Asperger --> helpt drugsgebruik?

Haha ik snap het wel van beide kanten hoor. Natuurlijk is sporten 'beter' dan drugsgebruik. Maar ik ken mezelf ook. Ik heb echt een enorme hekel aan sporten, behalve dansen. En ik kan dat zoveel doen als ik wil, maar energie krijg ik er niet van helaas. Ik eet verder ook heel gezond.
Ik was eerst heel erg tegen drugs, maar ik sta er de laatste tijd wel voor open. Al heb ik nog nooit iets gebruikt (zelfs nog nooit geblowd!).

willemvaag zei:

Wil even kwijt dat hoe Jaapi over antidepresiva en drugs samen doet een beetje overdreven is. Ik heb 5 jaar lang dagelijks antidepresiva en drugs gecombineerd zonder 1 nadeel. Het kan allemaal maar als iemand die keuze maakt is dat haar eigen keuze of ze nu antidepresiva slikt of niet. En al helemaal als iemand op een drugsforum advies over DRUGS komt vragen en niet over sporten of een gezonde leefstijl dan zou ze wel naar gezondlevenforum.nl zoeken. Verder No offence.

Klik om te vergroten...

offence taken

er zijn verschillende soorten antidepressiva, een groep daarvan (mao-remmers) is
dodelijk in combinatie met xtc.

En als iemand graag meer energie heeft in deze situatie is drugs nietecht een oplossing.
Het is niet wat de persoon zoekt, gezien de dip die je er aan overhoud.

maar, niet alle antidepressiva zijn hetzelfde, de regel is wel dat je beter van xtc af
kan blijven dan. Zoek er maar een post over bij het xtc subforum, het staat er
allemaal verklaard, met groepen antidepressiva en gevolgen erbij.

graag met inhoudelijke argumenten komen en je huiswerk doen

Aspergirl zei:

Haha ik snap het wel van beide kanten hoor. Natuurlijk is sporten 'beter' dan drugsgebruik. Maar ik ken mezelf ook. Ik heb echt een enorme hekel aan sporten, behalve dansen. En ik kan dat zoveel doen als ik wil, maar energie krijg ik er niet van helaas. Ik eet verder ook heel gezond.
Ik was eerst heel erg tegen drugs, maar ik sta er de laatste tijd wel voor open. Al heb ik nog nooit iets gebruikt (zelfs nog nooit geblowd!).

Klik om te vergroten...

Ken het van mezelf ben als kind ook heel erg tegen drugs geweest en nu ben ik volledig PRO drugs. Nee dat is overdreven want ik zie dat drugs heel veel maatschappelijke schade met zich meeneemt. Zou gewoon kleine stapjes nemen en goed bedenken wat je zelf wilt en hoever je wilt gaan. Het is al heel goed dat je van te voren jezelf deze dingen allemaal afvraagt en er eerst meer over wil weten. Uiteindelijk kies je er zelf voor of je het wel doet of niet doet. Eerlijk gezegd denk ik wat anderen hier zeggen dat xtc met autisme goed kan bevallen. Het heft heel veel sociale blokkades op en je wordt verliefd op de wereld (normaal althans).

En jaapi heeft wel gelijk al het aankomt dat bepaalde combinaties drugs antidepresiva levensgevaarlijk zijn. Daarom zeg ik ook als ik van de brug spring springt de rest dan ook?

Even een concrete vraag. Stel ik probeer een keer xtc (of zoiets). Zijn er dingen die ik er (na de high en de low) er nog aan over kan houden? Of word ik weer helemaal zoals ik was? Misschien een beetje een rare vraag, maar ik hoor er verschillende dingen over.

Ik was eigenlijk op zoek naar iets anders, maar toen kwam ik dit topic tegen en wou hier toch even op reageren. Dus account aangemaakt (komt vast wel meer van pas :P )

Ik ben zelf als kind (11 jaar ongeveer) na vele onderzoeken gediagnosticeerd met asperger. Erg moeilijke jeugd gehad, mijn pubertijd wil ik niemand aandoen, altijd alleen, geen vrienden, heel erg gepest op school etc. Zelfs een paar keer gedacht over zelfmoord. (kan ik me nu nauwelijks meer voorstellen)

Wel ooit, op mn 16e, eens een blowtje gerookt maar verder nog nooit met drugs in aanraking geweest.

Toen ik 20 was, vroeg mijn beste vriendin (ja die had ik inmiddels wel ) Of ik meeging naar een feestje en of ik daar dan ook een pilletje wou gebruiken. Nieuwsgierig als ik ben, wou ik dat wel. De avond van mn leven gehad, alles en iedereen was leuk/lief/aardig etc. Kortom het xtc gevoel.
Maar na deze avond voelde ik mij anders, achteraf gezien. Er was iets in mijzelf verandert, een soort afterglow van de xtc maar dan langer.

Ik ben vaker gaan feesten en heb zo langzaam een (h)echte vriendengroep opgebouwd, iets wat ik daarvoor, in mijn pubertijd, nooit gehad heb.

Inmiddels zo'n 5 jaar later ben ik echt sociaal geworden, veel vrienden(groepen) en wordt door veel mensen aardig gevonden en gewaardeerd. Ik geniet nu echt van het leven.
Ik ben ook verder gaan experimenteren met andere drugs (speed, ketamine, methoxetamine, ghb), ook tripmiddelen (truffels, 2-cb) en ben zelfs nu zo ver dat ik lsd wil proberen, iets wat mij eerst ontzettend eng leek.

Goed, sorry voor het hele levensverhaal :P Maar wat ik hiermee wil zeggen is, drugs heeft mijn leven positief verandert. Ik ben socialer, opener en zelfbewuster geworden. In plaats van de eenzame, vriendloze jongen die niet weet wat ie wil.
Ik weet niet of dit het (na)effect van de drugs zelf zijn, ik denk eerder dat drugs gebruik mij bepaalde inzichten gegeven heeft, en dat nog steeds doet, hoe ik met mensen en het leven om moet gaan.

Dus, het kan je leven zeker ten goede veranderen, ik spreek uit eigen ervaring!

Ik ben trouwens niet een of andere junk Gebruik niet dagelijks drugs, alleen af en toe in het weekend. Door de weeks studeer ik gewoon serieus en heb ik er ook totaal geen behoefte aan.

Dankjewel voor je reactie. Erg herkenbaar allemaal! Ik wil mijn puberteit ook niemand aandoen, inderdaad ook veel gepest en ook serieus nagedacht over zelfmoord.
Ik merk dat ik het erg moeilijk vind om vrienden te maken en houden en heb ook erg weinig vrienden. Hier baal ik enorm van. Zodra er een moeilijk punt komt in de vriendschap ben ik geneigd me terug te trekken en dan verwatert het meestal.
Je verhaal klinkt heel positief. Ik ben zelf een beetje bang dat het gebruiken iets kan veranderen waar ik later spijt van heb. Beetje vergelijkbaar met het zetten van een tattoo. Dat wil ik ook heel graag, alleen bang voor spijt...

Hmm, wat ik eraan over gehouden heb zie ik bijna alleen maar als positief.
Ik heb wel eens geprobeerd te denken aan stressvolle dingen op het moment dat ik xtc op had, zoals een belangrijk stagegesprek wat ik vlak daarna had, maar het lúkte gewoon niet om eraan te denken. De gedachte eraan dwarrelde zo mijn hoofd weer uit. En door dat te ervaren merk ik dat ik nu nuchter ook rustiger ben omdat ik dat soort dingen wat meer los kan laten en dat helpt zo veel. Ik ging ineens zo erg nadenken over wat belangrijk is in m'n leven en wat niet. En dat zorgt er ook voor dat ik onbelangrijke dingen meer links kan laten liggen (zoals wat mensen van je denken of zo).
En ook als iemand een compliment naar je maakt, dat onthoud ik altijd. Ik heb niet zoveel zelfwaardering maar toen m'n beste vriendin zei dat ik echt echt een heel mooi en leuk meisje was (ontzettend oprecht altijd, die momenten, haha) toen voelde ik me de weken erna wel echt een stuk beter over mezelf. :P
Het enige nadeel vind ik dat ik vaak nadenk over wanneer ik het weer ga doen :') Maar dat vervaagt gelukkig wel na verloop van tijd.

Aspergirl zei:

Dankjewel voor je reactie.

Klik om te vergroten...

Your Welcome Vind het zelf ook fijn om te lezen dat er mensen zijn met asperger die drugs gebruiken (of willen gebruiken dus).
Er zijn weinig mensen uit mn omgeving die weten dat ik het heb overigens, alleen mn ouders en een paar goeie vrienden, dus daarom dat ik zelf ook nog weinig weet over de gevolgen van drugsgebruik als je asperger hebt, behalve dus mijn ervaringen.

Aspergirl zei:

Ik merk dat ik het erg moeilijk vind om vrienden te maken en houden en heb ook erg weinig vrienden. Hier baal ik enorm van. Zodra er een moeilijk punt komt in de vriendschap ben ik geneigd me terug te trekken en dan verwatert het meestal.

Klik om te vergroten...

Dit is dus precies wat ik ook had, maar door mijn xtc (en later ook speed) gebruik ben ik veel meer naar mensen toegegroeid en vind ik het veel makkelijker (nog steeds niet altijd hoor ) om vreemde mensen aan te spreken. Ook conflicten aangaan gaat me veel makkelijker af. Waar ik eerst inderdaad mezelf terugtrok, ga ik nu vaker de dialoog aan.
Het rare is dat xtc iets met je empathie doet, waardoor je ineens veel sneller contact maakt en ook anderen veel beter begrijpt. Dit werkt, voor mij, dus ook nog na als je drugs alweer zijn uitgewerkt, als een soort inzicht na een trip. Ik wordt er 'normaler' door, qua gedrag, ik snap ineens hoe je sociale situaties handle't. Moeilijk uit leggen.
En zeker bij xtc ben je vaak heel eerlijk en oprecht en creëer je echt een band met anderen (niet zo blablabla als bij alcohol, veel puurder/echter)

Aspergirl zei:

Ik ben zelf een beetje bang dat het gebruiken iets kan veranderen waar ik later spijt van heb.

Klik om te vergroten...

Het kan je, denk ik, alleen maar positief veranderen. Maar niet gelijk te heftig/veel gebruiken en zeker geen tripmiddelen (deze verandering van bewustzijn kan zodanig heftig zijn dat je in een psychose beland, dit komt bij mensen met autisme e.d vaker voor. KAN he, hoeft niet )
Maar waar ben je precies bang voor? De verandering zelf? Of dat je een ander mens wordt?

Ik weet niet precies waar ik bang voor ben. Het onbekende, denk ik.
Ik ben nu lichamelijk erg rustig, kan makkelijk ontspannen, makkelijk in slaap komen. En dat wil ik graag houden.
Maar psychisch ben ik juist druk. Inderdaad ook zoals hierboven gezegd werd met nadenken hoe anderen over mij denken (natuurlijk bedenk ik dat meestal niet op een positieve manier) en ik gedraag me daardoor ook heel anders. En empathie heb ik misschien te weinig. Ook het 'lezen' van anderen kan ik niet goed. Dus aan iemand zien dat die een bepaalde emotie heeft op dat moment.
Verder ben ik heel erg gecontroleerd. Ik let heel erg op hoe ik overkom, echt tot in de kleine puntjes. Van de manier waarop ik zit tot de manier waarop ik eet of wat ik zeg. Dat is ook vermoeiend en daar wil ik vanaf, maar natuurlijk niet in zoverre dat ik straks eerst doe voordat ik denk.

Aspergirl zei:

Ik weet niet precies waar ik bang voor ben. Het onbekende, denk ik.
Ik ben nu lichamelijk erg rustig, kan makkelijk ontspannen, makkelijk in slaap komen. En dat wil ik graag houden.

Klik om te vergroten...

Dat klinkt ook herkenbaar, dat bang voor het onbekende, althans, vroeger, nu gaat dat allemaal een stuk beter! Vandaar dat ik nu ook onbekenden durf aan te spreken bijvoorbeeld.
Dat je je kan ontspannen zal denk ik niet veranderen, in slaap komen ook niet. Behalve direct na het gebruik van uppers (xtc, speed), dit verdwijnt weer de volgende dag. Heb jij trouwens ook veel slaap nodig (of dat denk je nodig te hebben)?

Aspergirl zei:

Inderdaad ook zoals hierboven gezegd werd met nadenken hoe anderen over mij denken (natuurlijk bedenk ik dat meestal niet op een positieve manier) en ik gedraag me daardoor ook heel anders.

Klik om te vergroten...

Maakte ik mij vroeger ook heel druk om, maar dat hoeft helemaal niet! Je bent gewoon wie je bent! Daar verander je toch toch weinig aan. Je kan je karakter niet veranderen, wel je gedrag.

Aspergirl zei:

En empathie heb ik misschien te weinig. Ook het 'lezen' van anderen kan ik niet goed. Dus aan iemand zien dat die een bepaalde emotie heeft op dat moment.

Klik om te vergroten...

Dit herken ik ook, maar weer door xtc gebruik, heb ik dit juist wel gekregen en kan ik nu veel beter 'lezen' hoe iemand anders zich voelt of waarom.

Ik heb trouwens van mensen die verstand van drugs hebben, wel eens gehoord dat met name xtc juist goed is voor mensen met autisme en aanverwante 'stoornissen' Omdat je dus door dat gevoel beter in contact kan komen met anderen en even 'normaal' bent. Dit kan je dus (ook uit eigen ervaring) later helpen om dit gevoel/gedrag (gedeeltelijk) terug te krijgen.

Wel moet ik je nog 'waarschuwen' dat drugs vaak (lichamelijke) dingen versterken. En daar bedoel ik mee, bijvoorbeeld ongecontroleerde bewegingen, die misschien normaal niet zo opvallen, maar door drugsgebruik tijdelijk erger worden. Ik heb bijvoorbeeld als ik amfetaminen gebruik heel erg last, meer als 'normale' mensen, van mijn kaken (kauwen). Maar hier zijn ook weer oplossingen voor trouwens :P

Ik heb belachelijk veel slaap nodig inderdaad. Of ik denk dat te hebben. Al sinds ik mij kan herinneren. Vooral al mijn leven niet echt lekker loopt, dan kan ik om 22:00u in slaap vallen en de volgende dag pas om 13:00u ofzo wakker worden. Ik slaap ook zo door de wekker heen. En als ik een keer op tijd op sta, dan wil ik het liefst 's middags al even slapen maar ik probeer het meestal wel vol te houden tot 22:00u 's avonds. Heel erg vervelend vind ik dat.
Heeft dat ermee te maken? En heeft xtc er effect op?

Ik vind dit allemaal ook wel interessant om te lezen! Ik ben ook iemand zonder persoonlijke ervaring met drugs, en ik kamp een beetje met dezelfde angsten als jij ("mensen gaan denken dat ik stom ben als ik dit of dit doe", "ik doe altijd alles verkeerd"), al heb ik geen asperger en ben ik heel empathisch en kan ik wel vrij goed mensen lezen. Ietsje te goed misschien, dus ik hoop dat dat niet overkookt op xtc
Daarbij heb ik ook nog eens vrij veel schrik van drugs en het idee van mezelf te 'veranderen' door pilletjes te nemen vind ik ook niet echt aanlokkelijk. Maar ik ben ook aan het overwegen om (ooit) xtc te proberen en met dit allemaal te lezen vind ik het wel boeiend om te zien wat dat voor andere mensen gedaan heeft Veel succes met wat je wilt bereiken, al ben ik (zoals velen hier) van mening dat de verandering in je leven en gedrag waarschijnlijk uit jezelf gaat moeten komen, al kunnen drugs en medicatie misschien wel een duwtje in de goede richting geven.

Aspergirl zei:

Even een concrete vraag. Stel ik probeer een keer xtc (of zoiets). Zijn er dingen die ik er (na de high en de low) er nog aan over kan houden? Of word ik weer helemaal zoals ik was? Misschien een beetje een rare vraag, maar ik hoor er verschillende dingen over.

Klik om te vergroten...

ja, gezien je medicatie wel ja.

als je geen medicatie zou hebben zou een keer geen blijvende schade aanrichten mits je
niet overhit/genoeg vochtinname hebt

Ik heb het er even met mijn psych over gehad omdat zij open staat voor dit soort dingen en niet zomaar iets van tafel veegt.
Of je nu regelmatig of eenmalig harddrugs gebruikt, er treed hersenbeschadiging op. En tevens is de verslavingskans groot. Ook zal het alleen effect hebben als ik onder invloed ben en daarna niet meer. Dus kan het zijn dat ik er helemaal niks mee bereik en het juist negatief gaat.
Wat ik volgens haar beter kan doen is informatie opzoeken en gaan blowen. Dat ontspant mij in die mate (heb ik gemerkt door het mee-blowen) dat ik ook opener word en meer durf te zeggen. Ook dat ik mij dan minder aantrek van anderen. Dus ik kan beter dat eerst proberen.

Het kan inderdaad dat blowen positief uitpakt. Maar ik blijf wel zeggen pas op met blowen want het kan er ook voor zorgen dat je je sociaal afsluit. Wat bedoel met meeblowen als je erbij zit of als je meerookt. Het kan zijn dat je door de sfeer en omgeving opener wordt van wiet roken maar denk niet dat het door de wiet zelf komt. Natuurlijk raadt je psychiater je af om hard drugs te gaan gebruiken maar om iemand met autisme wiet te adviseren is in mijn ogen erg onlogisch. Oké als je 1 keertje of een paar keer blowt dan zal het allemaal wel meevallen. Drugs heeft inderdaad alleen maar effect als je onder invloed bent. Van te voren gewoon heel goed weten waaraan je begint.

Wat heb je eigenlijk al allemaal gebruikt? Laat maar weten als je een keer wat uitgeprobeerd hebt als je dat wil laten weten.