Hopeloos verslaafd aan de coke...

haha naja als hobby is het juist weer minder erg :P

En dat is nou juist die gevaarlijke valkuil waar we niet meer in moeten trappen...De gedachte dat je op dat moment denkt wel in de hand te hebben is een illusie.

Die dromen zullen wel een goed teken zijn, op dat moment zal iemand die eigenlijk wel stoppen het echt proberen. Aangezien iedereen dat geprobeerd heeft na hun nare dromen.[/quote]

Graag wil ik mijn verhaal kwijt, ik zit gevangen in mezelf omdat ik er met niemand over kan praten. Ik moet dan ook al mijn moed verzamelen om dit nu wel te doen. Ik zit zwaar in de shit met mezelf want ik snuif al een jaar of 5 en de laatste 2 jaar 3 keer in de week en het laatste half jaar elke dag. Ik erken dan ook van mezelf dat ik al een tijd zwaar verslaafd ben. Mijn gebruik is op sommige momenten buitensporig en lichamelijk onverandwoord geworden omdat ik de controle heb verloren. Of het nu een halve of 3 gram is, ik stamp het allemaal in een avond door mijn neus heen. Als ik 1 dag niet heb gesnoven wordt ik gek van de lichamelijke afkickverschijnselen en voel ik me hopeloos ellendig, alleen en opgesloten in mezelf, met de deur naar onze samenleving op een kier. Ik wou dat ik de zelfbeheersing en discipline had om mijn gebruik te beheersen. Ik heb dit al vele malen geprobeerd maar stap iedere keer weer in dezelfde valkuil, met alle sociale, emotionele en financiele gevolgen van dien. Ik weet dat ik mijn ziel heb verkocht aan de coke omdat mijn buitensporige gebruik een dagelijkse bezigheid en gewoonte is geworden. Ik moet dan ook snel hulp zoeken, Mijn trots opzij zetten en zelfcontrole, discipline en verantwoordelijkheid weer op de eerste plaats zetten. Ik zit vol met frustraties, schaamte, angst voor de toekomst omdat ik bang ben dat ik er nooit meer vanaf kom omdat ik weet van mezelf dat ik een hopeloze verslaafde cokejunkie ben...


Mod-EDIT: Beetje laat, toch verplaatst.

Is er nog iemand die op mijn verhaal wil reageren? Mij advies of tips kan geven? Is er iemand die in de zelfde shit zit als ik of heeft gezeten en het nu wel in de hand heeft?Hoe krijg ik dat dan voor elkaar als je alleen, verslaafd bent en geld geen probleem is? Waar ligt de kern van de zelfcontrole? Voelt iemand zich geroepen mij te adviseren?

Wat rot voor je dat je je zo naar voelt. Ik ben zelf niet aan de coke maar wel al een hele tijd aan de wiet en ookal is het niet egt hetzelfde ik herken dingen die je zegt, hoe je je zoms voelt. De vriend van mijn zus is ook verslaafd aan de cocaine en die kan er ook al niet meer mee stoppen..voor hem is het alsof ie dan niets meer heeft , omdat ie alles daarvoor heeft gegeven en niet zo veel meer over hebt. Afkicken wordt denk ik wel heel moeilijk voor je, maar probeer het nu omdat je je nu zelf nog realiseerd..straks ga je er zo aan onderdoor dat je jezelf de dood in snuift om die gevoelens niet meer te hebben..en verder hoop ik voor je dat het goed met je komt

Raihna, bedankt voor je reactie, dat doet me goed... Het is ook heel moeilijk om te stoppen, ik heb zelf ook 20 jaar zwaar geblowd, en was daar ook aan verslaafd, maar heb nu een andere gabber gevonden die me elke dag bijstaat. Ik vind het knap dat er mensen zijn die hun gerbruik volledig onder controle hebben, Ik bewonder deze mensen zelfs, omdat ik dit mij nog niet is gelukt. Ik ben er van overtuigd dat er ook mensen zijn zoals ik, Die gevoelig zijn voor verleidingen omdat zij de gevoelige verslavingsgen bezitten en eenmaal begonnen er niet meer vanaf komen. Elke dag zeg ik tegen mezelf... Geen drugs vandaag, maar nee... het is nu ook al weer zover,

Ik zou het aan veel mensen vertellen om je heen ipv het geheim te houden (wat ik maanden heb gedaan met heroïne) én aan je huisarts die je zal doorverwijzen naar de verslavingszorg waar professionele mensen zitten die je kunnen steunen want zij hebben er ervaring mee.

Dat heeft voor mij geholpen, ik ben nu 'verder gestopt' dan de vorige 8 keren waarbij ik het zonder hulp probeerde.

En dan moet je weer terug naar het echte leven, wat in het begin ongelofelijk saai en duf lijkt, maar na een tijdje zul je weer dingen als emoties bv. ontroering of heel erg lachen ervaren en kunnen genieten van muziek, kunstwerken of natuur enzo,.... maar het duurt ff voordat je helemaal hersteld ben, tot die tijd is het pure bagger en heb je echt begeleiding nodig. Hoe lang die periode duurt weet ik niet want ik zit er zelf ook in, een constant verlangen naar het middel, maar ik ... ja ik hoop dat ik herstel en weer ga 'leven' want leven dat doe je echt niet als je verslaafd ben, dan draait het alleen om het middel en het geld dat je daarvoor nodig hebt (bij snuifcoke misschien anders dan heroïne, maar ik denk dat dit op hetzelfde neer komt in grote lijnen?).

groetjes en sterkte.

Ik ben het aan het afbouwen van 7 dagen naar 2 dagen per week en is de joint als geintregreerde stufroker inmiddels weer een vertrouwd alternatief geworden. Stoppen met overconsumering inruil voor een regelmatige dosering...!

ik weet hoe het voelt..ik heb ook het verslavingsgen m'n vader is alcoholist en als ik eenmaal iets gebruik gaat het v kwaad tot erger daarom probeer ik nu (ik ben 17) gewoon weg te blijven van de harddrugs..

Rainha dat laatste zou ik zo houden . . .

Het 'verslavingsgen' schijn ik ook te hebben, aantal alcoholisten in de familie en een van mn ouders was vroeger aan coke verslaafd.

Dat verklaart misschien waarom ik me sinds mn 16e sterk aangetrokken voel tot allerlei drugs... nu wil ik er eigenlijk niks meer mee te maken hebben,... ***nouja misschien af en toe heroïne of basecoke*** en daar ga ik dan weer

fnea, ik heb ook jou topic gelezen, en ken daarom ook jou probleem, Ik hoop dat je het volhoud, dit geldt ook voor mij, Een ding hebben wij gemeen, en dat is dat we de grens hebben bereikt. Het wordt dan ook hoog tijd dat ik ook eens de andere kant op kijk. Ook ik wil er tegen vechten en mezelf terug.

sneeuwuil zei:

ik wil er tegen vechten en mezelf terug.

Klik om te vergroten...

mooi gezegd!

thanx, Ik heb daar alles voor over, echt waar... Ik ben op zoek naar de innerlijke kracht om het gevecht met deze valse gemene duivel aan te gaan...

wat jij noemde die valse gemene duivel...

een verslavingstherapuit zei laatst tegen mij: je moet je verlangen/drang vergelijken met die neger uit dat dubelfris reclamespotje die op je schouder danst , en dat ie dan roept, ga dan halen...

ik voel dat ook zo, alsof het iemand anders is die me die drang geeft, dat dat niet mezelf is, heel raar maar als ik een tijdje gestopt ben en ineens denk ik 'ik ZOU toch eignelijk, gewoon als idee, STEL, dat ik gewoon ga halen... STEL.....' en die gedachte wordt steeds sterker en op het laatst moet ik dan heel hard lachen en ren ik naar het station om te gaan halen een duivelslachje (en dan heeft ie weer gewonnen)

die dansende aansporende neger is zeg maar een deel van jezelf wat je moet accepteren en onder controle krijgen... moet je hard voor vechten, het is een grote 'revolutie' in je leven zoiets, gooit echt alles op zn kop maar uiteindelijk is het een verbetering en achteraf ... tja dat weet ik nog niet, zover ben ik nog niet maar ik weet wel zeker dat het de moeite waard is...

Hoi Sneeuwuil,
Je erkent dat je verslaafd bent, daar begint het mee,ik bedoel de goeie weg dan.....
Ikzelf ben 22 jaar verslaafd geweest aan zowel heroïne en cocaïne, dus ik weet waar ik over praat....
Je wilt je coke-probleem geheim houden? Dat kan wel,maar ook weer niet......Je zult hulp nodig hebben, in je ééntje lukt het maar een heeeeeel beperkt aantal, reken jezelf tot de grote groep die het niet alleen lukt....
Vooral als je gesnoven hebt ben je in staat om te denken dat het je wel lukt, totdat je weer in de crash zit, dan voel je je nergens toe in staat , laat staan stoppen. Ik zou je aanraden, maak een afspraak bij "de Jellinek" in Amsterdam,er zijn best andere klinieken etc ,en veel verschilt de werking ervan niet. Zij "intervieuwen"je , m.a.w je krijgt een intake-gesprek. Dan gaan ze na in hoeverre je verslaafd bent en geven je een advies, dit kan uitéénlopen van wekelijkse gesprekken tot een klinische opname van enkele maanden. Het weerstaan van trek is één van de grootste pijlers waarop de behandeling rust. Heroïne heeft natuurlijk nog de lichamelijke afkick ,maar coke kun je ook erg verrot door voelen. Deze "crash"kun je beter in een interne behandeling weerstaan dan in je eigen huiselijke omgeving,is mijn ervaring. Dus ik zou een paar weekjes voor uittrekken en mischien is de dagdeeltijdbehandeling wat voor jou, d.w.z je verblijft dagelijks van 9 tot 5 op de Deeltijd-behandeling,een gebouw in Amsterdam-Zuid geloof ik tegenwoordig,het is nieuw. S'avonds en in het week-end ben je thuis, dus in principe hoeven je vrienden en familie niets te merken , als je het een beetje slim regelt, alhoewel ik je juist aanraad hen in te lichten ,want zij kunnen je juist steunen in deze moeilijke periode,waarin je weer tot jezelf komt. Het is echt mogelijk, al denk je nu van niet .......Je zult urinecontrole krijgen, gesprekken met mede-lotgenoten, tacktieken leer je om verder te komen, je stippelt een traject uit wat voor iederéén verschilt. Voor een gedeelte kan dit bestaan uit gesprekken waar juist de mensen waar je het voor wilt verbergen ,uit schaamte of andere redenen,bij aanwezig zouden moeten zijn. Is dit ondenkbaar, wees niet bang, de geheimhouding is NR1 op de lijst met voorwaarden die jij kunt stellen.
Er bestaan maar weinig of geen medicijnen om je rot-gevoel kwijt te raken , in 1 klap, zoals een snuif of shot coke, maar echt, na een tijdje komt je oude gevoel weer terug, en leer je je trek te hàndelen......
Trek kan erg lastig zijn, maar het alternatief is .................maar dat hoef ik jou niet te vertellen!
Sucses !
Oh ja het nr staat in het telefoonboek onder Jellinek ( poly alcohol&drugs)

Ja zo werkt dat, je weet dat je het niet moet doen, Maar door de geestelijke en lichamelijke drang zoek je een excuus of goede rede om het weer wel te doen. Deze gedachte prikkeld je drang. Als ik er eenmaal aan denk gaat het niet meer weg, soms vezet ik mij, maar omdat deze gedachte in mijn hoofd zit gaat het niet weg en wordt ik gek en vervolgens weer naar mijn hofleverancier ren... heb ik weer verloren.
Met de kop van een sneeuwuil ga ik dan weer uit mijn dak, heb ik weer spijt en voel ik me zwak en wou ik dat ik sterker en mezelf in de hand had...

sneeuwuil zei:

Ja zo werkt dat, je weet dat je het niet moet doen, Maar door de geestelijke en lichamelijke drang zoek je een excuus of goede rede om het weer wel te doen. Deze gedachte prikkeld je drang. Als ik er eenmaal aan denk gaat het niet meer weg, soms vezet ik mij, maar omdat deze gedachte in mijn hoofd zit gaat het niet weg en wordt ik gek en vervolgens weer naar mijn hofleverancier ren... heb ik weer verloren.
Met de kop van een sneeuwuil ga ik dan weer uit mijn dak, heb ik weer spijt en voel ik me zwak en wou ik dat ik sterker en mezelf in de hand had...

Klik om te vergroten...

Wat mij een goede oplossing lijkt(zeker als geld geen probleem is) Is op vakantie te gaan(Dat zou ik doen) Naar een plek waar cocaine heel moeilijk te krijgen is. Neem een goede vriend of vriendin mee die niet gebruikt? Of zeg ik nu iets wat in praktijk onmogelijk is en bij thuiskomst helemaal geen zin heeft gehad en je weer gewoon terugvalt op je oude patroon?(het lijkt mij dat je na bijvoorbeeld 3 weken clean te zijn geweest wat minder drang hebt en je eerder met de procedures wilt beginnen die in een kliniek worden gevolgd)

En hoe gaat hij er nu mee?