren? Mij advies of tips kan geven? Is er iemand die in de zelfde shit zit als ik of heeft gezeten en het nu wel in de hand heeft?Hoe krijg ik dat dan voor elkaar als je alleen, verslaafd bent en geld geen probleem is? Waar ligt de kern van de zelfcontrole? Voelt iemand zich geroepen mij te adviseren?

Klik om te vergroten...

geen zelfcontrole...het ligt in zwakte van je geest en het gebruik van drugs dagelijks, te opwindend maken. het is nu deel van je leven, gewonte...maar zelfcontrole kan je terug krijgen...zie mijn antwoord op je brief en misschien hoor in nog van jou. verder stappen moet je ondernemen.
anja

Ik er nu echt helemaal klaar mee... Ben nu al een tijdje aan het afbouwen tot een halve gram per week en heb daar zelfs nu geen zin meer in. Ik ga hier binnenkort voorgoed mee stoppen. Ik ben het gewoon zat. Klote drugs... Ik rook dan wel gewoon een joint, alles beter dan die duivelse allesverterende coke... verrotte tanden, kapotte neusgaten, pijn in je botten en al je spieren en een uitgedroogde grauwe kop van het roofbouw plegen. Voor wie niet zo wil eindigen en net als ik verslaafd was, zal een streep onder zijn verleden moeten zetten on zichzelf te redden...

gr. sneeuwuil

hee sneeuwuil ik wens je het beste met je afkicken.
mijn pa is verslaafd geweest en mijn moeder nog steeds. het is erg kut ik woon vanaf mijn eerste bij mijn opa en oma omdat ik anders in een of ander tehuis gepropt zou worden. mijn vader heeft inmiddels al een goed leven opgebouwd maar mijn moeder.... daar geloof ik niet meer in. die is te ver heen. ikzelf heb alleen ervaringen met paddo's en blowen en hou het daar ook gewoon bij. wil nog wel eens lachgas proberen . alleen als je zegt dat je gaat afbouwen weet ik gewoon zeker dat je er niet mee stopt. kijk christiane f of trainspotting maar, zeggen ze steeds: nog een laatste shotje om het af te leren, maar dat denken ze de hele tijd en mijn moeder heeft ook al genoeg pogingen gedaan om te stoppen. ze zwerft op straat. is heroine hoer. steelt bij vrienden en familie om maar aan drugs te komen. nu jij nog een beetje kan nadenken. als je er mee stopt stop er dan helemaal mee en niet afbouwen want dat lukt niet dat weet ik zeker, dan blijf je steeds denken: ik kan mezelf wel weer es een snuif permiteren. smijt die rommel weg nu het nog kan. anders gaat het alleen maar moeilijker worden. suc6

Beste Max, bedankt voor je reactie, dat waardeer ik echt. Jou verhaal omtrent je ouders en in het bijzonder je moeder is meer dan pijnlijk. Het juiste woord hiervoor is denk ik in het woordenboek niet te vinden. Je hebt dus altijd bij je opa gewoond? Hij heeft dan neem ik aan ook altijd voor je gezorgd en je opgevoed? Wat een superopa heb jij dan zeg. Maar heb je nog contact met je vader, en zie je je moeder nog wel eens. Het verdriet van jouw verhaal raakt mij in hart en ziel. Dan meen ik echt. De impact van je emoties en ervaringen zoals wanhoop, verdriet, machteloosheid, schaamte, uitzichtloosheid en verlies zullen wel degelijk hebben bijgedragen aan de persoon wie je nu bent. Hoe ga je hier mee om? Hoe heb je de stabiliteit gevonden om hier mee te kunnen leren leven? Heb je de keuze gemaakt om dit achter je te laten, voor jezelf te kiezen en door te leven? Groetjes Sneeuwuil

omdat het goed gaat met men vader ga ik daar af en toe wel eens heen en blijf ik daar wel eens slapen in het weekend. omdat mijn moeder mijn hele leven al verslaafd is. komt het (het klinkt misschien hard) minder hard aan. ik kan soms wel janken dat men moeder nog steeds zo leeft maar nu heb ik zoiets van: ik ken jou eigenlijk niet meer. ze is nooit echt een moeder voor me geweest en omdat ik bijna 18 ben is het een beetje te laat. mijn oma en opa zijn supertof. ook nog jong. rond de 60 en hebben alles voor me gedaan. omdat ze 2 verslaafde dochters hebben ben ik dus de enigste waar ze nog hoop op hebben zeg maar. als ik bijvoorbeeld aan de drugs zou gaan zouden ze gek worden zeker weten. ben een keer betrapt bij blowen en toen waren ze al zo van: het gaat de verkeerde kant op. ik wil ze ooit wel vertellen dat ik paddoos heb gegeten maar daar kan ik maar beter even mee wachten. ze horen wel steeds van alle kanten dat paddoos niet schadelijk zijn maar toch zeggen ze: als ik merk dat je dat doet ga je het huis uit. ook wel begrijpelijk natuurlijk. ze zouden niet nog zoon junkie aan kunnen. maar omdat ze zo tof zijn en zo veel voor me hebben gedaan heb ik met men oom afgesproken dat we een reisje voor hun gaan boeken kunnen ze ook een keer goed ontspannen. en mede door men opa en oma heb ik ermee kunnen leren leven en bovendien ben ik de enigste in de familie die hun nog trots kan maken (school enzo) hoewel ik school verschrikkelijk haat (niet de mensen maar de stress, heb een behoorlijk drukke opleiding nu) wil ik het gewoon afmaken al was het alleen voor hun

thanx, Ik heb daar alles voor over, echt waar... Ik ben op zoek naar de innerlijke kracht om het gevecht met deze valse gemene duivel aan te gaan...