Verslaving

Succses en ik hoop dat je een ander vindt.

Heel misschien worden zijn ogen door dit alles geopend en besluit hij serieus voor eens en altijd te stoppen met drugs, maar wat dan, zie jij jezelf dan weer iets opbouwen met hem of is dat definitief voorbij. Kan ook zijn dat hij nu het laatste wat hem tegenhield heeft verloren, en dat hij nu veel meer gaat gebruiken. Het kan beide kanten opgaan, hoe dan ook, jij bent daar geen schuld aan. Wel heel erg dat je nu werkeloos bent, met een huis dat veel geld kost. Dat is een groot probleem en ik hoop dat je hier goed uit komt.

Kan me voorstellen dat je hem nu niet wilt zien en m weg houdt bij zijn dochter op die manier. Niet dat je dat waarschijnlijk wilt, maar dat is het gevolg van m niet willen zien. Geef jezelf even tijd en maak m dit duidelijk, dat hij je zoveel pijn heeft gedaan dat je m gewoon even niet om je heen kunt hebben. Maar uiteindelijk zal hij toch zijn kind ook willen en moeten zien.

En over vertrouwen, tja, zoals een mooi spreekwoord zegt;
Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.
Wat zoveel zegt als dat het heel lang duurt eer je vertrouwen in iemand krijgt, en je kan het verliezen in een seconde.
Maar, uiteindelijk komt dat ook wel weer goed. Je bent nu als een open wond, je moet jezelf even de tijd geven om weer te genezen.

veel beterschap,

nolita zei:

Bedankt voor jullie reacties.

Ik heb ook al hulp aangevraagd. Morgen word ik daarover terug gebeld. Die gaan dan helpen met alimentatie en bezoekrecht te regel. Hij wil gedeelde voogdij, maar daar ben ik het niet mee eens gezien de situatie.

En ook al is het nu uit. Ik ben totaal niet van hem af. Door onze kleine blijven we in verbinding staan. Helaas....

Hij wilde vandaag ook langs komen om zijn kind te zien. Ik heb hierop nee gezegd. Zal wel heel gemeen zijn, maar ik kan dat momenteel totaal niet aan. Hij heeft alles voor mij kapot gemaakt. Ik heb geen baan meer. Want ik zou fulltime moeder zijn en hij daarvoor zorgen. Nu moet ik maar zien of ik het financieel nog rond kan krijgen, zodat ik mijn huis niet verlies. Maar vrij moeilijk hetzelfde salaris te vinden nu ik alleen staand moeder ben en geen onderhandelingspositie meer heb..

Ook vraag ik me af hoe ik ooit nog iemand moet kunnen gaan vertrouwen. Ik heb hem ook vertrouwd en nu zit ik hier..

Iedereen moet het natuurlijk zelf weten, maar drugs maken echt heel veel kapot!

Klik om te vergroten...

Ik snap dat je niet wilt dat je ex gedeeltelijke voogdij krijgt. Ik denk dat hij weinig kans maakt als de rechter weet van zijn verslaving. Je zult dit natuurlijk wel moeten kunnen bewijzen. Ik snap dat je het vervelend vind dat je kind nu in een gebroken gezin moet opgroeien, maar ik denk dat die nu meer kans heeft op een goede toekomst dan wanneer je bij je ex zou zijn gebleven.

Ook vervelend dat je kans hebt op financiële problemen, zeker in deze tijd is het lastig om een baan te vinden. Kun je misschien hulp krijgen van je ouders? Of daar tijdelijk weer gaan wonen totdat je er weer wat beter voor staat?

Wat betreft jouw laatste opmerking: Ik snap jouw stelling, maar er zijn meer mensen verslaafd aan het legale alcohol dan alles andere soorten drugs bij elkaar, als iets zorgt voor een hoop ellende is het wel alcohol. Verder is coke moeilijk te vergelijken met de meeste andere soorten drugs, het is toch een van de meest verslavende en destructieve drugssoorten.

Veel sterkte! Ik hoop voor je dat het je uiteindelijk weer zal lukken om anderen te vertrouwen en een goede vader voor je kind te vinden.

Hij is wel naar de intake van de kliniek geweest gister. Verder weet ik niets over zijn behandeling daar. Volgens de advocaat die ik vandaag heb gesproken heb ik wel recht te weten hoe of wat van zijn behandeling aangezien dat invloed heeft op ons kindje. Het liefste wil ik ook dat mijn kindje een vader heeft. Maar wat is hij voor voorbeeld? Hij maakt problemen. Loopt ervan weg. Laat zijn gezin in de steek. En nu zit hij bij zijn moeder die altijd doet alsof ze heel hard is voor hem, maar eigenlijk altijd ja en amen zegt. Of letterlijk: ach jongen.. Komt wel goed jongen... Dit is niet wat ik wil dat mijn kind leert!! Voor nu heeft hij gelukkig niet meer recht dan bezoeken. Wat ik mag weigeren als hij mij niet op de hoogte wilt houden over zijn behandeling!

Hoe ik de toekomst zie is heel dubbel. In mijn hart wil ik het liefste dat alles goed komt. Ik heb dit nooit gewild en hier ook nooit om gevraagd. In mijn hoofd is het een heel ander verhaal. Ik snap dat dat eigenlijk een dom gevoel is. Zeker aangezien hij mij nu constand verwijten aan het maken is. Want ik ben een zo moeilijk persoon om mee te leven. Maar dan denk ik. Alleen omdat ik bepaald gedrag niet van je pik? Het is echt uit de hand gaan lopen in het begin van mijn zwangerschap.. Maar dan maak je het al helemaal niet zomaar uit. En hij weet dus eigenlijk niet wie ik ben als hij geen drugs gebruikt. Hij zegt dat ik hem aan banden wil leggen. Terwijl het, als ik erop terug kijk, juist de fout in het begin ben in gegaan door te makkelijk te zijn in de relatie..

Ja financieel is het gewoon $%&^%@#$.. Als hij eerder open kaart had gespeeld, had ik mijn baan behouden. Probeer maar hetzelfde salaris te vinden als alleen staande moeder van een 5 maanden oude baby, zonder baan en dus zonder onderhandelingspositie. Ik kan me hier zo kwaad om maken. Hij doet dit en ik zit in de ellende. En hij zit bij zijn moeder waar zelfs zijn kleding nog voor hem gewassen en gestreken wordt!! Bij mijn ouders gaan zitten is geen optie. Ik heb een koophuis, dus mijn lasten gaan gewoon door.. Van verkopen word ik ook niets wijzer. En bij mijn ouders financieel aankloppen zie ik ook niet zitten. Ten eerste hebben ze me al ooit een keer in een situatie waarin ik alles tegen had geholpen. Dat heb ik pas pas allemaal afgelost. Ik zie mezelf al aankomen.. Plus, dan moeten zij opdraaien door de troep die mijn ex ervan gemaakt heeft..

Ik hoop dat ik ooit weer iemand zal kunnen vertrouwen. Maar ik vertrouwde hem ook.. Ik denk dat het toch altijd zal blijven meespelen als ik eerlijk ben. Ik kan wel zeggen van niet, maar ik denk dat ik mezelf dan voor de gek houd..

Misschien ben ik te negatief. Maar ik weet domweg niet hoe ik het nu anders moet zien.. Ik ben in ieder geval blij dat ik hier mijn spui eruit kan gooien..

Jahoor, geen probleem. Deze site is er voor drugs gebruikers en alles wat ermee samen hangt, zo ook de gevolgen van drugs gebruik.

Dat hij jou nu allerlei dingen verwijdt is typisch verslaafden gedrag. Het is veel makkelijker om de ander de schuld van je problemen te geven, of van de problemen die jij als verslaafde hebt veroorzaakt. Als echt te rade gaan over wat je zelf nu allemaal hebt aan gericht door je drugs, dan zou hij ten eerste moeten toegeven dat de drugs een probleem zijn. En dat houdt dan weer in dat hij behandeling nodig heeft.

Uiteraard heb je recht om te weten of hij er iets aan doet qua behandeling, en zoja, of die aanslaat. Tevens zal de rechter dit ook willen weten wanneer de scheiding wordt besproken en wie voogdij krijgt.

heel veel succes,

Het is inderdaad heel herkenbaar gedrag voor een verslaving, en dan voornamelijk een Cocaïne verslaving. Het probleem is dat je met een coke verslaving heel moeilijk kunt inschatten wat redelijk is en je gaat heel erg egoïstisch denken.

Hij geeft nu aan dat je hem aan banden wilt leggen en dat je zo moeilijk bent enzo, maar toch besluit hij zich wel te laten behandelen en wil hij er blijkbaar toch vanaf. Als hij straks een poosje clean is, dan bestaat de kans dat hij een hele hoop gaat beseffen en er anders tegenaan gaat kijken.

Ik probeer hem zeker niet te verdedigen, maar ik wil wel zeggen dat het gedrag en de acties deels bepaald worden door het middel. Het kan dus zijn dat er een goede wil onder zit, maar dat weet je pas als het middel echt helemaal weg is. Ga daar in ieder geval niet op wachten, maar gooi al je aandacht op de kleine en je eigen leven. Misschien sluit hij later weer bij je aan, misschien niet.

Hij geeft nu natuurlijk wel toe dat hij een probleem heeft en hij heeft zich aangemeld bij de kliniek. Ondertussen heeft hij wel gezegd dat ik mee mag naar het 2de gesprek daar. Ik was het namelijk totaal niet eens met het verslag wat ik las na de intake. Daar stond bv in dat hij geen stemmingswisselingen heeft. Maar daar ben ik het totaal niet mee eens. Al blijf ik eigenlijk diep van binnen nog steeds boos dat hij me bij het eerste gesprek heeft buiten gesloten. Zelfs al wilde ik hem nog steunen ondanks alles. Ik blijf dit wel belangrijk vinden. Ondanks dat ik verder ga met mijn eigen leven is zijn behandeling, hoe alles ook mag lopen, altijd nog belangrijk ivm de kleine.

Ondertussen ben ik ook bij de advocaat geweest. Hier wordt de alimentatie vast gelegd en mijn ouderschapplan ook. Hier zou elke rechter mee akkoord gaan vertelde ze me. Dit ivm het drugsgebruik. Dat houd in dat hij voor nu alleen met de kleine kan zijn onder mijn toezicht.

Ondertussen ben ik er ook achter dat zijn finacieen er erger aan toe zijn dan ik dacht. Hij moest ruim 900 euro op zijn zakelijke lening storten en heeft om ons heen overal nog wat bedragen open staan. Het vervelende voor mij is dat hij dus ook niets te geven heeft nu.. En ik zit natuurlijk zonder werk. En werk vinden dat meer betaald dan mijn ww is nu eigenlijk niet te doen..

Dat egoistisch denken klopt wel. Hij zegt altijd dat alles op mijn manier moet. Maar als ik er over nadenk gaat er vrij weinig op mijn manier. Ja nu, nu hij er niet meer woont zijn er veel dingen anders! Maar hoe lang zou het duren voordat dit echt gaat veranderen?

Over het aan banden leggen hebben we het toevallig wel gehad. Ik heb ook gevraagd of hij nog wist hoe het was voordat het uit de hand begon te lopen? Ik ben namelijk vrij makkelijk. Ik heb namelijk altijd ook heel erg mijn eigen leven gehad naast mijn relatie. Maar hij ging daar te ver in. Dus ja, als hij nog steeds hoopt dat alles goed kan komen zal hij wat dat betreft naar mijn "regels" moeten leven! Dit houd eigenlijk voor mij in, op tijd thuis zijn, op tijd zal als je afspreekt (nu bezoek kleine), mij op de hoogte brengen als hij verhindert zou zijn, geen contact met vrouwen en dat bedoel ik niet die vriendin van de familie die meer als familie voelt.. (niet dat ik ooit bewijs heb gevonden dat er meer was). Of is dit inredelijk? Ik vind het gewoon met alles te weten wat ik nog moet geloven..

En ik zie het absoluut niet als verdedigen. Maar het is wel fijn als ik feedback van alle kanten krijg. Dit helpt mij toch het enigzins te gaan begrijpen..

Het is een heel lastige situatie waar je in zit. Je zal vast wat hebben aan dit forum, maar misschien heb je nog meer aan mensen die in een soortgelijke situatie zitten. Je zou eens een zelfhulpgroep kunnen bezoeken. Adressen vind je op http://www.verslaafdaanjou.nl. Je kunt ook kijken op de website van Stichting Coke van Jou: http://www.stichtingcokevanjou.nl. De Stichting Coke van Jou is een landelijk steun- en informatiepunt voor partners, familie en vrienden van verslaafden. Ze hebben een forum en organiseren workshops en open dagen.